Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» βγαίνει στους δρόμους: Η παρέλαση-επίδειξη ισχύος στη Θεσσαλονίκη
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 14 '
Πηγή Φωτογραφίας: ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΥΨΑΝΗΣ / EUROKINISSI//Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» βγαίνει στους δρόμους: Η παρέλαση-επίδειξη ισχύος στη Θεσσαλονίκη
Η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται να μετατραπεί σε μια μεγάλη βιτρίνα της νέας εποχής των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, με τη στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2026 να αποκτά φέτος ιδιαίτερο τεχνολογικό, γεωπολιτικό και πολιτικό ενδιαφέρον.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η «Ασπίδα του Αχιλλέα», το φιλόδοξο σχέδιο ανάπτυξης πολυεπίπεδης αεράμυνας, που φιλοδοξεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα αντιμετωπίζει απειλές από αεροσκάφη, πυραύλους και μη επανδρωμένα συστήματα.
Δίπλα στα παραδοσιακά άρματα, στα στρατιωτικά οχήματα και στους σχηματισμούς των Ενόπλων Δυνάμεων, αναμένεται να παρουσιαστεί μια νέα γενιά αμυντικών τεχνολογιών: ισραηλινά συστήματα αναχαίτισης, ελληνικά anti-drone, μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους, drones επιτήρησης και κρούσης, καθώς και θαλάσσια αυτόνομα συστήματα.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει μια ευρύτερη αλλαγή στην ελληνική αμυντική στρατηγική. Η ισχύς δεν μετριέται πλέον αποκλειστικά σε αριθμό μαχητικών αεροσκαφών, φρεγατών ή αρμάτων μάχης, αλλά και στην ικανότητα έγκαιρου εντοπισμού απειλών, διασύνδεσης αισθητήρων και ταχείας αντίδρασης.
Για την κυβέρνηση, η παρέλαση προσφέρει παράλληλα την ευκαιρία να προβάλει τις προτεραιότητες του αμυντικού εκσυγχρονισμού. Για τις Ένοπλες Δυνάμεις, αποτελεί δημόσια παρουσίαση των τεχνολογικών κατευθύνσεων που διαμορφώνουν το νέο επιχειρησιακό περιβάλλον.
Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιαστική διάκριση: η παρουσίαση ενός συστήματος στην παρέλαση δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι αυτό έχει ήδη ενταχθεί πλήρως σε επιχειρησιακή υπηρεσία. Ορισμένα μέσα μπορεί να βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης, αξιολόγησης, προμήθειας ή σχεδιασμού.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα»: Το νέο αμυντικό δόγμα της Ελλάδας
Η σημαντικότερη αλλαγή που αναδεικνύεται είναι η μετάβαση από τη λογική μεμονωμένων οπλικών συστημάτων σε ένα ενιαίο, πολυεπίπεδο πλέγμα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» σχεδιάζεται ως μια αρχιτεκτονική στην οποία διαφορετικά συστήματα θα συνεργάζονται για την αντιμετώπιση πολλαπλών απειλών.
Στόχος είναι η ενίσχυση της προστασίας απέναντι σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη, επανδρωμένα μαχητικά, πυραύλους cruise και άλλες κατηγορίες εναέριων απειλών.
Η επιχειρησιακή σημασία της προσέγγισης αυτής έχει γίνει ιδιαίτερα εμφανής από τις σύγχρονες συγκρούσεις, όπου επιθέσεις με drones και πυραύλους μπορούν να πραγματοποιούνται ταυτόχρονα, δοκιμάζοντας την αντοχή των αμυντικών δικτύων.
Για μια χώρα με εκτεταμένο νησιωτικό χώρο, κρίσιμες υποδομές και ιδιαίτερες γεωγραφικές απαιτήσεις όπως η Ελλάδα, η δυνατότητα διασύνδεσης διαφορετικών επιπέδων αεράμυνας αποτελεί κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού.
SPYDER: Το ισραηλινό σύστημα που μπαίνει στο επίκεντρο
Ανάμεσα στα συστήματα που αναφέρονται στον σχεδιασμό της φετινής παρουσίασης ξεχωρίζει το SPYDER, της ισραηλινής Rafael Advanced Defense Systems.
Πρόκειται για κινητό αντιαεροπορικό σύστημα, διαθέσιμο σε διαφορετικές διαμορφώσεις, το οποίο έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση εναέριων απειλών.
