Μυστικό παζάρι ΗΠΑ–Ρωσίας για Nord Stream: Ο Κούσνερ, τα ρωσικά αέρια και το μεγάλο ενεργειακό deal

Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Reuters φέρνει στο φως επαφές Ουάσιγκτον και Μόσχας για πιθανή είσοδο Αμερικανών επενδυτών στους αγωγούς Nord Stream. Στο τραπέζι και περιουσιακά στοιχεία της Lukoil, ενώ Γερμανία και Πολωνία αντιδρούν στο ενδεχόμενο επιστροφής του ρωσικού αερίου στην Ευρώπη.

Μια νέα, ιδιαίτερα ευαίσθητη γεωοικονομική διαπραγμάτευση φαίνεται να εξελίσσεται στο παρασκήνιο των αμερικανορωσικών σχέσεων, με επίκεντρο την ενέργεια, την Ουκρανία και την επόμενη ημέρα του πολέμου.

Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του Reuters, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας έχουν συζητήσει το ενδεχόμενο εισόδου Αμερικανού επενδυτή στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream, οι οποίοι αποτελούσαν επί χρόνια βασικό ενεργειακό σύνδεσμο μεταξύ Ρωσίας και Γερμανίας.

Στις επαφές φέρονται να συμμετέχουν ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ, και ο Κίριλ Ντμίτριεφ, στενός συνεργάτης του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.

Το σχέδιο, εφόσον προχωρούσε, θα μπορούσε να επιτρέψει σε αμερικανικά επενδυτικά συμφέροντα να αποκομίσουν κέρδη από τη μελλοντική μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η συζήτηση πραγματοποιείται ενώ συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία και η Ευρώπη επιχειρεί να περιορίσει την ενεργειακή εξάρτησή της από τη Μόσχα.

Το ενδεχόμενο μιας αμερικανορωσικής ενεργειακής συμφωνίας δημιουργεί ένα γεωπολιτικό παράδοξο: οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αποκτήσουν οικονομικό συμφέρον σε υποδομές που συνδέονται με την επιστροφή του ρωσικού αερίου στην Ευρώπη.

Ωστόσο, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, δεν υπάρχει συμφωνία και οι πιθανότητες υλοποίησης παραμένουν περιορισμένες.

Κούσνερ και Ντμίτριεφ: Η διπλωματία της ενέργειας πίσω από τον πόλεμο

Οι συνομιλίες εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο επαφών μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις πιθανές οικονομικές συμφωνίες που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν μια ειρηνευτική διευθέτηση.

Ο Τζάρεντ Κούσνερ έχει εμπλακεί στις προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης για την προώθηση συμφωνίας τερματισμού των εχθροπραξιών.

Σύμφωνα με το Reuters, ο Κούσνερ αντιμετωπίζει την οικονομική συνεργασία ως πιθανό εργαλείο ενίσχυσης μιας μελλοντικής ειρηνευτικής συμφωνίας.

Από την πλευρά της Μόσχας, ο Κίριλ Ντμίτριεφ έχει αναλάβει σημαντικό ρόλο στις επαφές για οικονομικά και ενεργειακά ζητήματα.

Οι δύο άνδρες έχουν συναντηθεί τις τελευταίες εβδομάδες στη Μόσχα και στη Νέα Υόρκη.

Παραμένει ασαφές σε ποιον βαθμό συζητήθηκε συγκεκριμένα ο Nord Stream κατά τις συναντήσεις αυτές.

Ωστόσο, δύο πηγές με γνώση των συνομιλιών ανέφεραν στο Reuters ότι το θέμα εξακολουθεί να βρίσκεται στην ατζέντα.

Η διάσταση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή συνδέει τις ειρηνευτικές προσπάθειες με πιθανές επενδυτικές συμφωνίες μεγάλης οικονομικής και πολιτικής βαρύτητας.

