Treasuries πάνω από 5%: Η Fed ξαναγράφει το παιχνίδι – Δολάριο, χρυσός και ο λογαριασμός της Αμερικής
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 8 '
Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Treasuries πάνω από 5%: Η Fed ξαναγράφει το παιχνίδι – Δολάριο, χρυσός και ο λογαριασμός της Αμερικής
Η παγκόσμια αγορά ομολόγων περνά ξανά μια γραμμή που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε ακραία.
Η απόδοση του αμερικανικού 10ετούς Treasury κινείται πλέον γύρω από το 5%, σε επίπεδα που παραπέμπουν στην εποχή πριν από τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση. Και πίσω από αυτή την κίνηση υπάρχει κάτι περισσότερο από ένα ακόμη sell-off στα ομόλογα.
Υπάρχει μια νέα πραγματικότητα: η Fed δείχνει ότι είναι διατεθειμένη να κρατήσει το χρήμα ακριβό προκειμένου να αντιμετωπίσει έναν πληθωρισμό που εξακολουθεί να βρίσκεται αισθητά πάνω από τον στόχο της.
Στις 16 Σεπτεμβρίου, η Federal Reserve αύξησε ομόφωνα κατά 25 μονάδες βάσης το εύρος του federal funds rate στο 3,75%-4,00%, επικαλούμενη ανθεκτική οικονομική δραστηριότητα και πληθωρισμό που παραμένει αυξημένος. Πρόκειται για την πρώτη αύξηση από το 2023.
Και κάπου εδώ αλλάζει ολόκληρη η εξίσωση για δολάριο, χρυσό, κρατικό χρέος και παγκόσμιες ροές κεφαλαίων.
Το μεγάλο comeback του δολαρίου
Η πρώτη αντίδραση είναι σχεδόν μηχανική.
Όσο ανεβαίνουν οι αμερικανικές αποδόσεις, τόσο πιο ελκυστικό γίνεται το δολάριο για έναν διεθνή επενδυτή που μπορεί να τοποθετηθεί σε υψηλής ρευστότητας αμερικανικά assets.
Αυτό δημιουργεί πίεση σε ευρώ, γεν και άλλα νομίσματα και κάνει το αμερικανικό νόμισμα ξανά έναν από τους μεγάλους κερδισμένους της σύσφιξης.
Με απλά λόγια:
η Αμερική πληρώνει περισσότερο για να δανειστεί — αλλά ακριβώς επειδή πληρώνει περισσότερο, προσελκύει περισσότερο κεφάλαιο.
Αυτή είναι η δύναμη του δολαρίου.
Αλλά είναι ταυτόχρονα και η νέα του αδυναμία.
Το 5% δεν είναι δωρεάν για την Ουάσιγκτον
Όταν η απόδοση του 10ετούς περνά το 5%, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο traders και χαρτοφυλάκια.
Αφορά το αμερικανικό Δημόσιο.
Το Congressional Budget Office προβλέπει για το 2026 χρέος που βρίσκεται στα χέρια του κοινού ίσο με περίπου 101% του ΑΕΠ και δημοσιονομικό έλλειμμα $1,9 τρισ.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το κόστος εξυπηρέτησης.
Το CBO υπολογίζει τις καθαρές δαπάνες τόκων περίπου στο $1 τρισ. μόνο για το 2026, έναντι περίπου $898 δισ. αμυντικής χρηματοδότησης στο baseline του.
Αυτό είναι το σημείο που κάνει το 5% πολύ μεγαλύτερη ιστορία από μια κίνηση στην αγορά ομολόγων.
Όσο παλαιότερο αμερικανικό χρέος αναχρηματοδοτείται σε υψηλότερες αποδόσεις, τόσο μεγαλύτερο μέρος του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού απορροφάται από τους τόκους.
Και το CBO βλέπει το κόστος να συνεχίζει να αυξάνεται: από περίπου $1 τρισ. το 2026 σε $2,1 τρισ. το 2036.
Και τότε εμφανίζεται η Κίνα με 1.000 τόνους χρυσού
Εδώ βρίσκεται η πραγματικά ενδιαφέρουσα αντίφαση.
Την ώρα που οι υψηλές αμερικανικές αποδόσεις τραβούν κεφάλαια προς το δολάριο, η Κίνα αγοράζει χρυσό με ιστορικούς ρυθμούς.
Οι κινεζικές εισαγωγές ξεπέρασαν τους 1.000 τόνους μέσα στους πρώτους οκτώ μήνες του 2026, περισσότερο από ολόκληρο το 2025, σύμφωνα με τα τελωνειακά στοιχεία που επικαλείται το Bloomberg.