Ανάλογα με την έκδοση και τον χρησιμοποιούμενο πύραυλο, μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές αναχαίτισης αεροσκαφών, ελικοπτέρων, μη επανδρωμένων μέσων και ορισμένων τύπων πυραύλων.
Το ενδιαφέρον για το SPYDER συνδέεται με τη δυνατότητα κινητής ανάπτυξης και την ένταξή του σε μια ευρύτερη αρχιτεκτονική αεράμυνας.
Η λογική δεν είναι ένα μεμονωμένο σύστημα να αντιμετωπίζει κάθε απειλή, αλλά διαφορετικά μέσα να καλύπτουν διαφορετικές επιχειρησιακές ανάγκες.
David’s Sling: Η αντιπυραυλική διάσταση της «Ασπίδας»
Ιδιαίτερη θέση στον σχεδιασμό της πολυεπίπεδης άμυνας καταλαμβάνει και το David’s Sling, προϊόν συνεργασίας της ισραηλινής Rafael με την αμερικανική αμυντική βιομηχανία.
Το σύστημα έχει αναπτυχθεί για την αντιμετώπιση σύνθετων εναέριων απειλών, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κατηγοριών βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων cruise.
Η σημασία του εντοπίζεται στο γεγονός ότι η σύγχρονη αντιπυραυλική άμυνα απαιτεί διαφορετικά επίπεδα αναχαίτισης.
Η αντιμετώπιση ενός μικρού drone δεν έχει τις ίδιες επιχειρησιακές απαιτήσεις με την αναχαίτιση ενός πυραύλου υψηλής ταχύτητας.
Η ανάπτυξη ολοκληρωμένης αρχιτεκτονικής προϋποθέτει επομένως συνδυασμό αισθητήρων, συστημάτων διοίκησης και ελέγχου και κατάλληλων μέσων αναχαίτισης.
Η αναφορά στο David’s Sling στο πλαίσιο της παρέλασης δεν πρέπει, πάντως, να εκληφθεί ως επιβεβαίωση ολοκληρωμένης ελληνικής προμήθειας ή επιχειρησιακής ένταξης χωρίς αντίστοιχη επίσημη ανακοίνωση.
BARAK MX και Drone Dome: Το νέο πεδίο της αεράμυνας
Στην ίδια ευρύτερη τεχνολογική εικόνα εντάσσεται το BARAK MX της Israel Aerospace Industries, ένα σύστημα σχεδιασμένο για αποστολές αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας.
Η σημασία τέτοιων συστημάτων βρίσκεται στη δυνατότητα συνεργασίας διαφορετικών αισθητήρων και μέσων αναχαίτισης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το Drone Dome της Rafael, που αφορά την αντιμετώπιση απειλών από μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Η εξάπλωση των drones έχει μεταβάλει τις απαιτήσεις προστασίας στρατιωτικών εγκαταστάσεων, υποδομών και μονάδων.
Τα μικρά μη επανδρωμένα μέσα μπορούν να δημιουργούν απειλές διαφορετικής κλίμακας από εκείνες που σχεδιάστηκαν να αντιμετωπίζουν τα παραδοσιακά αντιαεροπορικά συστήματα.
Γι’ αυτό και η ανάπτυξη εξειδικευμένων δυνατοτήτων anti-drone αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
«Κένταυρος» και «Υπερίων»: Η ελληνική απάντηση στα drones
Ανάμεσα στα πλέον ενδιαφέροντα στοιχεία της φετινής παρέλασης βρίσκονται τα ελληνικά συστήματα «Κένταυρος» και «Υπερίων», που συνδέονται με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.
Η παρουσία τους αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς αναδεικνύει τη δυνατότητα ανάπτυξης εγχώριας τεχνολογίας σε έναν τομέα με αυξανόμενη στρατηγική σημασία.
Ο «Κένταυρος» έχει αναπτυχθεί για την αντιμετώπιση απειλών από μη επανδρωμένα αεροσκάφη, αξιοποιώντας δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Στο παρεχόμενο υλικό αναφέρεται επίσης ολοκλήρωση διαλειτουργικότητας του «Κενταύρου» με το BARAK MX.
Η ουσία της διαλειτουργικότητας είναι ότι διαφορετικά συστήματα μπορούν να συνεργάζονται, ενισχύοντας τη συνολική επίγνωση της επιχειρησιακής κατάστασης.
Η ελληνική συμμετοχή στον τομέα των anti-drone αποκτά και οικονομική διάσταση.
