«Μαύρη τρύπα» 825 δισ. δολαρίων από τους δασμούς: Η νέα οικονομική πρόκληση για τον Τραμπ

Η νέα εμπορική στρατηγική του Λευκού Οίκου διατηρεί την πίεση στους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ, αλλά αποφέρει σημαντικά λιγότερα έσοδα, ανοίγοντας νέο δημοσιονομικό και γεωοικονομικό μέτωπο.

Η δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να στηρίζεται στην επιθετική εμπορική πολιτική που αποτέλεσε το σήμα κατατεθέν του ήδη από το 2017. Ωστόσο, οι τελευταίες εξελίξεις αποκαλύπτουν ότι η Ουάσιγκτον καλείται πλέον να ισορροπήσει ανάμεσα στη γεωπολιτική πίεση προς τους εμπορικούς ανταγωνιστές της και στις δημοσιονομικές επιπτώσεις των ίδιων των επιλογών της.

Οι νέοι δασμοί που ενεργοποίησε ο Λευκός Οίκος έρχονται να αντικαταστήσουν το προηγούμενο καθεστώς, το οποίο κρίθηκε αντισυνταγματικό από το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών. Όμως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Committee for a Responsible Federal Budget (CRFB), τα νέα μέτρα αναμένεται να καλύψουν μόλις περίπου το 60% των δημοσιονομικών εσόδων που εξασφάλιζαν οι προηγούμενοι δασμοί.

Ένα κενό 825 δισεκατομμυρίων δολαρίων

Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της πρόκλησης.

Οι νέοι δασμοί που επιβλήθηκαν σε δεκάδες εμπορικούς εταίρους, σε συνδυασμό με τα μέτρα κατά της Βραζιλίας και τις προτεινόμενες επιβαρύνσεις για τον Καναδά, εκτιμάται ότι θα αποφέρουν περίπου 950 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2036.

Το προηγούμενο καθεστώς έκτακτων δασμών, όμως, θα απέφερε περίπου 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια την ίδια περίοδο.

Η διαφορά αγγίζει τα 825 δισεκατομμύρια δολάρια, δημιουργώντας ένα νέο δημοσιονομικό κενό που περιορίζει τις δυνατότητες της κυβέρνησης να χρησιμοποιεί τους δασμούς όχι μόνο ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής αλλά και ως σημαντική πηγή κρατικών εσόδων.

Από την πολιτική πίεση στη γεωοικονομία

Οι δασμοί αποτελούν πλέον κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό φορολογικό μέτρο.

Για την κυβέρνηση Τραμπ λειτουργούν ως εργαλείο άσκησης πίεσης απέναντι σε ανταγωνιστικές οικονομίες, αλλά και ως βασικό στοιχείο της στρατηγικής «America First», η οποία επιδιώκει την επαναφορά παραγωγικών δραστηριοτήτων εντός των Ηνωμένων Πολιτειών και τη μείωση της εξάρτησης από ξένες αλυσίδες εφοδιασμού.

Η διαφορά είναι ότι οι νέοι δασμοί βασίζονται πλέον στο Section 301 του Trade Act του 1974, ένα νομικό πλαίσιο που επιτρέπει πιο στοχευμένες παρεμβάσεις μετά από έρευνα και δημόσια διαβούλευση.

Αυτό σημαίνει ότι η αμερικανική κυβέρνηση μπορεί να εξαιρεί συγκεκριμένα προϊόντα, περιορίζοντας τις παρενέργειες για την εγχώρια οικονομία.

Η ενέργεια μένει εκτός

Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της νέας στρατηγικής είναι ότι τα ενεργειακά προϊόντα εξαιρούνται από τους περισσότερους νέους δασμούς.

Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία.

Μετά την κρίση στα Στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη ένταση με το Ιράν, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποφύγει μια νέα άνοδο στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει νέο κύμα πληθωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και στις δυτικές οικονομίες.

Η ενεργειακή ασφάλεια μετατρέπεται έτσι σε βασικό παράγοντα διαμόρφωσης της εμπορικής πολιτικής.

Ο Λευκός Οίκος απορρίπτει τις επικρίσεις

Η κυβέρνηση Τραμπ απορρίπτει την άποψη ότι οι νέοι δασμοί σχεδιάστηκαν απλώς για να αντικαταστήσουν το προηγούμενο σύστημα που κατέρρευσε δικαστικά.

Ανώτερος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου υποστήριξε ότι:

«Ο συγχρονισμός των νέων μέτρων είχε ως στόχο να προσφέρει συνέχεια και προβλεψιμότητα στις επιχειρήσεις και όχι να αναπαράγει το προηγούμενο καθεστώς δασμών.»

Παράλληλα, η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων εμπορικών παρεμβάσεων μέσα στους επόμενους μήνες, γεγονός που θα μπορούσε να αυξήσει τόσο τα κρατικά έσοδα όσο και την πίεση προς τους βασικούς εμπορικούς ανταγωνιστές των ΗΠΑ.

Οι επιστροφές δασμών προκαλούν δημοσιονομική αναστάτωση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών.

Τον Ιούνιο, τα καθαρά έσοδα από τελωνειακούς δασμούς διαμορφώθηκαν σε αρνητικό επίπεδο (-25,6 δισεκατομμύρια δολάρια), καθώς οι επιστροφές χρημάτων προς εισαγωγείς που είχαν πληρώσει δασμούς οι οποίοι κρίθηκαν άκυροι ξεπέρασαν τις νέες εισπράξεις.

Πρόκειται για μια σπάνια εξέλιξη που αποτυπώνει το κόστος της μετάβασης από το παλαιό στο νέο εμπορικό καθεστώς.

Η νέα γεωοικονομική ισορροπία

Πίσω από τους αριθμούς κρύβεται μια βαθύτερη μεταβολή της αμερικανικής στρατηγικής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το εμπόριο ως εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής, όμως πλέον αναγκάζονται να κινηθούν μέσα σε αυστηρότερα νομικά όρια και με μεγαλύτερη προσοχή απέναντι στις πληθωριστικές πιέσεις και στις διεθνείς αγορές ενέργειας.

Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί τη μετάβαση από την εποχή των μαζικών οριζόντιων δασμών σε μια περίοδο περισσότερο στοχευμένων γεωοικονομικών παρεμβάσεων, όπου το ζητούμενο δεν είναι μόνο η άσκηση πίεσης προς την Κίνα, τον Καναδά ή τη Βραζιλία, αλλά και η διατήρηση της εσωτερικής οικονομικής σταθερότητας.

Το αν η νέα στρατηγική θα αποδειχθεί επαρκής για να χρηματοδοτήσει τις δημοσιονομικές φιλοδοξίες της κυβέρνησης Τραμπ ή αν θα απαιτηθούν ακόμη πιο επιθετικά εμπορικά μέτρα θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της αμερικανικής οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής τα επόμενα χρόνια.

Πηγή: pagenews.gr