Η Κίνα «σκανάρει» τον νέο γερμανικό στρατό: Το Πεκίνο προετοιμάζεται για τη μεγάλη σύγκρουση με τη Δύση

Το Πεκίνο παρακολουθεί κάθε κίνηση του Βερολίνου

Η Γερμανία επανεξοπλίζεται και η Κίνα παρακολουθεί με εξαιρετική προσοχή.

Δεν πρόκειται για μια απλή παρακολούθηση των ευρωπαϊκών αμυντικών εξελίξεων. Στα στρατηγικά επιτελεία του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), η αναδιοργάνωση της Bundeswehr αποτελεί αντικείμενο συστηματικής ανάλυσης, καθώς θεωρείται κρίσιμος δείκτης για το πώς θα εξελιχθεί η στρατιωτική ισχύς της Ευρώπης μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Η αύξηση του προσωπικού του γερμανικού στρατού στους 260.000 στρατιώτες, οι αλλαγές στη στρατιωτική θητεία, οι μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση και η επιτάχυνση των εξοπλιστικών προγραμμάτων αξιολογούνται στο Πεκίνο ως μέρος μιας συνολικής μετατόπισης της Ευρώπης προς ισχυρότερη συμβατική αποτρεπτική ισχύ.

Η νέα γερμανική στρατηγική αλλάζει τις ισορροπίες

Μετά από δεκαετίες περιορισμένης στρατιωτικής παρουσίας, η Γερμανία εγκαταλείπει σταδιακά τη μεταπολεμική αμυντική της φιλοσοφία.

Η κυβέρνηση του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς, σε συνεργασία με τον υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, προωθεί:

• αύξηση προσωπικού,
• ενίσχυση της στρατιωτικής ετοιμότητας,
• αναδιοργάνωση της διοίκησης,
• επενδύσεις στη γερμανική αμυντική βιομηχανία,
• βαθύτερη ενσωμάτωση στις επιχειρησιακές δομές του ΝΑΤΟ.

Για το Πεκίνο, αυτή η εξέλιξη αποτελεί μέρος της προσπάθειας της Δύσης να μειώσει την εξάρτηση από τις αμερικανικές δυνάμεις και να δημιουργήσει ισχυρότερους ευρωπαϊκούς στρατούς.

Η Ταϊβάν βρίσκεται πίσω από όλες τις κινεζικές αναλύσεις

Παρότι οι γερμανικές μεταρρυθμίσεις αφορούν πρωτίστως την ευρωπαϊκή ασφάλεια, οι Κινέζοι στρατιωτικοί αναλυτές τις εξετάζουν μέσα από διαφορετικό πρίσμα.

Το βασικό ερώτημα είναι:

Θα μπορούσε η Ευρώπη να συνδράμει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες σε περίπτωση κρίσης στα Στενά της Ταϊβάν;

Για να απαντήσουν, τα κινεζικά επιτελεία μελετούν:

• τις δυνατότητες ανάπτυξης δυνάμεων,
• την επιχειρησιακή ετοιμότητα,
• τα logistics,
• την ταχύτητα λήψης πολιτικών αποφάσεων,
• την ανθεκτικότητα των ευρωπαϊκών εφοδιαστικών αλυσίδων.

Η κρίση στο Ορμούζ έγινε… εργαστήριο για το Πεκίνο

Η πρόσφατη κρίση στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ αποτέλεσε πολύτιμο πεδίο παρατήρησης για την Κίνα.

Σύμφωνα με τις κινεζικές αναλύσεις, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις εμφανίστηκαν διστακτικές στην αποστολή ναυτικών μονάδων για την προστασία των εμπορικών οδών και της διεθνούς ναυσιπλοΐας.

Για το Πεκίνο, αυτή η στάση επιβεβαιώνει ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικούς περιορισμούς:

• πολιτικές εγκρίσεις από τα εθνικά κοινοβούλια,
• περιορισμένες δυνατότητες προβολής ισχύος εκτός Ευρώπης,
• εξάρτηση από την αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη,
• αδυναμίες στην κοινή ευρωπαϊκή εφοδιαστική υποδομή.

