UBS υπό πίεση να φύγει από την Ελβετία – Μέτοχοι ζητούν relocation, η τράπεζα απαντά «μένουμε»

Η σύγκρουση UBS–Βέρνης ανεβαίνει επίπεδο μετά το νέο ελβετικό πλαίσιο κεφαλαιακών απαιτήσεων. Μεγάλοι μέτοχοι πιέζουν πλέον ανοιχτά για μεταφορά της έδρας εκτός Ελβετίας, υποστηρίζοντας ότι το νέο καθεστώς καθιστά τη χώρα λιγότερο ελκυστική για έναν παγκόσμιο τραπεζικό όμιλο. Η UBS, όμως, επιμένει ότι παραμένει δεσμευμένη στην Ελβετία και ζητά πιο αναλογικό και διεθνώς ευθυγραμμισμένο ρυθμιστικό πλαίσιο.

Η UBS βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις πιο δύσκολες στρατηγικές αποφάσεις της μετά την εξαγορά της Credit Suisse.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο:

πόσο περισσότερο κεφάλαιο θα πρέπει να κρατά;

Είναι και:

αν έχει ακόμη νόημα να παραμένει με έδρα την Ελβετία.

Η πίεση έρχεται πλέον από επενδυτές με πραγματικό βάρος.

Η Artisan Partners, που διαχειρίζεται συμμετοχή περίπου 1,8% στην UBS, αξίας άνω των $3 δισ., κάλεσε το διοικητικό συμβούλιο να εξετάσει μεταφορά της έδρας εκτός Ελβετίας. Είναι η δεύτερη μεγάλη επενδυτική φωνή που βάζει δημόσια το θέμα, μετά τη Cevian Capital. 

Το πρόβλημα είναι το νέο capital regime

Η βασική σύγκρουση αφορά τις νέες απαιτήσεις για το κεφάλαιο που πρέπει να κρατά η μητρική UBS έναντι των ξένων θυγατρικών της.

Το νέο πλαίσιο προβλέπει ότι η UBS θα πρέπει να καλύπτει έως και 90% της αξίας των ξένων θυγατρικών της με CET1 κεφάλαιο, δηλαδή με την ακριβότερη και ποιοτικά ισχυρότερη μορφή τραπεζικού κεφαλαίου. 

Σύμφωνα με το FT, η απαίτηση αυτή θα μπορούσε να αυξήσει το CET1 που χρειάζεται η UBS από περίπου $56 δισ. σε $72 δισ.. 

Η ίδια η UBS έχει υπολογίσει ότι οι προτεινόμενες αλλαγές θα μπορούσαν να συνεπάγονται περίπου $22 δισ. πρόσθετου CET1, πέρα από περίπου $15 δισ. που συνδέονται ήδη με την εξαγορά της Credit Suisse. 

Η Βέρνη λέει: μετά την Credit Suisse, τα buffers πρέπει να μεγαλώσουν

Η πολιτική λογική της ελβετικής κυβέρνησης είναι εύκολα κατανοητή.

Η κατάρρευση της Credit Suisse το 2023 έδειξε ότι ακόμη και μία τεράστια, συστημικά σημαντική τράπεζα μπορεί να χρειαστεί κρατική και κεντρική τραπεζική παρέμβαση σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Γι’ αυτό η Βέρνη θέλει η νέα UBS —η οποία πλέον είναι ακόμη μεγαλύτερη— να διαθέτει σαφώς ισχυρότερα κεφαλαιακά μαξιλάρια.

Η UBS, από την άλλη, υποστηρίζει ότι η Ελβετία έχει ήδη από τα αυστηρότερα τραπεζικά καθεστώτα στον κόσμο και ότι οι νέες απαιτήσεις υπερβαίνουν αυτό που θεωρεί αναγκαίο ή διεθνώς συγκρίσιμο.

UBS: «Δεν είναι συμβιβασμός»

Μετά την πρόσφατη απόφαση της άνω βουλής του ελβετικού κοινοβουλίου, η UBS χρησιμοποίησε ασυνήθιστα σκληρή γλώσσα.

Η τράπεζα δήλωσε ότι η απόφαση:

«δεν αποτελεί συμβιβασμό»

και ότι δεν αντιμετωπίζει τις βαθύτερες αιτίες της κατάρρευσης της Credit Suisse. 

Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι νέες απαιτήσεις αγνοούν τις αντιρρήσεις επιχειρηματικών φορέων, εργαζομένων και πολλών καντονιών. 

Η Artisan λέει το αδιανόητο: φύγετε

Η Artisan Partners υποστηρίζει ότι η UBS πρέπει να εξετάσει τη μετεγκατάσταση της έδρας της σε άλλη δικαιοδοσία με πιο ανταγωνιστικό ρυθμιστικό πλαίσιο. 

Η λογική είναι καθαρά οικονομική.

Αν η Ελβετία απαιτεί από την τράπεζα να δεσμεύει πολύ περισσότερα κεφάλαια από ό,τι ανταγωνιστές σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο ή ΕΕ, τότε:

μειώνεται το return on equity,

αυξάνεται το κόστος κεφαλαίου,

περιορίζονται οι επαναγορές μετοχών,

και μειώνεται η ευελιξία για ανάπτυξη.

Για έναν παγκόσμιο wealth manager, αυτό μπορεί να έχει άμεση επίπτωση στην αποτίμηση.

Η UBS απαντά: παραμένουμε ελβετική τράπεζα

Παρά τη νέα πίεση από μετόχους, η UBS δεν υιοθετεί το σενάριο εξόδου.

