Παπασταύρου: Ο οδικός χάρτης για 30% φθηνότερο ρεύμα – Τα 6 «κλειδιά» έως το 2029
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 8 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Παπασταύρου: Ο οδικός χάρτης για 30% φθηνότερο ρεύμα – Τα 6 «κλειδιά» έως το 2029
Η κυβέρνηση επιχειρεί να αλλάξει τη συζήτηση για το ενεργειακό κόστος.
Όχι άλλη μία περίοδος επιδοτήσεων όταν η χονδρική εκτινάσσεται, αλλά μια τριετής διαρθρωτική στρατηγική που έχει ως πολιτικό στόχο να μειώσει κατά 30% την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας έως το 2029.
Ο Σταύρος Παπασταύρου παρουσίασε σήμερα τους έξι βασικούς άξονες πάνω στους οποίους θα στηριχθεί το σχέδιο:
περισσότερες επενδύσεις, ταχύτερη αποθήκευση, νησιωτικές διασυνδέσεις, περιορισμός ρευματοκλοπών και ληξιπρόθεσμων οφειλών, ενεργειακή εξοικονόμηση και νέο πλαίσιο ενεργειακής αυτονομίας.
Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε θέσει στη ΔΕΘ τον στόχο για 30% φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα μέσα σε μία τριετία, συνδέοντάς τον με περισσότερες ΑΠΕ, καλύτερες διασυνδέσεις και τη δημιουργία πραγματικά ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρισμού.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της παρέμβασης δεν είναι άμεσο.
Η κυβέρνηση ποντάρει πλέον στις υποδομές για να κατεβάσει μόνιμα τον λογαριασμό.
Η πρώτη άμεση κίνηση: ΥΚΩ στο μισό από τον Ιανουάριο
Η πιο χειροπιαστή παρέμβαση για τα νοικοκυριά έρχεται από τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας.
Από τον Ιανουάριο, οι χρεώσεις ΥΚΩ στους οικιακούς λογαριασμούς θα μειωθούν κατά 50%, καλύπτοντας περισσότερες από 6 εκατομμύρια παροχές.
Η εξήγηση είναι απλή.
Για χρόνια, οι καταναλωτές πλήρωναν μέσω των ΥΚΩ το επιπλέον κόστος ηλεκτροδότησης των μη διασυνδεδεμένων νησιών, όπου η παραγωγή βασιζόταν σε ακριβές μονάδες πετρελαίου και ντίζελ.
Ο πρωθυπουργός έχει εξηγήσει ότι η διασύνδεση της Κρήτης και η σταδιακή ένταξη των νησιών στο ηπειρωτικό σύστημα επιτρέπουν πλέον να αρχίσει η αποκλιμάκωση αυτής της επιβάρυνσης.
Αυτό σημαίνει ότι τα μεγάλα καλώδια που μέχρι χθες παρουσιάζονταν ως έργα υποδομής αρχίζουν να αποκτούν άμεση επίπτωση στον λογαριασμό του καταναλωτή.
1. Περισσότερες ΑΠΕ – αλλά αυτή τη φορά μαζί με το δίκτυο
Ο πρώτος άξονας είναι η συνέχιση των επενδύσεων στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και στις υποδομές που απαιτούνται για να ενσωματωθούν.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η ισχυρή διείσδυση ΑΠΕ έχει ήδη συγκρατήσει τη χονδρική αγορά σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Το βασικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι πλέον μόνο να προστεθούν περισσότερα φωτοβολταϊκά και αιολικά.
Είναι να μπορεί το σύστημα να μεταφέρει και να αξιοποιεί την παραγωγή τους όταν αυτή παράγεται.
Γι’ αυτό οι επενδύσεις σε δίκτυα αποκτούν πλέον κεντρικό ρόλο στην πολιτική τιμών.
2. Μπαταρίες: Το όπλο απέναντι στις ακριβές βραδινές ώρες
Η δεύτερη μεγάλη παρέμβαση αφορά την αποθήκευση.
Το πρόβλημα της ελληνικής αγοράς είναι ήδη εμφανές: τις ώρες υψηλής παραγωγής από ήλιο, η χονδρική μπορεί να υποχωρεί πολύ χαμηλά.
Όταν όμως πέσει ο ήλιος και αυξηθεί η ζήτηση, το σύστημα χρειάζεται ακριβότερη θερμική παραγωγή, κυρίως φυσικό αέριο.
