Ειρήνη ή νέα κλιμάκωση; Ο Τραμπ βλέπει συμφωνία, αλλά το Κρεμλίνο προετοιμάζεται για σκληρότερη σύγκρουση

Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι έτοιμος να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ωστόσο, πληροφορίες από πηγές κοντά στο Κρεμλίνο και οι τελευταίες ρωσικές τοποθετήσεις δείχνουν ότι η Μόσχα εξακολουθεί να επενδύει στη στρατιωτική πίεση, μετατρέποντας τις ειρηνευτικές διαβουλεύσεις σε εργαλείο διαπραγμάτευσης και όχι σε άμεσο στόχο.

Η νέα δημόσια παρέμβαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε στο προσκήνιο το ερώτημα που απασχολεί τη διεθνή διπλωματία εδώ και μήνες: βρίσκεται πραγματικά πιο κοντά ο πόλεμος στην Ουκρανία στο τέλος του ή εισέρχεται σε μια ακόμη πιο επικίνδυνη φάση;

Σε συνέντευξή του στο Fox News, ο Τραμπ εμφανίστηκε αισιόδοξος για τις συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο.

«Πιστεύω ότι είναι έτοιμος να συνάψει συμφωνία», δήλωσε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στον Βλαντίμιρ Πούτιν, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η Μόσχα επιθυμεί πλέον έναν πολιτικό συμβιβασμό.

Ωστόσο, η εικόνα που προκύπτει από τη ρωσική πλευρά είναι αισθητά πιο σύνθετη.

Το Κρεμλίνο στέλνει διαφορετικά μηνύματα

Σύμφωνα με τρεις πηγές που επικαλείται το Reuters, ο Βλαντίμιρ Πούτιν εξακολουθεί να απορρίπτει τις δυτικές πιέσεις για άμεσες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, θεωρώντας ότι η στρατιωτική θέση της Ρωσίας παραμένει ισχυρή και μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω τους επόμενους μήνες.

Το μήνυμα αυτό ενισχύθηκε και από τις δηλώσεις της εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρίας Ζαχάροβα, η οποία ξεκαθάρισε ότι οποιαδήποτε ανάπτυξη πολυεθνικής δύναμης στην Ουκρανία μετά από πιθανή συμφωνία ειρήνης θα θεωρηθεί από τη Μόσχα «νόμιμος στρατιωτικός στόχος».

Η τοποθέτηση αυτή αποτελεί σαφή προειδοποίηση προς τη λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων», δηλαδή τις ευρωπαϊκές χώρες που εξετάζουν τη δημιουργία αποστολής ασφαλείας για την επιτήρηση μιας μελλοντικής κατάπαυσης του πυρός.

Δύο διαφορετικές στρατηγικές

Οι δημόσιες δηλώσεις Τραμπ και οι τοποθετήσεις του Κρεμλίνου αποτυπώνουν δύο διαφορετικές λογικές.

Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να εμφανίσει ότι υπάρχει διπλωματικό παράθυρο ευκαιρίας, διατηρώντας ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας τόσο με τη Μόσχα όσο και με το Κίεβο.

Αντίθετα, η Ρωσία συνεχίζει να χρησιμοποιεί τη στρατιωτική πίεση ως βασικό διαπραγματευτικό εργαλείο, επιδιώκοντας να διαμορφώσει ευνοϊκότερους όρους πριν από οποιαδήποτε τελική συμφωνία.

Η τακτική αυτή δεν είναι καινούργια.

Από την έναρξη της σύγκρουσης, το Κρεμλίνο επιχειρεί να συνδυάζει στρατιωτικές επιχειρήσεις και διπλωματικές πρωτοβουλίες, αυξάνοντας την πίεση στο πεδίο των μαχών κάθε φορά που εντείνονται οι διεθνείς διαπραγματεύσεις.

Η Ευρώπη στο επίκεντρο

Οι εξελίξεις προκαλούν έντονο προβληματισμό στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Η Γαλλία, η Βρετανία, η Γερμανία και αρκετές ακόμη χώρες έχουν επαναβεβαιώσει την πρόθεσή τους να συμβάλουν σε μια μελλοντική δύναμη ασφαλείας για την Ουκρανία, εφόσον υπάρξει συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.

Η Μόσχα, όμως, θεωρεί μια τέτοια αποστολή ουσιαστική επέκταση της στρατιωτικής παρουσίας του ΝΑΤΟ στα σύνορά της, γεγονός που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τις προοπτικές μιας βιώσιμης ειρηνευτικής λύσης.

Η διαπραγμάτευση δεν σημαίνει απαραίτητα ειρήνη

Διπλωματικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η διατήρηση επαφών μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη επικείμενης συμφωνίας.

Αντίθετα, ιστορικά, πολλές μεγάλες διαπραγματεύσεις διεξάγονταν παράλληλα με έντονη στρατιωτική κλιμάκωση, καθώς κάθε πλευρά επιχειρούσε να ενισχύσει τη θέση της πριν από τον τελικό συμβιβασμό.

Στην περίπτωση της Ουκρανίας, το βασικό εμπόδιο παραμένει αμετάβλητο: οι δύο πλευρές εξακολουθούν να διαφωνούν τόσο για τα εδαφικά ζητήματα όσο και για τις μελλοντικές εγγυήσεις ασφαλείας.

Η γεωπολιτική εξίσωση

Η αισιοδοξία του Ντόναλντ Τραμπ αντικατοπτρίζει τη στρατηγική του να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που μπορεί να επιτύχει εκεί όπου απέτυχαν οι προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις.

Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, φαίνεται να θεωρεί ότι ο χρόνος εξακολουθεί να λειτουργεί υπέρ της, τόσο στο στρατιωτικό πεδίο όσο και στο επίπεδο της κόπωσης των δυτικών κοινωνιών απέναντι στον παρατεταμένο πόλεμο.

Έτσι, παρά τις διαδοχικές επαφές μεταξύ Ουάσιγκτον, Μόσχας και Κιέβου, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει ιδιαίτερα σκληρή.

Η διπλωματία συνεχίζει να κινείται, αλλά προς το παρόν ακολουθεί τον ρυθμό των όπλων και όχι το αντίστροφο.

Πηγή: pagenews.gr