Μόσχα και Κίεβο εγκαινιάζουν τον πόλεμο των υποδομών
Η ανταλλαγή επιθέσεων σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων μετατρέπει την ενέργεια και τις μεταφορές σε κύριο πεδίο μάχης.
Η ανταλλαγή επιθέσεων σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων μετατρέπει την ενέργεια και τις μεταφορές σε κύριο πεδίο μάχης.
Η ένταση στην Αραβική Χερσόνησο κλιμακώνεται, καθώς ανώτερο στέλεχος των Χούθι προειδοποίησε ότι η Σαουδική Αραβία θα βρεθεί αντιμέτωπη με αποκλεισμό εάν συνεχιστούν οι επιθέσεις εναντίον περιοχών που ελέγχει το κίνημα στην Υεμένη.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι έτοιμος να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ωστόσο, πληροφορίες από πηγές κοντά στο Κρεμλίνο και οι τελευταίες ρωσικές τοποθετήσεις δείχνουν ότι η Μόσχα εξακολουθεί να επενδύει στη στρατιωτική πίεση, μετατρέποντας τις ειρηνευτικές διαβουλεύσεις σε εργαλείο διαπραγμάτευσης και όχι σε άμεσο στόχο.
Παρά τις μεταρρυθμιστικές εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης, η πραγματική ισχύς στο Ιράκ εξακολουθεί να μοιράζεται ανάμεσα σε πολιτικά κόμματα, ένοπλες οργανώσεις και ισχυρά δίκτυα επιρροής, περιορίζοντας τα περιθώρια κινήσεων του πρωθυπουργού.
Η επανέναρξη της στρατιωτικής έντασης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, η επαναπροσέγγιση Ουάσιγκτον–Άγκυρας και η αιφνίδια αναβολή της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Άμυνας στο Ισραήλ δημιουργούν ένα νέο, πιο σύνθετο γεωπολιτικό τοπίο στη Μέση Ανατολή. Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν το Ισραήλ θα εμπλακεί στρατιωτικά, αλλά υπό ποιους όρους θα το πράξει και ποιος θα καθορίσει το εύρος της σύγκρουσης.
Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τη Συμμαχία. Η Τουρκία δεν εμφανίζεται πλέον ως ο "δύσκολος σύμμαχος", αλλά ως ο αναντικατάστατος κρίκος μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής, Μαύρης Θάλασσας και Καυκάσου. Για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, η γεωγραφία της Άγκυρας αποδεικνύεται ισχυρότερη από τις πολιτικές διαφωνίες.
Τα σενάρια περί αμερικανικής κατάληψης των στρατηγικών νησιών του νότιου Ιράν επανέρχονται μετά τις νέες επιδρομές των ΗΠΑ. Παρότι στρατιωτικά εφικτό, ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να μετατρέψει τη σύγκρουση σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο με τεράστιες γεωπολιτικές και ενεργειακές συνέπειες.
Οι αμερικανικές επιδρομές εναντίον στρατιωτικών στόχων του Ιράν, τα αντίποινα της Τεχεράνης κατά κρατών του Κόλπου και η απειλή για τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπουν μια περιφερειακή σύγκρουση σε κρίση με παγκόσμιες οικονομικές και στρατηγικές προεκτάσεις.
Η αμερικανική παρέμβαση αποκαλύπτει ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει αποκλιμάκωση σε δύο κρίσιμα μέτωπα της Μέσης Ανατολής. Ωστόσο, οι πολιτικές ισορροπίες στο Ισραήλ και οι νέες περιφερειακές συμμαχίες καθιστούν την εφαρμογή της εξαιρετικά δύσκολη.
Η νέα σκληρή προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ προς την Τεχεράνη επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο συνταγματικό ερώτημα: μπορεί μια στρατιωτική εντολή να παραμείνει σε ισχύ μετά τον θάνατο του προέδρου; Η απάντηση αποκαλύπτει πώς λειτουργεί πραγματικά η αμερικανική εξουσία σε συνθήκες κρίσης.
Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα στον κυπριακό αλλά και τον ξένο Τύπο όπου γίνεται λόγος για επεξεργασία προσχεδίου λύσης για το Κυπριακό από τον ΟΗΕ.
