Η Αθήνα φρενάρει τις νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας – Το ελληνικό «όχι» που αιφνιδίασε τις Βρυξέλλες

Η Αθήνα φρενάρει τις νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας – Το ελληνικό «όχι» που αιφνιδίασε τις Βρυξέλλες

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο κρίσιμες γεωπολιτικές και ενεργειακές διαπραγματεύσεις των τελευταίων μηνών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η Αθήνα μπλόκαρε την άμεση υιοθέτηση του νέου, 21ου πακέτου κυρώσεων κατά της Ρωσίας, εκφράζοντας σοβαρές αντιρρήσεις για το σκέλος που αφορά τη μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η Dynagas του Έλληνα εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου, μία από τις ελάχιστες ναυτιλιακές εταιρείες παγκοσμίως που διαθέτουν εξειδικευμένο στόλο για τη μεταφορά LNG από την Αρκτική.

Η παρέμβαση της Αθήνας δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως μια κίνηση προστασίας ελληνικών συμφερόντων. Αντιθέτως, αποκαλύπτει το νέο γεωοικονομικό δίλημμα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη: μέχρι ποιο σημείο μπορούν να επεκταθούν οι κυρώσεις χωρίς να πλήξουν την ίδια την ευρωπαϊκή ναυτιλία και τις στρατηγικές της υποδομές.

Η Dynagas και ο στόλος που δεν αντικαθίσταται

Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αφορά μια συμβατική ναυτιλιακή δραστηριότητα.

Η Dynagas διαθέτει περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου στόλου Arc7 LNG carriers, ειδικών παγοθραυστικών δεξαμενόπλοιων που έχουν κατασκευαστεί αποκλειστικά για τις ακραίες συνθήκες της Αρκτικής και τις ανάγκες του έργου Yamal LNG στη βόρεια Ρωσία.

Κάθε πλοίο κοστίζει περίπου 300 εκατ. δολάρια, ενώ η τεχνολογία τους δεν επιτρέπει εύκολη αξιοποίηση σε άλλες αγορές.

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλούνται οι Financial Times, η ελληνική αντιπροσωπεία προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη απαγόρευση θα οδηγούσε σε σοβαρή απαξίωση ενός μοναδικού ναυτιλιακού στόλου, δημιουργώντας σημαντικές οικονομικές συνέπειες.

Το νέο γεωπολιτικό δίλημμα της Ευρώπης

Η υπόθεση αναδεικνύει μια βαθύτερη αντίφαση της ευρωπαϊκής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία.

Από τη μία πλευρά, η ΕΕ επιχειρεί να περιορίσει τα έσοδα της Μόσχας από τις εξαγωγές ενέργειας.

Από την άλλη, η ίδια η ευρωπαϊκή ναυτιλία εξακολουθεί να αποτελεί βασικό πυλώνα των παγκόσμιων ενεργειακών μεταφορών.

Η Ελλάδα, ως η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη της Ευρώπης, υποστηρίζει ότι οι κυρώσεις δεν μπορούν να σχεδιάζονται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού στόλου.

Καθυστερεί το 21ο πακέτο κυρώσεων

Οι αντιρρήσεις της Αθήνας είχαν άμεσο αποτέλεσμα.

Η έγκριση του νέου πακέτου κυρώσεων μετατέθηκε, καθώς απαιτείται ομοφωνία όλων των κρατών-μελών.

Το πακέτο δεν αφορά μόνο το LNG.

Περιλαμβάνει επίσης:

• νέες κυρώσεις σε ρωσικές τράπεζες,
• περιορισμούς σε δίκτυα κρυπτονομισμάτων,
• μέτρα κατά επιχειρήσεων του στρατιωτικού τομέα,
• αναθεώρηση του μηχανισμού πλαφόν στο ρωσικό πετρέλαιο.

Οι Ευρωπαίοι πρέσβεις συμφώνησαν προσωρινά μόνο στην παράταση για μία εβδομάδα του υφιστάμενου μηχανισμού, ώστε να συνεχιστούν οι διαβουλεύσεις.

Ο Προκοπίου στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύουν οι Financial Times, η Dynagas έχει μεταφέρει μέσα στο 2025 περισσότερους από 10 εκατομμύρια τόνους ρωσικού LNG, πραγματοποιώντας περίπου 144 ταξίδια με 11 εξειδικευμένα πλοία.

Παράλληλα, η Dynacom, επίσης συμφερόντων Γιώργου Προκοπίου, εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στη μεταφορά αργού πετρελαίου, με έσοδα που σύμφωνα με το δημοσίευμα ξεπερνούν τα 915 εκατ. δολάρια την τελευταία τριετία.

Η Ευρώπη απέναντι στα δικά της όρια

Η υπόθεση φανερώνει ότι οι κυρώσεις δεν είναι πλέον μόνο εργαλείο εξωτερικής πολιτικής.

Επηρεάζουν πλέον:

• τη ναυτιλία,
• τις εφοδιαστικές αλυσίδες,
• την ενεργειακή ασφάλεια,
• αλλά και την ανταγωνιστικότητα των ίδιων των κρατών-μελών.

Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί διπλωμάτες στις Βρυξέλλες αναγνωρίζουν πως κάθε νέο πακέτο κυρώσεων συνοδεύεται πλέον από αυξανόμενο οικονομικό κόστος και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το νέο γεωοικονομικό παιχνίδι

Πίσω από τη διαφωνία για τη Dynagas κρύβεται μια πολύ μεγαλύτερη στρατηγική σύγκρουση.

Η Ευρώπη επιχειρεί να αποδυναμώσει τη ρωσική ενεργειακή οικονομία, αλλά ταυτόχρονα εξαρτάται από μια ναυτιλιακή βιομηχανία που εξακολουθεί να κυριαρχείται από ελληνικά συμφέροντα.

Η ελληνική παρέμβαση δείχνει ότι οι αποφάσεις για τις κυρώσεις δεν αποτελούν πλέον αποκλειστικά πολιτικές επιλογές. Είναι πλέον αποφάσεις που επηρεάζουν την παγκόσμια ναυτιλία, τις ενεργειακές ροές και την ισορροπία ισχύος στις διεθνείς αγορές.

Και αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί μια φαινομενικά «τεχνική» ένσταση της Αθήνας εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες καθυστέρησης του νέου πακέτου κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πηγή; pagenews.gr