Η ανάπτυξη εγχώριων αμυντικών τεχνολογιών μπορεί να στηρίξει την εξειδικευμένη απασχόληση, τη βιομηχανική τεχνογνωσία και τη συμμετοχή ελληνικών εταιρειών σε διεθνείς αλυσίδες παραγωγής.
«Ανταίος» και Agema: Τα ρομποτικά οχήματα μπαίνουν στο πεδίο
Η αλλαγή στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν περιορίζεται στον αέρα.
Στην παρέλαση αναμένεται να παρουσιαστούν και μη επανδρωμένα οχήματα εδάφους, τα οποία μπορούν να υποστηρίζουν αποστολές χωρίς να απαιτείται η συνεχής παρουσία πληρώματος πάνω στο όχημα.
Ο ελληνικής σχεδίασης «Ανταίος» 6×6 παρουσιάζεται ως πλατφόρμα πολλαπλών αποστολών.
Στις προβλεπόμενες χρήσεις του περιλαμβάνονται η μεταφορά εφοδίων, η επιτήρηση, η αναγνώριση και η υποστήριξη διακομιδής τραυματιών.
Η αξία τέτοιων συστημάτων βρίσκεται κυρίως στη δυνατότητα περιορισμού της έκθεσης προσωπικού σε επικίνδυνες αποστολές.
Δίπλα του αναφέρεται το Agema 8×8, αμφίβιο μη επανδρωμένο όχημα της Milanion, εταιρείας με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Η πλατφόρμα μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικές αποστολές, ανάλογα με τον εξοπλισμό που φέρει.
Η παρουσία ρομποτικών οχημάτων στη στρατιωτική παρέλαση δείχνει ότι η αυτοματοποίηση και τα μη επανδρωμένα συστήματα αποκτούν πλέον θέση και στις χερσαίες επιχειρήσεις.
V-BAT και Patroller: Τα «μάτια» των Ενόπλων Δυνάμεων
Ξεχωριστή θέση καταλαμβάνουν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιτήρησης και αναγνώρισης.
Το V-BAT της αμερικανικής Shield AI διαθέτει δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης, χαρακτηριστικό που του επιτρέπει να επιχειρεί χωρίς την ανάγκη συμβατικού διαδρόμου.
Αυτό προσφέρει ευελιξία σε περιβάλλοντα όπου οι διαθέσιμοι χώροι είναι περιορισμένοι.
Το V-BAT μπορεί να υποστηρίζει αποστολές συλλογής εικόνας και πληροφοριών, συμβάλλοντας στην επίγνωση της επιχειρησιακής κατάστασης.
Στο ίδιο πεδίο εντάσσεται το Patroller της γαλλικής Safran Electronics & Defense.
Πρόκειται για μη επανδρωμένη πλατφόρμα επιτήρησης και αναγνώρισης, σχεδιασμένη για αποστολές μεγάλης επιχειρησιακής σημασίας.
Η αξιοποίηση πληροφοριών από τέτοια συστήματα συνδέεται με την ευρύτερη τάση διασύνδεσης διαφορετικών μέσων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων, η δυνατότητα εντοπισμού και παρακολούθησης μιας απειλής αποτελεί εξίσου σημαντικό παράγοντα με τη δυνατότητα αντιμετώπισής της.
«Άρπυια» και FPV drones: Η ελληνική είσοδος στη νέα εποχή της κρούσης
Ανάμεσα στα ελληνικά συστήματα που αναμένεται να προσελκύσουν το ενδιαφέρον βρίσκεται και η «Άρπυια», μη επανδρωμένο αερόχημα που παρουσιάζεται ως πλατφόρμα κατηγορίας one-way attack.
Η συγκεκριμένη κατηγορία αφορά μη επανδρωμένα μέσα σχεδιασμένα για αποστολές κρούσης κατά τις οποίες το αερόχημα δεν επιστρέφει.
Η ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών συνδέεται με τις αλλαγές που έχουν επιφέρει οι σύγχρονες συγκρούσεις στη χρήση μη επανδρωμένων μέσων.
Ιδιαίτερη θέση αναμένεται να έχουν και τα FPV drones, τα οποία επιτρέπουν στον χειριστή να λαμβάνει εικόνα σε πραγματικό χρόνο.
Η ευρεία χρήση τους στον πόλεμο της Ουκρανίας ανέδειξε τη σημασία των σχετικά μικρών και ευέλικτων μη επανδρωμένων πλατφορμών.
Σύμφωνα με το παρεχόμενο υλικό, παραγωγή ή συναρμολόγηση τέτοιων συστημάτων πραγματοποιείται και στο 306 Εργοστάσιο Βάσης Τηλεπικοινωνιών του Στρατού Ξηράς.
