Τα καλά και τα άσχημα νέα των αιωνίων!

Τα καλά και τα άσχημα νέα των αιωνίων!

Ο Θανάσης Ασπρούλιας γράφει για τα μηνύματα που έστειλαν οι δύο αιώνιοι στο ματς του ΟΑΚΑ, αλλά κι αυτά που στέλνουν από την αρχή της σεζόν… Θετικά κι αρνητικά!Η ιστορία του ελληνικού μπάσκετ των τελευταίων ετών κρύβει αλληλεπιδραστικές διαπιστώσεις που εξηγούν την διατήρηση των δυο αιωνίων σε πολύ υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού.

Ο Ολυμπιακός των τελευταίων ετών, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να γίνει ένας άριστος παρατηρητής, έστω και μετά από διαδοχικές αποτυχίες, βάδισε πάνω στο χνάρι του μεγάλου αντιπάλου του κι εδραιώνεται στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης.

Στη συνταγή του Παναθηναϊκού που συνοψίζεται στην διατήρηση του κορμού, την εμπιστοσύνη στον προπονητή, τη δημιουργία ελληνικού πυρήνα, την υιοθέτηση συγκεκριμένης φιλοσοφίας βασίστηκε ο Ολυμπιακός της τελευταίας πενταετίας για να πάρει τα σκήπτρα από τον μεγάλο αντίπαλό του. Δεν είναι σοφία, είναι η πραγματικότητα.

Στο παιχνίδι του ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός που μετά την εποχή Ομπράντοβιτς έχει δείξει ευμετάβλητες σταθερές κι έλλειμα μακροχρόνιου προγραμματισμού, ήταν να σαν ξερίζωσε το DNA του αντιπάλου του, κάνοντας μετάγγιση αίματος. Ο Παναθηναϊκός νίκησε στο ντέρμπι του πρωταθλήματος, παίζοντας με τον ίδιο τρόπο που χαρακτηρίζει τον Ολυμπιακό τα προηγούμενα χρόνια.

Η πεντάδα του Τσάβι Πασκουάλ με τον Τζέιμς, τον Ρίβερς, τον Παππά, τον Φώτση και τον Σίνγκλετον πρόσφεραν στον Παναθηναϊκό αυτό το μικρό χαμένο κομμάτι του παζλ που λείπει στις άριστα διαβασμένες τακτικές του Ισπανού κόουτς. Τον ανθρώπινο παράγοντα. Τα σχήματα του Τσάβι, στα οποία προστέθηκαν προς το τέλος της περιόδου ο Τζεντίλε (χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία) και ο Καλάθης, δεν είχαν μόνο σωστή τεχνική καθοδήγηση, αλλά και τρομερό πάθος, έβγαλαν απίστευτη ενέργεια, άσκησαν τεράστια πίεση στην μπάλα κι έκαναν το second unit του Ολυμπιακού να νιώθει ότι αγωνίζεται σε κατηφορικό γήπεδο.

Και για τις δυο ομάδες όμως, υπάρχουν πολύ καλά και άσχημα νέα… Δύο μέρες μετά το ντέρμπι, καλό θα ήταν να τα αναλύσουμε…

