Σοκ στη Γερμανία: Το AfD στο 43,8% αλλάζει το παιχνίδι στην Ευρώπη – Πανηγυρίζει ο Όρμπαν

Η σαρωτική νίκη της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, η κατάρρευση της CDU και η κινητοποίηση πρώην abstainers στέλνουν μήνυμα πολύ πέρα από τη Γερμανία – Παρίσι και Βαρσοβία μιλούν για «σοβαρή στιγμή», ενώ η ευρωπαϊκή Δεξιά και η λαϊκιστική πτέρυγα βλέπουν μια νέα εποχή να ανοίγει.

Η σαρωτική επικράτηση της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν αποτελεί πλέον μια ακόμη εντυπωσιακή επίδοση της γερμανικής Ακροδεξιάς στην ανατολική Γερμανία. Είναι ένα αποτέλεσμα που αλλάζει τις ισορροπίες στο Βερολίνο και στέλνει πολιτικό μήνυμα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Με 43,8% των ψήφων, η Εναλλακτική για τη Γερμανία υπερδιπλασίασε το 20,8% που είχε λάβει το 2021 και πέτυχε την καλύτερη επίδοσή της σε μεγάλη εκλογική αναμέτρηση μέχρι σήμερα. Η CDU περιορίστηκε στο 17,2%, χάνοντας σχεδόν τη μισή εκλογική της δύναμη, ενώ η AfD εξασφάλισε 39 από τις 83 έδρες του τοπικού κοινοβουλίου — μόλις τρεις λιγότερες από την απόλυτη πλειοψηφία.

Η απόσταση δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: η Σαξονία-Άνχαλτ δεν έδωσε απλώς πρωτιά στην AfD. Της έδωσε πολιτική ηγεμονία σε επίπεδο κρατιδίου.

Γιατί το 43,8% είναι πολύ μεγαλύτερο από ένα περιφερειακό αποτέλεσμα

Το πρώτο συμπέρασμα αφορά τη Γερμανία.

Το αποτέλεσμα είναι η ισχυρότερη εκλογική επίδοση της AfD στην ιστορία της και φέρνει για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ένα ακροδεξιό κόμμα τόσο κοντά στην ανάληψη της εξουσίας σε γερμανικό κρατίδιο.

Το δεύτερο αφορά τον Φρίντριχ Μερτς.

Η CDU υπέστη βαριά ήττα σε ένα κρατίδιο όπου κυβερνούσε επί δεκαετίες, γεγονός που μετατρέπει τη Σαξονία-Άνχαλτ σε ευθεία αμφισβήτηση της στρατηγικής του καγκελαρίου απέναντι στην AfD.

Το τρίτο αφορά την ίδια την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική των κομμάτων.

Μέχρι σήμερα, η κυρίαρχη στρατηγική των παραδοσιακών γερμανικών κομμάτων ήταν το λεγόμενο firewall: καμία συνεργασία με την AfD.

Όταν, όμως, ένα κόμμα φτάνει στο 44%, η πολιτική απομόνωσή του γίνεται αριθμητικά και θεσμικά πολύ δυσκολότερη.

Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που πλέον περνά από το Μαγδεμβούργο στο Βερολίνο — και από εκεί στις Βρυξέλλες.

SACHSEN-ANHALT: Wahlverhalten nach Tätigkeit — Hochrechnung Infratest dimap/ARD, 20:00 Uhr

CDU | AfD | LINKE | SPD | FDP | GRÜNE | BSW | Sonstige

Rentner: 27% | 38% | 10% | 11% | 2% | 5% | 6% | 1% Arbeiter: 10% | 61% | 7% | 6% | 2% | 5% | 6% | 3% Angestellte: 13% | 46% | 9% |… pic.twitter.com/Gh4ka67HuL

— Deutschland Wählt (@Wahlen_DE) September 6, 2026

Η «ακτινογραφία» της νίκης: Δεν κέρδισε μόνο παίρνοντας ψήφους από τη CDU

Η μεγαλύτερη ίσως προειδοποίηση για τα παραδοσιακά κόμματα βρίσκεται στη σύνθεση της εκλογικής επιτυχίας.

Η AfD δεν ενισχύθηκε απλώς μετακινώντας ψηφοφόρους από τη CDU ή μικρότερα δεξιά κόμματα.

Κατάφερε να κινητοποιήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό πολίτες που προηγουμένως απείχαν από τις εκλογές, γεγονός που δείχνει ότι το κόμμα δεν αναδιανέμει απλώς υπάρχουσες ψήφους μέσα στη Δεξιά, αλλά ενεργοποιεί ένα μέχρι πρόσφατα ανενεργό εκλογικό ακροατήριο.

