Ο Τραμπ επαναφέρει τον αντικομμουνισμό–Το νέο προεκλογικό όπλο των Ρεπουμπλικανών για τις ενδιάμεσες εκλογές

Ο Λευκός Οίκος αλλάζει ατζέντα: Από τον πληθωρισμό στην ιδεολογική σύγκρουση – Στόχος να ταυτιστούν οι Δημοκρατικοί με τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό

Με λιγότερους από τέσσερις μήνες να απομένουν έως τις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να μεταφέρει το πολιτικό πεδίο αντιπαράθεσης από την οικονομία στην ιδεολογία. Το νέο προεκλογικό αφήγημα των Ρεπουμπλικανών δεν περιστρέφεται πλέον αποκλειστικά γύρω από τον πληθωρισμό ή τη μετανάστευση, αλλά γύρω από μια πολύ πιο φορτισμένη έννοια: τον κομμουνισμό.

Η στρατηγική είναι σαφής. Ο Τραμπ επιδιώκει να παρουσιάσει το Δημοκρατικό Κόμμα ως πολιτικό φορέα που μετακινείται σταδιακά προς την άκρα Αριστερά, αξιοποιώντας την άνοδο προοδευτικών και δημοκρατικών σοσιαλιστών στις εσωκομματικές προκριματικές εκλογές.

Η νέα ρητορική του Τραμπ

Τις τελευταίες εβδομάδες ο Αμερικανός πρόεδρος έχει εντείνει θεαματικά τη χρήση αντικομμουνιστικής ρητορικής.

Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters, μόνο στο διάστημα από τις 23 Ιουνίου έως τις 6 Ιουλίου χρησιμοποίησε 81 φορές τη λέξη «κομμουνισμός», χαρακτηρίζοντας αρκετούς νέους υποψηφίους των Δημοκρατικών ως: «σκληροπυρηνικούς, άθεους κομμουνιστές» (hardcore, godless communists).

Κατά τους εορτασμούς της 4ης Ιουλίου στην Ουάσιγκτον, προειδοποίησε ότι:«Πρέπει να το σταματήσουμε και πρέπει να το σταματήσουμε γρήγορα.»

Μάλιστα έφθασε στο σημείο να χαρακτηρίσει τον κομμουνισμό:«τη μεγαλύτερη απειλή που αντιμετώπισαν ποτέ οι Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμη μεγαλύτερη από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και την 11η Σεπτεμβρίου».

Γιατί αλλάζει τώρα η ατζέντα

Η αλλαγή δεν είναι τυχαία.

Οι Ρεπουμπλικανοί γνωρίζουν ότι ο πληθωρισμός εξακολουθεί να απασχολεί τους Αμερικανούς ψηφοφόρους και ότι η οικονομία δεν προσφέρει πάντοτε εύκολες πολιτικές απαντήσεις.

Έτσι επιχειρούν να μετατρέψουν τις εκλογές σε δημοψήφισμα ιδεολογίας.

Αντί η συζήτηση να περιστρέφεται γύρω από τις τιμές των τροφίμων ή των καυσίμων, μεταφέρεται στο ερώτημα:

«Θέλετε μια Αμερική του καπιταλισμού ή μια Αμερική του σοσιαλισμού;»

Οι νέοι στόχοι των Ρεπουμπλικανών

Αφορμή αποτέλεσαν οι νίκες προοδευτικών υποψηφίων στις προκριματικές εκλογές σε Πολιτείες όπως:

• Νέα Υόρκη
• Τέξας
• Κολοράντο
• Οχάιο
• Κεντάκι

Πολλοί από αυτούς υποστηρίζουν:

• αύξηση φορολογίας στους πλούσιους,
• καθολική δημόσια υγεία,
• μεγαλύτερο κοινωνικό κράτος,
• μείωση στρατιωτικών δαπανών,
• διακοπή της αμερικανικής βοήθειας προς το Ισραήλ,
• κατάργηση της ICE (Υπηρεσίας Μετανάστευσης).

Οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται ως Democratic Socialists, απορρίπτοντας τον χαρακτηρισμό του κομμουνιστή.

Ο Τραμπ όμως επιχειρεί να τους εντάξει στο ίδιο ιδεολογικό πλαίσιο.

Τα πρώτα στοιχεία από τις δημοσκοπήσεις

Η εκστρατεία του Τραμπ ήδη πραγματοποιεί focus groups και δοκιμές μηνυμάτων.

