Χίος: Σπίτια – ερείπια χαρακτηρίζονται «κίτρινα» – Οργή και απόγνωση από τους πυρόπληκτους

Έναν χρόνο μετά τη μεγάλη πυρκαγιά στην Αμανή, οι πυρόπληκτοι της βόρειας Χίου μιλούν για καθυστερήσεις, ανεπαρκείς αποζημιώσεις και εγκατάλειψη. Την ίδια ώρα, σπίτια που έχουν μετατραπεί σε ερείπια εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται «κίτρινα».

Οργή έναν χρόνο μετά τη φωτιά στην Αμανή

Έναν χρόνο μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές της 12ης και 13ης Αυγούστου 2025, η ακριτική Αμανή στη βόρεια Χίο παραμένει αντιμέτωπη με τις συνέπειες της φωτιάς. Οι πληγείσες οικογένειες μιλούν για υποσχέσεις που δεν έγιναν πράξη, για καθυστερήσεις στις διαδικασίες και για ένα αίσθημα εγκατάλειψης που, όπως λένε, βαραίνει ακόμη περισσότερο τον τόπο τους.

Η πυρκαγιά άφησε πίσω της περισσότερα από 42.000 στρέμματα καμένης γης και δεκάδες σπίτια κατεστραμμένα. Οι κάτοικοι θεωρούν πως τα ποσά που καταβλήθηκαν στις 19/8/2026 μέσω της πλατφόρμας MyBusiness, μαζί με τις αποζημιώσεις της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου για το χαμένο εμπόρευμα των επιχειρήσεων, δεν επαρκούν για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες.

Όπως σημειώνουν, η βοήθεια είναι τόσο περιορισμένη που, στην πράξη, καλύπτει μόνο μέρος από τις πρώτες ζημιές. Την ίδια στιγμή, οι κτηνοτρόφοι της περιοχής λένε ότι έχουν μείνει χωρίς ουσιαστική στήριξη και αναγκάζονται να αποκαθιστούν μόνοι τους τα καμένα ποιμνιοστάσια και τις υποδομές τους.

«Μας άφησαν να καούμε» λένε οι πυρόπληκτοι

Ο Σωτήρης Θεοδώρου, εκπρόσωπος Τύπου του Συλλόγου Πυρόπληκτων Αμανής, περιγράφει μια κοινότητα που ήδη πριν από τη φωτιά αντιμετώπιζε την αδιαφορία του κράτους. Η πυρκαγιά, όπως λέει, ολοκλήρωσε την καταστροφή σε σπίτια και περιουσίες, ενώ από τύχη δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες.

Ο ίδιος τονίζει ότι οι κάτοικοι έμειναν με ελάχιστα μέσα προστασίας και ότι το 112 τους έστελνε σε λάθος κατευθύνσεις. Αναφέρεται επίσης στο λιμάνι των Λιμνιών, στη Βολισσό, σημειώνοντας ότι αν δεν υπήρχαν σκάφη στην περιοχή, οι συνέπειες θα ήταν τραγικές.

Για τις αποζημιώσεις υποστηρίζει ότι καταβλήθηκαν μόνο επειδή ο Σύλλογος πίεσε συστηματικά τις αρμόδιες αρχές. Παράλληλα, καταγγέλλει μεγάλες καθυστερήσεις από τον Δήμο Χίου στις οικοδομικές άδειες που απαιτούνται για τις επισκευές των σπιτιών. Όπως λέει χαρακτηριστικά, σε άλλη περίπτωση το κράτος κινείται γρήγορα, ενώ όταν πρόκειται να δώσει βοήθεια, οι ρυθμοί είναι εξαιρετικά αργοί.

Σπίτια με ολοκληρωμένες ζημιές μένουν στο «κίτρινο»

Περίπου 40 σπίτια στη βόρεια Χίο έχουν χαρακτηριστεί «κίτρινα», δηλαδή ως κτίσματα που χρειάζονται επισκευές, ενώ άλλα έχουν κριθεί «κόκκινα» και ακατάλληλα. Ωστόσο, οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται προκαλούν ερωτήματα για το πώς εφαρμόζεται στην πράξη ο χαρακτηρισμός από το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του σπιτιού του Γιώργου Μαύρου. Από την οικία του έχουν απομείνει όρθιοι μόνο οι τοίχοι, όμως το σπίτι εξακολουθεί να καταγράφεται ως «κίτρινο», επειδή δεν κατέρρευσαν τα ντουβάρια. Ο ίδιος εξηγεί ότι το κτίσμα έχει καεί ολοσχερώς και ότι είχε υποβληθεί ένσταση για να χαρακτηριστεί «κόκκινο», η οποία απορρίφθηκε.

