Οι αντιδημοκρατικές απρέπειες Κασιδιάρη

Η χθεσινή ανακοίνωση έχει ήδη οδηγήσει σε δύο ενδιαφέρουσες εξελίξεις. Έναν μίνι εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό του σπαρτιάτικουκόμματος.

Η πρώτη προσπάθεια άλωσης της Βουλής μέσα από τη φυλακή, που δεν ευωδόθηκε, ήταν μέσω κόμματος του πρώην Εισαγγελέα Κανελλόπουλου. Η δεύτερη, που κόπηκε από τον Άρειο Πάγο, μέσω του αυθεντικού δικού του κόμματος, των Ελλήνων. Η τρίτη, μέχρι στιγμής φαρμακερή αλλά τουλάχιστον μισή, έγινε μέσω υποκατάστατου των Ελλήνων   του κόμματος των Σπαρτιατών. Ο συλληφθείς πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής μετακινείται πλέον από τον εθνικό πολιτικό στίβο στον τοπικό στίβο, όπου έλαμπε με την παρουσία του. Έχοντας ανακοινώσει χθες την υποψηφιότητά του για δήμαρχος Αθηναίων μέσω του δικηγόρου του (όλα χρειάζονται μεσάζοντα), ο Κασιδιάρης προκαλεί και πάλι το κράτος και επαναφέρει το παιχνίδι εκεί που θέλει. Αλλά η δημοκρατία δεν είναι παιχνίδι.

Η χθεσινή ανακοίνωση έχει ήδη οδηγήσει σε δύο ενδιαφέρουσες εξελίξεις. Έναν μίνι εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό του σπαρτιάτικουκόμματος. Αφού ένας από τους βουλευτές δήλωσε την υποψηφιότητα Κασιδιάρη ως τη μόνη του ελπίδα ο πρόεδρος του κόμματος τον ανακάλεσε με το αιτιολογικό ότι δεν γνώριζεαλλά αμέσως κατηγορήθηκε από την κοινή γνώμη ότι υποστηρίζει τον Κασιδιάρη από τους εννέα βουλευτές (από τους 12) για τους οποίους θεωρητικά είναι ο αρχηγός του κόμματος: αποκαλύπτοντας ποιοι είναι οι Σπαρτιάτες Ταυτόχρονα, γέμισε έτσι τον φάκελο που τους περίμενε στα μάτια του εκλογοδικείου. Η δεύτερη αντίδραση ήταν πιο θεσμική αλλά εξίσου βιαστική. Κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι δεν πρόκειται να γίνει καμία ειδική νομοθετική ενέργεια ως απάντηση στη συγκεκριμένη υποψηφιότητα, καθώς ο νόμος για την Τοπική Αυτοδιοίκηση περιέχει διάταξη για την αυτοδίκαιη αποχώρηση του εκλεγμένου που καταδικάζεται σε πρώτο βαθμό. Είναι δυνατό να υποστηριχθεί ότι, εφόσον η Πολιτεία επέλεξε να ενεργήσει νομοθετικά με τη λογική της καταπολέμησης κατά της δημοκρατίας, δίνοντας στα μάτια κάποιων την αύρα του μαχητή της δημοκρατικής συμμετοχής μαζί με το διπλό πρακτικό αποτέλεσμα της απομάκρυνσης του εν λόγω υπόπτου από τη Συνέλευση, θα ήταν προτιμότερο να αφήσουμε τον κ. Κασιδιάρη να μετρηθεί στην κάλπη της Συνέλευσης, παρά να τον αφήσουμε να μετρηθεί στην κάλπη της Συνέλευσης.

Πιστεύουμε ότι δεν μπορούν να τον βάλουν να μετρήσει στην κάλπη του Δήμου, όπως δεν τον έβαλαν να μετρήσει στην κάλπη της Βουλής. Ναι μεν το άρθρο 236 παρ. 2 του ν. 3852/2010, προβλέπει, στο στοιχείο β.α, ότι  Εάν εκδοθεί καταδικαστική απόφαση του Ποινικού Δικαστηρίου, σε πρώτο βαθμό, για (ορισμένα, αναφερόμενα στην προηγούμενη παράγραφο) πλημμελήματα ή για κακουργήματα (για όλα τα κακουργήματα), ο Ελεγκτής Νομιμότητας (των αυτοδιοικητικών εκλογών) οφείλει να θέσει τον καταδικασθέντα σε κατάσταση αργίας, ώσπου να εκδοθεί (ενδεχομένως) τελεσίδικη αθωωτική απόφαση όμως αυτή η διάταξη έχει εφαρμογή κατόπιν εορτής, δηλαδή κατόπιν εκλογής. Στην προσπάθεια που έχει αναληφθεί για υπεράσπιση της Δημοκρατίας από τους καταδικασμένους για υπονόμευσή της, δεν χωρά διάκριση μεταξύ εθνικών και τοπικών εκλογών: ο καταδικασμένος δεν δικαιούται να ζητήσει να κριθεί με τους κανόνες και στο πλαίσιο της Δημοκρατίας, την οποία ο ίδιος υπονόμευσε, και καταδικάστηκε γι  αυτό, και συνεχίζει να υπονομεύει με τα διαρκή τεχνάσματά του μέσα από τη φυλακή. Δεν τίθεται ζήτημα φόβου που πράγματι δεν είναι δικαιολογημένος, για ενδεχόμενες εκλογικές επιδόσεις του συγκεκριμένου προσώπου, αλλά ζήτημα κύρους των θεσμών της Δημοκρατίας -ακόμα κι αν έχει ως τίμημα μια ακόμα νομοθετική ρύθμιση.