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Η καθίζηση του Καλάθη, έχει βρει το ισοβαρές του, που δεν είναι άλλο από τον χώρο που έχει δημιουργηθεί για τον Νίκο Παππά. Είτε επειδή ο Πασκουάλ είναι κατά βάση ένας δίκαιος άνθρωπος που ανταμείβει την προσπάθεια των παικτών του, είτε γιατί έφτασε σε αδιέξοδο με το μπέρδεμα που επικρατεί στο μυαλό του Νικ Καλάθη, ο Παππάς βρέθηκε στο rotation. Και με αφετηρία τη σωστή νοοτροπία που δείχνει, χρησιμοποιώντας τα προσόντα του προς όφελος του συνόλου, έχει εκτοξεύσει το χρόνο συμμετοχής του. Παρότι το παιχνίδι στράβωσε, έστω κι εντός έδρας, βρήκε το απόθεμα που χρειαζόταν για να το καθαρίσει στην τελευταία περίοδο και να πάρει μία πολύ σημαντική νίκη σε όλα τα επίπεδα… Ο Μάικ Τζέιμς κουβαλάει την ταμπέλα του ιδιαίτερου, του περίεργου, του ανεξέλεγκτου, του ανθρώπου που έβαλε σε κίνδυνο την καριέρα του γκρεμίζοντας μία τζαμαρία και τη γροθιά του. Στα τελευταία παιχνίδι όμως, ο Τζέιμς, που ασφαλώς δε θα γίνει original πόιντ γκαρντ, παίζει με αξιοθαύμαστη σοβαρότητα και παρότι παίζει με το πόδι πατημένο στο γκάζι, καταβάλει προσπάθειες να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του προπονητή του. Ο Κρις Σίνγκλετον δεν είναι νέο ότι παίζει σαν να αποτελεί μέρος ενός “ιστορικού” κορμού. Είναι όμως αξιοσημείωτος ο επαγγελματισμός του και στα δύο μισά του γηπέδου, όπου όχι μόνο δεν εκβιάζει, όχι μόνο δεν “κλέβει” στην άμυνα, αλλά βγάζει ενέργεια και λειτουργεί στο απόλυτο για να ικανοποιήσει τα σχέδια του προπονητή του. Το ρόστερ! Το rotation έχει μεγαλώσει, ο Παππάς και Φώτσης φαίνεται ότι υπάρχουν πια ως επιλογές του Πασκουάλ και αμφότεροι ήταν στην πεντάδα του Παναθηναϊκού στην εξαιρετική δεύτερη περίοδο. Μπουρούσης. Ο ψηλός δεν έχει καν αγγίξει το περσινό στάνταρ απόδοσης, αλλά σίγουρα δεν είναι υπεύθυνος για όλα τα δεινά των Πράσινων. Στο ΟΑΚΑ κινήθηκε πολύ καλά στην άμυνα, οι τοποθετήσεις του έκοψαν το οπτικό πεδίο του Βασίλη Σπανούλη, υπηρέτησε το πλάνο. Στο διάστημα που έπαιξε ο Παναθηναϊκός έχασε πολλά αμυντικά ριμπάουντ, αλλά δεν είναι αποκλειστική ευθύνη του Μπουρούση. Με λίγα λόγια δε γίνεται την ίδια στιγμή που ο ψηλός βγαίνει σχετικά μακριά να παρακολουθήσει την κίνηση του αντίπαλου παίκτη που παίρνει το πικ εν ρολ, να υπάρχει η απαίτηση να γυρίσει ταχύτατα πίσω, να κάνει μπλοκ άουτ και να πάρει το ριμπάουντ. Ο Παναθηναϊκός κατά περιόδους αποφασίζει να ρισκάρει με τα ριμπάουντ κι αυτό είναι ένα από τα ρίσκα. ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΝΕΑ

Παρότι ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε τρεις απρόσμενες απουσίες πριν και κατά τη διάρκεια του ματς, ο Παναθηναϊκός με εξαίρεση την τέταρτη περίοδο δεν ήλεγξε το παιχνίδι σε απόλυτο βαθμό. Ακόμα και στο δεύτερο δεκάλεπτο, όταν η κυριαρχία του ήταν αναμφισβήτητη, πήγε στα αποδυτήρια με διαφορά μόλις τριών πόντωνΟ Παναθηναϊκός παίρνει ελάχιστους πόντους από συνεργασίες και πικ εν ρολ… Το ίδιο συνέβη και με τον Ολυμπιακό μετά την αποχώρηση του Βασίλη Σπανούλη, αλλά για τους Πράσινους έχει μεγαλύτερη σημασία, διότι πρόκειται για μία εμφανή αδυναμία δίχως άλλοθι, ενώ για τους ερυθρόλευκους μία προσωρινή συνθήκη, κυρίως, λόγω τραυματισμού. Ενώ πλησιάζουμε στη μέση της σεζόν, φαίνεται ότι το παιχνίδι πικ εν ρολ στον Παναθηναϊκό δεν είναι τόσο αποδοτικό κι αυτό οφείλεται εν πολλοίς στο γεγονός ότι εκτός της αδυναμίας του Καλάθη, ο Παναθηναϊκός δεν διαθέτει τυπικούς πικ εν ρολ ψηλούς παίκτες… Ο Μπουρούσης είναι πολύ πιο αποτελεσματικός στο ποστ απ, ο Σίνγκλετον στο πικ εν ποπ, ο Γκάμπριελ εγκλωβισμένος στην δεινότητά του από μακριά… Μέχρι να γυρίσει ο Γκιστ τουλάχιστον, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να βρει άλλες λύσεις… Ο Ρίβερς ανήκει στην αμέσως προηγούμενη κατηγορία… Στα καλά νέα. Ασφαλώς. Μπορεί όμως, να δημιουργήσει ένα μικρό προβληματισμό το γεγονός ότι οι πόντοι του πιο hot πράσινου έρχονται κυρίως από ατομικές ενέργειες, από δευτερεύουσες κατοχές (επιθετικά ριμπάουντ κυρίως, όπου η άμυνα βρίσκεται σε αποσύνθεση). Από τη στιγμή που λειτουργεί ο Παναθηναϊκός δρέπει τους καρπούς (είναι αδύνατον μία ομάδα να σκοράρει πάντα με βάση το πλάνο), αλλά στην περίπτωση του Ρίβερς (όταν δεν παίζει στο λόου ποστ) ίσως αυτοί οι πόντοι να είναι περισσότεροι από τους αποδεκτούς. Καλάθης… Χωρίς περαιτέρω ανάλυση!ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Παρά τις απουσίες στο ματς του ΟΑΚΑ, κατάφερε για 30 λεπτά να παραμείνει στο ματς και μάλιστα να δημιουργήσει αμφιβολίες στους γηπεδούχους…Ο Μιλουτίνοφ… Εκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του στο ΟΑΚΑ και στο χρόνο που αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός νίκησε συνολικά με +4 πόντους… Ο καλύτερος ερυθρόλευκους παίκτης σε αυτή την αξιολόγηση. Μάτσαρε για ακόμα μία φορά ιδανικά με τον Μπουρούση, παίζει αποκλειστικά και μόνο για την ομάδα του, είναι μαχητικός και με δεδομένο ότι οι ψηλοί παρουσιάζουν αρκετά πιο αργή εξέλιξη από τους πιο κοντούς, ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του. Ο Κώστας Παπανικολάου… Αν ο Γιώργος Πρίντεζης είναι η φιγούρα που εκφράζει αυτό το οποίο υπηρετεί ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια, ο Παπανικολάου είναι η ψυχή του. Οσο περνάει ο καιρός, ο Παπ γίνεται και πάλι ο Κώστας που ήταν πριν την αποχώρησή του για την Μπαρτσελόνα. Ο άνθρωπος που κολλούσε όλα τα κομμάτια, ο καλύτερος παίκτης στις hustle φάσεις. Ο Παπανικολάου ενσαρκώνει τη αϋλη νοοτροπία του Ολυμπιακού, της ομάδας που δεν παραδίδεται ποτέ και πολεμάει για κάθε φάση. Από τη στιγμή που ξεπέρασε την βαθιά κρίση αυτοπεποίθησης που τον ταρακούνησε τα τελευταία δύο χρόνια, επανέρχεται στο level που βρισκόταν, ως ένας από τα πιο βασικά κλειδιά στην back to back κατάκτηση ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων από τον Ολυμπιακό. Η ψυχή του οικοδομήματος. ΤΑ ΚΑΚΆ ΝΕΑ

