Η σιωπή του Τραμπ πριν από την απάντηση – Στρατηγική αυτοσυγκράτηση ή προάγγελος γενικευμένης κλιμάκωσης;

Οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί συνεχίζονται για όγδοη νύχτα, ενώ ο Λευκός Οίκος αποφεύγει τις υψηλές δηλώσεις και η Μέση Ανατολή πλησιάζει σε μια νέα, επικίνδυνη ισορροπία.

Η Ουάσιγκτον συνεχίζει αδιάκοπα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, όμως αυτό που προκαλεί το μεγαλύτερο ενδιαφέρον δεν είναι μόνο οι αεροπορικές επιδρομές. Είναι η στάση του ίδιου του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Παρά τον θάνατο δύο Αμερικανών στρατιωτών στην Ιορδανία –τις πρώτες επιβεβαιωμένες αμερικανικές απώλειες από άμεση ιρανική επίθεση στη νέα φάση της σύγκρουσης– ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε μέχρι στιγμής μια εκτενή δημόσια τοποθέτηση. Περιορίστηκε να χαρακτηρίσει το γεγονός «πολύ λυπηρό», χωρίς να προαναγγείλει τα επόμενα βήματα της αμερικανικής στρατηγικής.

Την ίδια ώρα, η Κεντρική Διοίκηση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων (CENTCOM) ανακοίνωσε ότι οι επιχειρήσεις συνεχίζονται για όγδοη συνεχόμενη νύχτα, με στόχους παράκτιες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας και υποδομές των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι επιδρομές αποσκοπούν τόσο στην αποδυνάμωση των ιρανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων όσο και στην προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.

Η «σιωπή» ως εργαλείο στρατηγικής

Στη διεθνή πολιτική, η απουσία δηλώσεων δεν σημαίνει απαραίτητα απουσία αποφάσεων. Αντιθέτως, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι σε περιόδους κρίσης η ελεγχόμενη δημόσια ρητορική επιτρέπει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις να εξελίσσονται χωρίς να περιορίζονται από πολιτικές δεσμεύσεις ή δημόσιες «κόκκινες γραμμές».

Η επιλογή του Τραμπ να μην προχωρήσει σε εμπρηστικές δηλώσεις ερμηνεύεται από ορισμένους ως προσπάθεια να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, αφήνοντας ανοιχτό το εύρος της αμερικανικής απάντησης. Άλλοι, ωστόσο, εκτιμούν ότι η στάση αυτή αντανακλά την επιθυμία της Ουάσιγκτον να αποφύγει την εικόνα μιας ανεξέλεγκτης πολεμικής κλιμάκωσης.

Το μήνυμα της Τεχεράνης

Στην απέναντι πλευρά, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι παραβίασαν τις δεσμεύσεις τους και υποστήριξε πως «η υπογραφή του Αμερικανού προέδρου δεν έχει καμία αξία». Παράλληλα, προειδοποίησε ότι το Ιράν και το λεγόμενο «Μέτωπο της Αντίστασης» είναι έτοιμοι να δώσουν «αξέχαστα μαθήματα» σε όποιον επιχειρήσει να επεκτείνει τον πόλεμο.

Η δήλωση αυτή δεν αποτελεί μόνο πολεμική ρητορική. Αμφισβητεί ευθέως την αξιοπιστία της αμερικανικής διπλωματίας και δυσκολεύει οποιαδήποτε προσπάθεια επανέναρξης διαλόγου στο άμεσο μέλλον.

Το Στενό του Ορμούζ στο επίκεντρο

Οι τελευταίες αμερικανικές επιδρομές επικεντρώνονται σε περιοχές που σχετίζονται με την επιτήρηση του Στενού του Ορμούζ, από όπου διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου. Η διακοπή της ναυσιπλοΐας ή μια παρατεταμένη στρατιωτική αντιπαράθεση στην περιοχή θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας, στις ασφαλιστικές μεταφορές και στην παγκόσμια οικονομία.

Την ίδια στιγμή, οι ιρανικές επιθέσεις σε αμερικανικές και συμμαχικές εγκαταστάσεις στην Ιορδανία και στο Κουβέιτ δείχνουν ότι η σύγκρουση αποκτά πλέον σαφή περιφερειακή διάσταση, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμπλοκής περισσότερων κρατών.

Η επόμενη ημέρα

Η κρίση έχει εισέλθει σε ένα στάδιο όπου κάθε στρατιωτική επιχείρηση συνοδεύεται από πολιτικά μηνύματα υψηλού συμβολισμού. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποκαταστήσει την αποτρεπτική της αξιοπιστία χωρίς να παρασυρθεί σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο. Η Τεχεράνη, από την άλλη, επιχειρεί να δείξει ότι μπορεί να αντέξει την πίεση και να απαντήσει σε πολλαπλά μέτωπα.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν οι δύο πλευρές θα συνεχίσουν να ανταλλάσσουν πλήγματα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν υπάρχει ακόμη πολιτικός χώρος για αποκλιμάκωση ή αν η «σιωπή» που επικρατεί στους διαδρόμους του Λευκού Οίκου προαναγγέλλει μια ακόμη πιο αποφασιστική φάση της αμερικανικής στρατηγικής.

Πηγή: pagenews.gr