Πυραυλικά «μηνύματα» στον Περσικό: ΗΠΑ και Ιράν διαπραγματεύονται με το δάχτυλο στη σκανδάλη
Πηγή Φωτογραφίας: Vessels anchored at the Strait of Hormuz, as seen from Musandam, Oman, on Monday. REUTERS
Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη φάση γεωπολιτικής αστάθειας, όπου οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και οι διαπραγματεύσεις εξελίσσονται ταυτόχρονα — όχι διαδοχικά.
Οι τελευταίες αμερικανικές επιθέσεις σε ιρανικούς στόχους κοντά στο Μπαντάρ Αμπάς επιβεβαιώνουν ότι η Ουάσιγκτον έχει επιλέξει μια στρατηγική «ελεγχόμενης κλιμάκωσης»: πίεση στο πεδίο, διαπραγμάτευση στο τραπέζι και διαρκής επίδειξη στρατιωτικής υπεροχής.
Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, οι ΗΠΑ βύθισαν δύο σκάφη των Islamic Revolutionary Guard Corps τα οποία φέρονται να επιχειρούσαν να τοποθετήσουν νάρκες στα Στενά του Ορμούζ. Η Τεχεράνη απάντησε με πυραύλους εδάφους-αέρος εναντίον αμερικανικών αεροσκαφών, οδηγώντας σε νέα αμερικανικά πλήγματα κατά πυραυλικών συστημάτων στο νότιο Ιράν.
Η εικόνα είναι αποκαλυπτική:
- οι συνομιλίες συνεχίζονται,
- η κατάπαυση πυρός τυπικά παραμένει,
- αλλά η στρατιωτική αντιπαράθεση δεν σταματά ούτε για μία ημέρα.
Η «αμυντική επίθεση» ως νέο δόγμα των ΗΠΑ
Η δήλωση της CENTCOM ότι οι επιχειρήσεις ήταν «defensive attacks» δεν είναι τυχαία διατύπωση.
Η κυβέρνηση του Τραμπ επιχειρεί να παρουσιάσει τις επιθέσεις όχι ως επέκταση πολέμου, αλλά ως αναγκαία μέτρα προστασίας αμερικανικών δυνάμεων και θαλάσσιων οδών.
Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για μια νέα μορφή στρατιωτικής αποτροπής:
- περιορισμένα αλλά στοχευμένα χτυπήματα,
- χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου,
- με στόχο να εξαναγκαστεί ο αντίπαλος σε πολιτική υποχώρηση.
Το δόγμα αυτό θυμίζει περισσότερο «χειρουργική διαχείριση κρίσεων» παρά συμβατική στρατηγική πολέμου.
Το Ορμούζ μετατρέπεται ξανά στο πιο επικίνδυνο σημείο του πλανήτη
Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ο πυρήνας της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας.
Περίπου:
- το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου,
- και σχεδόν το ένα τρίτο του θαλάσσιου LNG,διέρχονται από αυτή τη στενή θαλάσσια δίοδο.
Η απόπειρα ναρκοθέτησης από ιρανικά σκάφη — εφόσον επιβεβαιωθεί πλήρως — θεωρείται από δυτικές υπηρεσίες μία από τις σοβαρότερες απειλές των τελευταίων ετών.
Οι διεθνείς αγορές ήδη αντιδρούν:
- οι τιμές πετρελαίου εμφανίζουν έντονες διακυμάνσεις,
- τα ασφάλιστρα ναυτιλιακού κινδύνου αυξάνονται,
- ενώ ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προετοιμάζονται για πιθανές ενεργειακές αναταράξεις.
Σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία παραμένει εύθραυστη, ένα σοβαρό επεισόδιο στον Περσικό θα μπορούσε να πυροδοτήσει νέο κύμα πληθωρισμού διεθνώς.
Ο Τραμπ θέλει συμφωνία — αλλά από θέση ισχύος
Παρά τη στρατιωτική κλιμάκωση, ο Τραμπ συνεχίζει να δηλώνει ότι οι συνομιλίες με την Τεχεράνη «ήταν παραγωγικές».
Πίσω από αυτή τη διπλή στρατηγική κρύβονται τρεις βασικοί αμερικανικοί στόχοι:
1. Να αποφευχθεί ένας μακροχρόνιος πόλεμος
Η αμερικανική κοινή γνώμη εμφανίζεται κουρασμένη από πολυετείς στρατιωτικές εμπλοκές στη Μέση Ανατολή.
2. Να διασφαλιστεί η ενεργειακή σταθερότητα
Οποιαδήποτε διακοπή στο Ορμούζ μπορεί να έχει παγκόσμιο οικονομικό αντίκτυπο.
3. Να επανέλθει η αμερικανική αποτροπή
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να δείξει ότι παραμένει η κυρίαρχη δύναμη ασφαλείας στην περιοχή απέναντι σε Ιράν, Ρωσία και Κίνα.
Το πρόβλημα όμως είναι πως αυτή η στρατηγική αυξάνει ταυτόχρονα και τον κίνδυνο λάθους υπολογισμού.
Η Τεχεράνη πιέζεται οικονομικά αλλά δεν θέλει να εμφανιστεί αδύναμη
Το Ιράν βρίσκεται σε δύσκολη θέση.
Οι κυρώσεις, η αποσταθεροποίηση των εξαγωγών πετρελαίου και η στρατιωτική πίεση έχουν επιβαρύνει σοβαρά την οικονομία της χώρας.
Ωστόσο, η ιρανική ηγεσία γνωρίζει ότι:
- μια πλήρης υποχώρηση απέναντι στις ΗΠΑ,
- ή μια εικόνα «ήττας», θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερική πολιτική αποσταθεροποίηση.
Γι’ αυτό και η Τεχεράνη ακολουθεί διπλή τακτική:
- συνεχίζει τις συνομιλίες,
- αλλά παράλληλα διατηρεί στρατιωτική πίεση στον Περσικό και μέσω περιφερειακών συμμάχων.
Η νέα εποχή των πολέμων χωρίς επίσημο πόλεμο
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο αυτής της κρίσης είναι ότι πλέον δεν υπάρχει σαφές όριο ανάμεσα:
- στην ειρήνη,
- στην κρίση,
- και στον πόλεμο.
Οι ΗΠΑ και το Ιράν βρίσκονται σε μια κατάσταση «μόνιμης υβριδικής σύγκρουσης»:
- διαπραγματεύονται,
- χτυπούν στρατιωτικά,
- απειλούν,
- αποκλιμακώνουν,
- και ξανακλιμακώνουν μέσα σε λίγες ώρες.
Αυτή είναι η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα του 21ου αιώνα.
Όχι οι μεγάλοι συμβατικοί πόλεμοι του παρελθόντος, αλλά οι παρατεταμένες συγκρούσεις χαμηλής έντασης με τεράστιο οικονομικό και στρατηγικό αντίκτυπο.
«Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να υπερασπίζονται τις δυνάμεις τους με αυτοσυγκράτηση»
«Υπάρχει πρόοδος στις συνομιλίες, αλλά η απειλή νέων πληγμάτων παραμένει»
«Το Ορμούζ παραμένει ο πιο επικίνδυνος ενεργειακός διάδρομος του κόσμου»
Η κρίση πλέον δεν αφορά μόνο την Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη. Αφορά την παγκόσμια οικονομία, την ενεργειακή ασφάλεια και το νέο μοντέλο πολέμου που διαμορφώνεται μπροστά στα μάτια του κόσμου.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
