Το Ιράν έστειλε μέσω Κατάρ το «πακέτο ειρήνης»: Οι όροι της Τεχεράνης για να τελειώσει ο πόλεμος

Η Τεχεράνη δεν περιορίζεται πλέον στο Hormuz. Μέσω του Κατάρ έστειλε στις ΗΠΑ ένα ευρύτερο πλαίσιο όρων που περιλαμβάνει τερματισμό των εχθροπραξιών, παύση του ναυτικού αποκλεισμού, τέλος στον «οικονομικό πόλεμο» και απελευθέρωση ιρανικών περιουσιακών στοιχείων. Το Κατάρ επιστρέφει στον γνώριμο ρόλο του διαμεσολαβητή — και η σύγκρουση περνά από το στρατιωτικό στο οικονομικό παζάρι.

Η ιρανική διπλωματία ανέβασε τον πήχη.

Μέχρι τώρα μεγάλο μέρος της συζήτησης περιστρεφόταν γύρω από το Hormuz.

Πλέον η Τεχεράνη βάζει στο τραπέζι ολόκληρη τη σχέση με την Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ, οι επαφές με τις Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν μέσω Κατάρ και περιλάμβαναν συγκεκριμένους όρους για τον τερματισμό της σύγκρουσης.

Οι βασικές απαιτήσεις που δημοσιοποιήθηκαν είναι:

• τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα,
• τερματισμός όσων η Τεχεράνη αποκαλεί αμερικανική «επιθετικότητα»,
• άρση του ναυτικού αποκλεισμού,
• παύση του «οικονομικού πολέμου»,
• απελευθέρωση ιρανικών assets.

Το Κατάρ ξανά στη μέση

Το Doha έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια ξεχωριστή ικανότητα να συνομιλεί με πλευρές που δεν μιλούν απευθείας μεταξύ τους.

Διατηρεί σχέσεις με τις ΗΠΑ.

Διατηρεί λειτουργικούς διαύλους με το Ιράν.

Και έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα ως ενδιάμεσος σε δύσκολες διαπραγματεύσεις.

Η επιλογή του Κατάρ δεν είναι τυχαία.

Προσφέρει έναν δίαυλο χαμηλότερου πολιτικού κόστους.

Οι δύο πλευρές μπορούν να δοκιμάζουν προτάσεις χωρίς να εμφανίζονται ότι κάνουν άμεση υποχώρηση.

Το Ιράν ζητά κάτι περισσότερο από εκεχειρία

Η ουσία των όρων είναι ότι η Τεχεράνη δεν θέλει απλώς να σταματήσουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Θέλει αλλαγή ολόκληρου του καθεστώτος πίεσης.

Αυτό σημαίνει:

λιγότερη στρατιωτική πίεση,

οικονομική ανακούφιση,

πρόσβαση σε δεσμευμένα κεφάλαια,

και αποκατάσταση θαλάσσιων ροών.

Με άλλα λόγια, το Ιράν αντιμετωπίζει τη σύγκρουση ως συνδυασμό στρατιωτικού και οικονομικού πολέμου.

Το δύσκολο παζάρι για την Ουάσιγκτον

Για τις ΗΠΑ, η αποδοχή τέτοιων όρων έχει κόστος.

Η χαλάρωση του οικονομικού πλαισίου μπορεί να παρουσιαστεί ως παραχώρηση.

Η άρση ναυτικών περιορισμών μπορεί να έχει στρατηγικές συνέπειες.

Και η απελευθέρωση assets θα μπορούσε να γίνει πολιτικά ευαίσθητη στο εσωτερικό.

Από την άλλη πλευρά, μια συμφωνία θα είχε τεράστια οικονομική αξία:

λιγότερος κίνδυνος στο Hormuz,

χαμηλότερο oil premium,

μικρότερη πίεση στον πληθωρισμό.

Η μεγάλη διαπραγμάτευση είναι πλέον οικονομική

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο.

Ο πόλεμος μεταφέρεται από το πεδίο των επιθέσεων στο πεδίο:

κυρώσεων,

λιμανιών,

assets,

ναυσιπλοΐας,

και πετρελαίου.

Και αυτό δείχνει ότι οι επόμενες εβδομάδες μπορεί να κριθούν περισσότερο σε τραπέζια διαπραγματεύσεων παρά σε στρατιωτικούς χάρτες.

Πηγή: pagenews.gr