Τραμπ «ξηλώνει» Κίνα και Ρωσία από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας – Η έφοδος στα 65 δισ. βαρέλια
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 8 '
Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Τραμπ «ξηλώνει» Κίνα και Ρωσία από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας – Η έφοδος στα 65 δισ. βαρέλια
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν περιορίζεται πλέον σε μια ενεργειακή συμφωνία με τη Βενεζουέλα.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αναδιατάξει ολόκληρο τον ενεργειακό χάρτη της χώρας, να απομακρύνει κινεζικά και ρωσικά συμφέροντα από στρατηγικά κοιτάσματα και να αποκτήσει άμεσο λόγο στην παραγωγή και διάθεση ενός από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο.
Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του Reuters, η αμερικανική North American Blue Energy Partners, NABEP, θα αναλάβει πετρελαϊκά projects που μέχρι σήμερα ελέγχονταν ή λειτουργούνταν από πέντε κινεζικές εταιρείες και μία ρωσική. Η κίνηση εντάσσεται στη σαρωτική συμφωνία ΗΠΑ–Βενεζουέλας που ανακοίνωσε ο Τραμπ για την ανάπτυξη του πετρελαϊκού τομέα της χώρας.
Το σχέδιο προβλέπει συνολικά 17 projects για τη NABEP, με παραχωρήσεις διάρκειας 100 ετών και αποδεδειγμένα αποθέματα περίπου 65 δισ. βαρελιών.
Η ουσία του deal: Ουάσιγκτον αντί Πεκίνου και Μόσχας
Το σημαντικότερο στοιχείο του Reuters είναι ότι η συμφωνία δεν προσθέτει απλώς αμερικανική παρουσία στη Βενεζουέλα.
Αφαιρεί ταυτόχρονα χώρο από την Κίνα και τη Ρωσία.
Από τα 14 νέα συμβόλαια που παραχωρούνται στη NABEP, πέντε αφορούν projects που λειτουργούσαν κινεζικές εταιρείες και ένα project που λειτουργούσε ρωσική εταιρεία.
Έτσι, η Ουάσιγκτον αποκτά θέση ακριβώς σε assets όπου Πεκίνο και Μόσχα είχαν χτίσει επιρροή τα προηγούμενα χρόνια.
Η γεωπολιτική στόχευση δεν κρύβεται ούτε από τον Λευκό Οίκο, ο οποίος παρουσιάζει το deal ως μέσο εκδίωξης ξένων αντιπάλων από το δυτικό ημισφαίριο και μιλά ανοιχτά για επαναφορά της λογικής του Δόγματος Μονρόε.
Τα 17 πεδία και τα 65 δισ. βαρέλια
Η NABEP αποκτά παραχωρήσεις 100 ετών για 17 πετρελαϊκά πεδία με αποδεδειγμένα αποθέματα περίπου 65 δισ. βαρελιών.
Ο ίδιος ο Λευκός Οίκος χαρακτηρίζει τη συμφωνία ιστορική, σημειώνοντας ότι τα συγκεκριμένα αποθέματα υπερβαίνουν ακόμη και τα περίπου 46 δισ. βαρέλια αποδεδειγμένων αμερικανικών αποθεμάτων εντός της επικράτειας των ΗΠΑ.
Το μέγεθος είναι εντυπωσιακό.
Αλλά ακόμα σημαντικότερο είναι ποιος αποκτά δικαιώματα πάνω σε αυτά.
Το Πεντάγωνο παίρνει 35%
Η συμφωνία δίνει στο Office of Strategic Capital του αμερικανικού Πενταγώνου συμμετοχή 35% στη μητρική εταιρεία της NABEP, χωρίς άμεσο κόστος για τον Αμερικανό φορολογούμενο, σύμφωνα με το fact sheet του Λευκού Οίκου.
Η αμερικανική κυβέρνηση αποκτά επίσης δικαιώματα εταιρικής διακυβέρνησης.
Το deal προβλέπει ότι η Ουάσιγκτον θα έχει δικαίωμα βέτο στον διορισμό μελών του διοικητικού συμβουλίου, ενώ η πλειονότητα του board θα πρέπει να αποτελείται από Αμερικανούς πολίτες.
Αυτό μετατρέπει την επένδυση από ένα απλό εμπορικό project σε εργαλείο κρατικής στρατηγικής.
20% της παραγωγής σε κόστος – Και δικαίωμα για το άλλο 80%
Ακόμη πιο ισχυρό είναι το ενεργειακό σκέλος της συμφωνίας.