Η κρίση στρατολόγησης στο μικροσκόπιο της Κίνας

Ένα ακόμη στοιχείο που προσελκύει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η δυσκολία της Bundeswehr να προσελκύσει νέους στρατιώτες.

Οι κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών θεωρούν ότι:

• η έλλειψη εθελοντών,
• η δημογραφική γήρανση,
• η πολιτική απροθυμία επαναφοράς της υποχρεωτικής θητείας,

συνιστούν δομικές αδυναμίες που περιορίζουν την πραγματική επιχειρησιακή ισχύ του ΝΑΤΟ.

Στην κινεζική στρατηγική σκέψη, η ποσότητα προσωπικού εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο παράγοντα σε μια παρατεταμένη σύγκρουση υψηλής έντασης.

Ο διάλογος που δεν ακούγεται ποτέ δημόσια

Βερολίνο:

“Ενισχύουμε την άμυνά μας απέναντι στη ρωσική απειλή.”

Πεκίνο:

“Πόσο γρήγορα μπορεί η Γερμανία να πολεμήσει μακριά από την Ευρώπη;”

ΝΑΤΟ:

“Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος της συλλογικής άμυνας.”

Κίνα:

“Άρα οι Ευρωπαίοι προετοιμάζονται για έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ θα στραφούν περισσότερο προς τον Ινδο-Ειρηνικό.”

Η νέα γεωπολιτική εξίσωση

Για το Πεκίνο, η αναδιοργάνωση της Bundeswehr δεν αποτελεί μεμονωμένο εθνικό γεγονός.

Εντάσσεται σε μια ευρύτερη εικόνα:

• επέκταση του ΝΑΤΟ,
• ευρωπαϊκός επανεξοπλισμός,
• αύξηση αμυντικών δαπανών,
• ανάπτυξη κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας,
• ενίσχυση της διατλαντικής αποτροπής.

Η Κίνα προσπαθεί να κατανοήσει αν η Ευρώπη μπορεί να μετατραπεί από οικονομική υπερδύναμη σε πραγματικό στρατιωτικό παράγοντα.

Η Ευρώπη ως δεύτερο μέτωπο της κινεζικής στρατηγικής

Για πολλά χρόνια η κινεζική στρατηγική επικεντρωνόταν σχεδόν αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σήμερα όμως η εικόνα αλλάζει.

Η Ευρώπη αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως κρίσιμος κρίκος της δυτικής αποτρεπτικής αρχιτεκτονικής.

Η Γερμανία, λόγω του οικονομικού της μεγέθους, της αμυντικής της βιομηχανίας και του κεντρικού της ρόλου στο ΝΑΤΟ, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο αυτής της ανάλυσης.

Το πραγματικό διακύβευμα

Οι μεταρρυθμίσεις της Bundeswehr δεν αποτελούν απλώς μια γερμανική υπόθεση. Αντικατοπτρίζουν τη βαθύτερη αναδιάταξη της ευρωπαϊκής άμυνας σε μια εποχή όπου η αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και Κίνας αποκτά ολοένα και πιο παγκόσμια χαρακτηριστικά. Για το Πεκίνο, η παρακολούθηση της γερμανικής στρατιωτικής ανασυγκρότησης λειτουργεί ως «βαρόμετρο» για τις πραγματικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ να επιχειρήσει πέρα από τα ευρωπαϊκά σύνορα και να στηρίξει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα ενδεχόμενο μέτωπο στον Ινδο-Ειρηνικό.

Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε μεταρρύθμιση στη Γερμανία, κάθε αλλαγή στη δομή διοίκησης και κάθε επένδυση στην αμυντική βιομηχανία αποκτούν ευρύτερη γεωπολιτική σημασία. Η νέα εποχή του ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων δεν περιορίζεται πλέον στην Ευρώπη ή την Ασία· εξελίσσεται σε ένα ενιαίο στρατηγικό πεδίο, όπου οι αποφάσεις του Βερολίνου αναλύονται με την ίδια προσοχή τόσο στη Μόσχα όσο και στο Πεκίνο.

Πηγή: pagenews.gr