Τσίπρας: «Σηκώνουμε την καρδάρα» με 12 δισ. – Το στοίχημα των 25 δισ. και οι 120 δόσεις

Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζει την οικονομική πρόταση της ΕΛΑΣ για ένα νέο Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, γενικευμένη ρύθμιση οφειλών και φθηνότερη ενέργεια. Τα στοιχεία της Eurostat αποκαλύπτουν το πραγματικό μέγεθος της απόστασης από την Ευρώπη: κατά κεφαλήν ΑΕΠ στο 68,4% του ευρωπαϊκού μέσου όρου και χρήση τεχνητής νοημοσύνης μόλις στο 8,9% των επιχειρήσεων.

«Δεν επιλέγουμε να κλάψουμε πάνω από το χυμένο γάλα. Σηκώνουμε την καρδάρα και την ξαναγεμίζουμε».

Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τη νέα οικονομική πρόταση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), επιχειρώντας να μεταφέρει τη συζήτηση από την κριτική στην κυβέρνηση σε ένα συγκεκριμένο σχέδιο επενδύσεων, χρηματοδότησης επιχειρήσεων και αναδιάρθρωσης οφειλών.

Στη συνάντησή του με τον Κύκλο Νέων Επιχειρηματιών και Επαγγελματιών, ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ ανέπτυξε πέντε βασικές παρεμβάσεις: Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης 12 δισ. ευρώ στην τετραετία, κινητοποίηση συνολικών επενδύσεων 25 δισ., 120 δόσεις για όλες τις οφειλές, κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τα νομικά πρόσωπα και μείωση του ενεργειακού κόστους έως 30%.

Η πρόταση συμπληρώνεται από έναν τεχνολογικό στόχο: να αυξηθεί η χρήση τεχνητής νοημοσύνης από τις ελληνικές επιχειρήσεις στο επίπεδο του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Πίσω από τις εξαγγελίες βρίσκεται ένα πραγματικό οικονομικό πρόβλημα. Παρά την ανάπτυξη των τελευταίων ετών, η Ελλάδα εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε παραγωγικότητα, οικονομική ισχύ και τεχνολογική ενσωμάτωση.

Τα 12 δισ. του Τσίπρα: Ένα νέο Ταμείο μετά το Ταμείο Ανάκαμψης

«Απαντώντας στο υπαρξιακό ερώτημα του “Τι κάνουμε τώρα;”, μετά τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης, δεν επιλέγουμε να κλάψουμε πάνω από το χυμένο γάλα», ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας.

Η κεντρική του πρόταση αφορά τη δημιουργία ενός Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης, με διαθέσιμους πόρους 12 δισ. ευρώ σε ορίζοντα τετραετίας.

«Προχωρούμε στο Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης με 12 δισ. στην τετραετία. Με μόχλευση φτάνουμε περίπου τα 25 δισ. συνολικών επενδύσεων, για να κλείσει επιτέλους η ψαλίδα της Ελλάδας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο».

Η οικονομική διάσταση της πρότασης είναι συγκεκριμένη.

Τα 12 δισ. ευρώ αντιστοιχούν σε μέσο ετήσιο χρηματοδοτικό όγκο 3 δισ. ευρώ.

Εφόσον επιτευχθεί ο στόχος των 25 δισ. ευρώ συνολικών επενδύσεων, θα απαιτηθεί η κινητοποίηση επιπλέον 13 δισ. ευρώ από άλλες πηγές χρηματοδότησης.

Αυτό σημαίνει ότι για κάθε ένα ευρώ του Ταμείου θα πρέπει να ενεργοποιούνται περίπου 1,08 ευρώ πρόσθετων κεφαλαίων.

Η συνολική επενδυτική κινητοποίηση θα είναι περίπου 2,08 φορές το αρχικό ποσό.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι από πού θα προέλθουν τα 12 δισ. ευρώ, ποιοι φορείς θα συμμετάσχουν στη χρηματοδότηση και με ποια κριτήρια θα επιλέγονται οι επενδύσεις.

Χωρίς αυτές τις παραμέτρους, τα 25 δισ. αποτελούν επενδυτικό στόχο και όχι εξασφαλισμένο αποτέλεσμα.

Η Ελλάδα στο 68,4% της Ευρώπης – Το πραγματικό πρόβλημα της σύγκλισης

Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat για το 2025 δείχνουν ότι η Ελλάδα παραμένει μεταξύ των χωρών με το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στο επίπεδο τιμών.