Η αποθήκευση φιλοδοξεί να γεφυρώσει αυτό ακριβώς το κενό.
Η λογική είναι:
φθηνή ηλιακή ενέργεια το μεσημέρι → αποθήκευση → χρήση στις ακριβές απογευματινές ώρες.
Αν αυτό γίνει σε μεγάλη κλίμακα, μπορεί να περιορίσει τις αιχμές της χονδρικής και τη συμμετοχή του φυσικού αερίου στη διαμόρφωση των υψηλότερων τιμών.
3. Οι διασυνδέσεις γίνονται εργαλείο μείωσης τιμών
Ο τρίτος άξονας αφορά τα νησιά.
Η κυβέρνηση έχει ήδη επενδύσει μαζικά σε ηλεκτρικές διασυνδέσεις, με Κρήτη και Κυκλάδες να έχουν ενταχθεί στο διασυνδεδεμένο σύστημα και Δωδεκάνησα και Βόρειο Αιγαίο να ακολουθούν.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει υπογραμμίσει ότι αυτές οι παρεμβάσεις δεν εξασφαλίζουν μόνο ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια αλλά μειώνουν τελικά το κόστος ηλεκτρισμού για όλους, επειδή περιορίζουν την ανάγκη χρηματοδότησης της ακριβής αυτόνομης παραγωγής στα νησιά.
Εδώ βρίσκεται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αλλαγές στην ενεργειακή πολιτική:
η διασύνδεση παύει να είναι απλώς έργο δικτύου και μετατρέπεται σε εργαλείο κοινωνικής πολιτικής μέσω του λογαριασμού.
4. Ρευματοκλοπές: €450 εκατ. που τελικά πληρώνουν οι συνεπείς
Ο τέταρτος άξονας είναι λιγότερο θεαματικός, αλλά εξαιρετικά σημαντικός.
Οι μη τεχνικές απώλειες και οι ρευματοκλοπές υπολογίζεται ότι επιβαρύνουν το σύστημα με περίπου €450 εκατ. ετησίως.
Αυτό το κόστος δεν εξαφανίζεται.
Μετακυλίεται τελικά στο σύστημα και, άμεσα ή έμμεσα, στους συνεπείς καταναλωτές.
Η απάντηση του ΥΠΕΝ είναι η ταχύτερη εγκατάσταση έξυπνων μετρητών και η επέκταση της τηλεμέτρησης.
Όσο περισσότερο το δίκτυο «βλέπει» πραγματικό χρόνο κατανάλωσης, τόσο ευκολότερος γίνεται ο εντοπισμός απωλειών, παραβάσεων και ύποπτων μοτίβων.
5. Το νέο μέτωπο των €3 δισ. ληξιπρόθεσμων οφειλών
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, οι οποίες προσεγγίζουν σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τα €3 δισ.
Το νέο πλαίσιο προβλέπει σύστημα επισήμανσης για καταναλωτές με επαναλαμβανόμενες ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Μετά από τρεις επισημάνσεις, ο καταναλωτής δεν θα μπορεί να αλλάζει προμηθευτή χωρίς προηγούμενη τακτοποίηση της οφειλής.
Η λογική της παρέμβασης είναι να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του λεγόμενου «ενεργειακού τουρισμού», όπου οφειλές μεταφέρονται από πάροχο σε πάροχο και τελικά δημιουργούν κόστος στην αγορά.
Εδώ όμως θα απαιτηθούν ισχυρές δικλίδες για πραγματικά ευάλωτους καταναλωτές, ώστε η καταπολέμηση της στρατηγικής αθέτησης να μη συγχέεται με την πραγματική ενεργειακή φτώχεια.
6. Εξοικονόμηση: Η φθηνότερη κιλοβατώρα είναι αυτή που δεν καταναλώνεται
Ο πέμπτος και ο έκτος άξονας συναντώνται στην πλευρά της ζήτησης.
Η κυβέρνηση θέλει να συνεχίσει τις επενδύσεις ενεργειακής αναβάθμισης και παράλληλα να δημιουργήσει νέο πλαίσιο ενεργειακής αυτονομίας για νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις.
