ΟΠΕΚΕΠΕ: Ο Μαρινάκης σηκώνει το γάντι – «Ποιοι θα ζητήσουν τώρα συγγνώμη για την κυβέρνηση υποδίκων;»

Μετά τις επτά αρχειοθετήσεις, η κυβέρνηση περνά στην αντεπίθεση, καταγγέλλει την ποινικοποίηση της πολιτικής και επαναφέρει στο επίκεντρο το τεκμήριο της αθωότητας.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Ο Μαρινάκης σηκώνει το γάντι – «Ποιοι θα ζητήσουν τώρα συγγνώμη για την κυβέρνηση υποδίκων;»

Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έκλεισε απλώς έναν ακόμη κύκλο ερευνών. Άνοιξε έναν νέο γύρο πολιτικής αντιπαράθεσης, με την κυβέρνηση να επιχειρεί να αντιστρέψει πλήρως το πολιτικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί τους προηγούμενους μήνες.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης αξιοποίησε την αρχειοθέτηση των υποθέσεων επτά βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για να εξαπολύσει ευθεία επίθεση στην αντιπολίτευση, κατηγορώντας την ότι έστησε ένα πολιτικό αφήγημα βασισμένο σε προεξόφληση ενοχής και όχι σε πραγματικά στοιχεία.

Η κυβέρνηση αλλάζει την πολιτική εξίσωση

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, επτά από τους έντεκα βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, των οποίων είχε αρθεί η ασυλία, απαλλάχθηκαν λόγω έλλειψης επαρκών αποδεικτικών στοιχείων.

Η εξέλιξη αυτή προστέθηκε στις ήδη γνωστές αρχειοθετήσεις των υποθέσεων του υφυπουργού Εξωτερικών Τάσου Χατζηβασιλείου και του βουλευτή Χαράλαμπου Αθανασίου.

Για το κυβερνητικό επιτελείο, το γεγονός αυτό αποτελεί πολιτική δικαίωση απέναντι στις καταγγελίες περί «κυβέρνησης υποδίκων».

«Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε την αρχειοθέτηση των υποθέσεων για επτά από τους έντεκα βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, των οποίων είχε αρθεί η ασυλία, κατόπιν και δικού τους αιτήματος», τόνισε ο Παύλος Μαρινάκης.

Οι τέσσερις παραπομπές και το τεκμήριο αθωότητας

Η κυβέρνηση δεν επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός ότι τέσσερις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας παραπέμπονται να δικαστούν για αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος.

Αντίθετα, επέλεξε να μεταφέρει τη συζήτηση στη θεσμική διάσταση της υπόθεσης.

«Για τους τέσσερις βουλευτές ισχύει πλήρως το τεκμήριο της αθωότητας, όπως επισημαίνει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η Δικαιοσύνη θα αποφασίσει αφού αξιολογήσει όλα τα στοιχεία της δικογραφίας.»

Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση επιχειρεί να διαχωρίσει την πολιτική αντιπαράθεση από τη δικαστική κρίση, επιμένοντας ότι μόνο τα αρμόδια δικαστήρια μπορούν να αποφανθούν επί της ουσίας των κατηγοριών.

«Ποιοι θα ζητήσουν συγγνώμη;»

Το πιο αιχμηρό σημείο της παρέμβασης του κυβερνητικού εκπροσώπου αφορούσε την αντιπολίτευση.

Ο Παύλος Μαρινάκης υποστήριξε ότι όσοι επί μήνες παρουσίαζαν τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ως ήδη ενόχους οφείλουν πλέον να αναλάβουν την πολιτική ευθύνη.

«Όσοι έσπευσαν να μιλήσουν για “κυβέρνηση υποδίκων”, προδικάζοντας την ενοχή βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οφείλουν σήμερα να ζητήσουν συγγνώμη.»

Η φράση αυτή συνοψίζει τη νέα στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου: μεταφορά της πίεσης από την κυβέρνηση προς την αντιπολίτευση, με επίκεντρο την πολιτική αξιοποίηση των δικαστικών ερευνών.

Η ποινικοποίηση της πολιτικής στο επίκεντρο

Πέρα από τη συγκεκριμένη υπόθεση, η κυβέρνηση επιχείρησε να αναδείξει ένα ευρύτερο θεσμικό ζήτημα.

Κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, η μετατροπή κάθε πολιτικής αντιπαράθεσης σε ποινική υπόθεση υπονομεύει συνολικά το δημοκρατικό σύστημα.

«Η συστηματική ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής και η προσπάθεια μετατροπής κάθε δημόσιας συζήτησης σε ένα απέραντο δικαστήριο δεν πλήττουν μόνο τους πολιτικούς αντιπάλους. Πλήττουν τη Δικαιοσύνη, την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και τελικά τη Δημοκρατία.»

Με αυτή τη θέση, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανιστεί ως υπερασπιστής της θεσμικής ισορροπίας, απέναντι σε αυτό που χαρακτηρίζει ως πολιτική εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης.

Πέρα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Η παρέμβαση Μαρινάκη δεν αφορά μόνο μια δικογραφία.

Αποτυπώνει μια ευρύτερη πολιτική στρατηγική, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση θεωρεί ότι εισέρχεται σε μια νέα φάση, όπου επιχειρεί να αντιστρέψει το αφήγημα της αντιπολίτευσης και να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση από τις καταγγελίες στα θεσμικά όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει πλέον να αναδείξει το τεκμήριο αθωότητας ως κεντρικό στοιχείο της δημόσιας ζωής, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική νομιμοποίηση δεν μπορεί να υποκαθίσταται από δημόσιες ετυμηγορίες πριν ακόμη αποφανθεί η Δικαιοσύνη.

Έτσι, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ μετατρέπεται από μία ακόμη δικαστική διερεύνηση σε πεδίο σύγκρουσης για τα όρια μεταξύ πολιτικής ευθύνης, δικαστικής κρίσης και θεσμικής λειτουργίας του κράτους.

Πηγή: pagenews.gr