1) Οι ερυθρόλευκοι έχουν πολλές δικαιολογίες, αλλά είναι αλήθεια ότι ο Γιάννης Σφαιρόπουλος θα πρέπει να ασχοληθεί λίγο περισσότερο με την συνέπεια του second unit που συνήθως επιστρατεύεται στις δεύτερες περιόδους του ματς. Οπως ακριβώς συνέβη και στο Μιλάνο, έτσι και στο ΟΑΚΑ, οι παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο (αρχικά με τον Πρίντεζη ως συνδετικό κρίκο με το βασικό σχήμα κι εν συνεχεία με τον Αγραβάνη στη θέση του) δεν κατάφεραν να διατηρήσουν το μομέντουμ που είχε αναπτύξει το αρχικό unit στο πρώτο δεκάλεπτο. Και είναι ανησυχητικό, διότι οι ερυθρόλευκοι ξεχωρίζουν εξαιτίας τους συμπαγούς ρόστερ τους, την πληρότητά του και τη χημεία του που αποτελεί βασικό όπλο τους. Η απουσία του Kill Bill αφενός σόκαρε τους συμπαίκτες του, αφετέρου τους έλειψε. Οχι τόσο οι πόντοι του, όσο το κέντρο βάρος που βρίσκει η ομάδα του όταν αυτός είναι στο παρκέ. Ο Γκριν επιχείρησε να λειτουργήσει σε αυτό το ρόλο, αλλά προσπάθησε να τα κάνει όλα μαζί και στο τέλος μπερδεύτηκε, έχασε τη συγκέντρωσή του και μαζί του τον προσανατολισμό της η ομάδα. 2) Ο Γιώργος Πρίντεζης δεν έχει επανέλθει μετά τον τραυματισμό του, φαίνεται ότι του λείπει η επαφή με το καλάθι, αστοχεί σε σουτ, ή χουκ που στο παρελθόν ευστοχούσε με τα μάτια κλειστά. Αυτό στερεί από τον Ολυμπιακό το λόου ποστ παιχνίδι που το έχει τόσο ανάγκη. 3) Το δεύτερο δεκάλεπτο δεν ήταν ανησυχητικό για τον Ολυμπιακό επειδή δέχθηκε ένα 19-2, αλλά γιατί σε αυτό το διάστημα έδειξε ανίκανος να διαχειριστεί την κατάσταση, έκανε πολύ εύκολα λάθη κι επέτρεψε στον Παναθηναϊκό, να φέρει το ματς στα δικά του μέτρα4) Πολλοί από τους πόντους του Ρίβερς, ειδικά στο ξεκίνημα του προσωπικού κρεσέντου του προήλθαν από έλλειψη συγκέντρωσης και κακές προσωπικές άμυνας σε βαθμό υποτίμησης. Ενας παίκτης που έχει πετύχει 50+ πόντους σε δύο αγώνες, απαγορεύεται να μην έχει πάνω του την προσοχή της άμυνας.

πηγή: sdna.gr