Η συμμετοχή έφτασε περίπου στο 77,8%, πολύ υψηλότερα από την προηγούμενη αναμέτρηση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Infratest Dimap που επικαλείται το Euronews, τέσσερα θέματα κυριάρχησαν στην ψήφο:

• η απώλεια εμπιστοσύνης στα παραδοσιακά κόμματα,
• η κοινωνική ασφάλεια,
• η κατάσταση της οικονομίας,
• και το μεταναστευτικό.

Αυτό είναι ίσως το πλέον κρίσιμο μήνυμα για την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η ψήφος στην AfD δεν είναι πλέον αποκλειστικά μια ψήφος διαμαρτυρίας για το μεταναστευτικό. Συνδέεται ολοένα περισσότερο με την οικονομική στασιμότητα, την ανασφάλεια και την αίσθηση ότι το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να δώσει λύσεις.

Παρίσι: «Πολύ σοβαρή στιγμή για την Ευρώπη»

Οι πρώτες διεθνείς αντιδράσεις ήταν ενδεικτικές της ανησυχίας.

Ο Γάλλος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Μπενζαμέν Χαντάντ χαρακτήρισε το αποτέλεσμα «πολύ σοβαρή στιγμή για την Ευρώπη», καλώντας τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να ακούσουν τον θυμό και τις ανησυχίες των πολιτών, αλλά απορρίπτοντας τον εθνικισμό και την ξενοφοβία ως απάντηση.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκύρ, ο οποίος μίλησε για «πολύ, πολύ ανησυχητικό μήνυμα» και για μια ευρύτερη λαϊκιστική τάση που επεκτείνεται διεθνώς.

Η ανησυχία της Γαλλίας έχει και σαφή εσωτερική διάσταση.

Το Παρίσι γνωρίζει ότι η γαλλική πολιτική σκηνή οδεύει επίσης σε μια περίοδο έντονης πίεσης από τη λαϊκιστική και εθνικιστική Δεξιά. Επομένως, το γερμανικό αποτέλεσμα δεν αντιμετωπίζεται ως απομονωμένο φαινόμενο, αλλά ως πιθανός προάγγελος μιας ευρύτερης μετατόπισης.

Βαρσοβία: Ο Σικόρσκι βλέπει προειδοποίηση

Ανάλογη ήταν η αντίδραση από την Πολωνία.

Ο υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι χαρακτήρισε επίσης το αποτέλεσμα «πολύ ανησυχητικό μήνυμα», επισημαίνοντας πόσο κοντά βρέθηκε η AfD στην απόλυτη πλειοψηφία.

Η Βαρσοβία παρακολουθεί με ακόμη μεγαλύτερη καχυποψία την άνοδο της AfD λόγω των θέσεών της απέναντι στη Ρωσία, στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και στην εξωτερική πολιτική.

Η επιτυχία της AfD δημιουργεί επομένως μια νέα ευρωπαϊκή γραμμή αντιπαράθεσης: όχι απλώς ανάμεσα σε Αριστερά και Δεξιά, αλλά μεταξύ των παραδοσιακών ευρωπαϊκών κομμάτων και ενός ενισχυμένου εθνικιστικού μπλοκ.

Ο Όρμπαν πανηγυρίζει: «Αυτό είναι μόνο η αρχή»

Στον αντίποδα, η νίκη της AfD έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον Βίκτορ Όρμπαν.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ουγγαρίας συνεχάρη την Αλίς Βάιντελ, τον Ούλριχ Ζίγκμουντ και την AfD, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα «τεράστια βραδιά για τη Γερμανία και την Ευρώπη».

Και πρόσθεσε μια φράση με σαφή ευρωπαϊκή στόχευση:

«Προσδεθείτε. Αυτό είναι μόνο η αρχή».

Η αντίδραση Όρμπαν δείχνει γιατί η Σαξονία-Άνχαλτ ενδιαφέρει τόσο πολύ τις Βρυξέλλες.

Το AfD δεν λειτουργεί πλέον μόνο ως γερμανικό φαινόμενο. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο δίκτυο ευρωπαϊκών δυνάμεων που αμφισβητούν το σημερινό μοντέλο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ζητούν σκληρότερη μεταναστευτική πολιτική και υποστηρίζουν μεγαλύτερη εθνική κυριαρχία έναντι των Βρυξελλών.

Ο μεγάλος χαμένος: Μερτς και CDU

Πολιτικά, όμως, η πρώτη συνέπεια της κάλπης καταγράφεται στο Βερολίνο.

Η CDU έπεσε από πολύ υψηλότερα επίπεδα στο 17,2%, ενώ η AfD έφτασε σχεδόν δυόμισι φορές το ποσοστό της.

