Από το Κίεβο στη Ρώμη: Η Ιταλία «αγοράζει» πολεμική εμπειρία – Ο Φεντόροφ σύμβουλος του Κροζέτο

Drones, αυτόνομα συστήματα, αεράμυνα και AI μπαίνουν στο επίκεντρο της νέας συνεργασίας Ιταλίας–Ουκρανίας – Το Κίεβο περνά από αποδέκτης όπλων σε εξαγωγέα τεχνογνωσίας πολέμου

Η Ιταλία κάνει μια κίνηση που λέει πολλά για το πώς αλλάζει η ευρωπαϊκή άμυνα μετά από τέσσερα και πλέον χρόνια πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ιταλός υπουργός Άμυνας Γκουίντο Κροζέτο επέλεξε τον πρώην Ουκρανό ομόλογό του, Μιχάιλο Φεντόροφ, ως σύμβουλο για την καινοτομία στην άμυνα, με επίκεντρο τα drones, τα μη επανδρωμένα και αυτόνομα συστήματα, την αεράμυνα και το ευρύτερο defence-tech οικοσύστημα. Ο διορισμός επιβεβαιώθηκε τόσο από τον ίδιο τον Φεντόροφ όσο και επισήμως από το ιταλικό υπουργείο Άμυνας. Το σημαντικότερο, όμως, δεν είναι η θέση καθαυτή.

Είναι ότι μια μεγάλη χώρα του ΝΑΤΟ αναγνωρίζει πλέον πως η πολεμική εμπειρία της Ουκρανίας έχει μετατραπεί σε στρατηγικό κεφάλαιο για ολόκληρη την Ευρώπη.

Kicked off an international working trip with our team, focused on advancing our new initiatives in digitalization and defense tech.

First stop — a meeting with Italian Minister of Defense @GuidoCrosetto.

I expressed my gratitude to Guido for his personal support and for the… pic.twitter.com/EeFqvd1srO

— Mykhailo Fedorov (@FedorovMykhailo) August 28, 2026

Κροζέτο: «Δεν αρκεί να γνωρίζεις την τεχνολογία»

Ο Γκουίντο Κροζέτο περιέγραψε με σαφήνεια το σκεπτικό της επιλογής.

«Σε ένα σκηνικό που χαρακτηρίζεται από ταχείες και πρωτοφανείς μεταβολές, όπου η αλλαγή αποτελεί τη μόνιμη συνθήκη, είναι απαραίτητο να αναζητούμε ευκαιρίες ανταλλαγής απόψεων και εμπειριών», δήλωσε.

Και προχώρησε στο σημείο που ουσιαστικά συνοψίζει τη νέα φιλοσοφία πολέμου:

«Σήμερα δεν αρκεί πλέον η απλή γνώση των νέων τεχνολογιών. Είναι κρίσιμη η ικανότητα προσαρμογής των οργανωτικών διαδικασιών, μετατρέποντας γρήγορα την πειραματική φάση σε επιχειρησιακές λύσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μεγάλη κλίμακα».

Αυτό ακριβώς είναι και το μάθημα που η Ουκρανία έχει αναγκαστεί να μάθει στο πεδίο.

Φεντόροφ: «Το μέλλον ανήκει σε όσους δοκιμάζουν και κλιμακώνουν γρήγορα»

Ο ίδιος ο Φεντόροφ παρουσίασε τη συνεργασία ως κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια προσωπική συμβουλευτική θέση.

«Είμαι βαθιά ευγνώμων για αυτή την εμπιστοσύνη και τη στρατηγική συνεργασία», ανέφερε, εξηγώντας ότι θα βοηθήσει την Ιταλία να υιοθετήσει σύγχρονες πολεμικές τεχνολογίες, να ενισχύσει τον αμυντικό της τομέα και να προσαρμοστεί στις νέες απειλές.

Το πιο ενδιαφέρον σημείο της παρέμβασής του ήταν όμως άλλο:

«Το μέλλον της άμυνας ανήκει στις χώρες που μπορούν να δοκιμάζουν και να κλιμακώνουν γρήγορα νέες λύσεις, συνδυάζοντας τεχνολογία αιχμής με ισχυρή παραγωγική βάση».

Και κατέληξε ότι η ουκρανική εμπειρία μπορεί να αποτελέσει τη βάση ενός νέου ευρωπαϊκού αμυντικού μοντέλου.

Το ουκρανικό «εργαστήριο πολέμου»

Εδώ βρίσκεται και η πραγματική αξία του Φεντόροφ για τη Ρώμη.

Η Ουκρανία έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο εργαστήριο πολεμικής τεχνολογίας.