Το κόστος των εισαγωγών έφθασε περίπου τα $158,8 δισ.
Και εδώ χρειάζεται μια κρίσιμη διάκριση.
Δεν πρόκειται για 1.000 τόνους που αγόρασε η κινεζική κεντρική τράπεζα.
Μεγάλο μέρος της ζήτησης προέρχεται από επενδυτές, νοικοκυριά, ETFs και την εγχώρια κινεζική αγορά. Τα κινεζικά ETFs είχαν προσθέσει περίπου 44 τόνους έως τον Αύγουστο, ενώ παράλληλα η PBOC συνέχιζε τις δικές της αγορές.
Αλλά η εικόνα παραμένει εντυπωσιακή:
η μεγαλύτερη αγορά χρυσού στον κόσμο αγοράζει περισσότερο φυσικό μέταλλο ακριβώς την ώρα που το αμερικανικό χρήμα γίνεται ακριβότερο.
Δύο διαφορετικά στοιχήματα πάνω στο ίδιο δολάριο
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα.
Υπάρχουν ουσιαστικά δύο ιστορίες για το δολάριο.
Η πρώτη είναι κυκλική.
Η Fed αυξάνει επιτόκια → οι αποδόσεις ανεβαίνουν → τα αμερικανικά assets προσφέρουν υψηλότερο carry → το δολάριο ενισχύεται.
Η δεύτερη είναι διαρθρωτική.
Κεντρικές τράπεζες και επενδυτές αναρωτιούνται πόσο μεγάλη έκθεση θέλουν μακροπρόθεσμα σε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που είναι συνδεδεμένο με τις ΗΠΑ και άρα δυνητικά εκτεθειμένο σε γεωπολιτικές κυρώσεις και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων.
Ο χρυσός δεν έχει απόδοση.
Αλλά δεν έχει και αντισυμβαλλόμενο.
Και δεν μπορεί να «παγώσει» από μια ξένη κυβέρνηση εφόσον βρίσκεται υπό τον φυσικό έλεγχο του κατόχου του.
Αυτό βοηθά να εξηγηθεί γιατί ισχυρό δολάριο και ισχυρή φυσική ζήτηση χρυσού δεν είναι αναγκαστικά αντιφατικά.
Το δολάριο πάντως δεν χάνει ακόμη τον θρόνο
Η συζήτηση περί αποδολαριοποίησης χρειάζεται μέτρο.
Τα τελευταία στοιχεία του IMF δείχνουν ότι το δολάριο αντιπροσώπευε 57,13% των παγκόσμιων συναλλαγματικών αποθεμάτων στο πρώτο τρίμηνο του 2026, αυξημένο από 56,42% το προηγούμενο τρίμηνο. Το ίδιο το IMF επισημαίνει ότι περίπου το μισό της αύξησης οφειλόταν σε συναλλαγματικές μεταβολές.
Άρα δεν βλέπουμε κάποια ξαφνική φυγή από το δολάριο.
Βλέπουμε κάτι πιο λεπτό:
οι επενδυτές εξακολουθούν να χρειάζονται δολάρια, αλλά παράλληλα αυξάνεται η αξία της ασφάλισης απέναντι στο δολαριακό σύστημα.
Και ο χρυσός είναι η αρχαιότερη μορφή αυτής της ασφάλισης.
Το παράδοξο του χρυσού
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, μια απόδοση 10ετούς γύρω στο 5% είναι κακή είδηση για τον χρυσό.
Το μέταλλο δεν πληρώνει τόκο.
Όσο λοιπόν ανεβαίνει η απόδοση ενός θεωρούμενου ασφαλούς κρατικού τίτλου, αυξάνεται το opportunity cost κατοχής χρυσού.
Γι’ αυτό και η άνοδος των πραγματικών αποδόσεων μπορεί να πιέζει βραχυπρόθεσμα την τιμή του.
Η Κίνα όμως δείχνει ότι υπάρχει και δεύτερη αγορά.
Η Νέα Υόρκη κοιτάζει τη Fed.
Το Πεκίνο κοιτάζει το ποιος ελέγχει το asset.
Και οι δύο αγορές μπορούν να έχουν δίκιο ταυτόχρονα.
Το 5% γίνεται παγκόσμιος «φόρος»
Οι υψηλές αμερικανικές αποδόσεις δεν σταματούν στα σύνορα των ΗΠΑ.
Όταν τα Treasuries προσφέρουν περίπου 5%, οποιοδήποτε άλλο asset πρέπει να δικαιολογήσει γιατί ένας επενδυτής πρέπει να αναλάβει περισσότερο κίνδυνο για να το αγοράσει.
