Οι συνθήκες του ηγεμόνα επανέρχονται

«Δεν εκπροσωπείς εσύ τα 172.000 μέλη του κόμματος» φέρεται να είπε ο Αλέξης Τσίπρας στον Παύλο Πολάκη, και έσπευσε να προσθέσει: «Ο εκφραστής των απόψεών μου είμαι εγώ

«Δεν εκπροσωπείς εσύ τα 172.000 μέλη του κόμματος» φέρεται να είπε ο Αλέξης Τσίπρας στον Παύλο Πολάκη, και έσπευσε να προσθέσει: «Ο εκφραστής των απόψεών μου είμαι εγώ», στο περιθώριο της χθεσινής συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα της εκλογής νέου γενικού γραμματέα και νέας πολιτικής γραμματείας αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον Α. Τσίπρα να επανεφεύρει τον παλιό καλό εαυτό του. 

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ χειρίστηκε το κρίσιμο ζήτημα με τρόπο που σηματοδότησε ότι αυτός είναι ο αδιαφιλονίκητος αρχηγός του κόμματος. Αποστρέφεται κάθε ενδιάμεσο περιορισμό, αλλά και κάθε ουσιαστική δέσμευση από την Πολιτική Γραμματεία. Ο Α. Τσίπρας είναι πεπεισμένος ότι τα ζητήματα υψηλής πολιτικής και οργανωτικής συγκρότησης συνιστούν αποκλειστικά μέρος της δικής του σφαίρας αρμοδιότητας. 

Βέβαια, αυτή η στάση του έχει ήδη προκαλέσει έντονη δυσφορία σε πολλά στελέχη που καταλαμβάνουν ανώτατες θέσεις στην εσωκομματική ιεραρχία. Στην Κουμουνδούρου και σε κύκλους φυλάρχων των ποικίλων τάσεων εκφράσθηκαν πολλές επικρίσεις.  Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει όμως να παραμένει ανεπηρέαστος.

Με αυτήν την διαρροή, ηθελημένη ή μη, ο Α. Τσίπρας θέλησε να καταστήσει σαφές ότι αυτός είναι  ο εσωκομματικός ηγεμόνας. Τα περισσότερα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας κατανοούν ότι ο χειρισμός των πιο κρίσιμων πολιτικών και οργανωτικών θεμάτων, όπου ο χρόνος και η μυστικότητα εκδήλωσης των κινήσεων έχουν συχνά καθοριστική σημασία, δεν μπορεί να γίνει βέβαια μέσα από μαραθώνιες συνεδριάσεις καθοδηγητικών οργάνων. Η δυσφορία και οι ανησυχίες απορρέουν από το γεγονός ότι ο προσωπικός χειρισμός κρίσιμων ζητημάτων συμπίπτει με την αναβίωση της ανεξέλεγκτης ηγεμονικής συμπεριφοράς του, η οποία είχε δραστικά περιοριστεί – φαινομενικά, τουλάχιστον – τους τελευταίους μήνες.

Είναι αξιοπρόσεκτο ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει την επόμενη εκλογική αναμέτρηση όχι μόνον ως την «μητέρα των μαχών», αλλά και ως οξύ μετεκλογικό πρόβλημα, αφού τη συνδέει άρρηκτα με προσωπικές στρατηγικές και πολιτικές προοπτικές.  Ο Α. Τσίπρας ξέρει ότι το ουσιαστικό παιχνίδι για τον ίδιο και το μέλλον του κόμματος της μείζονος αντιπολίτευσης μετά τις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Και στη βάση του αποτελέσματος, από το οποίο εξαρτώνται πλέον τόσα πολλά για τον  ίδιο και την πολιτική του σταδιοδρομία.