Ο πυρόπληκτος αναφέρει επίσης πως το μόνο ποσό που έλαβε αφορούσε την οικοσκευή, ύψους 1.700 ευρώ. Όπως σημειώνει, δεν υπάρχει σπίτι για να τοποθετήσει τα αντικείμενα, ενώ για να εργαστεί ως οδηγός ταξί αναγκάζεται να φιλοξενείται σε φίλο του, την ώρα που η οικογένειά του μένει στην πόλη. Επιπλέον, επισημαίνει ότι έναν χρόνο μετά τη φωτιά δεν έχει αποκατασταθεί ούτε το βενζινάδικο της περιοχής.

Οι αποζημιώσεις δεν φτάνουν για την ανακατασκευή

Οι πληγέντες θεωρούν ότι τα χρήματα που δίνονται δεν επαρκούν για να ξαναχτιστεί ένα σπίτι. Ο Σωτήρης Θεοδώρου αναφέρεται στην απόσταση ανάμεσα στο πραγματικό κόστος και στα ποσά που καταβάλλονται, λέγοντας πως για ένα σπίτι 60 τετραγωνικών το ποσό που προβλέπεται κινείται περίπου στις 14.000-15.000 ευρώ, όταν η πραγματική δαπάνη για την αποκατάσταση μπορεί να φτάσει τις 90.000-100.000 ευρώ.

Με αυτά τα δεδομένα, οι κάτοικοι εκτιμούν ότι όποιος επιχειρήσει να ξαναχτίσει ή να επισκευάσει την περιουσία του αναγκαστικά θα στραφεί σε δανεισμό. Όμως, ακόμη και τότε, η οικονομική πίεση παραμένει μεγάλη και η επιστροφή στην κανονικότητα μοιάζει μακρινή.

Ο Σ. Καστόρης καταγγέλλει ακόμη ότι υπάρχουν ζημιές σε εξωτερικές εγκαταστάσεις των σπιτιών, όπως σωληνώσεις και αποχετεύσεις, οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στις προβλέψεις αποζημίωσης. Όπως λέει, οι συγκεκριμένες βλάβες αντιστοιχούν σε χιλιάδες ευρώ και για αυτές δεν προβλέπεται καμία οικονομική ενίσχυση.

Οι κτηνοτρόφοι ξαναφτιάχνουν μόνοι τους τις εγκαταστάσεις

Σκληρή είναι η εικόνα και στον κτηνοτροφικό τομέα. Ο 24χρονος κτηνοτρόφος Μπάμπης Τζίκας θυμάται πως, πριν από έναν χρόνο, έτρεχε μέσα στις φλόγες για να σώσει το κοπάδι του. Σήμερα, όπως λέει, ο ΕΛΓΑ και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχουν μείνει στην καταγραφή των ζημιών και από εκεί και πέρα δεν υπήρξε συνέχεια.

Το ποιμνιοστάσιό του και οι εγκαταστάσεις της οικογένειας καταστράφηκαν, και οι ίδιοι επιχειρούν να τα ξαναχτίσουν από την αρχή, με προσωπική εργασία και έξοδα. Ο ίδιος εξηγεί ότι πολλοί κτηνοτρόφοι αναγκάστηκαν να δανειστούν για να σταθούν ξανά όρθιοι, ενώ τα κόστη είναι ιδιαίτερα υψηλά.

Για παράδειγμα, αναφέρει πως ένα στέγαστρο μπορεί να απαιτεί έως και 70.000 ευρώ για να ξαναστηθεί. Παράλληλα, τα ζώα που προηγουμένως έβοσκαν ελεύθερα πρέπει πλέον να σταβλίζονται, γεγονός που έχει εκτοξεύσει το κόστος των ζωοτροφών: από 30.000 ευρώ που χρειάζονταν πριν, το ποσό φτάνει πλέον τις 80.000 ευρώ.

Με τις επισκευές και τις υπόλοιπες ανάγκες, μια οικογένεια, όπως λέει, μπορεί να βρεθεί με βάρος 100.000-120.000 ευρώ. Το ερώτημα που θέτουν οι κτηνοτρόφοι είναι πώς είναι δυνατόν να παραμείνουν στον κλάδο κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Πηγή: Pagenews.gr