Ελλάδα

Κατερίνα Γκαγκάκη: Η πρώτη ανάρτηση της μετά την παραίτηση της

Κατερίνα Γκαγκάκη: Η πρώτη ανάρτηση της μετά την παραίτηση της
Κατερίνα Γκαγκάκη: Η ίδια παραιτήθηκε από την θέση της υπευθύνου του τομέα Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων και προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Τεχνόπολης μετά τόσα έγιναν στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα στον ΣΚΑΙ με τον απρεπή σχολιασμό της σεξουαλικής επίθεσης φοιτητή σε φοιτήτρια στην βιβλιοθήκη του ΑΠΘ.

Κατερίνα Γκαγκάκη: Παρελθόν από την θέση της υπευθύνου του τομέα Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων και προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Τεχνόπολης, αποτελεί η Κατερίνα Γκαγκάκη μετά τον απρεπή σχολιασμό για την υπόθεση της σεξουαλικής παρενόχλησης της φοιτήτριας στο ΑΠΘ και όπως αυτή σχολιάστηκε στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του δήμου: «Ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, έκανε αποδεκτές τις παραιτήσεις, για λόγους ευθιξίας, της Δημοτικής Συμβούλου Κατερίνας Γκαγκάκη, από τη θέση της Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της «Τεχνόπολις» και της Δήμητρας – Ινέζ Αγγελή – Λυκούδη από τη θέση της Εντεταλμένης Δημοτικής Συμβούλου για το Παιδί.

Τα ξημερώματα της Πέμπτης (14/11), η Κατερίνα Γκαγκάκη, μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, ανέβασε μια φωτογραφία σκοτεινής και ανταριασμένης θάλασσας και από κάτω έγραψε το εξής κείμενο:

«Advice to my younger self #60: Κοίτα να δεις λοιπόν πώς θα χουν τα πράγματα. Θα ‘ρθουν κάποιες μέρες που θα ξημερώνουν σκοτάδι. Βαριές, αφόρητες, τσιμεντένιες. Μέρες, περίοδοι, στιγμές χωρίς κρατήματα, χειρολαβές και ασφάλεια. Κινούμενη άμμος οι σταθερές, κατακάθια καταιγίδας οι πεπατημένες. Θα τις ξέρεις, θα τις περιμένεις, θα καιροφυλαχτείς. Θα έχεις μάθει άλλωστε μέσα στα χρόνια να ερμηνεύεις τα σημάδια, να διαβάζεις τους οιωνούς, να ανασκουμπώνεσαι, να συγκεντρώνεσαι, να παραμονεύεις. Θα έχεις μάθει. Ότι μόνο μόνη σου θα αποφασίζεις, μόνο πάνω σου θα ακουμπάς. Μόνο όταν το αξιολογείς η ίδια θα οπισθοχωρείς. Θα έχεις συνηθίσει.

Να μετράς και να μετριέσαι. Να ξεχωρίζεις τους άξιους, τους διάφανους, τους δοτικούς, τους παρόντες. Στα έργα. Στο εδώ, όχι το όταν και το αν. Με τον καιρό θα καταλάβεις. Θα αναγνωρίσεις , θα παραδεχτείς. Ότι θα σαι από αυτές. Που πεισμώνουν. Που επιταχύνουν λαβωμένες. Και θέλουν και διεκδικούν. Χωρίς πλάτες. Δεν ξεχνάνε, περιμένουν.

Που όταν τις πληγώνουν, δίκαια ή άδικα, φωνάζουν από μέσα τους. Πολύ, σπαραχτικά, άγρια. Βουβά. Και αντεπιτίθενται στο χρόνο τους. Μόνες. Με δύναμη, ορμή και πάγο. Με απόσταση και συνέπεια. Με στοιχεία, αλλά χωρίς απωθημένο. Με συναίσθημα προσώπου αλλά καμία έκφραση ψυχής. Το κατέκτησαν, το τελειοποίησαν. Κι εσύ».

Διαβάστε Eπίσης