Ο Τσίπρας «πυροβολεί» Μαξίμου για το καλώδιο: «Παταγώδης αποτυχία» – Το παρασκήνιο με Γάλλους και Τουρκία

Σφοδρή επίθεση του Αλέξη Τσίπρα στην κυβέρνηση για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, σε συνέντευξή του στον Γιώργο Σαχίνη στο Κρήτη TV – Οι αιχμές για πιθανή τουρκική άδεια μέσω γαλλικής εταιρείας και το κρίσιμο ερώτημα για τα κυριαρχικά δικαιώματα.

Σε μετωπική πολιτική σύγκρουση με την κυβέρνηση για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ επανέρχεται ο Αλέξης Τσίπρας, χαρακτηρίζοντας την πορεία του έργου ενδεικτική της «παταγώδους αποτυχίας της εξωτερικής μας πολιτικής».

Μιλώντας στο Κρήτη TV και στον δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη, ο πρώην πρωθυπουργός έβαλε στο στόχαστρο τους κυβερνητικούς χειρισμούς γύρω από την πόντιση του υποθαλάσσιου καλωδίου, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με μια διπλωματική πραγματικότητα στην οποία η Τουρκία θα επικαλείται προηγούμενο συναίνεσής της.

Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκεται η πιθανότητα η γαλλική εταιρεία που έχει αναλάβει εργασίες για το έργο να ζητήσει άδεια από τις τουρκικές αρχές.

Ο ίδιος δεν παρουσίασε την εξέλιξη αυτή ως επιβεβαιωμένο γεγονός, αλλά ως ενδεχόμενο που, σύμφωνα με όσα δήλωσε, προκύπτει από τις πληροφορίες που έχει διαβάσει.

Ωστόσο, η πολιτική σημασία της τοποθέτησής του είναι σαφής: ο Τσίπρας επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τις τεχνικές καθυστερήσεις του έργου στον πυρήνα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται τις τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Οι Τούρκοι θα λένε “μας ζητήσατε άδεια”» – Η αιχμή που προκαλεί πολιτικό θόρυβο

Η πιο αιχμηρή αναφορά του Αλέξη Τσίπρα αφορά τον πιθανό ρόλο της γαλλικής εταιρείας στην αντιμετώπιση των εμποδίων που έχουν προκύψει.

Όπως δήλωσε:

«Εγώ αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτή τη στιγμή επιχειρείται η επίλυση του προβλήματος με έναν τρόπο μέσω της γαλλικής εταιρείας που έχει αναλάβει την πόντιση του καλωδίου, όπου η γαλλική εταιρεία ενδεχομένως να ζητήσει άδεια από τις τουρκικές αρχές, εκ μέρους της Ελλάδας».

Η συγκεκριμένη αναφορά θέτει ένα εξαιρετικά ευαίσθητο ζήτημα.

Εάν μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στο πλαίσιο ενός διεθνούς ενεργειακού έργου απευθυνόταν στην Τουρκία για άδεια σε περιοχή όπου η Ελλάδα θεωρεί ότι δεν απαιτείται τουρκική συναίνεση, θα μπορούσε να προκύψει διαφωνία για τη νομική και διπλωματική σημασία αυτής της ενέργειας.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι μια τέτοια διαδικασία έχει πράγματι πραγματοποιηθεί ούτε ότι μια ιδιωτική ενέργεια θα συνεπαγόταν αυτομάτως αναγνώριση τουρκικών δικαιωμάτων από το ελληνικό κράτος.

Ο πρώην πρωθυπουργός, πάντως, περιέγραψε με ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα.

«Και οι Τούρκοι θα λένε “μας ζητήσατε άδεια” και εμείς θα λέμε “όχι, εμείς δεν ζητήσαμε, ζήτησαν οι Γάλλοι”. Εγώ αυτό καταλαβαίνω, αυτό διαβάζω».