Τα πρώτα συμπεράσματα παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Η αντικομμουνιστική ρητορική:

•  κινητοποιεί έντονα τη βάση των Ρεπουμπλικανών,
• αυξάνει τη συμμετοχή συντηρητικών ψηφοφόρων,
• λειτουργεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στους Κουβανούς και στους Λατινοαμερικανούς της Φλόριντα και του Τέξας.

Ωστόσο εμφανίζει μικρότερη απήχηση:

• στους ανεξάρτητους ψηφοφόρους,
• στους νέους κάτω των 40 ετών,
• στις γενιές που δεν έζησαν τον Ψυχρό Πόλεμο.

«Σοσιαλισμός» ή «Κομμουνισμός»;

Οι σύμβουλοι του Τραμπ δοκιμάζουν παράλληλα δύο διαφορετικές έννοιες.

Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι:

• η λέξη κομμουνισμός προκαλεί εντονότερη αντίδραση στη συντηρητική βάση,
• ενώ ο όρος σοσιαλισμός φαίνεται να γίνεται περισσότερο αποδεκτός στις γενικές προεκλογικές καμπάνιες και στις αμφίρροπες εκλογικές περιφέρειες.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια δοκιμή πολιτικού framing.

Οι Δημοκρατικοί αντεπιτίθενται

Οι Δημοκρατικοί απορρίπτουν συνολικά την επιχειρηματολογία του Τραμπ.

Υποστηρίζουν ότι ο πρόεδρος επιχειρεί να αποπροσανατολίσει τη δημόσια συζήτηση από:

• το κόστος ζωής,
• τις τιμές κατοικίας,
• τον πληθωρισμό,
• τις καθημερινές οικονομικές δυσκολίες.

Η βουλευτής Suzan DelBene έκανε λόγο για μια καθαρά ιδεολογική επίθεση που επιχειρεί να καλύψει τα πραγματικά προβλήματα των νοικοκυριών.

Η πολιτική αριθμητική πίσω από τη στρατηγική

Για το επιτελείο Τραμπ, η στόχευση δεν είναι μόνο οι παραδοσιακοί Ρεπουμπλικανοί.

Η μεγάλη μάχη αφορά:

• τους Ισπανόφωνους ψηφοφόρους,
• τους αντικαθεστωτικούς μετανάστες από Κούβα και Βενεζουέλα,
• τους συντηρητικούς ανεξάρτητους.

Οι συγκεκριμένες ομάδες διατηρούν έντονες ιστορικές μνήμες από κομμουνιστικά καθεστώτα και εμφανίζονται πιο δεκτικές στην αντικομμουνιστική ρητορική.

Η επιστροφή του αντικομμουνισμού στην αμερικανική πολιτική δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη προεκλογική υπερβολή του Ντόναλντ Τραμπ. Αντανακλά μια ευρύτερη προσπάθεια των Ρεπουμπλικανών να αναδιαμορφώσουν το πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης, μετατοπίζοντας τη συζήτηση από την οικονομική διαχείριση σε ζητήματα ταυτότητας, αξιών και ιδεολογίας.

Η στρατηγική επιδιώκει να επανασυσπειρώσει τη συντηρητική εκλογική βάση και να συνδέσει τις πιο προοδευτικές προτάσεις των Δημοκρατικών με ιστορικά φορτισμένους όρους όπως ο «σοσιαλισμός» και ο «κομμουνισμός». Ωστόσο, τα πρώτα δεδομένα δείχνουν ότι η αποτελεσματικότητά της διαφοροποιείται σημαντικά ανά ηλικιακή και κοινωνική ομάδα: λειτουργεί ισχυρά στους παραδοσιακούς Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους, αλλά φαίνεται να έχει περιορισμένη απήχηση σε νεότερες γενιές και ανεξάρτητους, για τους οποίους οι αναφορές στον Ψυχρό Πόλεμο έχουν μικρότερο συναισθηματικό βάρος.

Καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές, το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν αυτή η ρητορική θα κινητοποιήσει τη ρεπουμπλικανική βάση, αλλά αν θα καταφέρει να διευρύνει την εκλογική της απήχηση πέρα από αυτήν. Αυτό θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό αν το νέο ιδεολογικό αφήγημα του Τραμπ μπορεί να εξελιχθεί σε καθοριστικό παράγοντα της εκλογικής αναμέτρησης.

Πηγή: pagenews.gr