Το αποτέλεσμα δημιουργεί σοβαρή πίεση στον Φρίντριχ Μερτς, καθώς θέτει υπό αμφισβήτηση δύο βασικές επιλογές της στρατηγικής του:

Πρώτον, εάν η CDU μπορεί να περιορίσει την AfD υιοθετώντας αυστηρότερη γραμμή σε μετανάστευση, ασφάλεια και ταυτότητα.

Δεύτερον, εάν το firewall μπορεί να παραμείνει βιώσιμο όταν η AfD εξελίσσεται από κόμμα διαμαρτυρίας σε πρώτο κόμμα με ποσοστά πάνω από 40%.

Οι Financial Times χαρακτηρίζουν ήδη το αποτέλεσμα «καταστροφικό πλήγμα» για τον Μερτς και καταγράφουν αυξανόμενη εσωκομματική αμφισβήτηση της στρατηγικής του.

Το αδιέξοδο της επόμενης ημέρας

Παρά τη σαρωτική νίκη, η AfD δεν διαθέτει αυτοδυναμία.

Με 39 έδρες σε σύνολο 83, χρειάζεται τρεις ακόμη για απόλυτη πλειοψηφία.

Εδώ δημιουργείται το θεσμικό παράδοξο.

Τα μεγάλα παραδοσιακά κόμματα εξακολουθούν να αποκλείουν συνεργασία με την AfD.

Ο επικεφαλής της στο κρατίδιο, Ούλριχ Ζίγκμουντ, δήλωσε πάντως ότι είναι έτοιμος να απευθυνθεί σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που επιθυμούν «θεμελιώδη πολιτική αλλαγή».

Παράλληλα, το BSW άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιλεκτικής συνεργασίας σε συγκεκριμένες πολιτικές, χωρίς όμως να δεσμευθεί ότι θα στήριζε κυβέρνηση υπό τον Ζίγκμουντ

Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό τεστ τώρα αρχίζει.

Η Ευρώπη έχει μπροστά της ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα

Η Σαξονία-Άνχαλτ είναι μόνο ένα κρατίδιο περίπου 2,1 εκατομμυρίων κατοίκων.

Όμως το αποτέλεσμα έχει πανευρωπαϊκή σημασία για τρεις λόγους.

Πρώτον, η AfD απέδειξε ότι μπορεί να πλησιάσει το 45%, χωρίς να χρειάζεται να υποχωρήσει σημαντικά από τις πιο σκληρές πολιτικές της θέσεις.

Δεύτερον, έδειξε ότι η στρατηγική της πολιτικής απομόνωσης δεν περιορίζει απαραίτητα την εκλογική δυναμική της.

Και τρίτον, ενεργοποίησε ψηφοφόρους που μέχρι τώρα δεν συμμετείχαν στην πολιτική διαδικασία.

Αυτό αλλάζει την εξίσωση.

Τα κόμματα του ευρωπαϊκού Κέντρου δεν αντιμετωπίζουν πλέον μόνο το πρόβλημα της μετακίνησης ψηφοφόρων προς τα άκρα.

Αντιμετωπίζουν την πιθανότητα δημιουργίας νέων εκλογικών πλειοψηφιών από κοινωνικά στρώματα που είχαν εγκαταλείψει την κάλπη.

Από τη Σαξονία-Άνχαλτ στις Βρυξέλλες

Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι εάν η AfD θα κυβερνήσει τελικά το συγκεκριμένο κρατίδιο.

Είναι εάν το 43,8% αποτελεί μια ανατολικογερμανική εξαίρεση ή το εργαστήριο μιας ευρύτερης αλλαγής στην ευρωπαϊκή πολιτική.

Εάν η δεύτερη εκδοχή αποδειχθεί σωστή, τότε οι συνέπειες θα φτάσουν πολύ πέρα από το Βερολίνο.

Θα επηρεάσουν:

• την ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική,
• την πολιτική έναντι της Ρωσίας και της Ουκρανίας,
• τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση,
• τη δημοσιονομική πολιτική,
• αλλά και τις ισορροπίες στο ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Γι’ αυτό και οι αντιδράσεις είναι τόσο διαφορετικές.

Για το Παρίσι και τη Βαρσοβία, η Σαξονία-Άνχαλτ είναι προειδοποίηση.

Για τον Όρμπαν και ένα τμήμα της ευρωπαϊκής λαϊκιστικής Δεξιάς, είναι επιβεβαίωση.

Και για τον Φρίντριχ Μερτς, είναι ίσως το πιο σοβαρό μήνυμα μέχρι σήμερα ότι η πολιτική μάχη με την AfD δεν κερδίζεται πλέον με όρους περιθωρίου.

Το 43,8% μετατρέπει την AfD από γερμανικό πρόβλημα σε ευρωπαϊκή μεταβλητή.

Πηγή: pagenews.gr