Κι αν κερδίσουν αλλά μείνουν διχασμένοι; Το Μίσιγκαν ανάβει συναγερμό στους Δημοκρατικούς για το 2028

Η υποψηφιότητα Ελ Σαγέντ δοκιμάζει τη συνοχή του κόμματος — Ισραήλ, οικονομία και αντιπαράθεση προοδευτικών–μετριοπαθών αποκαλύπτουν ρήγματα σε μια πολιτεία κρίσιμη για τον Λευκό Οίκο.

Η εικόνα έμοιαζε με προεκλογική συμφιλίωση: ο Αμπντούλ Ελ Σαγέντ στην ίδια σκηνή με τον Μπαράκ Ομπάμα, την υποψήφια κυβερνήτη Τζόσελιν Μπένσον και κορυφαία στελέχη των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν.

Όταν οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν εάν αυτή η κοινή εμφάνιση αποδείκνυε ότι το κόμμα είχε ενωθεί, ο προοδευτικός υποψήφιος για τη Γερουσία απάντησε:

«Νομίζω ότι θα έπρεπε».

Λίγες ημέρες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, όμως, η ενότητα εξακολουθεί να δοκιμάζεται. Η αντιπαράθεσή του με την πρώην εσωκομματική αντίπαλό του, Χέιλι Στίβενς, αναζωπυρώνεται, ενώ διαφορετικά τμήματα της δημοκρατικής εκλογικής συμμαχίας εκφράζουν αμφιβολίες για τη θέση τους μέσα στο κόμμα.

Το διακύβευμα ξεπερνά την έδρα της Γερουσίας. Το Μίσιγκαν αποτελεί ήδη δοκιμασία για τον συνασπισμό ψηφοφόρων που θα χρειαστούν οι Δημοκρατικοί στις προεδρικές εκλογές του 2028.

Η εύθραυστη εκεχειρία μετά τις προκριματικές

Ο Ελ Σαγέντ επικράτησε στις εσωκομματικές εκλογές ύστερα από σκληρή αναμέτρηση με τη Στίβενς, η οποία εξέφραζε μια πιο μετριοπαθή πολιτική κατεύθυνση.

Η αντιπαράθεση συμπύκνωσε διαφωνίες που απασχολούν συνολικά τους Δημοκρατικούς: τον βαθμό μετατόπισης προς τα αριστερά, τη σχέση με το κομματικό κατεστημένο και την πολιτική απέναντι στο Ισραήλ.

Η Στίβενς έχει στηρίξει την υποψηφιότητά του απέναντι στον Ρεπουμπλικανό Μάικ Ρότζερς, αλλά οι δημόσιες διαφωνίες τους δεν έχουν σταματήσει.

Για τον Ελ Σαγέντ, η προτεραιότητα είναι η επικράτηση στις γενικές εκλογές. Για όσους αμφισβητούν την πολιτική του, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα εάν μπορεί να διατηρήσει μια αρκετά ευρεία συμμαχία.

Ακόμη και η νίκη μπορεί να ανοίξει νέο γύρο σύγκρουσης

Οι δημοσκοπήσεις που επικαλείται το POLITICO εμφανίζουν προβάδισμα του Ελ Σαγέντ και άλλων Δημοκρατικών στην πολιτεία. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό.

Ακόμη και μια νίκη δεν θα προσφέρει αναγκαστικά κοινή ερμηνεία για την πολιτική κατεύθυνση του κόμματος.

Οι προοδευτικοί θα μπορούσαν να την παρουσιάσουν ως επιβεβαίωση ότι μια πιο τολμηρή υποψηφιότητα μπορεί να επικρατήσει σε αμφίρροπη πολιτεία. Οι μετριοπαθείς αναμένεται να εξετάσουν τις διαφορές ανάμεσα στις επιδόσεις των υποψηφίων, αναζητώντας ενδείξεις απωλειών στο κέντρο.

Αντίστοιχα, μια ήττα θα μπορούσε να οξύνει τη διαμάχη για το εάν ευθύνεται η πολιτική ταυτότητα του υποψηφίου ή η αδυναμία του κόμματος να συσπειρωθεί γύρω του.

Το Ισραήλ εξακολουθεί να διχάζει

Το Μίσιγκαν διαθέτει σημαντικές αραβοαμερικανικές και εβραϊκές κοινότητες. Οι διαφωνίες για την αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα στις σχέσεις τους με τους Δημοκρατικούς.

Το 2024, το κίνημα της «αδέσμευτης ψήφου» ανέδειξε την αντίδραση στην πολιτική της κυβέρνησης Μπάιντεν. Μέρος των Αράβων και μουσουλμάνων ψηφοφόρων απείχε ή μετακινήθηκε προς τους Ρεπουμπλικανούς.

Στη σημερινή αναμέτρηση, ορισμένοι Εβραίοι ψηφοφόροι εκφράζουν επιφυλάξεις για τις θέσεις και τη ρητορική του Ελ Σαγέντ.

Οι κοινότητες αυτές δεν ψηφίζουν ενιαία ούτε έχουν ταυτόσημες προτεραιότητες. Οι δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών και ψηφοφόρων δείχνουν, πάντως, ότι η προηγούμενη κομματική ένταξη δεν εγγυάται σημερινή υποστήριξη.

