Ζελένσκι και Ευρώπη σε δίλημμα: Ποιος θα πληρώσει για τη διεθνή δικαιοσύνη;

Η υπόσχεση της δικαιοσύνης και το κόστος της

Για τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η ίδρυση του Ειδικού Δικαστηρίου για την επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας δεν είναι απλώς ένα νομικό εγχείρημα — είναι σύμβολο διεθνούς λογοδοσίας και πολιτικής επιβίωσης.Όμως, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Euronews, το σχέδιο αυτό αντιμετωπίζει σοβαρά χρηματοδοτικά εμπόδια.

Με την απομάκρυνση των ΗΠΑ από τις πολυμερείς δεσμεύσεις υπό την προεδρία Ντόναλντ Τραμπ, οι Ευρωπαίοι δωρητές βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα δύσκολο δίλημμα: να σηκώσουν μόνοι τους το βάρος της διεθνούς δικαιοσύνης ή να αφήσουν το έργο να καταρρεύσει πριν καν αρχίσει.

Ο προϋπολογισμός-μαμούθ και οι σιωπηλοί σύμμαχοι

Το Συμβούλιο της Ευρώπης, το οποίο συμφώνησε με τον Ζελένσκι τον Ιούνιο για τη σύσταση του Δικαστηρίου, υπολογίζει ότι οι ετήσιες λειτουργικές δαπάνες θα αγγίξουν τα 75 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να συνυπολογίζονται οι ανάγκες για ασφάλεια και εγκαταστάσεις στην Ολλανδία, όπου θα εδρεύει το νέο σώμα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει συνεισφορά μόλις 10 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, ποσό που φαντάζει συμβολικόμπροστά στις πραγματικές ανάγκες. Την ίδια στιγμή, οι χώρες της G7 στην Ευρώπη —Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο— δεν έχουν ακόμη δηλώσει επίσημη συμμετοχή στο ταμείο στήριξης, αφήνοντας το μέλλον του έργου μετέωρο.

«Οι συζητήσεις συνεχίζονται, δεν υπάρχει σχόλιο σε αυτό το στάδιο», ανέφερε εκπρόσωπος του Συμβουλίου στο Euronews, επιβεβαιώνοντας εμμέσως τη δυσκολία εξεύρεσης πόρων.

Η αμερικανική αποχή και το ευρωπαϊκό βάρος

Η Ουάσινγκτον δεν έχει δώσει καμία ένδειξη για πιθανή συμμετοχή ή χρηματοδότηση. Η σιωπή αυτή θεωρείται από διπλωμάτες ενδεικτική της νέας γραμμής Τραμπ, που επιδιώκει αποδέσμευση από διεθνείς θεσμούς και μειωμένες δαπάνες εξωτερικής πολιτικής.

Έτσι, η Ευρώπη μένει μόνη να χρηματοδοτεί όχι μόνο την ανθρωπιστική και στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο, αλλά και την απονομή δικαιοσύνης — μια πρόκληση που αποκαλύπτει τα όρια της ευρωπαϊκής ενότητας.

Περισσότερο από Δικαστήριο: Ένα μήνυμα ισχύος

Το Ειδικό Δικαστήριο σχεδιάστηκε ως συμπλήρωμα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία να διώξει την «πράξη της επιθετικότητας» — δηλαδή την ίδια την εισβολή.Χωρίς το νέο αυτό θεσμό, η Ρωσία θα μπορούσε να αποφύγει κάθε ποινική ευθύνη για την έναρξη του πολέμου.

Γι’ αυτό, πέρα από τη νομική του αξία, το δικαστήριο έχει βαθιά γεωπολιτική σημασία: θα αποτελούσε ένα σήμα προς τις αυταρχικές δυνάμεις ότι η διεθνής κοινότητα παραμένει ικανή να υπερασπιστεί το Δίκαιο, ακόμη και χωρίς την αμερικανική ηγεμονία.

Η Ευρώπη μπροστά σε καθρέφτη

Η κρίση γύρω από το Ειδικό Δικαστήριο δεν αφορά μόνο τα χρήματα.Αφορά το αν η Ευρώπη μπορεί να σταθεί αυτόνομη δύναμη με δική της ηθική και πολιτική πυξίδα.Οι κυβερνήσεις των Βρυξελλών, του Παρισιού και του Βερολίνου γνωρίζουν ότι κάθε ευρώ που επενδύεται στην Ουκρανία σημαίνει λιγότερα διαθέσιμα κονδύλια για εσωτερικές πολιτικές προτεραιότητες.

Όμως, η αποτυχία του εγχειρήματος θα έστελνε ένα ακόμα πιο βαρύ μήνυμα: ότι η Δύση δεν μπορεί να στηρίξει τη δικαιοσύνη χωρίς την αμερικανική ομπρέλα.

Το στοίχημα του Ζελένσκι και η ευρωπαϊκή δοκιμασία

Για τον Ζελένσκι, το Ειδικό Δικαστήριο είναι το ηθικό αποτύπωμα του πολέμου. Αν εγκαταλειφθεί, θα συμβολίζει όχι μόνο την έλλειψη δικαιοσύνης, αλλά και την κόπωση της Δύσης απέναντι στην ουκρανική υπόθεση.

Για την Ευρώπη, η επιλογή είναι ακόμη πιο δύσκολη:ή θα επιβεβαιώσει την ηγετική της θέση στη διεθνή σκηνή,ή θα παραδεχθεί ότι η διεθνής νομιμότητα έχει τιμή – και είναι πολύ υψηλή.

Το μέλλον του Ειδικού Δικαστηρίου της Ουκρανίας θα κρίνει κάτι μεγαλύτερο από τη νομική λογοδοσία της Ρωσίας. Θα κρίνει αν η Ευρώπη μπορεί να υπερασπιστεί τις αξίες της δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου χωρίς την Αμερική. Και, τελικά, αν ο Ζελένσκι θα μείνει στην ιστορία ως ο ηγέτης που απαίτησε δικαιοσύνη — ή ως εκείνος που τη ζήτησε, αλλά δεν μπόρεσε να τη χρηματοδοτήσει.

Πηγή: pagenews.gr