Η συγκεκριμένη δραστηριότητα εντάσσεται στην προσπάθεια ανάπτυξης εγχώριας τεχνογνωσίας και ταχύτερης προσαρμογής στις σύγχρονες επιχειρησιακές απαιτήσεις.
«Ανεμογιάννης»: Η νέα εποχή των θαλάσσιων drones
Στο Πολεμικό Ναυτικό, η τεχνολογική μετάβαση αποτυπώνεται στην αυξανόμενη σημασία των μη επανδρωμένων συστημάτων επιφανείας.
Ο «Ανεμογιάννης», της ελληνικής Delian Alliance, παρουσιάζεται ως μη επανδρωμένο σκάφος τύπου Interceptigon-N.
Η ανάπτυξή του συνδέεται με την αξιοποίηση αυτόνομων θαλάσσιων πλατφορμών σε αποστολές που απαιτούν ευελιξία και δυνατότητα λειτουργίας χωρίς πλήρωμα.
Η σημασία τέτοιων μέσων είναι ιδιαίτερη για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, όπου η γεωγραφική πολυπλοκότητα δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις επιτήρησης και θαλάσσιας ασφάλειας.
Στην ίδια κατηγορία τεχνολογικών εξελίξεων εντάσσονται το Camcopter S-100 της αυστριακής Schiebel και το A900 της ελληνικής ALTUS LSA.
Πρόκειται για μη επανδρωμένα ελικόπτερα που μπορούν να υποστηρίζουν αποστολές επιτήρησης και συλλογής πληροφοριών από ναυτικές πλατφόρμες.
Η ανάπτυξη τέτοιων δυνατοτήτων ενισχύει τη δυνατότητα παρακολούθησης ευρύτερων θαλάσσιων περιοχών.
Rafale, F-16 Viper και «Ζευς»: Η ισχύς της Πολεμικής Αεροπορίας στον ουρανό
Το εναέριο σκέλος της παρέλασης αναμένεται να προσφέρει μερικές από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες.
Τα Rafale και τα F-16 Viper αναμένεται να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο, αποτυπώνοντας τη σημασία του εκσυγχρονισμού της Πολεμικής Αεροπορίας.
Τα γαλλικά Rafale αποτελούν βασικό στοιχείο της αναβάθμισης των αεροπορικών δυνατοτήτων της χώρας, ενώ το πρόγραμμα F-16 Viper ενισχύει τις δυνατότητες των υφιστάμενων ελληνικών μαχητικών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει η αναμενόμενη επίδειξη της ομάδας «Ζευς», με το F-16 να πραγματοποιεί εντυπωσιακούς ελιγμούς πάνω από τη Θεσσαλονίκη.
Στο πρόγραμμα αναφέρονται επίσης ιστορικά αεροσκάφη, όπως το Supermarine Spitfire MJ755 και το Harvard, με τη συμμετοχή τους να εξαρτάται από τις καιρικές και επιχειρησιακές συνθήκες.
Η συνύπαρξη ιστορικών και σύγχρονων αεροσκαφών δημιουργεί έναν συμβολικό σύνδεσμο ανάμεσα στην ιστορία της Πολεμικής Αεροπορίας και στις σημερινές τεχνολογικές της δυνατότητες.
Meteor, SCALP και όπλα ακριβείας: Η δύναμη πίσω από τα μαχητικά
Η αναβάθμιση της Πολεμικής Αεροπορίας δεν αφορά μόνο τις πλατφόρμες, αλλά και τα οπλικά συστήματα που μπορούν να φέρουν.
Στο υλικό της παρουσίασης περιλαμβάνονται αναφορές σε όπλα όπως οι Meteor, SCALP-EG, AGM-88 HARM, SPICE, JSOW και Rampage.
Τα συγκεκριμένα συστήματα εξυπηρετούν διαφορετικές επιχειρησιακές αποστολές, από την αεροπορική αναχαίτιση έως την προσβολή επιλεγμένων στόχων.
Η ύπαρξη διαφορετικών κατηγοριών όπλων ακριβείας αναδεικνύει τη σημασία της προσαρμογής των μαχητικών σε πολλαπλά επιχειρησιακά σενάρια.