Η ελληνική οικονομία καταγράφει επίδοση 68,4 μονάδων, με τον μέσο όρο της ΕΕ στις 100.

Αυτό σημαίνει απόσταση 31,6 μονάδων από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η εικόνα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Χώρα	Κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ΕΕ = 100
Ελλάδα	68,4
Βουλγαρία	68,1
Ευρωπαϊκή Ένωση	100
Λουξεμβούργο	238,7

Πηγή: Eurostat, στοιχεία 2025 σε μονάδες αγοραστικής δύναμης.

Η Ελλάδα βρίσκεται επομένως περίπου στο ίδιο επίπεδο με τη Βουλγαρία στον συγκεκριμένο δείκτη, παρά τη διαφορετική ιστορική διαδρομή των δύο οικονομιών.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα εισοδήματα των πολιτών ταυτίζονται με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Ο δείκτης μετρά την οικονομική παραγωγή ανά κάτοικο, προσαρμοσμένη στις διαφορές τιμών.

Αποτελεί όμως σημαντική ένδειξη της απόστασης που εξακολουθεί να χωρίζει την ελληνική οικονομία από την ευρωπαϊκή.

Το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης που προτείνει ο Τσίπρας επιχειρεί να απαντήσει σε αυτή την απόσταση μέσω νέων επενδύσεων. Το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από την παραγωγικότητα και την προστιθέμενη αξία των έργων που θα χρηματοδοτηθούν.

Ταμείο Ανάκαμψης: Τα 35,95 δισ. και η πολιτική αντιπαράθεση για τη χαμένη ευκαιρία

Η αναφορά Τσίπρα στη «μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης» αποτελεί σαφή πολιτική κριτική προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Το ελληνικό σχέδιο «Ελλάδα 2.0» διαθέτει συνολικούς ευρωπαϊκούς πόρους ύψους 35,95 δισ. ευρώ, συνδυάζοντας επιχορηγήσεις και δάνεια.

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2026, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε την υποβολή των τελευταίων αιτημάτων πληρωμής, ύψους 6,75 δισ. ευρώ, ενώ άλλα 4,55 δισ. ευρώ βρίσκονταν τότε υπό αξιολόγηση.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, είχαν ολοκληρωθεί 376 ορόσημα και στόχοι του προγράμματος.

Η κυβέρνηση προβάλλει την απορρόφηση των ευρωπαϊκών πόρων και την ολοκλήρωση των οροσήμων ως σημαντική επιτυχία.

Ο Τσίπρας, αντίθετα, θέτει το ζήτημα της πραγματικής οικονομικής σύγκλισης και της αποτελεσματικότητας των επενδύσεων.

Η διαφορά είναι ουσιαστική: η εκταμίευση χρημάτων και η εκπλήρωση διοικητικών στόχων δεν ταυτίζονται αυτομάτως με την αύξηση της παραγωγικότητας ή τη βελτίωση των εισοδημάτων.

Το κατά πόσον το Ταμείο Ανάκαμψης αξιοποιήθηκε αποτελεσματικά απαιτεί αξιολόγηση των έργων και των οικονομικών αποτελεσμάτων τους.

120 δόσεις για όλες τις οφειλές: Η πρόταση της δεύτερης ευκαιρίας

Η δεύτερη μεγάλη παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα αφορά τις οφειλές προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

«Δίνουμε μια πραγματική δεύτερη ευκαιρία σε όλους με 120 δόσεις για όλες τις οφειλές, παλιές και νέες, φορολογικές και ασφαλιστικές με διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων και επιβράβευση της συνέπειας».

Η πρόταση αφορά ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα ρευστότητας για επιχειρήσεις και επαγγελματίες.

Η δυνατότητα αποπληρωμής σε 120 μηνιαίες δόσεις αντιστοιχεί σε χρονικό ορίζοντα δέκα ετών.

Για να αποτυπωθεί η πρακτική της σημασία, αρκούν τρία παραδείγματα, χωρίς να υπολογίζονται τυχόν τόκοι ή διαγραφές:

Οφειλή	Μηνιαία δόση σε 120 μήνες
12.000 €	100 €
30.000 €	250 €
60.000 €	500 €

Για μια μικρή επιχείρηση με συσσωρευμένες υποχρεώσεις, η επέκταση του χρόνου αποπληρωμής μπορεί να περιορίσει τη μηνιαία πίεση στη ρευστότητα.

