Η πρόταση της Γερουσίας: από τις υπερβολές στην πραγματικότητα

Η τροπολογία για τα F-16 που κατατέθηκε από τον βουλευτή Κρις Πάπας έχει ήδη περάσει στην εκδοχή του νομοσχεδίου της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Βιάστηκαν και εκτέθηκαν αρκετοί και από τις δύο όχθες του Αιγαίου, όταν έσπευσαν αβασάνιστα να υιοθετήσουν, χωρίς δεύτερη σκέψη, όσα διακινούν οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του αυταρχικού καθεστώτος Ερντογάν αναφορικά με την πρόταση της αμερικανικής Γερουσίας για την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F – 16 από την Τουρκία. Και η βιασύνη δεν είναι πάντοτε, ως λέγεται, ο καλύτερος των συμβούλων, διότι εκθέτει, πρώτα και κύρια, τους βιαστικούς αναλυτές των γεγονότων, οι οποίοι, εν τη υπερβολή τους, παραφθείρουν τα δεδομένα.

Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, το πρώτο δεδομένο είναι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν ψηφισμένο νόμο του κράτους, αλλά με ένα σχέδιο νόμου, με ένα νομοσχέδιο, το νομοσχέδιο της Γερουσίας περί Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ (NDAA). Το νομοσχέδιο αυτό αποτέλεσε αντικείμενο διαβουλεύσεων σε ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα των Ηνωμένων Πολιτειών, η νομοθετική εξουσία της οποίας συναποτελείται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία.

Επιπλέον, η απόφαση αυτή της Γερουσίας συνεπάγεται, κατά τη συνταγματική τάξη και την πολιτειακή πρακτική των ΗΠΑ, την από κοινού διαπραγμάτευση, δηλαδή τη διαπραγμάτευση και από τα δύο προαναφερόμενα νομοθετικά σώματα.

Το κείμενο δεν έχει ένα μόνιμο και οριστικό χαρακτήρα, αλλά είναι προσωρινό. Αφορά, πράγματι, την τροπολογία του Γερουσιαστή Μπομπ Μενέντεζ, δεν εκφράζει θετική γνώμη για αυτήν, αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι η τροπολογία αυτή απορρίπτεται οριστικά. Αναφορικά, δε, με την τροπολογία του βουλευτή Κρις Πάπας, επισημαίνεται ότι πρόκειται για μία τροπολογία, που εγκρίθηκε και, συνεπώς, θα αποτελεί αντικείμενο των συζητήσεων σχετικά με το οριστικό κείμενο του προϋπολογισμού.

Σύμφωνα με την τροπολογία του Κρις Πάπας, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν μπορεί να αποφασίσει τη μεταφορά όπλων σε χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ, η οποία παραβιάζει την εδαφική ακεραιότητα ενός άλλου κράτους – μέλους της Συμμαχίας. Κατά λογική προέκταση, είναι αυθαίρετο και εθνικά αμφιλεγόμενο από πολιτικό κόμμα, με κυβερνητικό μάλιστα παρελθόν, να υποστηρίζεται ότι η εν λόγω απόφαση της Γερουσίας «αποτελεί άλλη μία εξαιρετικά σοβαρή ήττα του δόγματος Μητσοτάκη, του “πιστού και προβλέψιμου συμμάχου” που τα δίνει όλα χωρίς να διεκδικεί τίποτα» και ότι «με την απόφαση που έλαβε χθες η Γερουσία να απορρίψει τους όρους που περιόριζαν την πώληση των μαχητικών αεροσκαφών F-16, η Τουρκία όχι μόνο δεν τιμωρείται για την ευθεία αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας και την υπογραφή νέων παράνομων μνημονίων με τη Λιβύη, αλλά επιβραβεύεται».

Αν μη τι άλλο, εν έτει 2022, η πατρίδα και η (όποια) κοινοβουλευτική πλειοψηφία έχει ανάγκη από μία προγραμματική αντιπολίτευση, όχι από μια αντιπολιτευτική ρητορική επιπέδου Sözcü.