Δεν προκύπτει, ωστόσο, ότι όλα τα αναφερόμενα όπλα θα παρουσιαστούν στην παρέλαση ή ότι όλα αποτελούν ήδη ενταγμένα οπλικά συστήματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Η σχετική διάκριση είναι κρίσιμη για την ακριβή αποτύπωση των υφιστάμενων και των σχεδιαζόμενων δυνατοτήτων.
Το πολιτικό μήνυμα: Άμυνα, αποτροπή και κυβερνητική στρατηγική
Η στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου έχει διαχρονικά έντονο εθνικό και ιστορικό συμβολισμό.
Φέτος, όμως, αποκτά πρόσθετη πολιτική διάσταση λόγω του μεγάλου αριθμού νέων τεχνολογικών συστημάτων που συνδέονται με τον αμυντικό σχεδιασμό.
Για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί κεντρικό πεδίο άσκησης πολιτικής, με έμφαση στην αποτροπή, στις διεθνείς αμυντικές συνεργασίες και στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής.
Η δημόσια παρουσίαση νέων συστημάτων προσφέρει τη δυνατότητα ανάδειξης αυτών των επιλογών.
Παράλληλα, η αμυντική πολιτική συνοδεύεται από σημαντικά ερωτήματα για το δημοσιονομικό κόστος, τις προτεραιότητες των προμηθειών, τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης και τη συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας.
Η πραγματική αξία ενός εξοπλιστικού προγράμματος δεν κρίνεται από την παρουσία του σε μια παρέλαση, αλλά από την επιχειρησιακή του αποτελεσματικότητα, την τεχνική υποστήριξη, την εκπαίδευση του προσωπικού και τη δυνατότητα διατήρησής του σε υπηρεσία.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πρόκλησης: η επιτυχία της θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο τα διαφορετικά επίπεδα αεράμυνας θα λειτουργούν ως πραγματικά διασυνδεδεμένο σύνολο.
Η ελληνική αμυντική βιομηχανία διεκδικεί μεγαλύτερο ρόλο
Πέρα από τις διεθνείς προμήθειες, η παρουσία ελληνικών συστημάτων αναδεικνύει μια ακόμη διάσταση του αμυντικού εκσυγχρονισμού.
Η ΕΑΒ, η ALTUS LSA, η Delian Alliance και άλλοι εγχώριοι φορείς τεχνολογίας συνδέονται με προσπάθειες ανάπτυξης λύσεων για το σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον.
Η σημασία της ελληνικής συμμετοχής δεν περιορίζεται στην εθνική προέλευση ενός προϊόντος.
Αφορά τη δημιουργία τεχνογνωσίας, την ανάπτυξη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού και τη δυνατότητα υποστήριξης συστημάτων σε βάθος χρόνου.
Σε έναν κλάδο όπου οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι ταχύτατες, η εγχώρια ερευνητική και βιομηχανική βάση μπορεί να αποκτήσει αυξανόμενη σημασία.
Το κρίσιμο ζητούμενο είναι οι παρουσιάσεις νέων τεχνολογιών να συνοδεύονται από σταθερή χρηματοδότηση, αξιολόγηση, πραγματικές παραγγελίες όπου απαιτούνται και δυνατότητα παραγωγής σε επιχειρησιακά χρήσιμη κλίμακα.
Η Θεσσαλονίκη βλέπει τις Ένοπλες Δυνάμεις του αύριο
Η φετινή στρατιωτική παρέλαση αναμένεται να συνδυάσει την ιστορική μνήμη της 28ης Οκτωβρίου με μια εικόνα των τεχνολογικών αλλαγών που συντελούνται στην ελληνική άμυνα.
Από τα Rafale και τα F-16 Viper έως τα συστήματα anti-drone, τα μη επανδρωμένα οχήματα και τις θαλάσσιες πλατφόρμες, η παρουσίαση αναδεικνύει τη μετάβαση σε ένα περιβάλλον όπου η πληροφορία, η ταχύτητα και η διασύνδεση αποκτούν καθοριστικό ρόλο.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό σύμβολο αυτής της μετάβασης: από τα μεμονωμένα οπλικά συστήματα σε μια ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική αποτροπής.
Για τους πολίτες που θα παρακολουθήσουν την παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, το ενδιαφέρον θα βρίσκεται στα νέα μέσα και στις εντυπωσιακές εναέριες επιδείξεις.
Για την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, το μεγαλύτερο στοίχημα βρίσκεται πέρα από την εξέδρα της παρέλασης: να μετατραπεί ο τεχνολογικός εκσυγχρονισμός σε πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα, με διαχρονική υποστήριξη και ουσιαστική συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