Με αυτή τη διατύπωση, ο Τσίπρας υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση ενδέχεται να βρεθεί σε μια κατάσταση διπλωματικής αμφισβήτησης, όπου η τουρκική πλευρά θα αξιοποιεί επικοινωνιακά ή πολιτικά τις ενέργειες τρίτων.

«Δεν είναι αιτία πολέμου η πόντιση ενός καλωδίου»

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να διαχωρίσει την υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων από την προοπτική στρατιωτικής αντιπαράθεσης.

«Θεωρώ ότι η πόντιση ενός καλωδίου προφανώς και δεν είναι αιτία πολέμου. Προφανώς και δεν είναι αιτία να βρεθούμε σε μια μετωπική σύγκρουση», ανέφερε.

Η τοποθέτηση αυτή έχει διπλή πολιτική ανάγνωση.

Από τη μία πλευρά, ο πρώην πρωθυπουργός απορρίπτει τη λογική ότι η συνέχιση ενός ενεργειακού έργου πρέπει να συνδέεται με την προοπτική ένοπλης σύγκρουσης.

Από την άλλη, υποστηρίζει ότι η αποφυγή έντασης δεν πρέπει να μετατρέπεται σε διαρκή αναβολή ενεργειών ή σε αποδοχή, έστω και έμμεση, αμφισβητήσεων που προβάλλει η Τουρκία.

Αυτό είναι και το βασικό πολιτικό επιχείρημα που επιχειρεί να αναδείξει: ότι η διπλωματία οφείλει να εξασφαλίζει τη δυνατότητα υλοποίησης ενός νόμιμου διεθνούς έργου χωρίς να δημιουργούνται αμφισημίες γύρω από τα δικαιώματα των εμπλεκόμενων κρατών.

«Διαδοχικές υποχωρήσεις» – Η βαρύτερη κατηγορία κατά της κυβέρνησης

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν περιορίστηκε στην αναφορά για τη γαλλική εταιρεία.

Προχώρησε σε συνολική αποτίμηση των κυβερνητικών χειρισμών, συνδέοντας την πορεία της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την αποτελεσματικότητα της ελληνικής διπλωματίας.

«Αλλά όλα όσα έχουν εξελιχθεί σε σχέση με το ζήτημα αυτό τι αποδεικνύουν; Την παταγώδη αποτυχία της εξωτερικής μας πολιτικής και της διπλωματίας μας», υποστήριξε.

Στη συνέχεια, έκανε λόγο για «διαδοχικές υποχωρήσεις», καταλήγοντας στη χαρακτηριστική φράση:

«Εμείς θα κάνουμε ότι δεν βρέχει και οι άλλοι θα κάνουν ότι δεν κρατάμε ομπρέλα. Περί αυτού πρόκειται».

Πρόκειται για την πιο επιθετική πολιτικά αποστροφή της συνέντευξης.

Ο πρώην πρωθυπουργός καταλογίζει στην κυβέρνηση ότι, κατά τη δική του εκτίμηση, δεν έχει κατορθώσει να διαμορφώσει ένα σαφές και αποτελεσματικό διπλωματικό πλαίσιο για την ολοκλήρωση του έργου.

Η κριτική του δεν αφορά μόνο την τεχνική πρόοδο της ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Αφορά κυρίως το μήνυμα που εκπέμπεται προς την Τουρκία και τους διεθνείς εταίρους της Ελλάδας.

Το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και η γεωπολιτική σημασία του

Η ηλεκτρική διασύνδεση, γνωστή ως Great Sea Interconnector, αποτελεί έργο στρατηγικής σημασίας για την Ανατολική Μεσόγειο.

Στόχος της είναι η διασύνδεση των ηλεκτρικών συστημάτων Ελλάδας και Κύπρου, με ευρύτερη προοπτική τη σύνδεση με το Ισραήλ.

Για την Κυπριακή Δημοκρατία, η σημασία του έργου είναι ιδιαίτερη, καθώς συνδέεται με την προσπάθεια άρσης της ενεργειακής απομόνωσης του νησιού.

Για την Ελλάδα, το έργο συνδυάζει ενεργειακές, οικονομικές και γεωπολιτικές παραμέτρους.

