Καρυστιανού από ΔΕΘ: «Δεν είμαστε ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά» – Αμφισβητεί τις δημοσκοπήσεις και ανοίγει μέτωπα

Η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί να χτίσει αντισυστημικό αλλά όχι μονοδιάστατο πολιτικό προφίλ: αμφισβητεί τη μέτρηση της κοινής γνώμης, απορρίπτει το δίπολο Αριστερά–Δεξιά, βάζει Δικαιοσύνη, Υγεία και Παιδεία στον πυρήνα και παρεμβαίνει ακόμη και στη συζήτηση για τα εθνικά σύμβολα.

Η Μαρία Καρυστιανού επέλεξε τη ΔΕΘ για να δώσει κάτι περισσότερο από ένα απλό στίγμα παρουσίας.

Επιχείρησε να περιγράψει τι θέλει να είναι πολιτικά η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» — αλλά και, εξίσου σημαντικό, τι δεν θέλει να είναι.

Όχι ένα ακόμη μικρό κόμμα που παλεύει απλώς να περάσει το 3%.

Όχι ένας σχηματισμός που μπαίνει εύκολα στη γνωστή γεωγραφία «Αριστερά ή Δεξιά».

Και όχι ένα κόμμα που αποδέχεται αδιαμαρτύρητα τα εργαλεία με τα οποία το πολιτικό σύστημα μετρά την απήχησή του.

Από τις δημοσκοπήσεις έως το ιδεολογικό πρόσημο και από τη Δικαιοσύνη έως τη δημόσια Υγεία και Παιδεία, η Καρυστιανού προσπαθεί να οικοδομήσει μια ταυτότητα που βασίζεται περισσότερο σε θεσμούς και ηθική νομιμοποίηση παρά σε παραδοσιακή κομματική τοποθέτηση.

Αμφισβήτηση των δημοσκοπήσεων: Το πρώτο μέτωπο

Η πρόεδρος της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» εξέφρασε αμφιβολίες για την αξιοπιστία των τελευταίων δημοσκοπήσεων, εστιάζοντας τόσο στο μέγεθος των δειγμάτων όσο και στον τρόπο με τον οποίο διατυπώνονται τα ερωτήματα.

Κατά την άποψή της, μικρά δείγματα δεν αρκούν για ασφαλή πολιτικά συμπεράσματα, ενώ η διατύπωση των ερωτήσεων μπορεί να επηρεάζει σημαντικά τις απαντήσεις.

Η θέση αυτή έχει σαφή πολιτική χρησιμότητα.

Ένα νέο κόμμα που δεν έχει ακόμη εδραιώσει σταθερή δημοσκοπική εικόνα έχει κάθε λόγο να επιχειρεί να αποσυνδέσει την πολιτική του δυναμική από τις πρώτες μετρήσεις.

Αλλά υπάρχει και ένα δεύτερο επίπεδο: η αμφισβήτηση των δημοσκοπήσεων εντάσσεται εύκολα σε μια ευρύτερη αντισυστημική αφήγηση περί μηχανισμών που προκαθορίζουν το πολιτικό κλίμα πριν φτάσει η κάλπη.

Η Βουλή ως εργαλείο και όχι ως τελικός στόχος

Η Καρυστιανού επέμεινε ότι η κοινοβουλευτική παρουσία δεν αποτελεί αυτοσκοπό.

Η θέση της είναι ότι η είσοδος στη Βουλή έχει αξία μόνο εφόσον χρησιμοποιείται για να προωθήσει αλλαγές.

Αυτό ακούγεται αυτονόητο, αλλά πολιτικά λειτουργεί ως μήνυμα διαφοροποίησης από τα παραδοσιακά κόμματα.

Η «Ελπίδα» επιχειρεί να παρουσιάσει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ως μέσο και όχι ως αυτοσυντήρηση.

Και αυτό είναι ένα αφήγημα που μπορεί να βρει ακροατήριο σε πολίτες που βλέπουν με δυσπιστία την επαγγελματοποίηση της πολιτικής.

«Δεν μπορούμε να βάλουμε πρόσημο»

Η πιο ενδιαφέρουσα ίσως πολιτική τοποθέτηση αφορά το ερώτημα Αριστερά ή Δεξιά.

Η Καρυστιανού απέρριψε το δίπολο ως ανεπαρκές για να περιγράψει το νέο κόμμα.

«Δεν μπορούμε να βάλουμε πρόσημο, γιατί προερχόμαστε από διαφορετικούς κομματικούς χώρους και μας ενώνουν ιδανικά και κοινή στόχευση», σημείωσε.

Η επιλογή αυτή είναι στρατηγικά σημαντική.

Της επιτρέπει να απευθύνεται σε ευρύτερες δεξαμενές δυσαρέσκειας χωρίς να δεσμεύεται εξαρχής σε παραδοσιακό ιδεολογικό στρατόπεδο.

Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί και το μεγάλο ερώτημα που αργότερα θα πρέπει να απαντήσει πιο καθαρά:

όταν έρθουν συγκεκριμένα οικονομικά, φορολογικά, κοινωνικά και εθνικά διλήμματα, οι θέσεις αποκτούν τελικά πολιτικό πρόσημο είτε το κόμμα το επιθυμεί είτε όχι.

Το «χωρίς πρόσημο» δεν σημαίνει χωρίς γραμμή

Παρόλα αυτά, η Καρυστιανού δεν παρουσιάζει ένα πολιτικό κενό.

Αντιθέτως, επιλέγει συγκεκριμένα πεδία:

• ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης,
• δημόσια Υγεία,
• δημόσια Παιδεία,
• κάθαρση,
• λογοδοσία,
• σεβασμό στους θεσμούς.

Αυτά τα ζητήματα έχουν σαφές πολιτικό βάρος, ακόμη κι αν δεν περιγράφονται με παραδοσιακές κομματικές ταμπέλες.

Άρα η πραγματική στρατηγική της δεν είναι «χωρίς ιδεολογία».

Είναι περισσότερο «πρώτα αξίες και θεσμοί, μετά κομματική ταυτότητα».

Η αναφορά στον Ρέμο και το μήνυμα για τα σύμβολα

Η παρέμβασή της για τη συναυλία του Αντώνη Ρέμου και τη σκηνή μπροστά από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου άνοιξε ένα διαφορετικό, αλλά εξίσου αποκαλυπτικό, πεδίο.

Η Καρυστιανού χαρακτήρισε την επιλογή προσβλητική και υπογράμμισε ότι τα ιστορικά μνημεία δεν πρέπει να λειτουργούν απλώς ως σκηνικό εκδηλώσεων.

Η θέση αυτή μπορεί να διαβαστεί και πολιτικά.

Δείχνει προσπάθεια σύνδεσης του κόμματος όχι μόνο με ζητήματα θεσμών και διαφάνειας, αλλά και με έννοιες ιστορικής μνήμης, συμβολισμών και πολιτισμικού σεβασμού.

Αυτό διευρύνει το ακροατήριο στο οποίο μπορεί να απευθύνεται.

Η πραγματική πρόκληση: Από το ηθικό πλεονέκτημα σε πλήρες πολιτικό πρόγραμμα

Εδώ βρίσκεται το μεγάλο στοίχημα της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Η Καρυστιανού διαθέτει ισχυρό δημόσιο συμβολικό κεφάλαιο και υψηλή αναγνωρισιμότητα.

Αυτό όμως δεν αρκεί από μόνο του για να χτιστεί κυβερνητικό ή ακόμη και σταθερά κοινοβουλευτικό κόμμα.

Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να απαντηθούν με ακρίβεια ζητήματα όπως:

ποιο είναι το φορολογικό μοντέλο,

ποια η θέση για την αγορά εργασίας,

τι προτείνει για ενέργεια και επιχειρηματικότητα,

ποια γραμμή κρατά στα ελληνοτουρκικά,

ποια είναι η θέση για μεταναστευτικό,

και πώς κοστολογούνται οι κοινωνικές παρεμβάσεις.

Μέχρι τότε, το «ούτε Αριστερά ούτε Δεξιά» λειτουργεί ως πλεονέκτημα.

Μετά μπορεί να γίνει και παγίδα.

Η Καρυστιανού διεκδικεί χώρο από παντού

Και αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πολιτική πλευρά της παρουσίας της στη ΔΕΘ.

Η «Ελπίδα» μπορεί να αντλήσει ψήφους από διαφορετικές κατευθύνσεις:

από απογοητευμένους κεντροαριστερούς,

από αντισυστημικούς ψηφοφόρους,

από πολίτες που δίνουν βάρος στη Δικαιοσύνη και τη λογοδοσία,

αλλά και από πιο συντηρητικά ακροατήρια που ανταποκρίνονται σε ζητήματα ιστορικών συμβόλων και εθνικής ταυτότητας.

Αυτό κάνει το εγχείρημα πολιτικά απρόβλεπτο.

Το τελικό τεστ θα είναι η συνέπεια

Η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί σήμερα να χτίσει ένα κόμμα πάνω σε μια έννοια ισχυρότερη από την κομματική ετικέτα: την αποκατάσταση εμπιστοσύνης.

Αυτό της δίνει χώρο.

Της δίνει και ευθύνη.

Γιατί όσο περισσότερο ένα νέο κόμμα επενδύει στην ηθική υπεροχή, τόσο περισσότερο θα κρίνεται αυστηρά σε κάθε αντίφαση, κάθε υποψηφιότητα και κάθε πολιτική μετατόπιση.

Η ΔΕΘ έδειξε ότι η Καρυστιανού θέλει να παίξει σε ευρύτερο γήπεδο.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν μπορεί να τραβήξει την προσοχή.

Την έχει ήδη.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να μετατρέψει αυτή την προσοχή σε σταθερή πολιτική ταυτότητα, συνεκτικό πρόγραμμα και εκλογική αντοχή.

Πηγή: pagenews.gr