Άδωνις για Χούτι: «Αν κλείσει η Ερυθρά, ο πληθωρισμός ξεφεύγει» – Τι σημαίνει για Ελλάδα
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 11 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Άδωνις για Χούτι: «Αν κλείσει η Ερυθρά, ο πληθωρισμός ξεφεύγει» – Τι σημαίνει για Ελλάδα
Μερικές φορές μια γεωπολιτική είδηση που μοιάζει μακρινή μπορεί να φτάσει πολύ γρήγορα στον λογαριασμό ρεύματος, στην αντλία της βενζίνης και στο ράφι του σούπερ μάρκετ.
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να επισημάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης με μια ανάρτηση για τις δραματικές εξελίξεις στην Υεμένη και στα στενά Bab al-Mandeb, τη νότια πύλη της Ερυθράς Θάλασσας.
Ο υπουργός Υγείας γράφει:
«Όσο εμείς εδώ ασχολούμαστε με ασήμαντα γεγονότα και ανούσιες πολιτικές αντιπαραθέσεις, κάτω στην Ερυθρά Θάλασσα και στη Σαουδική Αραβία και στην Υεμένη συμβαίνουν γεγονότα τεράστιας ιστορικής σημασίας.»
Και συνεχίζει:
«Εάν πράγματι οι Χούτι ελέγξουν την είσοδο στην Ερυθρά, τότε τα πάντα αλλάζουν, ο δε πληθωρισμός μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτος με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ειλικρινά σας το λέω, αυτό θα έπρεπε να είναι η πρώτη είδηση παντού!»
Η επισήμανση είναι πολιτικά φορτισμένη, αλλά ο πυρήνας της ανησυχίας είναι πραγματικός.
Όσο εμείς εδώ ασχολούμαστε με ασήμαντα γεγονότα και ανούσιες πολιτικές αντιπαραθέσεις κάτω στην Ερυθρά Θάλασσα και στην Σαουδική Αραβία και στην Υεμένη συμβαίνουν γεγονότα τεράστιας ιστορικής σημασίας. Εάν πράγματι οι Χούτι ελέγξουν την είσοδο στην ερυθρά τότε τα πάντα αλλάζουν ο… https://t.co/LiUDKjTPRm
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) September 11, 2026
Τι ακριβώς συνέβη: Οι Χούτι έφτασαν στο Bab al-Mandeb
Οι τελευταίες εξελίξεις στην Υεμένη έχουν αλλάξει δραματικά τον χάρτη.
Οι υποστηριζόμενοι από το Ιράν Χούτι κατέλαβαν το στρατηγικό λιμάνι Μόκα και προωθήθηκαν σε νησιά του Bab al-Mandeb, με διεθνείς πηγές να κάνουν λόγο για έλεγχο ολόκληρης της ερυθροθαλάσσιας ακτής της Υεμένης. Το AP αναφέρει την κατάληψη της νήσου Mayun/Perim, που βρίσκεται μέσα στο ίδιο το στενό, ενώ οι Financial Timesκαταγράφουν ταχύτατη επέκταση των Χούτι και σε άλλα στρατηγικά νησιά.
Εδώ χρειάζεται, όμως, μία κρίσιμη διάκριση.
Ο στρατιωτικός έλεγχος της υεμενίτικης ακτής και νησιών μέσα στο στενό δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με πλήρες και αδιάλειπτο κλείσιμο της διεθνούς ναυσιπλοΐας.
Δίνει όμως στους Χούτι πολύ μεγαλύτερη επιχειρησιακή δυνατότητα να απειλούν πλοία, να αυξάνουν το ασφάλιστρο πολέμου και να αναγκάζουν ναυτιλιακές εταιρείες να αποφεύγουν τη διαδρομή.
Και για την παγκόσμια οικονομία, αυτό από μόνο του αρκεί για να δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.
Γιατί το Bab al-Mandeb είναι το «κλειδί» της Ερυθράς
Το Bab al-Mandeb είναι η νότια είσοδος προς την Ερυθρά Θάλασσα και, μέσω αυτής, προς το Σουέζ και τη Μεσόγειο.
Όποιο πλοίο κινείται μεταξύ Ασίας και Ευρώπης μέσω Σουέζ περνά πρακτικά από εκεί.
Πριν από τη μεγάλη κρίση των Χούτι, περίπου το 12% του θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου και περίπου το 8% του παγκόσμιου LNG περνούσαν από το σύστημα της Ερυθράς Θάλασσας.
