Γεωπολιτικά

Νετανιάχου: Προεκλογικό rebrand με υπόσχεση για «ευρεία εθνική κυβέρνηση»

Νετανιάχου: Προεκλογικό rebrand με υπόσχεση για «ευρεία εθνική κυβέρνηση»

Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Νετανιάχου: Προεκλογικό rebrand με υπόσχεση για «ευρεία εθνική κυβέρνηση»

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη ενότητας πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου, την ώρα που αναλυτές βλέπουν προσπάθεια επαναπροσέγγισης των κεντροδεξιών ψηφοφόρων και οι αντίπαλοί του μιλούν για πολιτικό ελιγμό.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επιχειρεί για ακόμη μία φορά να αλλάξει πολιτικό πρόσωπο λίγο πριν από μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση. Σε συνέντευξη Τύπου το βράδυ του Σαββάτου, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεσμεύθηκε ότι μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου θα επιδιώξει τη συγκρότηση «ευρείας εθνικής κυβέρνησης», αποφεύγοντας –όπως είπε– μια στενή κυβέρνηση εξαρτημένη είτε από την άκρα δεξιά είτε από την αριστερά.

Η παρέμβασή του έγινε σε μια περίοδο πολιτικής φθοράς για το Likud και τη σημερινή του συμμαχία με ακροδεξιά και υπερορθόδοξα κόμματα. Σύμφωνα με την ανάλυση των Times of Israel, η σημερινή κυβερνητική συμμαχία εμφανίζεται δημοσκοπικά γύρω στις 52 έδρες στην 120μελή Κνεσέτ, αριθμός που δεν αρκεί για καθαρή κυβερνητική πλειοψηφία.

Το μήνυμα ενότητας

Ο Νετανιάχου προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ηγέτη που μπορεί να γεφυρώσει το εσωτερικό ρήγμα στην ισραηλινή κοινωνία.

«Υπάρχουν δυνάμεις ανάμεσά μας που θέλουν να προκαλέσουν ρήξη στην κοινωνία μας, να βαθύνουν τις παρεξηγήσεις, τις διαφωνίες και τους διχασμούς. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα τρομερό λάθος», ανέφερε.

Στη συνέχεια πρόσθεσε:

«Σκοπεύω να σχηματίσω μια ευρεία εθνική κυβέρνηση. Όχι μια στενή κυβέρνηση, όχι μια αριστερή κυβέρνηση που θα εξαρτάται από αραβικά κόμματα, αλλά μια ευρεία εθνική κυβέρνηση».

Η φράση αυτή ήταν το κεντρικό μήνυμα της νέας του πολιτικής τοποθέτησης: ενότητα, συναίνεση και αποφυγή εσωτερικού διχασμού.

Η πραγματική στόχευση: οι κεντροδεξιοί ψηφοφόροι

Πίσω από τη ρητορική ενότητας, Ισραηλινοί αναλυτές βλέπουν έναν καθαρά προεκλογικό υπολογισμό.

Ο Νετανιάχου επιχειρεί να προσεγγίσει ξανά μετριοπαθείς ψηφοφόρους του Likud και της κεντροδεξιάς, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν απομακρυνθεί λόγω της συμμαχίας του με τους Itamar Ben Gvir, Bezalel Smotrich και τα υπερορθόδοξα κόμματα.

Δημοσκόπηση του Channel 12 τον Μάιο έδειξε ότι 42% όσων ψήφισαν Likud το 2022 είτε έχουν αποφασίσει είτε εξετάζουν να στηρίξουν άλλο κόμμα στις επόμενες εκλογές.

Ο καθηγητής Gideon Rahat, του Israel Democracy Institute, εκτίμησε ότι ο Νετανιάχου επιχειρεί να μετακινήσει το Likud προς το κέντρο για να ανακόψει τη διαρροή ψηφοφόρων. Ωστόσο χαρακτήρισε την προσπάθεια προσχηματική, εκτιμώντας ότι, αν ο Νετανιάχου επανεκλεγεί, θα επιχειρήσει πιθανότατα να ανασυστήσει την ίδια κυβέρνηση με την άκρα δεξιά και τους υπερορθόδοξους.

Ο παράγοντας Γκάντι Άιζενκοτ

Η νέα ρητορική Νετανιάχου συνδέεται και με την άνοδο του Γκάντι Άιζενκοτ, πρώην αρχηγού του ισραηλινού στρατού και επικεφαλής του κόμματος Yashar.

Ο Άιζενκοτ προσελκύει κεντροδεξιούς ψηφοφόρους χάρη στο στρατιωτικό του προφίλ, τη φήμη του ως σοβαρού και ευθύ πολιτικού, αλλά και το προσωπικό κόστος που υπέστη στον πόλεμο της Γάζας, όπου έχασε τον γιο του.

Για το επιτελείο Νετανιάχου, η άνοδος Άιζενκοτ συνιστά άμεση απειλή: όχι μόνο αποδυναμώνει το Likud, αλλά δημιουργεί την εικόνα ότι υπάρχει εναλλακτική δεξιά ή κεντροδεξιά ηγεσία χωρίς τον σημερινό πρωθυπουργό.

Η αντίφαση με την κυβερνητική ατζέντα

Η μεγάλη αδυναμία του νέου αφηγήματος Νετανιάχου είναι η σύγκρουση με όσα κάνει η σημερινή του κυβέρνηση.

