Το ατσάλι έγινε όπλο: Γιατί το Ισραήλ έβαλε στο στόχαστρο τη βαριά βιομηχανία του Ιράν

Nytimes : Η επίθεση στις ιρανικές χαλυβουργίες ανοίγει μια νέα φάση του πολέμου, όπου η οικονομική ισχύς αντιμετωπίζεται ως στρατηγικός στρατιωτικός στόχος.

Ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Ιράν φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Δεν περιορίζεται πλέον στην καταστροφή πυραυλικών βάσεων, πυρηνικών εγκαταστάσεων ή στρατιωτικών διοικήσεων. Στο στόχαστρο μπαίνει πλέον η ίδια η παραγωγική βάση της ιρανικής οικονομίας.

Η ισραηλινή επίθεση σε μεγάλη μονάδα παραγωγής χάλυβα στο Ιράν έχει προκαλέσει έντονη διεθνή συζήτηση: μπορεί μια βιομηχανική εγκατάσταση να θεωρηθεί νόμιμος στρατιωτικός στόχος ή πρόκειται για πλήγμα που πλήττει κυρίως την οικονομία και τους αμάχους;

Η ισραηλινή επιχειρηματολογία

Το Τελ Αβίβ υποστηρίζει ότι οι συγκεκριμένες χαλυβουργίες δεν αποτελούν απλές βιομηχανικές μονάδες.

Σύμφωνα με την ισραηλινή εκτίμηση, παράγουν υλικά που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή βαλλιστικών πυραύλων, στρατιωτικών υποδομών και εξοπλισμού των Φρουρών της Επανάστασης, ενώ παράλληλα αποφέρουν σημαντικά έσοδα στο ιρανικό κράτος, χρηματοδοτώντας στρατιωτικά προγράμματα και περιφερειακές οργανώσεις που στηρίζει η Τεχεράνη.

Με αυτή τη λογική, το Ισραήλ θεωρεί ότι η οικονομική παραγωγή μετατρέπεται σε μέρος της πολεμικής μηχανής.

Η απάντηση της Τεχεράνης

Η ιρανική κυβέρνηση απορρίπτει κατηγορηματικά αυτόν τον ισχυρισμό.

Ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί κατήγγειλε ότι επλήγησαν εγκαταστάσεις πολιτικής βιομηχανίας, υποστηρίζοντας ότι οι επιθέσεις στράφηκαν εναντίον της οικονομικής ζωής της χώρας και όχι εναντίον καθαρά στρατιωτικών στόχων. Παράλληλα προειδοποίησε ότι το Ισραήλ θα πληρώσει «βαρύ τίμημα» για τις επιθέσεις.

Ένας νέος τύπος οικονομικού πολέμου

Η επίθεση στις χαλυβουργίες αποκαλύπτει μια βαθύτερη αλλαγή στη φύση των σύγχρονων συγκρούσεων.

Οι πόλεμοι πλέον δεν κρίνονται μόνο στα πεδία των μαχών αλλά και στην παραγωγή, στις ενεργειακές υποδομές, στις μεταφορές και στη βιομηχανία.

Η δυνατότητα ενός κράτους να κατασκευάζει όπλα, να εξάγει προϊόντα και να χρηματοδοτεί τις ένοπλες δυνάμεις του αποτελεί πλέον μέρος της στρατηγικής εξίσωσης.

Οι οικονομικές συνέπειες

Η βιομηχανία χάλυβα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εξαγωγικούς κλάδους του Ιράν.

Ενδεχόμενη παρατεταμένη υποβάθμιση της παραγωγής θα μπορούσε να επηρεάσει τις εξαγωγές, τα κρατικά έσοδα, την απασχόληση και τη δυνατότητα της χώρας να χρηματοδοτεί μεγάλα βιομηχανικά και αμυντικά προγράμματα

Η μεγάλη γεωπολιτική εικόνα

Το μήνυμα που εκπέμπει η ισραηλινή στρατηγική είναι σαφές: η αποδυνάμωση του Ιράν δεν περιορίζεται πλέον στις στρατιωτικές δυνατότητές του, αλλά επεκτείνεται και στην οικονομική του αντοχή.

Από την πλευρά της, η Τεχεράνη θεωρεί ότι τέτοιου είδους επιθέσεις συνιστούν κλιμάκωση που διευρύνει τον πόλεμο πέρα από τα παραδοσιακά στρατιωτικά όρια.

Το βέβαιο είναι ότι η νέα αυτή πραγματικότητα δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο: σε έναν σύγχρονο πόλεμο, εργοστάσια, ενεργειακές εγκαταστάσεις και βιομηχανικές μονάδες μπορεί πλέον να αντιμετωπίζονται ως στρατηγικοί στόχοι, μετατρέποντας την οικονομία σε ένα ακόμη μέτωπο της σύγκρουσης.

Πηγή: pagenews.gr