Το State Department αποκτά εγγυημένο δικαίωμα αγοράς του 20% της παραγωγής σε κόστος παραγωγής από όλα τα σημερινά και μελλοντικά πεδία που θα λειτουργεί η NABEP.
Ο Λευκός Οίκος συνδέει ρητά τη ρύθμιση με τη δυνατότητα επαναπλήρωσης του Strategic Petroleum Reserve και με ευαίσθητες στρατιωτικές ή άλλες κρατικές ανάγκες.
Και δεν σταματά εκεί.
Η Ουάσιγκτον αποκτά δικαίωμα πρώτης άρνησης για την αγορά και του υπόλοιπου 80% της παραγωγής σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.Με απλά λόγια, οι ΗΠΑ αποκτούν όχι μόνο οικονομική συμμετοχή αλλά και προνομιακή πρόσβαση στη ροή του πετρελαίου.
Το στρατηγικό μήνυμα προς την Κίνα
Η Κίνα είχε επενδύσει επί χρόνια στη Βενεζουέλα ως έναν από τους βασικούς ενεργειακούς εταίρους του Καράκας.
Η παρουσία αυτή είχε διπλή αξία για το Πεκίνο: πρόσβαση σε πετρέλαιο και ταυτόχρονα γεωπολιτική διείσδυση στη Λατινική Αμερική, σε μια περιοχή που οι ΗΠΑ παραδοσιακά θεωρούν ζωτικής σημασίας για την ασφάλειά τους.
Η νέα συμφωνία Τραμπ επιχειρεί να αντιστρέψει αυτή την πραγματικότητα.
Δεν πρόκειται απλώς για εμπορική επαναδιαπραγμάτευση.
Πρόκειται για ανακατανομή επιρροής.
Η Ουάσιγκτον μεταφέρει κρίσιμα κοιτάσματα από σχήματα που είχαν κινεζική ή ρωσική παρουσία σε μια αμερικανικά υποστηριζόμενη εταιρεία, και ταυτόχρονα αποκτά θεσμικό έλεγχο πάνω στη μελλοντική παραγωγή.
Το μήνυμα προς τη Ρωσία
Η Μόσχα είχε επίσης χρησιμοποιήσει την ενεργειακή συνεργασία με τη Βενεζουέλα ως μέσο διατήρησης πολιτικής και στρατηγικής παρουσίας στο δυτικό ημισφαίριο.
Για την κυβέρνηση Τραμπ, αυτό συγκρούεται ευθέως με την επιδίωξη να περιοριστεί η παρουσία στρατηγικών ανταγωνιστών σε μια περιοχή που οι ΗΠΑ θεωρούν δική τους σφαίρα άμεσου ενδιαφέροντος.
Ο Λευκός Οίκος το διατυπώνει σχεδόν χωρίς περιστροφές, μιλώντας για εκδίωξη «κακόβουλης ξένης επιρροής» από το αμερικανικό ημισφαίριο.
Έως $100 δισ. για την αναγέννηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας
Η μεγάλη πρόκληση είναι ότι τα 65 δισ. βαρέλια δεν είναι έτοιμα να βγουν άμεσα στην αγορά.
Η πετρελαϊκή υποδομή της Βενεζουέλας έχει υποστεί χρόνια υποεπένδυση, πολιτική αστάθεια και τεχνική υποβάθμιση.
Η NABEP σχεδιάζει επενδύσεις έως 100 δισ. δολάρια για να αναβαθμίσει τις υποδομές και να αυξήσει την παραγωγή.
Αυτό σημαίνει ότι η συμφωνία μπορεί να έχει τεράστια στρατηγική αξία, αλλά όχι απαραίτητα άμεσο αποτέλεσμα στις παγκόσμιες τιμές.
Αναλυτές και μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες εμφανίζονται επιφυλακτικοί ακριβώς επειδή η ανάπτυξη της παραγωγής απαιτεί χρόνο, κεφάλαια και πολιτική σταθερότητα.
Οι μεγάλες πετρελαϊκές δεν πανηγυρίζουν
Το Reuters έχει ήδη καταγράψει ερωτήματα και επιφυλάξεις από μεγάλους παραγωγούς για τη δομή της συμφωνίας, τον ρόλο της NABEP και το νομικό καθεστώς των νέων παραχωρήσεων
Ενεργειακοί ειδικοί και νομικοί ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια, καθώς η συμφωνία δεν προέκυψε μέσα από ανταγωνιστική διαδικασία και διαπραγματεύθηκε χωρίς δημόσια πρόσβαση στο πλήρες κείμενο.