Λευκός Οίκος: Οι συμφωνίες πρέπει να ωφελούν τις αμερικανικές εταιρείες

Η αμερικανική κυβέρνηση δεν επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση για την επανεκκίνηση των αγωγών.

Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε στο Reuters ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης της Ρωσίας με την αμερικανική International Development Finance Corporation, γνωστή ως DFC, και το υπουργείο Οικονομικών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε συμφωνία θα πρέπει να αποφέρει οφέλη στους Αμερικανούς φορολογουμένους και στις αμερικανικές επιχειρήσεις.

Ο αξιωματούχος ανέφερε επίσης ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί πρόσφατα συζητήσεις ειδικά για τον Nord Stream.

Η τοποθέτηση αυτή περιορίζει την εικόνα περί άμεσης συμφωνίας.

Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύει την οικονομική διάσταση που η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να εξετάσει σε ενδεχόμενες μελλοντικές ενεργειακές διευθετήσεις.

Το αμερικανικό ενδιαφέρον, εφόσον αποκτήσει συγκεκριμένη μορφή, δεν θα αφορούσε μόνο τη μεταφορά φυσικού αερίου.

Θα μπορούσε να περιλαμβάνει συμμετοχή στην ιδιοκτησία υποδομών, χρηματοοικονομικές αποδόσεις και ευρύτερες επιχειρηματικές συμφωνίες.

Nord Stream: Οι αγωγοί που άλλαξαν την ενεργειακή ιστορία της Ευρώπης

Οι Nord Stream 1 και Nord Stream 2 σχεδιάστηκαν για να μεταφέρουν ρωσικό φυσικό αέριο απευθείας στη Γερμανία μέσω της Βαλτικής Θάλασσας.

Για πολλά χρόνια αποτέλεσαν βασικό στοιχείο της ενεργειακής σχέσης Βερολίνου και Μόσχας.

Πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Γερμανία κάλυπτε περισσότερο από το μισό των αναγκών της σε φυσικό αέριο από τη Ρωσία, μέσω διαφορετικών διαδρομών εισαγωγής, στις οποίες ο Nord Stream είχε κεντρική θέση.

Η σχέση αυτή στηριζόταν στην προσδοκία ότι οι εμπορικές και ενεργειακές αλληλεξαρτήσεις θα ενίσχυαν τη σταθερότητα στην Ευρώπη.

Ο πόλεμος ανέτρεψε αυτή τη λογική.

Το 2022 οι ροές μέσω του Nord Stream 1 περιορίστηκαν και τελικά διακόπηκαν, ενώ ο Nord Stream 2 δεν τέθηκε ποτέ σε εμπορική λειτουργία.

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, υποθαλάσσιες εκρήξεις προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε τρεις από τις τέσσερις γραμμές των δύο συστημάτων αγωγών.

Έκτοτε, οι υποδομές παραμένουν εκτός λειτουργίας.

Η πιθανή αποκατάστασή τους δεν αποτελεί απλή εμπορική απόφαση.

Απαιτεί τεχνικές παρεμβάσεις, κανονιστικές εγκρίσεις, άρση νομικών εμποδίων και πολιτική συμφωνία.

Το μεγάλο εμπόδιο: Οι κυρώσεις ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης

Παρά το ενδιαφέρον που αποδίδεται σε ορισμένους συμμετέχοντες στις συνομιλίες, η επαναλειτουργία των αγωγών αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια.

Οι Nord Stream υπόκεινται σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές κυρώσεις.

Κατά συνέπεια, η επανέναρξη της δραστηριότητάς τους δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί νόμιμα χωρίς αλλαγές στο υφιστάμενο καθεστώς.

Ο Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε να εξετάσει την άρση ή χαλάρωση ορισμένων αμερικανικών περιορισμών, ανάλογα με το εφαρμοστέο νομικό πλαίσιο.

Ωστόσο, μια τέτοια απόφαση δεν θα αρκούσε για την άρση των ευρωπαϊκών εμποδίων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί δικό της καθεστώς κυρώσεων και ενεργειακής πολιτικής.