Την ώρα που μιλά για ενότητα και συναίνεση, η κυβερνητική πλειοψηφία προωθεί αμφιλεγόμενα νομοσχέδια για τη στράτευση των υπερορθόδοξων, τον περιορισμό της ισχύος της γενικής εισαγγελέως και αλλαγές που, σύμφωνα με επικριτές, δυσκολεύουν την απαγγελία κατηγοριών σε ανώτατους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος δικάζεται για διαφθορά.

Παράλληλα, ο Νετανιάχου αρνείται τη σύσταση κρατικής εξεταστικής επιτροπής για τις αποτυχίες της 7ης Οκτωβρίου 2023, επιλέγοντας μια πολιτική έρευνα που θα εποπτεύεται από τη δική του κυβερνητική πλειοψηφία.

Η αντιπολίτευση τον κατηγορεί για κυνισμό

Η αντίδραση της αντιπολίτευσης ήταν άμεση και σκληρή.

Ο Γκάντι Άιζενκοτ δήλωσε ότι ο Νετανιάχου «δεν έχει κανένα ηθικό δικαίωμα να μιλά για ενότητα», κατηγορώντας τον ότι οδήγησε το Ισραήλ σε ιστορικό χαμηλό και ότι καλλιεργεί διχασμό.

Ο Γιαΐρ Γκολάν, επικεφαλής των Democrats, απέρριψε πλήρως την υπόσχεση Νετανιάχου, λέγοντας ότι «ο άνθρωπος που ευθύνεται για τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του Ισραήλ δεν θα σχηματίσει κυβέρνηση ενότητας – ούτε καμία κυβέρνηση». Ακόμη και μέσα από τον σημερινό κυβερνητικό συνασπισμό υπήρξαν αντιδράσεις. Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben Gvir χαρακτήρισε την υπόσχεση για ευρεία κυβέρνηση «πολύ ανησυχητική», ζητώντας αντίθετα μια καθαρή δεξιά κυβέρνηση.

Το άνοιγμα προς Γκαντζ

Η ρητορική περί ευρείας «σιωνιστικής κυβέρνησης» θυμίζει τη γραμμή που χρησιμοποιεί ο Μπένι Γκαντζ και οι πιθανοί σύμμαχοί του. Παρότι ο Γκαντζ απέρριψε δημόσια το άνοιγμα, παραμένει ο μόνος μεγάλος ηγέτης της αντιπολίτευσης που δεν έχει αποκλείσει ρητά κάθε μελλοντική συμμετοχή σε κυβέρνηση υπό τον Νετανιάχου

Ο ίδιος πάντως απάντησε με δυσπιστία:

«Κύριε πρωθυπουργέ, δεν σας πιστεύουμε», είπε, κατηγορώντας τον ότι αν μπορούσε θα συγκροτούσε ξανά κυβέρνηση με υπερορθόδοξους και ακραία στοιχεία.

 Το rebrand ενός πρωθυπουργού υπό πίεση

Η κίνηση Νετανιάχου δεν είναι απλώς επικοινωνιακή. Είναι επιχείρηση πολιτικής επιβίωσης.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός βλέπει τρεις κινδύνους ταυτόχρονα: φθορά του Likud, άνοδο του Άιζενκοτ και δυσκολία συγκρότησης πλειοψηφίας με τους παραδοσιακούς του συμμάχους.

Γι’ αυτό επιχειρεί να ξανασυστήσει τον εαυτό του όχι ως ηγέτη της σκληρής δεξιάς, αλλά ως εθνικό διαχειριστή, ικανό να σχηματίσει μια κυβέρνηση «ευρείας συναίνεσης».

Το πρόβλημα είναι ότι η εικόνα αυτή συγκρούεται με την πραγματικότητα της σημερινής του διακυβέρνησης: εξάρτηση από ακραίους εταίρους, σύγκρουση με τη δικαιοσύνη, πόλωση γύρω από το ζήτημα των υπερορθόδοξων και απουσία ανάληψης προσωπικής ευθύνης για την 7η Οκτωβρίου.

Με άλλα λόγια, ο Νετανιάχου επιχειρεί να αλλάξει αφήγημα χωρίς να αλλάξει πολιτικό μπλοκ.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ο Νετανιάχου θέλει πράγματι ευρεία κυβέρνηση.

Το ερώτημα είναι αν οι κεντροδεξιοί ψηφοφόροι θα πιστέψουν ότι μπορεί να την οικοδομήσει.

Αν η κίνηση πετύχει, θα περιορίσει τη διαρροή προς Άιζενκοτ και θα επαναφέρει το Likud ως φυσικό κόμμα εξουσίας της δεξιάς.

Αν αποτύχει, θα επιβεβαιώσει την εικόνα ενός πρωθυπουργού που μιλά για ενότητα ενώ κυβερνά μέσω πόλωσης.

Οι εκλογές του Οκτωβρίου δεν θα κρίνουν μόνο ποιος θα κυβερνήσει το Ισραήλ. Θα κρίνουν αν ο Νετανιάχου μπορεί ακόμη να επανεφευρίσκει τον εαυτό του πολιτικά — ή αν αυτή τη φορά το rebrand έρχεται πολύ αργά.

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο