Οι ΗΠΑ πάνε στα πυρηνοκίνητα εμπορικά πλοία – Το νέο «όπλο» απέναντι στην κινεζική ναυπηγική υπεροχή

Συμφωνία Ουάσιγκτον–Core Power για νέα γενιά nuclear merchant ships – Πρώτη κατασκευή από το 2028, επενδύσεις $200 εκατ. και στόχος να ξαναχτιστεί η αμερικανική ναυπηγική ισχύς

Η παγκόσμια ναυτιλία ετοιμάζεται να επιστρέψει σε μια τεχνολογία που μέχρι σήμερα είχε μείνει σχεδόν αποκλειστικά στο στρατιωτικό πεδίο: την πυρηνική πρόωση.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προχωρά σε συνεργασία με τη βρετανική Core Power για την ανάπτυξη στόλου πυρηνοκίνητων εμπορικών πλοίων, σε μια κίνηση που δεν αφορά μόνο την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας.

Αφορά κυρίως τη γεωοικονομική μάχη με την Κίνα για την παγκόσμια ναυπηγική βιομηχανία.

Η συμφωνία με τη Maritime Administration του αμερικανικού υπουργείου Μεταφορών προβλέπει τη δημιουργία ενός ολόκληρου ρυθμιστικού και βιομηχανικού πλαισίου που θα επιτρέψει την κατασκευή, αδειοδότηση, ασφάλιση και λειτουργία πυρηνοκίνητων εμπορικών πλοίων υπό αμερικανική σημαία.

Ο στόχος είναι οι πρώτες κατασκευές να ξεκινήσουν από το 2028.

Η Κίνα έχει ήδη κερδίσει τη μάχη των ναυπηγείων

Πίσω από την αμερικανική στροφή βρίσκεται ένα μεγάλο βιομηχανικό πρόβλημα.

Οι ΗΠΑ έχουν χάσει εδώ και δεκαετίες μεγάλο μέρος της εμπορικής ναυπηγικής τους βάσης, ενώ η Κίνα έχει εξελιχθεί στον κυρίαρχο παίκτη της παγκόσμιας αγοράς.

Η αμερικανική κυβέρνηση αναγνωρίζει πλέον ανοιχτά ότι το εμπορικό shipbuilding δεν είναι ανταγωνιστικό διεθνώς και ότι η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρές καθυστερήσεις και περιορισμούς παραγωγικής δυναμικότητας ακόμη και σε στρατιωτικά ναυπηγικά προγράμματα.

Η στρατηγική της Ουάσιγκτον επομένως δεν είναι να προσπαθήσει να χτίζει απλώς φθηνότερα πλοία από την Κίνα.

Είναι να αλλάξει το ίδιο το τεχνολογικό πεδίο του ανταγωνισμού.

Το πλεονέκτημα των ΗΠΑ: πυρηνική τεχνολογία

Οι ΗΠΑ διαθέτουν δεκαετίες εμπειρίας στην πυρηνική πρόωση από υποβρύχια και αεροπλανοφόρα.

Αυτό είναι και το βιομηχανικό πλεονέκτημα πάνω στο οποίο θέλουν να χτίσουν το νέο μοντέλο εμπορικής ναυτιλίας.

Η Core Power αναπτύσσει συστήματα πυρηνικής πρόωσης που μπορούν να ενσωματωθούν σε εμπορικά πλοία, ενώ έχει ήδη συγκεντρώσει περίπου 200 εκατ. δολάρια χρηματοδότησης από μεγάλους ιαπωνικούς ομίλους, μεταξύ των οποίων Mitsui, Mitsubishi και Sumitomo.

Το σχέδιο προβλέπει όχι μόνο νέους αντιδραστήρες, αλλά και εξειδικευμένα ναυπηγεία για εγκατάσταση, commissioning και έλεγχο των πυρηνικών συστημάτων.

Πλοία έως 75% ταχύτερα

Το μεγαλύτερο εμπορικό πλεονέκτημα της πυρηνικής πρόωσης είναι η αυτονομία.

Ένα nuclear-powered vessel δεν χρειάζεται να μεταφέρει τεράστιες ποσότητες συμβατικού καυσίμου ούτε να ανεφοδιάζεται με την ίδια συχνότητα.

Αυτό μπορεί να επιτρέψει μεγαλύτερη ταχύτητα, μεγαλύτερη διαθέσιμη χωρητικότητα φορτίου και πολύ μικρότερη εξάρτηση από τις τιμές πετρελαίου ή LNG.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις που συνοδεύουν το αμερικανικό σχέδιο, η ταχύτητα ορισμένων πυρηνοκίνητων εμπορικών πλοίων θα μπορούσε να είναι έως και 75% υψηλότερη από εκείνη αντίστοιχων συμβατικών πλοίων.

Για τη ναυτιλία, όπου κάθε ημέρα ταξιδιού έχει άμεσο οικονομικό κόστος, η διαφορά είναι τεράστια.

Από το bunker fuel στον αντιδραστήρα

Η πυρηνική πρόωση μπορεί επίσης να αλλάξει εντελώς την ενεργειακή οικονομία της ναυτιλίας.

Σήμερα τα εμπορικά πλοία εξαρτώνται κυρίως από fuel oil, marine diesel, LNG και σταδιακά methanol ή άλλες εναλλακτικές μορφές καυσίμου.

Ένα πυρηνοκίνητο πλοίο όμως θα μπορούσε να λειτουργεί για χρόνια χωρίς παραδοσιακό ανεφοδιασμό.

Αυτό σημαίνει ότι η ευαισθησία της ναυτιλίας στις διακυμάνσεις του πετρελαίου μπορεί να μειωθεί δραματικά.

Και σε μια περίοδο όπου το Ορμούζ, ο Περσικός Κόλπος και οι γεωπολιτικές κρίσεις επηρεάζουν άμεσα τις τιμές καυσίμων, η στρατηγική αξία αυτής της αυτονομίας γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.

Η Κίνα όμως δεν περιμένει

Το αμερικανικό σχέδιο δεν ξεκινά σε κενό.

Η Κίνα αναπτύσσει επίσης τεχνολογία πυρηνικής πρόωσης για εμπορική ναυτιλία.

Το Jiangnan Shipyard στη Σαγκάη έχει παρουσιάσει σχέδια για container vessel με αντιδραστήρα θορίου, με στόχο να φτάσει σε εμπορική αξιοποίηση μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Άρα η κούρσα δεν είναι απλώς:

ΗΠΑ εναντίον Κίνας στα ναυπηγεία.

Είναι:

ποιος θα ορίσει την τεχνολογία της επόμενης γενιάς εμπορικών πλοίων.

Και η Νότια Κορέα μπαίνει στο παιχνίδι

Η νέα αμερικανική στρατηγική μπορεί να ανοίξει τεράστιες ευκαιρίες και για τη Νότια Κορέα.

Κορεατικές εταιρείες όπως η HD Hyundai διαθέτουν τεράστια ναυπηγική τεχνογνωσία και έχουν ήδη συνεργασίες γύρω από μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες και προηγμένα πλοία.

Στη Σεούλ, η αμερικανική πρωτοβουλία ήδη ερμηνεύεται ως πιθανή νέα αγορά για κορεατικά ναυπηγεία και τεχνολογικούς ομίλους.

Αυτό δημιουργεί μια νέα βιομηχανική συμμαχία:

ΗΠΑ → πυρηνική τεχνολογία Βρετανία → Core Power Νότια Κορέα / Ιαπωνία → ναυπηγική και χρηματοδότηση

με ξεκάθαρο στρατηγικό αντίπαλο την Κίνα.

Το μεγάλο εμπόδιο: τα λιμάνια

Υπάρχει όμως ένα τεράστιο ζήτημα που καμία τεχνολογική πρόοδος δεν μπορεί να παρακάμψει εύκολα.

Ένα πυρηνοκίνητο εμπορικό πλοίο δεν είναι απλώς ένα πλοίο.