Η σημερινή συγκυρία, όμως, είναι ακόμη πιο επικίνδυνη.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της αμερικανικής Energy Information Administration, στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 περίπου 8,1 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως περνούσαν από το Bab al-Mandeb — σχεδόν διπλάσια ποσότητα από ένα χρόνο νωρίτερα.
Γιατί;
Επειδή την ίδια στιγμή οι ροές μέσω των Στενών του Ορμούζ είχαν καταρρεύσει στα περίπου 4,9 εκατ. βαρέλια ημερησίως, από άνω των 20 εκατ. προηγουμένως.
Με άλλα λόγια, η Ερυθρά Θάλασσα είχε αρχίσει να λειτουργεί ως κρίσιμη εναλλακτική αρτηρία μέσα στην ευρύτερη κρίση του Περσικού Κόλπου.
Και τώρα απειλείται και αυτή.
Το χειρότερο σενάριο: Ορμούζ και Bab al-Mandeb μαζί
Αυτό είναι το πραγματικό γεωπολιτικό «εφιαλτικό» σενάριο.
Ο πλανήτης μπορεί να αντέξει διαταραχές σε έναν ενεργειακό διάδρομο, εάν υπάρχουν εναλλακτικές.
Εάν όμως πιεστούν ταυτόχρονα Ορμούζ και Bab al-Mandeb, οι επιλογές περιορίζονται δραματικά.
Το Ορμούζ αποτελεί τη βασική έξοδο του πετρελαίου και του LNG του Περσικού Κόλπου προς την παγκόσμια αγορά. Το Bab al-Mandeb είναι η ταχύτερη δυτική πύλη προς Ευρώπη και Μεσόγειο.
Η σημερινή προέλαση των Χούτι δημιουργεί επομένως ένα πρόβλημα πολύ μεγαλύτερο από την Υεμένη: δύο από τα σημαντικότερα ενεργειακά chokepoints του κόσμου βρίσκονται ταυτόχρονα μέσα στην ίδια γεωπολιτική κρίση.
Και η Σαουδική Αραβία χάνει τη δική της «παράκαμψη»
Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που κάνει τη σημερινή κατάσταση πολύ πιο επικίνδυνη.
Η Σαουδική Αραβία είχε τη δυνατότητα να παρακάμπτει το Ορμούζ μέσω του East-West Pipeline, μεταφέροντας πετρέλαιο από την ανατολική πλευρά της χώρας προς λιμάνια στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η συγκεκριμένη γραμμή έχει αποκτήσει τεράστια σημασία ακριβώς λόγω της κρίσης στο Ορμούζ.
Όμως το Ριάντ προχώρησε σε διακοπή λειτουργίας σημαντικού τμήματος του αγωγού μετά από νέα επίθεση με drones, ενώ παράλληλα οι Χούτι προωθούνται προς τη θαλάσσια δίοδο από την οποία θα έπρεπε να φύγουν αυτά τα φορτία.
Αυτό δημιουργεί μια ιδιότυπη στρατηγική «μέγγενη»:
Ορμούζ υπό πίεση από το Ιράν, εναλλακτικός σαουδαραβικός διάδρομος υπό επίθεση και Bab al-Mandeb υπό αυξανόμενο έλεγχο των Χούτι.
Το Brent ήδη πάνω από τα $100
Η αγορά έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο.
Η νέα κλιμάκωση έστειλε το Brent ξανά πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, με διεθνείς αναφορές να τοποθετούν την τιμή ακόμη υψηλότερα μέσα στις τελευταίες συνεδριάσεις.
Εδώ ακριβώς συναντάται η γεωπολιτική ανησυχία του Γεωργιάδη με την καθημερινή οικονομία.
Ακριβότερο πετρέλαιο σημαίνει ακριβότερη βενζίνη και ντίζελ.
Ακριβότερα καύσιμα σημαίνουν ακριβότερες μεταφορές.
Και ακριβότερες μεταφορές σημαίνουν αυξημένο κόστος για σχεδόν κάθε προϊόν που κινείται μέσα στην οικονομία.
Πώς ένα στενό στην Υεμένη μπορεί να ανεβάσει το σούπερ μάρκετ στην Ελλάδα
Η σχέση δεν είναι άμεση μόνο μέσω του πετρελαίου.
