Pickaxe Mountain: Το «άτρωτο» βουνό του Ιράν που δοκιμάζει τα όρια της στρατιωτικής ισχύος του Τραμπ

Ο Τραμπ απειλεί ξανά με πλήγμα στο τελευταίο μεγάλο άθικτο κομμάτι της ιρανικής πυρηνικής υποδομής. Όμως το Pickaxe Mountain, θαμμένο βαθιά μέσα σε γρανίτη δίπλα στο Νατάνζ, δημιουργεί ένα δύσκολο ερώτημα για την Ουάσιγκτον: τι γίνεται όταν ακόμη και η ισχυρότερη συμβατική bunker-buster βόμβα μπορεί να μην είναι αρκετή; (CSIS)

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει ξανά την πίεση στην Τεχεράνη και αυτή τη φορά το επίκεντρο έχει ένα όνομα που μέχρι πρόσφατα ήταν γνωστό κυρίως στους ειδικούς της πυρηνικής ασφάλειας: Pickaxe Mountain.

Μιλώντας στο Ρεπουμπλικανικό συνέδριο για τις ενδιάμεσες εκλογές στο Ντάλας, ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι η Ουάσιγκτον παρακολουθεί νέα δραστηριότητα στην εγκατάσταση και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέου αμερικανικού πλήγματος.

«Παρατηρούμε κάποια δραστηριότητα στο Pickaxe. Θα συμβούλευα το Ιράν να μην επιχειρήσει παιχνίδια, γιατί θα χρειαστεί να το χτυπήσουμε πολύ σκληρά», δήλωσε ο Τραμπ, σύμφωνα με το Al-Monitor.

Η απειλή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Το Pickaxe Mountain δεν είναι ακόμη ένας ιρανικός στόχος. Είναι ίσως το πιο δύσκολο τεχνικά πρόβλημα που έχει απομείνει στην αμερικανική εκστρατεία εναντίον της πυρηνικής υποδομής του Ιράν.

Τι κρύβεται μέσα στο Pickaxe Mountain

Η εγκατάσταση, γνωστή στα φαρσί ως Kuh-e Kolang Gaz La, βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα από το πυρηνικό συγκρότημα του Νατάνζ και περίπου 220 χιλιόμετρα νότια της Τεχεράνης.

Το κρίσιμο στοιχείο είναι το βάθος.

Πρόκειται για ένα εκτεταμένο σύστημα σηράγγων κατασκευασμένο βαθιά μέσα σε ορεινό σχηματισμό από γρανίτη. Αναλυτές εκτιμούν ότι τμήματα της εγκατάστασης βρίσκονται τουλάχιστον 100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια.

Και αυτό είναι που αλλάζει εντελώς τη στρατιωτική εξίσωση.

Το CSIS χαρακτηρίζει το Pickaxe μια βαθιά θαμμένη οχύρωση από γρανίτη και εκτιμά ότι η καταστροφή της θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη ακόμη και με τα βαρύτερα μη πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ.

Οι δορυφόροι βλέπουν κάτι να αλλάζει

Το timing των απειλών Τραμπ δεν είναι τυχαίο.

Νέα ανάλυση δορυφορικών εικόνων του CSIS, που δημοσιεύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, καταγράφει τη μεγαλύτερη κατασκευαστική δραστηριότητα στην περιοχή από τότε που άρχισε η παρακολούθηση του συγκροτήματος.

Οι εικόνες δείχνουν ενίσχυση των εισόδων των σηράγγων, εργασίες στο εσωτερικό οδικό δίκτυο, παρεμβάσεις γύρω από τις προσβάσεις και γενικότερη επιτάχυνση των κατασκευών μέσα στο 2026.

Υπάρχει όμως μία κρίσιμη διάκριση.

Οι δορυφορικές εικόνες δεν αποδεικνύουν ότι το Ιράν έχει αρχίσει εμπλουτισμό ουρανίου εκεί ούτε επιβεβαιώνουν πληροφορίες ότι έχουν μεταφερθεί φυγοκεντρητές στο εσωτερικό.

Μάλιστα, η εκτίμηση του CSIS είναι ότι η συνεχιζόμενη ένταση των κατασκευαστικών εργασιών δημιουργεί αμφιβολίες για το κατά πόσο η εγκατάσταση είναι ήδη επιχειρησιακά έτοιμη για εμπλουτισμό.

Το μεγάλο πρόβλημα της GBU-57

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό στρατιωτικό δίλημμα.

Η GBU-57 Massive Ordnance Penetrator είναι το ισχυρότερο συμβατικό αμερικανικό όπλο για εξαιρετικά σκληρούς και βαθιά θαμμένους στόχους.

Αλλά το Pickaxe ενδέχεται να βρίσκεται πέρα από τα όριά της.

Ανοιχτές εκτιμήσεις τοποθετούν τη δυνατότητα διείσδυσης της GBU-57 περίπου στα 60 μέτρα εδάφους υπό συγκεκριμένες συνθήκες, ενώ οι υπόγειοι χώροι του Pickaxe εκτιμάται ότι μπορεί να βρίσκονται στα 100 μέτρα ή και βαθύτερα, μέσα σε συμπαγή γεωλογικό σχηματισμό.

Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν λύνεται απλώς με μια «μεγαλύτερη βόμβα».

Το Πεντάγωνο ψάχνει βαθύτερα

Σύμφωνα με το Al-Monitor, μια μυστικοπαθής υπηρεσία καινοτομίας του Πενταγώνου έχει επιταχύνει δοκιμές πυρομαχικών που θα μπορούσαν να επιτύχουν μεγαλύτερη διείσδυση από τις GBU-57 που χρησιμοποιήθηκαν εναντίον των βασικών ιρανικών εγκαταστάσεων εμπλουτισμού.

Αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης.

Το Pickaxe Mountain δεν δοκιμάζει μόνο την πολιτική βούληση του Λευκού Οίκου. Δοκιμάζει το ίδιο το τεχνολογικό όριο της αμερικανικής συμβατικής ισχύος.

Και εάν ένα συμβατικό αεροπορικό πλήγμα δεν μπορεί να εγγυηθεί καταστροφή του εσωτερικού συγκροτήματος, η Ουάσιγκτον πρέπει να εξετάσει διαφορετικού τύπου επιλογές.

Αν δεν μπορείς να καταστρέψεις το βουνό, κλείνεις τις πόρτες

Μία από τις εναλλακτικές είναι πολύ διαφορετική από το να επιχειρηθεί ολοκληρωτική καταστροφή.

Αντί να πλήξουν τις βαθύτερες αίθουσες, οι αμερικανικές δυνάμεις θα μπορούσαν να στοχεύσουν τις εισόδους των σηράγγων και κρίσιμες υποδομές πρόσβασης, επιχειρώντας να απομονώσουν προσωρινά το εσωτερικό συγκρότημα.

Το CSIS επισημαίνει ότι αντίστοιχη λογική χρησιμοποιήθηκε στην υπόγεια εγκατάσταση του Ισφαχάν, όπου οι είσοδοι των σηράγγων χτυπήθηκαν με πυραύλους Tomahawk.

Αλλά αυτό δεν ισοδυναμεί με καταστροφή.

Θα μπορούσε απλώς να αγοράσει χρόνο.

Το Ιράν θα μπορούσε στη συνέχεια να επιχειρήσει να ανοίξει ξανά τις προσβάσεις και να αποκαταστήσει τις εγκαταστάσεις.

Το ιρανικό μάθημα: Πήγαινε βαθύτερα

Υπάρχει εδώ και μια ευρύτερη στρατηγική διάσταση.

Οι επανειλημμένες επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν έχουν δημιουργήσει ένα ισχυρό κίνητρο για την Τεχεράνη: κάθε νέα γενιά υποδομών να κατασκευάζεται βαθύτερα και να προστατεύεται περισσότερο.

Το ίδιο το Pickaxe ξεκίνησε να αναπτύσσεται μετά τη δολιοφθορά του 2020 σε υπέργεια εγκατάσταση κατασκευής φυγοκεντρητών στο Νατάνζ. Η τότε ιρανική ηγεσία ανακοίνωσε ότι η νέα μονάδα θα κατασκευαζόταν μέσα στο βουνό.

Η λογική είναι σχεδόν εξελικτική.

Κάθε επιτυχημένο αμερικανικό ή ισραηλινό πλήγμα ωθεί την επόμενη εγκατάσταση βαθύτερα στο έδαφος.

Και κάθε επιπλέον μέτρο βράχου αυξάνει εκθετικά τη δυσκολία του επόμενου πλήγματος.

Και αν το Pickaxe δεν λειτουργεί ακόμη;

Αυτό δημιουργεί και το μεγαλύτερο πολιτικό ερώτημα για τον Τραμπ.

Η ανοικτή πληροφόρηση δεν αποδεικνύει σήμερα ότι στο Pickaxe πραγματοποιείται εμπλουτισμός ουρανίου.

Το Ιράν αρνείται ότι υπάρχει πυρηνική δραστηριότητα στην εγκατάσταση, ενώ ανεξάρτητες αναλύσεις δορυφορικών εικόνων εκτιμούν ότι το συγκρότημα πιθανότατα παραμένει υπό κατασκευή.

Άρα η Ουάσιγκτον δεν αντιμετωπίζει μόνο το ερώτημα «μπορούμε να το καταστρέψουμε;».

Αντιμετωπίζει και το ερώτημα «τι ακριβώς καταστρέφουμε και με ποια βεβαιότητα;»

Η παγίδα του Pickaxe για τον Τραμπ

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό γεωπολιτικό πρόβλημα.

Εάν οι ΗΠΑ δεν χτυπήσουν και το Ιράν μετατρέψει αργότερα το Pickaxe σε προστατευμένο κέντρο εμπλουτισμού, η Τεχεράνη θα έχει δημιουργήσει ένα είδος πυρηνικού καταφυγίου πολύ δυσκολότερο να εξουδετερωθεί.

Εάν όμως η Ουάσιγκτον επιτεθεί χωρίς αδιάσειστη εικόνα για το τι βρίσκεται στο εσωτερικό, μπορεί να προκαλέσει νέα κλιμάκωση χωρίς να έχει εξαλείψει την πυρηνική δυνατότητα.

Και ακόμη και ένα επιτυχημένο πλήγμα δεν λύνει το βασικό πρόβλημα.

Το CSIS προειδοποιεί ότι η επαναλαμβανόμενη καταστροφή πυρηνικών εγκαταστάσεων δεν αποτελεί βιώσιμη μακροπρόθεσμη στρατηγική και ότι μια επαληθεύσιμη διπλωματική λύση παραμένει αναγκαία.

Αυτό είναι τελικά το παράδοξο του Pickaxe Mountain.

Όσο βαθύτερα σκάβει το Ιράν, τόσο περισσότερο η στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ μετατρέπεται από απάντηση σε ερώτημα.

Και για τον Τραμπ, το πιο δύσκολο δίλημμα μπορεί να μην είναι εάν θα δώσει την εντολή για το επόμενο χτύπημα — αλλά εάν υπάρχει πλέον συμβατικό χτύπημα που μπορεί να εγγυηθεί το αποτέλεσμα που θέλει.

Πηγή: pagenews.gr