Επιπλέον, οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου θα μπορούσαν να επηρεάσουν το πολιτικό περιβάλλον για οποιαδήποτε αλλαγή κυρώσεων στην Ουάσιγκτον.

Αμερικανός αξιωματούχος εκτίμησε, σύμφωνα με το Reuters, ότι μια συμφωνία είναι απίθανη μεσοπρόθεσμα, ακριβώς λόγω των πολλαπλών εμποδίων.

Η Γερμανία απορρίπτει την επιστροφή στο ρωσικό αέριο

Η αντίδραση του Βερολίνου αποτελεί ίσως το σημαντικότερο πολιτικό εμπόδιο.

Η γερμανική κυβέρνηση έχει καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμεί την επαναλειτουργία των αγωγών.

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας δήλωσε στο Reuters ότι οι Nord Stream και το ρωσικό φυσικό αέριο υπόκεινται σε κυρώσεις και ότι η Γερμανία έχει αναπτύξει εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Η ίδια υπογράμμισε ότι οποιαδήποτε επαναλειτουργία θα απαιτούσε κυβερνητική έγκριση, την οποία το Βερολίνο δεν επιθυμεί να χορηγήσει.

Η θέση αυτή συνδέεται με τη συνολική αλλαγή της γερμανικής ενεργειακής στρατηγικής μετά το 2022.

Η χώρα έχει επενδύσει στην ανάπτυξη υποδομών εισαγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου και στη διαφοροποίηση των προμηθευτών της.

Παράλληλα, η Γερμανία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς υποστηρικτές της Ουκρανίας.

Η επιστροφή σε μεγάλης κλίμακας εισαγωγές ρωσικού αερίου θα δημιουργούσε συνεπώς σοβαρή πολιτική αντίφαση με τη σημερινή κατεύθυνση της γερμανικής εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής.

«Βρόμικη συμφωνία»: Η αντίδραση στο Βερολίνο

Το ενδεχόμενο συμμετοχής Αμερικανών επενδυτών σε συμφωνία για τον Nord Stream προκαλεί έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία.

Ο Μίχαελ Κέλνερ, Γερμανός βουλευτής που είχε αναλάβει σημαντικές αρμοδιότητες ενεργειακής πολιτικής μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, προειδοποίησε ότι μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά επιζήμια για την Ευρώπη.

Ο Κέλνερ υποστηρίζει ότι η οικονομική συνεργασία μεταξύ αμερικανικών και ρωσικών συμφερόντων θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατανομή των κερδών μεταξύ των δύο πλευρών, αφήνοντας την Ευρώπη να αντιμετωπίσει τις στρατηγικές συνέπειες.

Η κριτική αυτή συνδέεται με την ανησυχία ότι η επαναφορά του ρωσικού αερίου θα δημιουργούσε νέες εξαρτήσεις.

Επιπλέον, ευρωπαϊκοί πολιτικοί εκφράζουν φόβους ότι τα ενεργειακά έσοδα θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη ρωσική οικονομία ενώ συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Η συζήτηση δεν αφορά συνεπώς αποκλειστικά τις τιμές ενέργειας.

Αφορά την ασφάλεια, την πολιτική αυτονομία και τη σχέση της Ευρώπης με τη Ρωσία.

Η AfD θέλει επαναλειτουργία – Νέες επαφές με τη Μόσχα

Στο εσωτερικό της Γερμανίας, η στάση απέναντι στο ρωσικό φυσικό αέριο δεν είναι ενιαία.

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία, AfD, υποστηρίζει την αποκατάσταση των ενεργειακών σχέσεων με τη Μόσχα και την επαναλειτουργία των Nord Stream.