Εάν οι ναυτιλιακές εταιρείες αποφύγουν ξανά μαζικά την Ερυθρά Θάλασσα, τα πλοία θα πρέπει να κάνουν τον γύρο της Αφρικής από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας.
Η EIA υπολογίζει ότι για ένα δεξαμενόπλοιο που ταξιδεύει από την Αραβική Θάλασσα προς την Ευρώπη η παράκαμψη μπορεί να προσθέσει περίπου 15 ημέρες ταξιδιού.
Αυτό μεταφράζεται σε:
- περισσότερα καύσιμα,
- περισσότερες ημέρες απασχόλησης του πλοίου,
- υψηλότερα ναύλα,
- ακριβότερα ασφάλιστρα,
- καθυστερήσεις στα εμπορεύματα,
- μεγαλύτερα αποθέματα ασφαλείας για τις επιχειρήσεις.
Το κόστος περνά σταδιακά στην τελική τιμή.
Όχι αμέσως και όχι στον ίδιο βαθμό σε όλα τα προϊόντα.
Αλλά όσο περισσότερο διαρκεί η κρίση, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η πιθανότητα να μετατραπεί το ναυτιλιακό σοκ σε πληθωριστικό σοκ.
Εκεί ο Άδωνις έχει δίκιο — αλλά υπάρχει μία σημαντική προϋπόθεση
Η φράση «ο πληθωρισμός μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτος» είναι ένα ισχυρό πολιτικό warning και όχι οικονομική βεβαιότητα.
Για να προκύψει πραγματικά ένα νέο μεγάλο πληθωριστικό κύμα θα πρέπει η διαταραχή να έχει διάρκεια, να οδηγήσει σε μόνιμα υψηλότερες τιμές ενέργειας και να μεταφερθεί στα ναύλα, στην παραγωγή και στις υπηρεσίες.
Ένα σύντομο επεισόδιο δεν αρκεί.
Ένας παρατεταμένος όμως αποκλεισμός ή μια κατάσταση στην οποία οι μεγάλες ναυτιλιακές θεωρούν το Bab al-Mandeb μη ασφαλές μπορεί πράγματι να δημιουργήσει πολύ σοβαρό δεύτερο κύμα αυξήσεων.
Άρα ο Γεωργιάδης εντοπίζει σωστά τον κίνδυνο.
Το μέγεθός του θα κριθεί από το αν οι Χούτι περάσουν από τη δυνατότητα παρενόχλησης σε πραγματική, διαρκή δυνατότητα άρνησης πρόσβασης στη διεθνή ναυσιπλοΐα.
Γιατί η Ελλάδα πρέπει να το κοιτάζει ακόμη πιο προσεκτικά
Για την Ελλάδα υπάρχει ένας πρόσθετος λόγος.
Η χώρα δεν είναι απλώς εισαγωγέας ενέργειας και αγαθών.
Είναι η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο.
Σύμφωνα με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, ο ελληνόκτητος στόλος αριθμεί περίπου 5.800 πλοία και αντιπροσωπεύει 19,1% της παγκόσμιας χωρητικότητας και περισσότερο από το 61% του στόλου που ελέγχεται από την ΕΕ.
Και εδώ οι αριθμοί γίνονται ακόμη πιο εντυπωσιακοί:
οι Έλληνες εφοπλιστές ελέγχουν περίπου 26% του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων και 23% των LNG carriers.
Άρα κάθε κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα είναι και ελληνική υπόθεση.
Όχι επειδή όλα αυτά τα πλοία περνούν υποχρεωτικά από το Bab al-Mandeb, αλλά επειδή το ελληνόκτητο shipping βρίσκεται στον πυρήνα των παγκόσμιων ενεργειακών μεταφορών.
Για την Ελλάδα το ρίσκο είναι τριπλό
Το πρώτο είναι ο πληθωρισμός.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι ευάλωτη στις διεθνείς τιμές ενέργειας. Ένα νέο παρατεταμένο πετρελαϊκό σοκ θα μπορούσε να πλήξει την αποκλιμάκωση της ακρίβειας.
Το δεύτερο είναι το εμπορικό κόστος.
Η διαδρομή Ασία–Σουέζ–Μεσόγειος είναι βασική για προϊόντα που φτάνουν στην ευρωπαϊκή και ελληνική αγορά. Όσο μεγαλύτερες οι παρακάμψεις τόσο ακριβότερες οι εισαγωγές.
Το τρίτο είναι η ναυτιλία.