Η υλοποίησή του μπορεί να ενισχύσει τον ρόλο της χώρας ως ενεργειακού κόμβου, να συμβάλει στην περιφερειακή διασυνδεσιμότητα και να δημιουργήσει νέες δυνατότητες για την ενσωμάτωση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Ταυτόχρονα, όμως, οι υποθαλάσσιες εργασίες πραγματοποιούνται σε μια θαλάσσια περιοχή όπου η Τουρκία προβάλλει διεκδικήσεις και αμφισβητήσεις.

Αυτή η γεωπολιτική διάσταση εξηγεί γιατί ένα τεχνικό έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης έχει εξελιχθεί σε πεδίο έντονης διπλωματικής και πολιτικής αντιπαράθεσης.

Το κρίσιμο ερώτημα: Άδεια, ενημέρωση ή συναίνεση;

Στον πυρήνα της αντιπαράθεσης βρίσκεται μια ουσιαστική νομική και διπλωματική διάκριση.

Η ενημέρωση των αρμόδιων αρχών για δραστηριότητες στη θάλασσα δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με την υποβολή αιτήματος άδειας.

Αντίστοιχα, ένα αίτημα τεχνικού ή επιχειρησιακού χαρακτήρα δεν έχει αυτομάτως την ίδια σημασία με την αναγνώριση δικαιοδοσίας ενός κράτους.

Η ακριβής νομική αξιολόγηση εξαρτάται από την περιοχή των εργασιών, το περιεχόμενο των επικοινωνιών, το εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο και τις αρμοδιότητες των εμπλεκόμενων αρχών.

Γι’ αυτό και η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα για ενδεχόμενο αίτημα της γαλλικής εταιρείας προς την Τουρκία χρειάζεται συγκεκριμένη τεκμηρίωση.

Το πολιτικό ερώτημα που προκύπτει είναι εάν οι διαδικασίες υλοποίησης του έργου μπορούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις ή διπλωματικά επιχειρήματα που θα αξιοποιηθούν από την Άγκυρα.

Από την κυβερνητική πλευρά, η πάγια θέση είναι ότι η Ελλάδα δεν αποδέχεται περιορισμό των κυριαρχικών της δικαιωμάτων εξαιτίας τουρκικών αξιώσεων.

Η αντιπαράθεση, επομένως, αφορά την απόσταση ανάμεσα στις διακηρυγμένες θέσεις και στην πρακτική πρόοδο ενός σύνθετου ενεργειακού έργου.

Η Κάσος, οι θαλάσσιες έρευνες και το πολιτικό βάρος των καθυστερήσεων

Η υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης έχει αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα μετά τις εντάσεις που έχουν καταγραφεί γύρω από τις θαλάσσιες έρευνες στην περιοχή της Κάσου.

Οι κινήσεις τουρκικών μονάδων και οι αντιδράσεις της Άγκυρας ανέδειξαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα έργα υποθαλάσσιων υποδομών σε περιοχές γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.

Για την Αθήνα, η πρόκληση είναι να εξασφαλίσει τη συνέχιση των εργασιών, διατηρώντας ταυτόχρονα ανοιχτούς τους διπλωματικούς διαύλους και αποφεύγοντας μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.

Για την αντιπολίτευση, οι καθυστερήσεις και οι αβεβαιότητες αποτελούν πεδίο άσκησης κριτικής για την αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής.

Ο Αλέξης Τσίπρας εντάσσει πλέον το ζήτημα σε μια ευρύτερη αφήγηση περί κυβερνητικών υποχωρήσεων.

Ωστόσο, η αξιολόγηση της πορείας του έργου δεν μπορεί να γίνει μόνο με πολιτικούς όρους.

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης οι τεχνικές δυσκολίες, η χρηματοδότηση, οι συμφωνίες των εμπλεκόμενων πλευρών και οι αποφάσεις των αρμόδιων φορέων.