Η αποτελεσματικότητα της ρύθμισης θα εξαρτηθεί από το εάν οι οφειλέτες μπορούν να ανταποκρίνονται ταυτόχρονα στις δόσεις και στις τρέχουσες υποχρεώσεις τους.

Επίσης, η διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων επηρεάζει το ύψος των απαιτήσεων του Δημοσίου και συνεπώς χρειάζεται συγκεκριμένη δημοσιονομική αποτίμηση.

Η πρόταση Τσίπρα αποκτά ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον επειδή δεν περιορίζεται σε παλαιά χρέη, αλλά περιλαμβάνει και νέες οφειλές.

Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για όλα τα νομικά πρόσωπα

Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ επανέφερε και το αίτημα για πλήρη κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τις επιχειρήσεις.

«Κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, για όλα τα νομικά πρόσωπα, χωρίς γεωγραφικές διακρίσεις».

Η συγκεκριμένη παρέμβαση στοχεύει στη μείωση των σταθερών φορολογικών επιβαρύνσεων που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν νομικά πρόσωπα.

Για τις μικρές επιχειρήσεις, οι πάγιες επιβαρύνσεις αποκτούν μεγαλύτερη σχετική σημασία όταν ο κύκλος εργασιών ή τα καθαρά κέρδη είναι περιορισμένα.

Η πρόταση, ωστόσο, χρειάζεται κοστολόγηση ως προς την απώλεια δημοσίων εσόδων και διευκρίνιση των επιχειρήσεων που θα καλύπτει.

Ενέργεια έως 30% φθηνότερη: Το σχέδιο με τα μακροχρόνια συμβόλαια

Ιδιαίτερη θέση στην οικονομική πρόταση της ΕΛΑΣ καταλαμβάνει το ενεργειακό κόστος.

Ο Αλέξης Τσίπρας εισηγείται τη σύναψη μακροχρόνιων συμβολαίων ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ επιχειρήσεων και παραγωγών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

«Φθηνότερη ενέργεια για τις επιχειρήσεις, με μακροχρόνια συμβόλαια απευθείας με παραγωγούς ΑΠΕ, έξω από το Χρηματιστήριο Ενέργειας, όπως προτείνει πλέον και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Με στόχο τη μείωση στο τιμολόγιο έως και 30% τον χρόνο».

Τα συμβόλαια αυτά, γνωστά διεθνώς ως Power Purchase Agreements (PPAs), επιτρέπουν σε παραγωγούς και καταναλωτές να συμφωνούν εκ των προτέρων τιμές και όρους προμήθειας για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η πρακτική αυτή μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στο ενεργειακό κόστος.

Η εξαγγελία για μείωση έως 30% αποτελεί στόχο της πρότασης, όχι εγγυημένο αποτέλεσμα για κάθε επιχείρηση.

Για παράδειγμα, σε ετήσιο λογαριασμό ηλεκτρικής ενέργειας 100.000 ευρώ, μια πραγματική μείωση 30% θα ισοδυναμούσε με εξοικονόμηση 30.000 ευρώ.

Το τελικό όφελος εξαρτάται από την τιμή του συμβολαίου, το προφίλ κατανάλωσης, τις χρεώσεις δικτύου και τις υπόλοιπες επιβαρύνσεις.

Τεχνητή νοημοσύνη: Η Ελλάδα στο 8,9%, η Ευρώπη στο 20%

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της παρέμβασης Τσίπρα αφορά την τεχνολογική υστέρηση της ελληνικής επιχειρηματικότητας.

«Σύγκλιση με την Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει χωρίς αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης με κανόνες και θεσμικό πλαίσιο. Για να πάμε από το 8,9% των ελληνικών επιχειρήσεων που τη χρησιμοποιεί, τουλάχιστον στο 20% του ευρωπαϊκού μέσου όρου».

Τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαιώνουν τη συγκεκριμένη απόσταση.

Το 2025, μόλις το 8,9% των ελληνικών επιχειρήσεων με τουλάχιστον δέκα εργαζομένους χρησιμοποιούσε κάποια τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης, έναντι 20% στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η διαφορά φτάνει τις 11,1 ποσοστιαίες μονάδες.

Η απόσταση είναι ακόμη μεγαλύτερη σε σχέση με τις χώρες που πρωτοπορούν.

Στη Δανία η χρήση AI φτάνει το 42%, στη Φινλανδία το 37,8% και στη Σουηδία το 35%.

Η ελληνική επίδοση είναι χαμηλότερη ακόμη και από το ένα τέταρτο της αντίστοιχης δανικής.