POLITICO: Ο αρχηγός της γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας, αντιπτέραρχος Χόλγκερ Νόιμαν, προειδοποιεί ότι η Ευρώπη δεν διαθέτει ούτε τον χρόνο ούτε τις βιομηχανικές δυνατότητες για να αντικαταστήσει άμεσα τα αμερικανικά οπλικά συστήματα. Η δήλωσή του έρχεται τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση επενδύει δισεκατομμύρια στην αμυντική της αυτονομία, αλλά ο πόλεμος στην Ουκρανία και η απειλή της Ρωσίας επιβάλλουν λύσεις του σήμερα και όχι του 2040.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επανέλαβαν μαζικά πλήγματα σε παράκτιες στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ ενημέρωσε το Κογκρέσο ότι οι εχθροπραξίες άρχισαν εκ νέου στις 7 Ιουλίου. Η επίθεση της Τεχεράνης σε δύο δεξαμενόπλοια των Εμιράτων, με έναν νεκρό και οκτώ τραυματίες, μετατρέπει τα Στενά του Ορμούζ από ενεργειακό διάδρομο σε κεντρικό μέτωπο του πολέμου.
Η άρνηση της κυβέρνησης Νετανιάχου να αναγνωρίσει στην πράξη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου προκαλεί φόβους για συνταγματική κρίση στο Ισραήλ. Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τη Δικαιοσύνη ή το Channel 13, αλλά αναδεικνύει το ευρύτερο δίλημμα που αντιμετωπίζουν σήμερα πολλές δυτικές δημοκρατίες: ποιος θέτει τελικά τα όρια της εκτελεστικής εξουσίας;
Η σύγκρουση του 2026 στη Μέση Ανατολή δεν άλλαξε μόνο τις στρατιωτικές ισορροπίες. Ανέδειξε και έναν νέο διπλωματικό πρωταγωνιστή. Το Πακιστάν, με τη στήριξη του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, εξελίσσεται σε κρίσιμο διαμεσολαβητή ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη, αναδιαμορφώνοντας τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής.
Το πρώτο ταξίδι του νέου πρωθυπουργού στις ΗΠΑ εξελίσσεται σε γεωπολιτικό τεστ ισορροπίας, καθώς η Βαγδάτη επιχειρεί να ενισχύσει τη σχέση της με την Ουάσιγκτον χωρίς να διαρρήξει τους δεσμούς με την Τεχεράνη.
POLITICO: Ο Jared Kushner συμμετέχει στη Διάσκεψη Δωρητών για τη Γάζα, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοινώνει νέο πακέτο στήριξης ύψους 900 εκατ. ευρώ, επιχειρώντας να αποκτήσει κεντρικό ρόλο στην επόμενη ημέρα της Λωρίδας της Γάζας.
Αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Independent κάνει λόγο για νέο πλαίσιο που επεξεργάζεται η προσωπική απεσταλμένη του ΟΗΕ Μαρία Άνχελα Ολγκίν. Προβλέπει δύο συνιστώντα κράτη με περιορισμένες κοινές αρμοδιότητες, επιστροφή εδαφών και νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας. Η Λευκωσία κρατά αποστάσεις, ενώ οι αντιδράσεις ήδη προκαλούν πολιτικό σεισμό.
Η επανέναρξη των εχθροπραξιών μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ, διαμορφώνει ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον υψηλού κινδύνου, με πιθανές επιπτώσεις στις τιμές της ενέργειας, τον πληθωρισμό και τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.
Η Άγκυρα ενημέρωσε επίσημα τον Καναδά ότι θα συμμετάσχει ως ιδρυτικό μέλος της Defence, Security and Resilience Bank (DSRB), του νέου πολυμερούς χρηματοπιστωτικού οργανισμού που φιλοδοξεί να κινητοποιήσει έως και 100 δισ. στερλίνες για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας και των στρατιωτικών δυνατοτήτων των συμμάχων.
Η παρουσία του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στη στρατιωτική παρέλαση της Βαστίλης επισφραγίζει τη στρατηγική σύγκλιση Λευκωσίας και Παρισιού. Η Γαλλία αναδεικνύεται στον βασικό προμηθευτή της νέας αμυντικής αρχιτεκτονικής της Κύπρου, με το 80% των εξοπλισμών του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE να προέρχεται από γαλλικές εταιρείες.