Μπόρις: Πύρρειος νίκη

Πύρρειο νίκη κατήγαγε ο Βρετανός Πρωθυπουργός στο πλαίσιο της χθεσινής ψηφοφορία

Πύρρειο νίκη κατήγαγε ο Βρετανός Πρωθυπουργός στο πλαίσιο της χθεσινής ψηφοφορίας αναφορικά με την πρόταση μομφής που βουλευτές των Τόρηδων κατέθεσαν εναντίον του, δημιουργώντας νέους πονοκεφάλους σε πολιτικούς εχθρούς και φίλους.

Συγκεκριμένα, κατά τη χθεσινή ψηφοφορία, που διεξήχθη στην κοινοβουλευτική ομάδα των Συντηρητικών, επί της πρότασης μορφής ο Μπόρις Τζόνσον κατάφερε να επιβιώσει πολιτικά. 211 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της παραμονής του στο πρωθυπουργικό αξίωμα και 148 τάχθηκαν υπέρ της αποπομπής του και της θέσης σε κίνηση της σχετικής διαδικασίας για την αντικατάστασή του στην ηγεσία των Συντηρητικών και στο πρωθυπουργικό αξίωμα.

Μάλιστα, ο Bojo υπενθύμισε ότι διαδέχθηκε την Τερέζα Μέι το 2019 και ότι, συνεπώς, η θητεία του στη θέση του Πρωθυπουργού λήγει το 2024, οπότε προβλέπεται να γίνουν οι επόμενες εκλογές. Ο εκκεντρικός Μπόρις τόνισε: «Δεν θα παραιτηθώ και, ειλικρινά, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται αυτή η χώρα είναι οι εκλογές».

Επιπλέον, ο πρωθυπουργός Τζόνσον απέπεμψε ένα από τα γνωστότερα στελέχη των Συντηρητικών, τον Υπουργό Προεδρίας της Κυβέρνησης, Μάικλ Γκόουβ, αφού αυτός ήταν μεταξύ εκείνων των μελών της κυβέρνησης που ζήτησαν από τον Τζόνσον να παραιτηθεί από το αξίωμά του Πρωθυπουργού.

Απέναντι στον Τζόνσον τοποθετείται σύσσωμο το Κόμμα των Εργατικών, με τον επικεφαλής του Κιρ Στάρμερ να δηλώνει πως οι Βρετανοί καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στους διχασμένους Συντηρητικούς και ένα ενωμένο Εργατικό Κόμμα, που είναι έτοιμο να θέσει τη χώρα σε νέα κατεύθυνση. Πολιτικοί αναλυτές δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο να προσφύγει κάποια στιγμή ο Τζόνσον σε πρόωρες εκλογές, οι οποίες κανονικά θα έπρεπε να γίνουν το 2024.

Ο Τζόνσον κατάφερε να μεταφέρει το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης στο χώρο της αμιγούς πολιτικής, το Κοινοβούλιο και την κοινοβουλευτική ομάδα των Τόρηδων, στους οποίους έθεσε, σχεδόν κυνικά, το διλημματικό ερώτημα της παραμονής του ή όχι στο αξίωμα του Πρωθυπουργού. Οριακά είναι λοιπόν ο νικητής της εσωκομματικής αμφισβήτησης, όπως οριακά κινείται και πολιτεύεται εδώ και χρόνια.