Αυτό σημαίνει υψηλότερο απαιτούμενο yield για εταιρικά ομόλογα.
Μεγαλύτερη πίεση στις αναδυόμενες αγορές.
Ισχυρότερο δολάριο για χώρες που αγοράζουν ενέργεια σε αμερικανικό νόμισμα.
Και μεγαλύτερη πίεση σε κεντρικές τράπεζες όπως η ΕΚΤ και η Τράπεζα της Ιαπωνίας, ακόμη κι αν οι δικές τους οικονομίες δεν χρειάζονται την ίδια νομισματική σύσφιξη.
Η Fed ουσιαστικά εξάγει μέρος της νομισματικής της πολιτικής στον υπόλοιπο κόσμο.
Και υπάρχει και το πετρέλαιο
Εάν η ενέργεια παραμένει ακριβή ενώ το δολάριο ενισχύεται, οι εισαγωγείς πετρελαίου δέχονται διπλό χτύπημα.
Πληρώνουν υψηλή τιμή για το βαρέλι.
Και χρειάζονται ακριβότερα δολάρια για να το αγοράσουν.
Αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο για οικονομίες με αδύναμα νομίσματα και υψηλή ενεργειακή εξάρτηση.
Παράλληλα, το ενεργειακό κόστος μπορεί να κρατήσει τον αμερικανικό πληθωρισμό υψηλότερα — και έτσι να αναγκάσει τη Fed να παραμείνει αυστηρή περισσότερο.
Δημιουργείται ένας επικίνδυνος κύκλος:
ενέργεια → πληθωρισμός → Fed → υψηλότερες αποδόσεις → ισχυρότερο δολάριο → ακριβότερη ενέργεια για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το επόμενο μεγάλο τεστ: PCE στις 30 Σεπτεμβρίου
Η επόμενη κρίσιμη ημερομηνία είναι ήδη σημειωμένη στα ημερολόγια των αγορών.
Στις 30 Σεπτεμβρίου στις 8:30 π.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής, το Bureau of Economic Analysis θα δημοσιεύσει τα στοιχεία PCE για τον Αύγουστο.
Ο core PCE βρισκόταν τον Ιούλιο στο 3,3% σε ετήσια βάση, ενώ ο συνολικός PCE στο 3,7%.
Η επόμενη συνεδρίαση της Fed είναι στις 27–28 Οκτωβρίου.
Ένα επίμονα υψηλό PCE θα ενίσχυε το επιχείρημα για παρατεταμένα αυστηρή νομισματική πολιτική. Μια σαφής αποκλιμάκωση θα μπορούσε αντίθετα να περιορίσει μέρος της πίεσης στις αποδόσεις.
Το πραγματικό πρόβλημα της Αμερικής: Το «προνόμιο» γίνεται ακριβό
Για δεκαετίες οι ΗΠΑ απολάμβαναν αυτό που αποκαλείται «exorbitant privilege»: μπορούσαν να δανείζονται στο νόμισμα που ο υπόλοιπος κόσμος χρησιμοποιεί ως βασικό αποθεματικό.
Αυτό το προνόμιο δεν έχει εξαφανιστεί.
Κάθε άλλο.
Το δολάριο παραμένει μακράν το μεγαλύτερο αποθεματικό νόμισμα και τα Treasuries εξακολουθούν να αποτελούν τον πυρήνα της παγκόσμιας αγοράς ασφαλών τίτλων.
Αλλά υπάρχει μια αλλαγή.
Το προνόμιο γίνεται ακριβότερο.
Η Ουάσιγκτον χρειάζεται τεράστιες ποσότητες κεφαλαίου για να χρηματοδοτήσει ένα χρέος πάνω από το 100% του ΑΕΠ και ένα έλλειμμα κοντά στα $2 τρισ.
Οι επενδυτές εξακολουθούν να αγοράζουν.
Απλώς ζητούν μεγαλύτερη απόδοση.
Και την ίδια στιγμή, στην άλλη πλευρά του πλανήτη, η Κίνα έχει ήδη εισαγάγει πάνω από 1.000 τόνους χρυσού μέσα σε οκτώ μήνες.
Αυτή είναι η εικόνα των αγορών σήμερα:
Το δολάριο κερδίζει τη μάχη της απόδοσης.
Ο χρυσός κερδίζει ένα κομμάτι της μάχης της εμπιστοσύνης.
Και ο λογαριασμός της σύγκρουσης αρχίζει να φαίνεται όλο και πιο καθαρά στον προϋπολογισμό της Ουάσιγκτον.
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