Ο Ντέιβιντ Κρέιμερ, μακροχρόνιος χρηματοδότης των Δημοκρατικών που προήδρευσε της προκριματικής εκστρατείας της Στίβενς και δηλώνει ότι θα ψηφίσει Ρότζερς, περιέγραψε την ανησυχία του:

«Γίνεται πολλή συζήτηση για ένα κόμμα μεγάλης σκηνής, αλλά μερικές φορές ανησυχούμε ότι η σκηνή μετατρέπεται σε τσίρκο και ότι θα μας σπρώξουν έξω».

Οι μαύροι ψηφοφόροι ζητούν ανταπόκριση στις ανάγκες τους

Παράλληλα, ορισμένοι μαύροι πολιτικοί και κοινοτικοί παράγοντες υποστηρίζουν ότι το κόμμα βασίζεται στην ψήφο των κοινοτήτων τους χωρίς να ανταποκρίνεται επαρκώς στις ανάγκες τους.

Η κριτική αφορά την ουσία της εκπροσώπησης: τις οικονομικές ευκαιρίες, την καθημερινότητα και την προσοχή που λαμβάνουν τα προβλήματα των ψηφοφόρων μετά τις εκλογές.

Ο έμπειρος Δημοκρατικός σύμβουλος Πιτ Τζιανγκρέκο προειδοποίησε:

«Δεν μπορείτε να θεωρείτε καμία ψήφο δεδομένη».

Και πρόσθεσε:

«Πρέπει ακόμη να παλεύουμε για τις ψήφους των μαύρων ανδρών, πρέπει ακόμη να παλεύουμε για τις εβραϊκές και μουσουλμανικές ψήφους. Εξακολουθούμε να έχουμε πρόβλημα με τους νεότερους λευκούς άνδρες και τους εργάτες».

Η οικονομία δίνει ευκαιρία, όχι εγγύηση

Οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να επανασυνδεθούν με εργαζομένους που μετακινήθηκαν προς τα δεξιά λόγω οικονομικής δυσαρέσκειας.

Ο εμπορικός πόλεμος με τον Καναδά επηρεάζει μια συνοριακή πολιτεία με ισχυρούς διασυνοριακούς οικονομικούς δεσμούς. Παράλληλα, ο πόλεμος με το Ιράν και οι υψηλές τιμές καυσίμων ενισχύουν την πίεση στα νοικοκυριά.

Ο Ελ Σαγέντ επιχειρεί να χτίσει κοινό μήνυμα γύρω από αυτές τις δυσκολίες:

«Είτε είσαι μαύρος και παλεύεις με δεύτερη ή τρίτη δουλειά στο Ντιτρόιτ είτε λευκός και παλεύεις με δεύτερη ή τρίτη δουλειά στην Εσκανάμπα, ανησυχείς πραγματικά για τα ίδια πράγματα», δήλωσε στο POLITICO.

«Αυτή είναι μια μεγάλη, ευρεία συμμαχία».

Το ερώτημα είναι εάν η κοινή οικονομική πίεση αρκεί για να δημιουργήσει σταθερή πολιτική συμπόρευση πέρα από τη συγκεκριμένη εκλογή.

Γιατί η μάχη αφορά ήδη το 2028

Το Μίσιγκαν βρίσκεται στο πρώιμο στάδιο των προκριματικών των Δημοκρατικών και παραμένει κρίσιμη πολιτεία στις προεδρικές εκλογές.

Ο Ντόναλντ Τραμπ το κέρδισε το 2016 και το 2024, ενώ ο Τζο Μπάιντεν επικράτησε το 2020. Η μεταβλητότητα αυτή καθιστά τη συνοχή της δημοκρατικής συμμαχίας καθοριστική για τις μελλοντικές αναμετρήσεις.

Η Τζόσελιν Μπένσον υποστηρίζει ότι το κόμμα μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικές ιδεολογικές κατευθύνσεις:

«Είναι δυνατόν το Δημοκρατικό Κόμμα να έχει και έναν μετριοπαθή ηγέτη και έναν πιο φιλελεύθερο ηγέτη, όπως αυτός που εκπροσωπεί ο Αμπντούλ».

Το 2028, ωστόσο, το κόμμα θα πρέπει να καταλήξει σε έναν προεδρικό υποψήφιο που θα διεκδικήσει τη στήριξη όλων αυτών των ακροατηρίων.

Ο Τζο Τέιτ, μαύρος πολιτειακός βουλευτής από το Ντιτρόιτ, ο οποίος στήριξε τη Στίβενς στις προκριματικές και τώρα υποστηρίζει τον Ελ Σαγέντ, περιέγραψε την πρόκληση:

«Η εβραϊκή κοινότητα, η αραβοαμερικανική κοινότητα — αλλά και οι ψηφοφόροι της υπαίθρου, είναι σημαντικό μέρος του κόμματός μας. Οι εργατικές οικογένειες. Η διαφορετικότητά μας είναι σημαντική. Αλλά μαζί της απαιτείται πολλή δουλειά».

Πηγή: pagenews.gr