Ο Τραμπ παίζει με τη φωτιά στη Μέση Ανατολή – Παράταση εκεχειρίας, μπλόκο και ρήγμα στο Ιράν

Ο Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε σε νέα παράταση της εκεχειρίας με το Ιράν, σε μια κίνηση που, σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, έγινε έπειτα από αίτημα μεσολαβητών από το Πακιστάν και εν μέσω έντονων εσωτερικών ρωγμών στην ιρανική ηγεσία.

Όπως μεταδίδει το Axios, ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι η εκεχειρία θα παραμείνει σε ισχύ «μέχρι να υπάρξει ενιαία πρόταση από την Τεχεράνη», ενώ ταυτόχρονα διέταξε τη συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού ιρανικών λιμανιών.

«Διπλή πίεση»: Διπλωματία και στρατιωτικός εκβιασμός

Ο Τραμπ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, κινείται σε μια στρατηγική “μέγιστης πίεσης 2.0”:

• Παράταση εκεχειρίας υπό όρους
• Διατήρηση ναυτικού αποκλεισμού
• Προειδοποίηση για επανέναρξη βομβαρδισμών αν αποτύχουν οι συνομιλίες

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά:«Αν δεν υπάρξει συμφωνία, είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε πλήγματα»

Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να συνδέει την εκεχειρία με την εσωτερική πολιτική συνοχή του Ιράν, θεωρώντας ότι η Τεχεράνη δεν διαθέτει ενιαίο κέντρο λήψης αποφάσεων.

Ιράν: «Στρατήγημα και παγίδα χρόνου»

Η αντίδραση της Τεχεράνης ήταν άμεση και ιδιαίτερα επιθετική.

Ιρανικοί αξιωματούχοι και σύμβουλοι του κοινοβουλίου χαρακτήρισαν την παράταση της εκεχειρίας:«στρατήγημα για να κερδηθεί χρόνος πριν από νέα αιφνιδιαστική επίθεση»

και υποστήριξαν ότι ο ναυτικός αποκλεισμός συνιστά:«πράξη πολέμου με στόχο οικονομική ασφυξία»

Παράλληλα, σκληρές φωνές στο εσωτερικό του Ιράν ζητούν «στρατιωτική απάντηση» και προειδοποιούν ότι η χώρα μπορεί να πλήξει ενεργειακές υποδομές στον Περσικό Κόλπο αν συνεχιστεί η πίεση.

Διεθνής αντίδραση: Πακιστάν, ΟΗΕ και αγορές

• Το Πακιστάν εμφανίζεται ως βασικός μεσολαβητής, χαιρετίζοντας την παράταση ως «ευκαιρία για ειρήνη»
• Ο ΟΗΕ μιλά για «σημαντικό βήμα αποκλιμάκωσης»
• Οι αγορές αντέδρασαν με πτώση του πετρελαίου και άνοδο μετοχών, λόγω προσδοκιών σταθεροποίησης

Ωστόσο, η εικόνα παραμένει εύθραυστη, καθώς το ιρανικό μπλοκάρισμα και οι απειλές για τα Στενά του Ορμούζ κρατούν σε υψηλή ένταση την ενεργειακή αγορά.

Το γεωπολιτικό υπόβαθρο: 3 παράλληλα παιχνίδια ισχύος

1. ΗΠΑ

Στόχος: αποτροπή ιρανικής πυρηνικής ισχύος και έλεγχος της ενεργειακής ροής.

2. Ιράν

Στόχος: επιβίωση καθεστώτος και διατήρηση στρατηγικών “μοχλών” (στενά Ορμούζ, πετρέλαιο).

3. Περιφερειακοί μεσολαβητές (Πακιστάν, Τουρκία, Αίγυπτος)

Στόχος: αποφυγή γενικευμένης σύγκρουσης που θα εκτοξεύσει το ενεργειακό κόστος.

Η παράταση της εκεχειρίας δεν αποτελεί σταθεροποίηση, αλλά χρονική αναβολή μιας σύγκρουσης που παραμένει ενεργή σε πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο.

Το βασικό ρίσκο πλέον δεν είναι η κατάρρευση της εκεχειρίας — αλλά το αν αυτή χρησιμοποιείται ως εργαλείο προετοιμασίας για την επόμενη φάση κλιμάκωσης.

Πηγή: pagenews.gr