Drones χαμηλού κόστους, FPV, autonomous platforms, τεχνητή νοημοσύνη, λογισμικό διοίκησης, αισθητήρες, ηλεκτρονικός πόλεμος, δίκτυα επικοινωνιών και ανάλυση δεδομένων δοκιμάζονται σε πραγματικές συνθήκες σχεδόν καθημερινά.

Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο η τεχνολογία.

Είναι ο κύκλος ανάπτυξης.

Ένα σύστημα δοκιμάζεται στο μέτωπο, οι στρατιώτες και οι χειριστές στέλνουν feedback, το προϊόν αλλάζει και επιστρέφει στο πεδίο μέσα σε εβδομάδες ή ακόμη και ημέρες.

Αυτό βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τα παραδοσιακά ευρωπαϊκά εξοπλιστικά προγράμματα που συχνά απαιτούν χρόνια μέχρι να περάσουν από τον σχεδιασμό στην επιχειρησιακή χρήση.

Η Ιταλία δεν ζητά απλώς drones – ζητά το ουκρανικό μοντέλο

Γι’ αυτό και η επιλογή Φεντόροφ δεν πρέπει να διαβαστεί ως μια προσπάθεια της Ιταλίας να αποκτήσει μερικά καλύτερα drones.

Η Ρώμη φαίνεται να ενδιαφέρεται για τον ίδιο τον μηχανισμό καινοτομίας.

Πώς δοκιμάζεις γρήγορα.

Πώς αποτυγχάνεις γρήγορα.

Πώς προσαρμόζεις ένα σύστημα.

Πώς συνδέεις startups με στρατό και αμυντική βιομηχανία.

Και, κυρίως, πώς περνάς από ένα prototype σε μαζική παραγωγή πριν αλλάξει ξανά το πεδίο μάχης.

Αυτό είναι και το σημείο που τόνισε ο Κροζέτο: η νέα εποχή απαιτεί ταυτόχρονα τεχνολογική αριστεία, βιομηχανική δυνατότητα και ταχύτητα παραγωγής.

Από αποδέκτης όπλων σε εξαγωγέα know-how

Η νέα συνεργασία σηματοδοτεί και μια πολύ σημαντική μεταβολή στη σχέση της Ουκρανίας με τη Δύση.

Για χρόνια η συζήτηση είχε σχεδόν μία κατεύθυνση:

τι όπλα θα δώσει η Ευρώπη στην Ουκρανία.

Τώρα αρχίζει να διαμορφώνεται και η αντίστροφη ροή:

τι μπορεί να διδάξει η Ουκρανία στην Ευρώπη.

Το Κίεβο εξακολουθεί να εξαρτάται από δυτικά πυρομαχικά, αεράμυνα και χρηματοδότηση. Αλλά έχει αποκτήσει κάτι που πολλές ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις δεν διαθέτουν: πραγματική εμπειρία μεγάλης κλίμακας απέναντι σε έναν ισχυρό αντίπαλο που χρησιμοποιεί drones, πυραύλους, ηλεκτρονικό πόλεμο και cyber capabilities ταυτόχρονα.

Αυτό το know-how αποκτά πλέον οικονομική, στρατιωτική και πολιτική αξία.

Η αποχώρηση από το Κίεβο που προκάλεσε θύελλα

Η ιταλική επιλογή έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον εξαιτίας του πρόσφατου πολιτικού παρασκηνίου στο Κίεβο.

Ο Φεντόροφ απομακρύνθηκε από το υπουργείο Άμυνας τον Ιούλιο, μόλις έξι μήνες μετά την ανάληψη του χαρτοφυλακίου, στο πλαίσιο του ανασχηματισμού του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Η απόφαση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και διαδηλώσεις, καθώς ο Φεντόροφ είχε αποκτήσει ισχυρή στήριξη μεταξύ στελεχών της τεχνολογικής κοινότητας, τμημάτων της κοινωνίας των πολιτών αλλά και ανθρώπων των ενόπλων δυνάμεων.

Η σχέση του με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία είχε όμως γίνει δύσκολη. Πρόσφατα δημοσιεύματα κατέγραψαν σοβαρή ρήξη με τον Ζελένσκι και αντιπαραθέσεις για τη διαχείριση της άμυνας και ευρύτερα ζητήματα πολιτικής.

Η εικόνα επομένως είναι παράδοξη:

το Κίεβο τον έβγαλε από το υπουργείο, αλλά μια μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη σπεύδει να αξιοποιήσει την τεχνογνωσία του.

