Σέρβοι και Κοσοβάροι σε ευθεία αντιπαράθεση με φόντο την αναγνώριση του Κοσόβου

Μετά τη σύλληψη πρώην Σέρβου αστυνομικού ως υπόπτου για συμμετοχή σε επιθέσεις εναντίον αστυνομικών του Κοσόβου, οι πολιτικές ηγεσίες της Σερβίας και του Κοσόβου τηρούν μια αδιάλλακτη και σκληρή στάση

Μετά τη σύλληψη πρώην Σέρβου αστυνομικού ως υπόπτου για συμμετοχή σε επιθέσεις εναντίον αστυνομικών του Κοσόβου, οι πολιτικές ηγεσίες της Σερβίας και του Κοσόβου τηρούν μια αδιάλλακτη και σκληρή στάση, με φόντο τη σερβική αναγνώριση του Κοσόβου ως ανεξάρτητης κρατικής οντότητας και την ευρωπαϊκή προοπτική του.

Πιο συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου, Αλμπίν Κούρτι, δήλωσε ότι τα οδοφράγματα των «μασκοφόρων εγκληματιών», όπως αποκάλεσε τους Σέρβους που ζουν και διαδηλώνουν στο Κόσοβο, που έχουν στηθεί στο βόρειο τμήμα του Κοσσυφοπεδίου πρέπει να αφαιρεθούν αμέσως. Για αυτόν τον λόγο, ο υπουργός Εσωτερικών του Κοσσυφοπεδίου βρίσκεται σε επαφή με τον διοικητή της αποστολής της KFOR, της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης.

Ο Αλμπίν Κούρτι δήλωσε επίσης ότι η Σερβία «απειλεί το Κοσσυφοπέδιο με επιθετικότητα εδώ και αρκετές ημέρες», συμπληρώνοντας ότι «ο πρόεδρος και ο πρωθυπουργός της Σερβίας ζητούν την επιστροφή του σερβικού στρατού στο Κοσσυφοπέδιο».

Σύμφωνα με τον Κούρτι, το αίτημα της Σερβίας για επιστροφή του στρατού στο Κοσσυφοπέδιο, δείχνει ότι το Βελιγράδι επιθυμεί να επιστρέψει «η εποχή του (πρώην Σέρβου ηγέτη, Σλόμπονταν) Μιλόσεβιτς» και να τεθεί το Κοσσυφοπέδιο όσο δυνατόν πιο μακριά από την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Η πλευρά της Σερβίας τοποθετήθηκε επί του ζητήματος μέσω του πρωθυπουργού της Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο οποίος υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται να αναγνωρίσει ποτέ την ανεξαρτησία του Κοσόβου, ως αυτόνομης κρατικής οντότητας.

Ο Σέρβος πρωθυπουργός υπογραμμίζει πως αυτό που οι Κοσοβάροι επιδιώκουν είναι πολιτικά δόλιο. Κατά τον Βούτσιτς, οι Κοσοβάροι θέλουν να ενταχθούν στην Ε.Ε., προκειμένου να επιτύχουν ό,τι δεν έχουν καταφέρει έως τώρα μόνοι τους στη διεθνή πολιτική σκηνή, δηλαδή την αναγνώρισή τους ως ανεξάρτητου εθνικού κράτους και, στη συνέχεια, την «εκκαθάριση» της σημαντικής σερβικής μειονότητας στο Κοσσυφοπέδιο.

Είναι ακριβές ότι το Κόσοβο έχει αναγνωριστεί από έναν περιορισμένο αριθμό κρατών και, όσο δεν προχωρά η διεθνής αναγνώρισή του, κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα «μη κράτος», αφού δεν νοείται ανεξάρτητο κράτος χωρίς διεθνή αναγνώριση.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται η συμπεριφορά των Σέρβων που ζουν και εργάζονται στο Κοσσυφοπέδιο. Πρόκειται για μια διακριτή εθνική μειονότητα, με ισχυρή κοινωνική παρουσία και με σημαντική πολιτική δύναμη. Η Ε.Ε. παρατηρεί προσεκτικά τη συμπεριφορά της μειονότητας, η οποία συχνά καταφεύγει σε προκλητικές δημόσιες εκδηλώσεις.

Το πρόβλημα εκτυλίσσεται στη βαλκανική γειτονιά μας και περικλείει μια έκδηλη εκρηκτική δυναμική, δεδομένου κυρίως ότι το Κόσοβο ζητεί τη μακροπρόθεσμη ένταξη στην ευρωπαϊκή οικογένεια, αίτημα που αρνείται πλήρως η Σερβία και στο οποίο αντιτίθεται σφόδρα και η σερβική μειονότητα.