Η τράπεζα επαναλαμβάνει ότι παραμένει δεσμευμένη:

στο επιχειρηματικό της μοντέλο,

στην παρουσία της στην Ελβετία,

και στον ρόλο της ως κορυφαία ελβετική τράπεζα και παγκόσμιος wealth manager. 

Ταυτόχρονα, όμως, έχει αφήσει μια σημαντική πόρτα ανοιχτή.

Έχει δηλώσει ότι θα συνεχίσει να αξιολογεί «κατάλληλα μέτρα» για την προστασία των συμφερόντων των μετόχων της, εφόσον χρειαστεί. 

Αυτό δεν ισοδυναμεί με απειλή relocation.

Αλλά δείχνει ότι η τράπεζα δεν θέλει να δεσμευτεί χωρίς όρους.

Η πολιτική διαδικασία δεν έχει τελειώσει

Το θέμα δεν έχει κλείσει.

Η άνω βουλή απέρριψε έναν συμβιβασμό που θα χαλάρωνε το πλαίσιο, όμως η τελική μορφή των κανόνων θα περάσει και από την κάτω βουλή. 

Άρα υπάρχει ακόμη κοινοβουλευτικός δρόμος για αλλαγές.

Η UBS έχει ήδη δηλώσει ότι προτιμά στοχευμένες αλλαγές που να είναι:

αναλογικές,

διεθνώς ευθυγραμμισμένες,

και συνδεδεμένες με τις πραγματικές αιτίες της κρίσης Credit Suisse. 

Γιατί το relocation θα ήταν τεράστιο γεγονός

Η πιθανή αποχώρηση της UBS από την Ελβετία δεν θα ήταν απλώς αλλαγή εταιρικής διεύθυνσης.

Θα ήταν γεωοικονομικό σοκ.

Η UBS είναι:

η μεγαλύτερη ελβετική τράπεζα,

ένας από τους μεγαλύτερους wealth managers στον κόσμο,

βασικός εργοδότης,

σημαντικός φορολογούμενος,

και κεντρικός χρηματοδότης της ελβετικής οικονομίας.

Σύμφωνα με τους FT, η UBS χρηματοδοτεί περίπου το ένα τέταρτο των δανείων στην ελβετική οικονομία και είναι ένας από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς εργοδότες της χώρας. 

Η Credit Suisse άλλαξε τα πάντα

Η irony είναι ότι η ίδια η εξαγορά της Credit Suisse έκανε το πρόβλημα πιο δύσκολο.

Μετά τη διάσωση, η UBS έγινε:

μεγαλύτερη,

πιο συστημική,

πιο σημαντική για την Ελβετία,

αλλά και πιο δύσκολο να αφεθεί να αποτύχει.

Αυτό ακριβώς ενισχύει το επιχείρημα της κυβέρνησης υπέρ αυστηρότερων κανόνων.

Ταυτόχρονα, όμως, ενισχύει και το επιχείρημα της UBS ότι το ρυθμιστικό κόστος μπορεί να γίνει υπερβολικό.

Η τράπεζα παραμένει ισχυρή κεφαλαιακά

Η UBS δεν βρίσκεται σήμερα σε συνθήκες κεφαλαιακής πίεσης.

Στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 είχε:

CET1 ratio 14,4%

και

CET1 leverage ratio 4,4%.

Παράλληλα, συνέχισε πρόγραμμα επαναγοράς μετοχών ύψους $3 δισ., με στόχο να ολοκληρωθεί έως το δεύτερο τρίμηνο του 2027. Άρα το πρόβλημα δεν είναι αν η UBS έχει αρκετό κεφάλαιο σήμερα.

Το πρόβλημα είναι πόσο περισσότερο θα πρέπει να δεσμεύει στο μέλλον και τι θα σημαίνει αυτό για τις αποδόσεις προς τους μετόχους.

Το μεγάλο δίλημμα για την Ελβετία

Η Βέρνη βρίσκεται μπροστά σε δύσκολη ισορροπία.

Αν οι κανόνες είναι πολύ χαλαροί, οι πολιτικές αρχές κινδυνεύουν να κατηγορηθούν ότι δεν έμαθαν τίποτα από την Credit Suisse.

Αν οι κανόνες είναι υπερβολικά αυστηροί, μπορεί να υπονομεύσουν την ανταγωνιστικότητα του σημαντικότερου τραπεζικού ομίλου της χώρας.

Αυτό είναι το πραγματικό trade-off:

financial stability εναντίον financial competitiveness.

Και το μήνυμα των μετόχων είναι πλέον σαφές

Μέχρι πρόσφατα, το ενδεχόμενο να φύγει η UBS από την Ελβετία έμοιαζε κυρίως με διαπραγματευτική πίεση.

Τώρα, όμως, μεγάλοι θεσμικοί επενδυτές το βάζουν ανοιχτά στο τραπέζι.

Η UBS προς το παρόν απαντά:

μένουμε.

Αλλά ταυτόχρονα ζητά από τη Βέρνη να αποδείξει ότι η Ελβετία μπορεί να παραμείνει παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κέντρο χωρίς να κάνει τον μεγαλύτερο τραπεζικό της όμιλο δομικά λιγότερο ανταγωνιστικό.

Και αυτό μετατρέπει τη διαμάχη από ένα τεχνικό debate περί CET1 σε πολύ μεγαλύτερο ερώτημα:

μπορεί η Ελβετία να διατηρήσει και τη μέγιστη τραπεζική ασφάλεια και έναν παγκόσμιο πρωταθλητή όπως η UBS;

Πηγή: Pagenews.gr