Σύμφωνα με προηγούμενο δημοσίευμα του Reuters, ο Κίριλ Ντμίτριεφ σχεδιάζει να συναντηθεί με την ηγεσία της AfD στις αρχές του 2027, προκειμένου να συζητηθούν προοπτικές επανέναρξης των πωλήσεων ρωσικού φυσικού αερίου.

Η εξέλιξη αναδεικνύει τη σύνδεση της ενεργειακής πολιτικής με τις εσωτερικές πολιτικές αντιπαραθέσεις στη Γερμανία.

Για ορισμένες πολιτικές δυνάμεις, η επιστροφή στο ρωσικό αέριο παρουσιάζεται ως πιθανός τρόπος περιορισμού του ενεργειακού κόστους.

Για άλλες, θα συνιστούσε επιστροφή σε μια εξάρτηση που θεωρούν στρατηγικά επικίνδυνη.

Η κυβερνητική πολιτική παραμένει αντίθετη στην επαναλειτουργία των αγωγών.

Ποιος θα ελέγχει τον Nord Stream; Το ιδιοκτησιακό παζλ

Ένα επιπλέον εμπόδιο αφορά τη σύνθετη μετοχική δομή των υποδομών.

Σύμφωνα με το Reuters, η εταιρεία που ελέγχει τον Nord Stream έχει ως βασικό μέτοχο τη ρωσική κρατική Gazprom, με ποσοστό 51%.

Δύο γερμανικές εταιρείες κατέχουν συνολικά περίπου 31%, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει σε γαλλικά και ολλανδικά συμφέροντα.

Οι Γερμανοί μέτοχοι επιθυμούν να διατηρήσουν τη συμμετοχή τους, ώστε να μην απολέσουν την επιρροή τους σε περίπτωση πώλησης του ρωσικού ποσοστού.

Η πιθανή είσοδος Αμερικανού επενδυτή θα απαιτούσε συνεπώς σύνθετες εταιρικές και χρηματοοικονομικές διαπραγματεύσεις.

Επιπλέον, θα έπρεπε να εξεταστούν οι περιορισμοί που απορρέουν από τις κυρώσεις και οι απαιτήσεις έγκρισης από τις αρμόδιες αρχές.

Το ζήτημα της ιδιοκτησίας είναι καθοριστικό, επειδή θα προσδιόριζε ποιος θα εισπράττει τα μελλοντικά έσοδα από τη μεταφορά φυσικού αερίου.

Πολωνία και Βαλτικές χώρες: Φόβοι για νέα ενεργειακή εξάρτηση

Η προοπτική επιστροφής του ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Γερμανίας προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στην Ανατολική Ευρώπη.

Η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής έχουν ταχθεί διαχρονικά κατά της εξάρτησης από ρωσικές ενεργειακές υποδομές.

Για τις χώρες αυτές, ο Nord Stream δεν αποτέλεσε ποτέ μόνο ένα εμπορικό έργο.

Αντιμετωπίστηκε και ως υποδομή που επέτρεπε στη Ρωσία να εξάγει φυσικό αέριο στη Δυτική Ευρώπη παρακάμπτοντας ορισμένες χώρες διέλευσης.

Σύμφωνα με πηγή που γνωρίζει τις θέσεις της πολωνικής κυβέρνησης, η Βαρσοβία παρακολουθεί τις συζητήσεις για ενδεχόμενη επαναλειτουργία, αλλά παραμένει σταθερά αντίθετη.

Η διαφωνία αυτή αναδεικνύει ένα βασικό πρόβλημα για οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία.

Η ενεργειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από τις διαφορετικές αντιλήψεις των κρατών-μελών για την ασφάλεια.

Στο τραπέζι και η Lukoil: Διυλιστήρια, πρατήρια και επενδυτές από τον Κόλπο

Οι συζητήσεις ΗΠΑ–Ρωσίας δεν περιορίζονται στον Nord Stream.

Σύμφωνα με δύο ακόμη πηγές του Reuters, ο Κούσνερ και ο Ντμίτριεφ έχουν εξετάσει και το ενδεχόμενο πώλησης περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής ενεργειακής εταιρείας Lukoil.