Η εικόνα παρουσιάζει διαφοροποιήσεις ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησης.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 2025 η χρήση τεχνητής νοημοσύνης στις ελληνικές μεγάλες επιχειρήσεις έφτανε περίπου στο 37,6%, ενώ στις μικρομεσαίες που καλύπτει η σχετική έρευνα περιοριζόταν στο 8,5%.

Αυτό δείχνει ότι το τεχνολογικό χάσμα δεν είναι μόνο μεταξύ Ελλάδας και Ευρώπης, αλλά και μεταξύ μεγάλων και μικρότερων ελληνικών επιχειρήσεων.

Για να επιτευχθεί ο στόχος του 20%, θα χρειαστούν επενδύσεις σε ψηφιακές υποδομές, κατάρτιση προσωπικού, πρόσβαση σε τεχνολογικά εργαλεία και οργανωτικές αλλαγές.

Τα 25 δισ. μπορούν να αλλάξουν την οικονομία;

Η συνολική πρόταση του Αλέξη Τσίπρα επιχειρεί να συνδέσει την επενδυτική χρηματοδότηση με τη λειτουργία των επιχειρήσεων.

Το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης θα μπορούσε, σύμφωνα με τον σχεδιασμό του, να κινητοποιήσει επενδύσεις.

Η ρύθμιση των 120 δόσεων θα επιδίωκε να περιορίσει την πίεση των συσσωρευμένων οφειλών.

Η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος θα μείωνε συγκεκριμένες πάγιες φορολογικές επιβαρύνσεις.

Τα μακροχρόνια ενεργειακά συμβόλαια θα μπορούσαν να προσφέρουν σταθερότερο κόστος παραγωγής.

Και η τεχνητή νοημοσύνη θα αποτελούσε εργαλείο ενίσχυσης της παραγωγικότητας.

Το ερώτημα είναι εάν αυτές οι παρεμβάσεις μπορούν να λειτουργήσουν συνδυαστικά.

Η απάντηση εξαρτάται από τον τρόπο χρηματοδότησης, το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης και την αποτελεσματικότητα των επενδύσεων.

Ένα νέο επενδυτικό ταμείο δεν εγγυάται από μόνο του οικονομική σύγκλιση. Η κατανομή των κεφαλαίων, η συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών και η δημιουργία παραγωγικής αξίας είναι καθοριστικές προϋποθέσεις.

Το πολιτικό στοίχημα Τσίπρα: Από την αντιπολίτευση στην οικονομική πρόταση

Η παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στον Κύκλο Νέων Επιχειρηματιών και Επαγγελματιών αποτυπώνει την προσπάθειά του να διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη οικονομική ατζέντα για την ΕΛΑΣ.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι η συζήτηση δεν περιορίστηκε στο «εχθρικό περιβάλλον που έχει στήσει η κυβέρνηση για το υγιές επιχειρείν», αλλά επεκτάθηκε σε συγκεκριμένες προτάσεις.

Η κυβερνητική πολιτική για το Ταμείο Ανάκαμψης, οι επενδύσεις και η φορολογία αποτελούν το πεδίο στο οποίο ο Τσίπρας επιχειρεί να αντιπαραθέσει το δικό του σχέδιο.

Τα ευρωπαϊκά στοιχεία αναδεικνύουν το μέγεθος της πρόκλησης: η Ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί σημαντικά στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ και στην επιχειρηματική υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης.

Η πρόταση για 12 δισ. ευρώ δημόσιων ή θεσμικών πόρων και 25 δισ. ευρώ συνολικών επενδύσεων αποτελεί την κεντρική οικονομική εξαγγελία του.

Οι 120 δόσεις, οι φορολογικές παρεμβάσεις και η μείωση του ενεργειακού κόστους συμπληρώνουν το σχέδιο.

Το επόμενο πολιτικό και οικονομικό τεστ για την ΕΛΑΣ είναι η αναλυτική κοστολόγηση των μέτρων, η αποσαφήνιση των χρηματοδοτικών πηγών και η παρουσίαση συγκεκριμένων στόχων για την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις και τα εισοδήματα.

«Σηκώνουμε την καρδάρα και την ξαναγεμίζουμε», δηλώνει ο Αλέξης Τσίπρας.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι με ποιους πόρους, με ποιους κανόνες και με ποιο μετρήσιμο αποτέλεσμα θα επιχειρηθεί αυτή η νέα οικονομική σύγκλιση.

Πηγή: pagenews.gr