Το on-bill financing που θεσμοθετήθηκε φέτος αποτελεί ένα τέτοιο εργαλείο: ο καταναλωτής μπορεί να χρηματοδοτεί επενδύσεις όπως αντλίες θερμότητας ή νέα κουφώματα και να αποπληρώνει σταδιακά το κόστος μέσω του λογαριασμού ηλεκτρικής ενέργειας.
Αυτό αλλάζει τη λογική της πολιτικής.
Αντί το κράτος να επιδοτεί διαρκώς την κατανάλωση, επιχειρεί να χρηματοδοτήσει μόνιμη μείωσή της.
Από τις επιδοτήσεις στη διαρθρωτική μείωση
Αυτό είναι και το κεντρικό πολιτικό μήνυμα Παπασταύρου.
Η προηγούμενη ενεργειακή κρίση αντιμετωπίστηκε κυρίως με επιδοτήσεις λογαριασμών.
Ήταν αναγκαίες για να προστατευθούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις από ακραίες διεθνείς τιμές.
Δεν μπορούν όμως να αποτελούν μόνιμο μοντέλο.
Η νέα στρατηγική επιχειρεί να μετακινηθεί από την άμυνα απέναντι στην κρίση στη δημιουργία ενός συστήματος που είναι φθηνότερο εκ κατασκευής.
Περισσότερη φθηνή παραγωγή.
Περισσότερη αποθήκευση.
Λιγότερες απώλειες.
Καλύτερα δίκτυα.
Χαμηλότερες ΥΚΩ.
Μικρότερη κατανάλωση.
Το μεγάλο στοίχημα: Μπορεί πράγματι να έρθει -30%;
Εδώ χρειάζεται μία βασική διάκριση.
Το 30% δεν είναι σήμερα εγγυημένη μείωση λογαριασμού.
Είναι κυβερνητικός στόχος τριετίας, ο οποίος εξαρτάται από τη σωρευτική επίδραση πολλών διαφορετικών πολιτικών και φυσικά από τις διεθνείς τιμές φυσικού αερίου.
Ο ίδιος ο Μητσοτάκης έχει αναγνωρίσει ότι η κυβέρνηση παραμένει σε εγρήγορση λόγω της αβεβαιότητας στις αγορές αερίου.
Και αυτό είναι κρίσιμο.
Η Ελλάδα μπορεί να μειώσει το τμήμα του ενεργειακού κόστους που ελέγχει.
Δεν μπορεί να καθορίσει μόνη της την παγκόσμια τιμή LNG ή μια νέα γεωπολιτική κρίση.
Γι’ αυτό και το πραγματικό τεστ του σχεδίου δεν είναι μόνο αν θα φέρει τον μέσο λογαριασμό ακριβώς 30% χαμηλότερα.
Είναι αν θα δημιουργήσει ένα σύστημα λιγότερο ευάλωτο στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις.
Η Ελλάδα θέλει να εξαργυρώσει το ενεργειακό της πλεονέκτημα
Ο Παπασταύρου έθεσε ουσιαστικά αυτό το ερώτημα:
η Ελλάδα έχει αυξήσει δραστικά τις ΑΠΕ, έχει επενδύσει σε δίκτυα, έχει διασυνδέσει μεγάλα νησιά και έχει μετατραπεί σε καθαρό εξαγωγέα ηλεκτρικής ενέργειας.
Πότε θα φανεί αυτό καθαρά στην τσέπη του καταναλωτή;
Αυτό είναι πλέον το πολιτικό στοίχημα.
Η ενεργειακή μετάβαση δεν μπορεί να αξιολογείται μόνο σε MW νέων ΑΠΕ ή χιλιόμετρα καλωδίων.
Πρέπει να καταλήγει σε χαμηλότερο τελικό κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Και γι’ αυτό η μείωση των ΥΚΩ από τον Ιανουάριο έχει ιδιαίτερη σημασία: είναι το πρώτο σημείο όπου μια μεγάλη επένδυση προηγούμενων ετών —οι νησιωτικές διασυνδέσεις— επιστρέφει άμεσα οικονομικό όφελος στον λογαριασμό.
Αν οι υπόλοιποι πέντε άξονες λειτουργήσουν με την ίδια λογική, τότε η κυβέρνηση θα έχει πετύχει κάτι σημαντικότερο από μια προσωρινή επιδότηση:
να μετατρέψει την ενεργειακή μετάβαση από κόστος για τον καταναλωτή σε μόνιμο οικονομικό πλεονέκτημα.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
