Τραμπ: «Έδιωξε» τον Μαδούρο, Διάλεξε τη Ροντρίγκεζ –Γιατί Αποκλείει τη Ματσάδο από τη Μετάβαση στη Βενεζουέλα

Οι δραματικές εξελίξεις στη Βενεζουέλα μετά τη σύλληψη και απέλαση του Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις στις 3 Ιανουαρίου 2026 έχουν προκαλέσει παγκόσμιο σοκ, αλλά και έντονα ερωτήματα για τις προθέσεις της κυβέρνησης Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα «διευθύνουν» τη χώρα προσωρινά, αλλά επέλεξε να στηρίξει την Ντέλσι Ροντρίγκεζ, στενή συνεργάτιδα του Μαδούρο, ως μεταβατική ηγέτιδα, αποκλείοντας δημοσίως τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ηγέτιδα της αντιπολίτευσης και βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης 2025.

Ο Ρεαλισμός της Σταθερότητας έναντι της Δημοκρατικής Νομιμοποίησης

Σύμφωνα με πρώην Αμερικανούς διπλωμάτες και αναλυτές που μίλησαν στο BBC, η απόφαση της Ουάσιγκτον βασίζεται σε ωμό ρεαλισμό. «Προτίμησαν τη σταθερότητα από τη δημοκρατία», εξηγεί ο Τσαρλς Σαπίρο, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Καράκας. Η κυβέρνηση Τραμπ επέλεξε να διατηρήσει τους μηχανισμούς εξουσίας του καθεστώτος, απλώς χωρίς τον Μαδούρο, φοβούμενη ότι μια πλήρης ανατροπή θα οδηγούσε σε εμφύλιες συγκρούσεις ή αποσταθεροποίηση.

Η εναλλακτική – άμεση στήριξη της Ματσάδο και του κινήματός της, που θεωρείται από πολλούς νικητής των εκλογών του 2024 – κρίθηκε επικίνδυνη. Υπάρχει φόβος εσωτερικών διενέξεων στην αντιπολίτευση, αλλά και αποξένωσης του σημαντικού τμήματος της κοινωνίας που υποστήριζε τον Μαδούρο. Απόρρητη έκθεση της CIA, σύμφωνα με αμερικανικά ΜΜΕ, κατέληξε ότι στελέχη του καθεστώτος, όπως η Ροντρίγκεζ, είναι καλύτερα τοποθετημένα για να εξασφαλίσουν σταθερή διακυβέρνηση στο αρχικό στάδιο.

Η Δημόσια Αποδόμηση της Ματσάδο από τον Τραμπ

Η επιλογή αυτή έγινε εμφανής και επικοινωνιακά. Σε συνέντευξη Τύπου, ο Τραμπ χαρακτήρισε τη Ματσάδο «καλή γυναίκα», αλλά τόνισε ότι «δεν χαίρει σεβασμού στο εσωτερικό της χώρας». Αντίθετα, περιέγραψε τη Ροντρίγκεζ ως «ευγενική» και «συνεργάσιμη». Αυτή η στάση, για πολλούς πρώην αξιωματούχους, ισοδυναμεί με αποκλεισμό ολόκληρου του αντιπολιτευτικού κινήματος.

«Αποκλείοντας τη Ματσάδο, απέκλεισε και το κίνημα που εκπροσωπεί», σημειώνει ο Κέβιν Γουίτακερ, πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της αμερικανικής πρεσβείας στο Καράκας. Η Ματσάδο, που θεωρείται σύμβολο της αντίστασης κατά του τσαβισμού, έχει εξαιρετικά υψηλή δημοτικότητα σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, αλλά η Ουάσιγκτον φαίνεται να την βλέπει ως πολωτική φιγούρα που δεν μπορεί να εγγυηθεί ενότητα.

Η Ροντρίγκεζ ως «Διαχειρίσιμη» Συνομιλήτρια

Για την κυβέρνηση Τραμπ, η Ροντρίγκεζ προσφέρει κρίσιμα πλεονεκτήματα. Έχει εμπειρία σε οικονομικές μεταρρυθμίσεις, δείχνει ανοιχτή στην επιστροφή ξένων επενδύσεων και δεν απορρίπτει συνεργασία με αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, σε αντάλλαγμα για σταδιακή άρση κυρώσεων. Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης η καταπολέμηση ναρκωτικών και η απομάκρυνση της Βενεζουέλας από επιρροές Κούβας, Ρωσίας και Κίνας.

Η Ροντρίγκεζ ορκίστηκε προσωρινή πρόεδρος από το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας, με στήριξη στρατού και θεσμών του καθεστώτος. Παρά τις αρχικές σκληρές δηλώσεις κατά των ΗΠΑ, υπήρξαν ενδείξεις συνεργασίας, αν και πρόσφατα επανήλθε σε πιο εθνικιστική ρητορική.

Σενάρια Συμφωνίας ή Αναγκαστικού Συμβιβασμού

Η ταχύτητα των εξελίξεων πυροδότησε θεωρίες για μυστική συνεννόηση μεταξύ Ουάσιγκτον και κύκλων του καθεστώτος. Ωστόσο, αναλυτές στο Καράκας απορρίπτουν ότι η Ροντρίγκεζ «πρόδωσε» τον Μαδούρο, καθώς η πραγματική ισχύς παραμένει στον στρατό και το υπουργείο Εσωτερικών.

Προειδοποιήσεις από διεθνείς οργανισμούς για κίνδυνο βίαιης αποσταθεροποίησης σε περίπτωση πλήρους αλλαγής καθεστώτος φαίνεται να επηρέασαν την απόφαση. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο μίλησε για τριφασικό σχέδιο: σταθεροποίηση, συμφιλίωση και – αργότερα – μετάβαση, χωρίς χρονοδιάγραμμα.

Το «Dedazo» του Τραμπ και οι Ανοιχτές Αμφιβολίες

Όπως ο Ούγκο Τσάβες υπέδειξε διάδοχο παρακάμπτοντας δημοκρατικές διαδικασίες, έτσι και η επιλογή Ροντρίγκεζ θυμίζει αμερικανικό «dedazo». «Αυτό είναι το dedazo του Τραμπ», λέει ο Σαπίρο.

Ο Τραμπ ήταν σαφής: «Πρέπει πρώτα να φτιάξουμε τη χώρα. Δεν μπορείς να κάνεις εκλογές τώρα». Η εστίαση είναι σε πετρέλαιο, ναρκωτικά και μετανάστευση, με τις ΗΠΑ να αναλαμβάνουν ρόλο «επόπτη».

Το ερώτημα παραμένει: Θα αποδειχθεί αυτή η στρατηγική προσωρινός ελιγμός για σταθερότητα ή θα παγιωθεί ένα καθεστώς χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση; Για την ώρα, ο Τραμπ πέτυχε την απομάκρυνση Μαδούρο. Το αν θα ωφεληθούν οι Βενεζουελάνοι, μένει να φανεί.

Πηγή: Pagenews.gr