Το χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνει διυλιστήρια, πρατήρια καυσίμων και άλλες δραστηριότητες στην Ευρώπη και σε διαφορετικές αγορές.

Το σχέδιο που συζητείται προβλέπει πιθανή εξαγορά από κοινοπραξία στην οποία θα συμμετέχουν η αμερικανική DFC και επενδυτές από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Παράλληλα, θα εξεταζόταν η άρση συγκεκριμένων αμερικανικών κυρώσεων που εμποδίζουν τις συναλλαγές.

Αξιωματούχος του Λευκού Οίκου ανέφερε ότι ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ συνεργάστηκαν με την DFC για τη διαπραγμάτευση σημαντικής αρχικής πληρωμής και συμμετοχής των ΗΠΑ στα μελλοντικά κέρδη.

Η πληροφορία δείχνει ότι οι επαφές ενδέχεται να έχουν ευρύτερο επιχειρηματικό χαρακτήρα.

Δεν έχει, ωστόσο, ανακοινωθεί ολοκληρωμένη συμφωνία.

Η Lukoil και η Gazprom δεν απάντησαν στα αιτήματα του Reuters για σχόλιο.

Από το LNG στον Nord Stream: Το ενεργειακό δίλημμα της Ευρώπης

Η πιθανή επιστροφή ρωσικού φυσικού αερίου θα μπορούσε να επηρεάσει την ευρωπαϊκή ενεργειακή αγορά.

Μετά το 2022, η Ευρώπη αύξησε σημαντικά τις εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου και επένδυσε σε νέες υποδομές εισαγωγής.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέκτησαν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο ως προμηθευτής LNG.

Η πιθανότητα συμμετοχής αμερικανικών συμφερόντων σε υποδομές μεταφοράς ρωσικού αερίου δημιουργεί επομένως μια ενδιαφέρουσα οικονομική διάσταση.

Αμερικανικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν, θεωρητικά, να δραστηριοποιούνται τόσο στην εξαγωγή LNG όσο και στη χρηματοδότηση υποδομών μεταφοράς αερίου μέσω αγωγών.

Ωστόσο, η οικονομική βιωσιμότητα ενός τέτοιου σχήματος θα εξαρτιόταν από τις ευρωπαϊκές κυρώσεις, τη ζήτηση, τις τιμές, το κόστος επισκευής των αγωγών και την πολιτική αποδοχή του έργου.

Επίσης, η πιθανή επιστροφή ρωσικών ποσοτήτων δεν θα οδηγούσε αυτομάτως σε μείωση των τιμών.

Οι πραγματικές επιδράσεις θα εξαρτιόνταν από τις ποσότητες που θα εισέρχονταν στην αγορά και τις συνολικές συνθήκες προσφοράς και ζήτησης.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη

Η συζήτηση για τον Nord Stream έχει ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι αφορά πρωτίστως τη γερμανική αγορά.

Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει ενισχύσει τη θέση της ως περιφερειακός ενεργειακός κόμβος μέσω υποδομών LNG, διασυνδέσεων και δικτύων μεταφοράς φυσικού αερίου.

Η Ρεβυθούσα, η Αλεξανδρούπολη και οι ενεργειακές διασυνδέσεις με τα Βαλκάνια αποτελούν βασικά στοιχεία αυτής της στρατηγικής.

Η επαναφορά σημαντικών ποσοτήτων ρωσικού φυσικού αερίου στην Κεντρική Ευρώπη θα μπορούσε να μεταβάλει τις εμπορικές ροές και τον ανταγωνισμό μεταξύ διαφορετικών διαδρομών εφοδιασμού.

Ωστόσο, δεν είναι δεδομένο ότι μια τέτοια εξέλιξη θα περιόριζε τον ρόλο των ελληνικών υποδομών.