Το μήνυμα για την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία

Η επιλογή Φεντόροφ αφορά τελικά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Ευρώπη αυξάνει δραστικά τις αμυντικές δαπάνες και προωθεί νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για παραγωγή όπλων και στρατιωτικής τεχνολογίας.

Το μεγάλο της πρόβλημα όμως παραμένει η ταχύτητα.

Η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν περάσει σε πολεμική οικονομία στην οποία η τεχνολογία εξελίσσεται μέσα σε πραγματικές επιχειρήσεις.

Η Ευρώπη εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να χρησιμοποιεί διαδικασίες σχεδιασμένες για συνθήκες ειρήνης.

Αν η Ρώμη καταφέρει να ενσωματώσει το ουκρανικό μοντέλο ανάπτυξης και παραγωγής, η συνεργασία Κροζέτο–Φεντόροφ μπορεί να αποτελέσει πρότυπο και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Drones, αεράμυνα και autonomous warfare

Οι τομείς που τέθηκαν στη συνάντηση δείχνουν ήδη προς τα πού πηγαίνει η συζήτηση.

Πρώτον, drones.

Όχι μόνο ακριβά στρατιωτικά UAV, αλλά μαζικά, φθηνά συστήματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αναγνώριση, επιτήρηση και πλήγματα.

Δεύτερον, autonomous systems.

Η χρήση AI και αυτοματοποίησης επιτρέπει σε πλατφόρμες να εκτελούν ολοένα μεγαλύτερο μέρος μιας αποστολής χωρίς συνεχή ανθρώπινο έλεγχο.

Τρίτον, αεράμυνα.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αποδείξει ότι η παραδοσιακή αεράμυνα πρέπει να προσαρμοστεί σε ένα περιβάλλον όπου ένα πανάκριβο interceptor μπορεί να καλείται να καταρρίψει ένα drone αξίας λίγων χιλιάδων ευρώ.

Και τέταρτον, παραγωγή.

Χωρίς παραγωγική κλίμακα, ακόμη και η καλύτερη τεχνολογία χάνει γρήγορα τη στρατηγική της αξία.

Η συνεργασία Ιταλίας–Ουκρανίας περνά στην επόμενη φάση

Η Ιταλία έχει ήδη στηρίξει στρατιωτικά την Ουκρανία, μεταξύ άλλων στον τομέα της αεράμυνας.

Η νέα κίνηση όμως πηγαίνει πιο βαθιά.

Δεν αφορά μόνο τη μεταφορά υφιστάμενων όπλων στο Κίεβο.

Αφορά κοινή ανάπτυξη τεχνολογιών, αμυντική βιομηχανία, ψηφιοποίηση και αξιοποίηση της ουκρανικής εμπειρίας στο ευρωπαϊκό στρατιωτικό οικοσύστημα.

Ο Φεντόροφ προανήγγειλε μάλιστα ότι η Ρώμη είναι μόνο ο πρώτος σταθμός του νέου διεθνούς ταξιδιού του και ότι θα ακολουθήσουν επαφές με άλλους εταίρους για νέα projects σε digitalization και defense tech.

 Η Ουκρανία αρχίζει να εξάγει το σημαντικότερο όπλο της – την εμπειρία

Αυτό είναι το πραγματικό story πίσω από τον διορισμό.

Η Ουκρανία έχει ήδη λάβει δεκάδες δισεκατομμύρια σε δυτική στρατιωτική βοήθεια.

Όμως μετά από χρόνια πολέμου έχει αποκτήσει κάτι που δεν αγοράζεται εύκολα: εμπειρία στη λειτουργία ενός στρατού μέσα σε ένα τεχνολογικό περιβάλλον που αλλάζει σχεδόν καθημερινά.

Ο Φεντόροφ μεταφέρει τώρα ένα μέρος αυτής της εμπειρίας στη Ρώμη.

Και η Ιταλία ουσιαστικά παραδέχεται κάτι που πιθανότατα θα ακούμε όλο και περισσότερο στην Ευρώπη:

για να προετοιμαστείς για τον επόμενο πόλεμο δεν αρκεί να αγοράζεις περισσότερα από τα όπλα του προηγούμενου. Πρέπει να μάθεις από εκείνον που πολεμά ήδη τον πόλεμο του μέλλοντος.

Εάν αυτή η λογική εξαπλωθεί, η μεγαλύτερη στρατηγική εξαγωγή της Ουκρανίας προς την Ευρώπη μετά τον πόλεμο μπορεί τελικά να μην είναι ένα drone ή ένα software platform.

Μπορεί να είναι ένας εντελώς νέος τρόπος με τον οποίο σχεδιάζεται, δοκιμάζεται και παράγεται η ευρωπαϊκή άμυνα.

Πηγή: pagenews.gr