Η γαλλική διάσταση και οι ευρωπαϊκές ευθύνες

Η αναφορά του Τσίπρα στη γαλλική εταιρεία προσθέτει μία ακόμη διάσταση στη συζήτηση.

Η εμπλοκή ευρωπαϊκών επιχειρήσεων σε ένα διασυνοριακό ενεργειακό έργο δημιουργεί την προσδοκία ότι η υλοποίησή του θα υποστηρίζεται από ένα σαφές πλαίσιο συνεργασίας και ασφάλειας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η γαλλική κυβέρνηση ταυτίζεται αυτομάτως με κάθε επιχειρησιακή απόφαση μιας ιδιωτικής εταιρείας.

Σημαίνει, όμως, ότι η συμμετοχή σημαντικών ευρωπαϊκών οικονομικών και τεχνικών φορέων καθιστά το έργο μέρος μιας ευρύτερης συζήτησης για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το ερώτημα για την Αθήνα είναι πώς μπορεί να αξιοποιήσει αυτή την ευρωπαϊκή διάσταση ώστε να εξασφαλίσει την ομαλή εξέλιξη των εργασιών.

Και το ερώτημα για τις Βρυξέλλες είναι κατά πόσον η στήριξη σε στρατηγικές ενεργειακές υποδομές συνοδεύεται από αποτελεσματική πολιτική και διπλωματική υποστήριξη όταν ανακύπτουν διεθνείς αμφισβητήσεις.

Νέα πολιτική αντιπαράθεση για την εξωτερική πολιτική

Η παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα έρχεται να προσθέσει πολιτική πίεση σε ένα ζήτημα που έχει ήδη απασχολήσει την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και τις διπλωματικές αρχές.

Το βασικό στοιχείο της τοποθέτησής του είναι ότι δεν αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του καλωδίου ως μεμονωμένο τεχνικό πρόβλημα.

Τις παρουσιάζει ως αποτέλεσμα μιας ευρύτερης κυβερνητικής στρατηγικής την οποία θεωρεί ανεπαρκή.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση καλείται να συνδυάσει την υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων με την ανάγκη αποφυγής στρατιωτικής έντασης και την εξασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας του έργου.

Η διαφωνία, επομένως, δεν αφορά τον στρατηγικό στόχο της ηλεκτρικής διασύνδεσης, αλλά τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί.

Και αυτό ακριβώς μετατρέπει την υπόθεση σε μια από τις πιο ευαίσθητες πολιτικές και διπλωματικές δοκιμασίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το πραγματικό διακύβευμα: Θα προχωρήσει το έργο χωρίς νέες αμφισβητήσεις;

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ παραμένει ένα έργο με σημαντική στρατηγική αξία.

Η ολοκλήρωσή της θα αποτελούσε ουσιαστική εξέλιξη για την ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής.

Οι καθυστερήσεις, αντίθετα, αυξάνουν την αβεβαιότητα για τον χρόνο υλοποίησης και τροφοδοτούν την πολιτική αντιπαράθεση.

Με τις δηλώσεις του, ο Αλέξης Τσίπρας θέτει ένα σαφές πολιτικό ερώτημα: Μπορεί η Ελλάδα να προχωρήσει στην υλοποίηση του καλωδίου χωρίς να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι απαιτείται τουρκική συναίνεση;

Η απάντηση δεν θα δοθεί μόνο μέσα από δηλώσεις ή πολιτικές αντιπαραθέσεις.

Θα κριθεί από τις πραγματικές διαδικασίες που θα ακολουθηθούν, την πρόοδο των εργασιών και την ικανότητα της ελληνικής διπλωματίας να διασφαλίσει ότι το έργο θα προχωρήσει με σαφείς όρους.

Μέχρι τότε, η φράση του πρώην πρωθυπουργού περί «παταγώδους αποτυχίας» αναμένεται να παραμείνει στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης, με το καλώδιο να εξελίσσεται σε ένα ακόμη πεδίο αντιπαράθεσης για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Πηγή: pagenews.gr