Η διαφοροποίηση πηγών και διαδρομών παραμένει σημαντικός παράγοντας ενεργειακής ασφάλειας, ανεξάρτητα από τις επιμέρους μεταβολές στην αγορά.

Για την Ελλάδα, το κρίσιμο ζήτημα είναι η διατήρηση ανταγωνιστικών και αξιόπιστων ενεργειακών διαδρομών προς τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Μπορεί η ενέργεια να αποτελέσει αντάλλαγμα για την ειρήνη;

Η βαθύτερη σημασία των συνομιλιών βρίσκεται στη σύνδεση οικονομικών συμφωνιών με τη διπλωματία για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η προσέγγιση που αποδίδεται στον Κούσνερ βασίζεται στην ιδέα ότι οι μελλοντικές επιχειρηματικές προοπτικές μπορούν να δημιουργήσουν πρόσθετα κίνητρα για μια ειρηνευτική διευθέτηση.

Ωστόσο, ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν εκφράσει επιφυλάξεις για τις προθέσεις της Μόσχας.

Σύμφωνα με προηγούμενο ρεπορτάζ του Reuters, επικεφαλής πέντε ευρωπαϊκών υπηρεσιών πληροφοριών εκτίμησαν ότι η Ρωσία δεν επιδιώκει γρήγορο τερματισμό του πολέμου και αξιοποιεί τις συνομιλίες με τις ΗΠΑ για την προώθηση οικονομικών συμφωνιών.

Πρόκειται για εκτίμηση των συγκεκριμένων υπηρεσιών και όχι για αποδεδειγμένο αποτέλεσμα των σημερινών διαπραγματεύσεων.

Το βασικό ερώτημα παραμένει εάν η οικονομική συνεργασία θα μπορούσε να στηρίξει μια βιώσιμη ειρήνη ή εάν θα δημιουργούσε νέες στρατηγικές εξαρτήσεις πριν διασφαλιστούν οι πολιτικές και στρατιωτικές προϋποθέσεις της.

Το μεγάλο γεωοικονομικό διακύβευμα

Οι συζητήσεις για τον Nord Stream και τη Lukoil δείχνουν ότι η επόμενη ημέρα του πολέμου στην Ουκρανία ενδέχεται να περιλαμβάνει μια ευρύτερη αναδιάταξη ενεργειακών και επιχειρηματικών συμφερόντων.

Για τη Ρωσία, η επανέναρξη των εξαγωγών φυσικού αερίου προς τη Γερμανία θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες εμπορικές δυνατότητες και έσοδα.

Για ορισμένους Αμερικανούς επενδυτές, μια συμμετοχή σε ενεργειακές υποδομές θα μπορούσε να αποτελέσει επενδυτική ευκαιρία, εφόσον αρθούν τα σχετικά εμπόδια.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως, η προοπτική αυτή εγείρει δύσκολα ερωτήματα για την ενεργειακή ασφάλεια, τη στρατηγική αυτονομία και τη συνοχή της πολιτικής απέναντι στη Μόσχα.

Η ουσία του γεωοικονομικού παζαριού είναι ποιος θα ελέγχει τις υποδομές, ποιος θα εισπράττει τα ενεργειακά έσοδα και ποιος θα αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος μιας πιθανής επιστροφής στο ρωσικό φυσικό αέριο.

Προς το παρόν, οι συζητήσεις παραμένουν διερευνητικές και η επαναλειτουργία του Nord Stream δεν αποτελεί συμφωνημένη εξέλιξη.

Ωστόσο, η αποκάλυψη του Reuters αναδεικνύει μια νέα διάσταση της αμερικανορωσικής διπλωματίας.

Η ειρήνη στην Ουκρανία δεν συζητείται μόνο με όρους ασφάλειας και εδαφικών διευθετήσεων.

Στο παρασκήνιο εξετάζονται και οι οικονομικές ισορροπίες που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν την ευρωπαϊκή ενεργειακή αγορά για τα επόμενα χρόνια.

Πηγή: pagenews.gr