Η ασφάλεια των ελληνόκτητων πλοίων και των πληρωμάτων τους γίνεται άμεσο εθνικό οικονομικό ζήτημα όταν μία από τις μεγαλύτερες αρτηρίες του κόσμου μετατρέπεται σε πολεμική ζώνη.
Από την «Ασπίδα» στην «Επιχείρηση Ασπίδες»: Η Ελλάδα έχει ήδη ρόλο
Υπάρχει και μια ευρωπαϊκή διάσταση που αφορά άμεσα την Αθήνα.
Η ΕΕ έχει ήδη αναπτύξει την επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES για την προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, με ισχυρή ελληνική συμμετοχή και ελληνικό στρατηγικό ενδιαφέρον.
Η κρίση των Χούτι επομένως δεν αποτελεί απλώς θέμα εξωτερικής πολιτικής που η Ελλάδα παρακολουθεί από απόσταση.
Αφορά τη βασική ευρωπαϊκή αρχή της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας — και ένα θεμελιώδες ελληνικό οικονομικό συμφέρον.
Η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει τη θαλάσσια ασφάλεια παγκόσμιο δημόσιο αγαθόκαι την προστασία εμπορικών πλοίων και ναυτικών αδιαπραγμάτευτη διεθνή υποχρέωση.
Το μεγαλύτερο παιχνίδι: Τεχεράνη, Χούτι και δύο στενά
Υπάρχει, τέλος, η γεωπολιτική ερμηνεία.
Η προώθηση των Χούτι ενισχύει αντικειμενικά την περιφερειακή επιρροή του Ιράν.
Η Τεχεράνη διαθέτει ήδη τεράστια δυνατότητα πίεσης μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Εάν ένας σύμμαχος ή εταίρος της αποκτήσει καθοριστική επιχειρησιακή δυνατότητα και στο Bab al-Mandeb, τότε ο άξονας του Ιράν μπορεί να απειλεί —άμεσα ή έμμεσα— τις δύο άκρες της βασικής ενεργειακής διαδρομής της Αραβικής Χερσονήσου.
Δεν σημαίνει ότι το Ιράν ελέγχει μηχανικά κάθε κίνηση των Χούτι· η σχέση είναι στενή, αλλά οι Χούτι διαθέτουν και δική τους στρατηγική και πολιτική ατζέντα.
Σημαίνει όμως ότι η Τεχεράνη αποκτά πολύ μεγαλύτερο περιφερειακό μοχλό πίεσης.
Και αυτό εξηγεί γιατί όσα συμβαίνουν σήμερα σε ένα φτωχό και επί χρόνια ξεχασμένο μέτωπο της Υεμένης μπορούν να επηρεάσουν την Ουάσιγκτον, το Ριάντ, την Ευρώπη — και τελικά την Αθήνα.
Η ανάρτηση Άδωνι βάζει ένα σωστό ερώτημα: Κοιτάμε το πραγματικά μεγάλο θέμα;
Αυτό είναι ίσως και το ισχυρότερο σημείο της παρέμβασης Γεωργιάδη.
Όχι ότι γνωρίζουμε σήμερα πως ο πληθωρισμός «θα γίνει ανεξέλεγκτος».
Δεν το γνωρίζουμε.
Αλλά ότι η πιθανότητα ενός νέου παγκόσμιου ενεργειακού και μεταφορικού σοκ είναι πλέον αρκετά σοβαρή ώστε να μη θεωρείται περιφερειακή είδηση από την Υεμένη.
Όταν το Bab al-Mandeb μετατρέπεται σε πολεμικό πεδίο την ίδια στιγμή που το Ορμούζ βρίσκεται ήδη σε κρίση, η ιστορία δεν αφορά απλώς τους Χούτι.
Αφορά την τιμή του πετρελαίου, τη ναυτιλία, το Σουέζ, την Ευρώπη, τον παγκόσμιο πληθωρισμό — και μια Ελλάδα που διαθέτει τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο του πλανήτη.
Υπό αυτή την έννοια, η τελευταία φράση του Άδωνι Γεωργιάδη δεν είναι υπερβολική ως προς τη σημασία του θέματος:
«Αυτό θα έπρεπε να είναι η πρώτη είδηση παντού.»
Το αν θα αποδειχθεί και η αρχή μιας νέας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης θα κριθεί από ένα πολύ στενό κομμάτι θάλασσας ανάμεσα στην Υεμένη και το Τζιμπουτί.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
