ΟΟΣΑ: Ανθεκτική ανάπτυξη για Ελλάδα, αλλά με πληθωριστικό σοκ 4,2% και ενεργειακό ρίσκο

Ισχυρή ανάπτυξη, ταχεία αποκλιμάκωση χρέους και επενδυτική ώθηση από το Ταμείο Ανάκαμψης – αλλά ο πληθωρισμός, η ενεργειακή εξάρτηση και οι διαρθρωτικές αγκυλώσεις παραμένουν οι βασικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ.

 Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η Ελλάδα εισέρχεται στην επόμενη διετία με ένα μακροοικονομικό προφίλ σταθερής ανάπτυξης αλλά υψηλής ευαισθησίας σε εξωγενείς κραδασμούς.

Ο ΟΟΣΑ προβλέπει:

• ΑΕΠ: +1,9% (2026) και +2% (2027)
• Πληθωρισμός: 4,2% (2026)
• Δημόσιο χρέος: πτώση κάτω από 130% του ΑΕΠ έως το 2027
• Πρωτογενή πλεονάσματα: σταθερά πάνω από 2,5% του ΑΕΠ

Πίσω από τους θετικούς αριθμούς, ωστόσο, παραμένει ένα κρίσιμο structural constraint: η ενεργειακή εξάρτηση και η παραγωγική υστέρηση.

 ΤΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ

Η ανάλυση του ΟΟΣΑ σκιαγραφεί μια οικονομία που στηρίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες:

1. Ευρωπαϊκοί πόροι – “επενδυτική ένεση”

Οι εκταμιεύσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης εκτιμάται ότι θα αυξηθούν στο 4,4% του ΑΕΠ το 2026, λειτουργώντας ως:

• επιταχυντής επενδύσεων
• εργαλείο ανασύνθεσης υποδομών
• μοχλός ιδιωτικών συμπράξεων

2. Αγορά εργασίας – κατανάλωση υπό πίεση

Η αύξηση απασχόλησης και οι φοροελαφρύνσεις στηρίζουν τη ζήτηση, όμως:

• η ενεργειακή ακρίβεια λειτουργεί ως “φορολογία κόστους”
• η κατανάλωση παραμένει ευάλωτη σε εξωτερικά σοκ

3. Εξαγωγές – σταδιακή επαναφορά

Η διεθνής ζήτηση αναμένεται να ενισχυθεί από το β’ εξάμηνο του 2026, αλλά η εξαγωγική βάση παραμένει περιορισμένη σε σχέση με το ΑΕΠ.

 ΤΟ ΑΔΥΝΑΜΟ ΣΗΜΕΙΟ

Η πιο κρίσιμη παράμετρος είναι ο πληθωρισμός:

• 2,9% (2025)
• 4,2% (2026)
• 2,6% (2027)

Η αύξηση αποδίδεται κυρίως σε:

• ενεργειακές πιέσεις
• εξωτερική εξάρτηση από πετρέλαιο και φυσικό αέριο
• μεταβλητότητα διεθνών αγορών

Ουσιαστικά, ο πληθωρισμός λειτουργεί ως εισαγόμενος κίνδυνος συστήματος, όχι ως εσωτερικό μακροοικονομικό φαινόμενο.

 Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΠΟΜΟΧΛΕΥΣΗΣ

Η πτώση του χρέους είναι το πιο “καθαρό” θετικό σήμα:

• 146,1% (2025)
• 135,8% (2026)
• 129,8% (2027)

Ο ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε φάση ταχείας απομόχλευσης, με βασικό driver:

• υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα
• ονομαστική ανάπτυξη
• σταθερή δημοσιονομική πειθαρχία

ΤΙ ΖΗΤΑ Ο ΟΟΣΑ

Η έκθεση δεν είναι απλώς προβλεπτική, αλλά και έντονα κανονιστική.

1. Ενέργεια – επιτάχυνση απλοποίησης

• απλούστευση αδειοδοτήσεων ΑΠΕ
• μείωση διοικητικών εμποδίων
• ενίσχυση επενδυτικής ταχύτητας

2. Υποδομές – ενεργειακή μετάβαση ιδιωτών

• ενεργειακές ανακαινίσεις κτιρίων
• επιδοτήσεις ηλεκτρικών οχημάτων
• σταδιακή απεξάρτηση από ορυκτά καύσιμα

3. Αγορά – παραγωγικότητα

• μείωση ρυθμιστικών περιορισμών
• περιορισμός φορολογικών “τρυπών”
• καταπολέμηση φοροδιαφυγής
• αναβάθμιση εκπαίδευσης και δεξιοτήτων εργασίας

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ

Ο ΟΟΣΑ επισημαίνει μια κρίσιμη αδυναμία:

Το 93% της ελληνικής ενεργειακής προσφοράς προέρχεται από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα.

Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία παραμένει:

• ευάλωτη σε γεωπολιτικά σοκ
• εκτεθειμένη σε τιμολογιακή μεταβλητότητα
• εξαρτημένη από διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες

Ο ΟΟΣΑ παρουσιάζει δύο σενάρια για την παγκόσμια οικονομία:

Base case:

• ανάπτυξη 2,8% (2026) → 3,1% (2027)
• σταδιακή αποκλιμάκωση ενεργειακών τιμών

Stress case:

• ανάπτυξη έως 1,8%
• παρατεταμένη ενεργειακή κρίση
• αύξηση ανεργίας και επενδυτικής αδράνειας

Η Ελλάδα, λόγω υψηλής ενεργειακής εξάρτησης, βρίσκεται πιο κοντά στο “sensitivity cluster” του δεύτερου σεναρίου.

Η ΔΙΠΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

Η ελληνική οικονομία εμφανίζει σήμερα ένα σπάνιο dual profile:

• μακροοικονομική σταθερότητα και αποκλιμάκωση χρέους
• αλλά ταυτόχρονα δομική ενεργειακή και παραγωγική ευαλωτότητα

Ο ΟΟΣΑ ουσιαστικά περιγράφει μια οικονομία που έχει περάσει από την κρίση στη σταθεροποίηση, αλλά όχι ακόμη στη βιώσιμη παραγωγική αναβάθμιση.

Η επόμενη φάση δεν θα κριθεί από τους δείκτες ανάπτυξης, αλλά από το αν η Ελλάδα θα καταφέρει να μετατρέψει την επενδυτική ώθηση σε διαρθρωτική αλλαγή μοντέλου.