Είναι μια κινητή πυρηνική εγκατάσταση.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε λιμάνι που θα το υποδέχεται πρέπει να διαθέτει:

• ειδικό ρυθμιστικό πλαίσιο,
• συστήματα ασφαλείας,
• emergency response,
• ασφαλιστική κάλυψη,
• διαδικασίες για πυρηνική ευθύνη,
• εξειδικευμένο προσωπικό.

Η Core Power έχει ήδη ξεκινήσει συνεργασία με το Port of Corpus Christi στο Τέξας για να εξετάσει ακριβώς αυτή την «nuclear readiness» των λιμανιών.

Και εδώ ξεκινά το πραγματικά δύσκολο μέρος

Η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει.

Το ερώτημα είναι εάν οι κοινωνίες και οι ρυθμιστικές αρχές θα τη δεχθούν.

Η διεθνής ναυτιλία θα χρειαστεί κοινά standards για:

• reactor licensing,
• ship certification,
• port access,
• crew training,
• πυρηνική ασφάλεια,
• διαχείριση ατυχημάτων.

Το International Maritime Organization βρίσκεται ήδη στη διαδικασία αναθεώρησης του παλαιού κώδικα ασφαλείας για nuclear merchant ships, με στόχο νέο πλαίσιο έως το 2030.

Παράλληλα, ο IAEA προωθεί νέα πρωτοβουλία για εφαρμογές πυρηνικής τεχνολογίας στη θάλασσα.

Από το Savannah του 1959 στη νέα nuclear εποχή

Η ιδέα των πυρηνοκίνητων εμπορικών πλοίων δεν είναι καινούργια.

Στο παρελθόν δοκιμάστηκαν πλοία όπως το αμερικανικό NS Savannah, αλλά το μοντέλο δεν απέκτησε εμπορική κλίμακα λόγω υψηλού κόστους, ασφαλιστικών προβλημάτων και δυσκολιών πρόσβασης σε λιμάνια.

Τώρα όμως έχουν αλλάξει τρία πράγματα:

η τεχνολογία των αντιδραστήρων, η πίεση για απανθρακοποίηση και ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός ΗΠΑ–Κίνας.

Και αυτό μπορεί να κάνει τη δεύτερη προσπάθεια πολύ διαφορετική από την πρώτη.

Η ναυτιλία γίνεται πεδίο μεγάλης γεωπολιτικής

Το αμερικανικό σχέδιο δείχνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια ακόμη ενεργειακή καινοτομία.

Η παγκόσμια ναυτιλία μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο στρατηγικού βιομηχανικού ανταγωνισμού.

Η Κίνα έχει ναυπηγεία.

Η Νότια Κορέα έχει τεχνολογία και παραγωγική ικανότητα.

Η Ιαπωνία έχει κεφάλαιο και βιομηχανική βάση.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν πυρηνική τεχνογνωσία και θέλουν να επιστρέψουν στην εμπορική ναυπηγική.

Και η Ευρώπη προσπαθεί να κρατήσει θέση σε έναν κλάδο που αλλάζει ριζικά.

Αν το σχέδιο προχωρήσει, τα πρώτα πυρηνοκίνητα εμπορικά πλοία μπορεί να αρχίσουν να κατασκευάζονται από το 2028, όμως η πραγματική διάδοση της τεχνολογίας αναμένεται κυρίως στη δεκαετία του 2030.

Το μεγάλο ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν το πυρηνικό εμπορικό πλοίο είναι τεχνικά δυνατό.

Είναι ποιος θα καταφέρει πρώτος να το κατασκευάσει μαζικά, να το ασφαλίσει, να το βάλει σε λιμάνια και να μετατρέψει την πυρηνική πρόωση από τεχνολογικό πείραμα σε εμπορικό πλεονέκτημα.

Και σε αυτή τη μάχη, η Ουάσιγκτον έχει πλέον αποφασίσει να μπει ανοιχτά.

Πηγή: Pagenews.gr