«Blacklist» Τραμπ στο ΝΑΤΟ: Ποιοι είναι οι “καλοί” και ποιοι οι “κακοί” σύμμαχοι

Μια νέα εστία έντασης διαμορφώνεται στο εσωτερικό του NATO, καθώς η διοίκηση του Τραμπ φέρεται να επεξεργάζεται ένα άτυπο «ποινολόγιο» συμμάχων, διαχωρίζοντας τα κράτη-μέλη σε «καλούς» και «κακούς» με βάση τη στρατιωτική και πολιτική τους συμμόρφωση.

 Το σχέδιο της Ουάσιγκτον

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Politico, αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου είχαν ήδη ετοιμάσει μια σχετική λίστα πριν από την επίσκεψη του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Ρούτε στην Ουάσιγκτον.

Η βασική ιδέα:

• Καταγραφή της συνεισφοράς κάθε χώρας
• Κατηγοριοποίηση σε «συνεπείς» και «μη συμμορφούμενους» συμμάχους
• Πιθανή επιβολή ανταμοιβών ή κυρώσεων

Η πρωτοβουλία συνδέεται άμεσα με τη στάση κρατών απέναντι στις αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον πόλεμο με το Ιράν.

 Οι «καλοί σύμμαχοι»

Την κατεύθυνση είχε δώσει ήδη από τον Δεκέμβριο ο υπουργός Άμυνας Χέγκσεθ

«Υποδειγματικοί σύμμαχοι που αναλαμβάνουν ευθύνες […] θα λάβουν την ιδιαίτερη εύνοιά μας»

Στην κατηγορία αυτή φαίνεται να εντάσσονται:

• Η Πολωνία
• Η Ρουμανία
• Οι χώρες της Βαλτικής
• Η Γερμανία (με αυξανόμενη συμμετοχή)
• Συμμαχικές χώρες εκτός ΝΑΤΟ, όπως το Ισραήλ και η Βόρεια Κορέα

Ιδιαίτερα η Ρουμανία και η Πολωνία θεωρούνται ωφελημένες, καθώς παρείχαν κρίσιμη στρατιωτική υποστήριξη, όπως χρήση βάσεων.

Οι «κακοί» και οι επιφυλάξεις

Στον αντίποδα, χώρες που:

• Καθυστέρησαν ή αρνήθηκαν στήριξη
• Διατηρούν επιφυλακτική στάση απέναντι στις αμερικανικές επιχειρήσεις

ενδέχεται να αντιμετωπίσουν πιέσεις.

Μεταξύ αυτών αναφέρονται:

• Η Ισπανία
• Το Ηνωμένο Βασίλειο
• Η Γαλλία

Ωστόσο, οι λεπτομέρειες παραμένουν ασαφείς.

Πιθανά μέτρα πίεσης

Παρότι δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, διπλωματικές πηγές αναφέρουν πιθανά σενάρια:

• Αναδιάταξη αμερικανικών στρατευμάτων
• Μείωση στρατιωτικής προστασίας
• Διαφοροποίηση συνεργασιών και εξοπλισμών

«Δεν φαίνεται να έχουν πολύ συγκεκριμένες ιδέες για την τιμωρία», σημείωσε Ευρωπαίος αξιωματούχος, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο το σχέδιο να λειτουργεί κυρίως ως εργαλείο πίεσης.

Γεωπολιτική ανάγνωση

Η κίνηση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική του Τραμπ:

• Επαναπροσδιορισμός της έννοιας της συμμαχίας με όρους «ανταποδοτικότητας»
• Πίεση για αύξηση αμυντικών δαπανών
• Αμφισβήτηση παραδοσιακών δεσμεύσεων των ΗΠΑ

Παράλληλα, έρχεται να προστεθεί σε ήδη τεταμένες σχέσεις, μετά από:

• Τις δηλώσεις περί αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ
• Την πρόταση για προσάρτηση της Γροιλανδίας
• Τις διαφωνίες για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία

 Ρήγμα ή επαναδιαπραγμάτευση;

Το «ποινολόγιο» δεν είναι απλώς μια λίστα — είναι ένδειξη αλλαγής παραδείγματος:

Από τη συλλογική άμυνα → σε συμμαχία υπό όρους Από τη σταθερότητα → σε διαπραγματευτική πίεση

Αυτό δημιουργεί δύο βασικούς κινδύνους:

• Διάβρωση εμπιστοσύνης εντός ΝΑΤΟ
• Επιτάχυνση της ευρωπαϊκής αμυντικής αυτονομίας

Ταυτόχρονα όμως, ενδέχεται να λειτουργήσει και ως μοχλός:

• Για αύξηση συνεισφορών
• Για πιο ενεργό συμμετοχή κρατών

Η πρωτοβουλία Τραμπ αναδεικνύει μια κρίσιμη μετάβαση:

• Οι συμμαχίες δεν θεωρούνται πλέον δεδομένες
• Η ισορροπία στο ΝΑΤΟ επανακαθορίζεται
• Η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει τον βαθμό στρατηγικής της ανεξαρτησίας

Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η Συμμαχία θα αντέξει αυτή την πίεση — ή αν εισέρχεται σε μια περίοδο βαθύτερου μετασχηματισμού.

Πηγή: pagenews.gr