Αυτό δημιουργεί τρία επίπεδα κινδύνου:
πολιτικό, επειδή η εξουσία στη Βενεζουέλα παραμένει ευαίσθητη· νομικό, λόγω πιθανών μελλοντικών διεκδικήσεων· και επενδυτικό, επειδή χρειάζονται δεκάδες δισεκατομμύρια πριν η παραγωγή μπορέσει να αυξηθεί ουσιαστικά.
Το Ορμούζ αλλάζει την αξία της Βενεζουέλας
Και εδώ βρίσκεται η ευρύτερη γεωενεργειακή διάσταση.
Η συμφωνία έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η κρίση στη Μέση Ανατολή και το Στενό του Ορμούζ έχουν υπενθυμίσει στις ΗΠΑ πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου σε ένα γεωπολιτικό choke point.
Ο Λευκός Οίκος δεν παρουσιάζει το deal ως άμεση υποκατάσταση του πετρελαίου του Ορμούζ.
Όμως στρατηγικά, η λογική είναι σαφής: όσο περισσότερη παραγωγή μπορεί να ελέγχει ή να εξασφαλίζει η Ουάσιγκτον στο δυτικό ημισφαίριο, τόσο μειώνεται η έκθεση σε εξωτερικά σοκ.
Η ίδια η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη χαρακτηρίσει την επάρκεια πετρελαίου, διύλισης και logistics ως ζήτημα εθνικής άμυνας.
Άρα η Βενεζουέλα αποκτά νέα αξία όχι απλώς ως χώρα με τεράστια αποθέματα, αλλά ως στρατηγικό ενεργειακό βάθος των ΗΠΑ.
Από ενεργειακή συμφωνία σε νέο Δόγμα Μονρόε
Το πολιτικό μήνυμα της συμφωνίας είναι ίσως ακόμη μεγαλύτερο από το ενεργειακό.
Η κυβέρνηση Τραμπ δηλώνει ανοιχτά ότι θέλει να επαναφέρει την αμερικανική κυριαρχία στο δυτικό ημισφαίριο και να περιορίσει την παρουσία Κίνας και Ρωσίας σε στρατηγικές υποδομές και φυσικούς πόρους.
Σε αυτή τη λογική, η Βενεζουέλα γίνεται κάτι πολύ περισσότερο από παραγωγός πετρελαίου.
Γίνεται πεδίο εφαρμογής μιας νέας αμερικανικής γεωπολιτικής:
έλεγχος ενέργειας, περιορισμός αντιπάλων, επαναφορά βιομηχανικής ισχύος και συγκρότηση ασφαλέστερων εφοδιαστικών αλυσίδων στο δυτικό ημισφαίριο.
Η μεγάλη μάχη είναι για την επόμενη δεκαετία
Η συμφωνία δεν θα αλλάξει αύριο το πρωί την παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Δεν θα μετατρέψει άμεσα τη Βενεζουέλα σε παραγωγό ικανό να αντικαταστήσει τη Μέση Ανατολή.
Αλλά μπορεί να αλλάξει σταδιακά το πού βρίσκεται η ενεργειακή ισχύς.
Εάν οι επενδύσεις προχωρήσουν, εάν η παραγωγή αυξηθεί και εάν οι νομικές και πολιτικές εκκρεμότητες επιλυθούν, οι ΗΠΑ θα έχουν εξασφαλίσει προνομιακή πρόσβαση σε μία από τις μεγαλύτερες δεξαμενές πετρελαίου του κόσμου.
Και την ίδια στιγμή θα έχουν απομακρύνει από μέρος αυτής της δεξαμενής δύο από τους βασικότερους στρατηγικούς αντιπάλους τους.
Γι’ αυτό το πραγματικό story δεν είναι απλώς ότι μια αμερικανική εταιρεία παίρνει νέα πεδία στη Βενεζουέλα.
Είναι ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να μετατρέψει 65 δισ. βαρέλια σε γεωπολιτικό όπλο.
Και αν το σχέδιο πετύχει, η μάχη ΗΠΑ–Κίνας–Ρωσίας για την ενέργεια δεν θα παίζεται μόνο στον Περσικό Κόλπο, στη Σιβηρία ή στη Νότια Σινική Θάλασσα.
Θα παίζεται και στην Καραϊβική.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
