AfD 44%: Ο Μερτς «στα σχοινιά» – Αρχίζει μάχη επιβίωσης στη γερμανική Δεξιά

Η ιστορική έκρηξη της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν απειλεί πλέον μόνο τις γερμανικές ισορροπίες: χτυπά την ηγεσία Μερτς, δοκιμάζει μέχρι θραύσης το «τείχος» απέναντι στην Ακροδεξιά και βάζει στο ραντάρ τον Χέντρικ Βουστ ως πρόσωπο που μπορεί να παίξει ρόλο στην επόμενη ημέρα της CDU.

Το 43,8%-44% της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν είναι πλέον απλώς μια εντυπωσιακή περιφερειακή εκλογική επίδοση.

Εξελίσσεται σε κρίση για τον ίδιο τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και σε ένα τεστ που μπορεί να αλλάξει τη γερμανική Κεντροδεξιά.

Οι Financial Times περιγράφουν τον Μερτς ως πολιτικά «στα σχοινιά», μετά την κατάρρευση της CDU περίπου στο 17%, λιγότερο από το μισό ποσοστό που είχε συγκεντρώσει στο κρατίδιο το 2021.

Και το πρόβλημα δεν σταματά στη Σαξονία-Άνχαλτ.

Από το «θα κόψω την AfD στη μέση» στο AfD πάνω από την CDU

Υπάρχει μια πολιτική ειρωνεία που οι FT επαναφέρουν.

Όταν ο Μερτς διεκδικούσε την ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών το 2018, είχε θέσει ως στόχο να περιορίσει δραστικά την εκλογική δύναμη της AfD.

Οκτώ χρόνια αργότερα, η εικόνα έχει αντιστραφεί.

Οι FT καταγράφουν εθνικό δημοσκοπικό μέσο όρο περίπου 28% για την AfD και 21% για την CDU, ενώ μόλις περίπου το ένα τρίτο των Γερμανών στηρίζει συνολικά CDU και SPD, τα δύο κόμματα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Η κρίση επομένως δεν αφορά μόνο ένα ανατολικό κρατίδιο.

Αφορά την ικανότητα του γερμανικού πολιτικού κέντρου να συγκρατήσει τη μετατόπιση των ψηφοφόρων.

Η Weidel ανεβάζει τον πήχη στο 40%

Και σήμερα ήρθε η επόμενη κίνηση.

Η συμπρόεδρος της AfD Άλις Βάιντελ χαρακτήρισε το αποτέλεσμα «ονειρικό» και έθεσε πλέον στόχο τουλάχιστον 40% στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές, οι οποίες πρέπει να πραγματοποιηθούν έως το 2029.

Η φιλοδοξία είναι ξεκάθαρη: η AfD δεν αντιμετωπίζει τη Σαξονία-Άνχαλτ ως εξαίρεση, αλλά ως βατήρα για εθνική κατάκτηση μεγαλύτερου τμήματος του γερμανικού εκλογικού σώματος.

Το Brandmauer κινδυνεύει να γίνει παγίδα

Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη CDU.

Το γερμανικό πολιτικό σύστημα έχει διατηρήσει το λεγόμενο Brandmauer, το «τείχος προστασίας» που αποκλείει κυβερνητικές συνεργασίες με την AfD.

Όμως όσο μεγαλώνει η AfD τόσο δυσκολότερη γίνεται η αριθμητική.

Για να σχηματιστεί κυβέρνηση χωρίς αυτήν, η CDU μπορεί να αναγκάζεται να αναζητεί συνεργασίες όλο και πιο μακριά από την πολιτική της βάση.

Οι επικριτές του Brandmauer μέσα στη γερμανική Κεντροδεξιά υποστηρίζουν ότι αυτό τελικά σπρώχνει συντηρητικούς ψηφοφόρους προς την AfD.

Οι υποστηρικτές του απαντούν ότι η συνεργασία με ένα κόμμα του οποίου η τοπική οργάνωση έχει χαρακτηριστεί εξτρεμιστική από τις γερμανικές υπηρεσίες ασφαλείας θα αποτελούσε ιστορική κόκκινη γραμμή.

Μπορεί η AfD να κυβερνήσει;

Και ξαφνικά το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό.

Το BSW της Σάρα Βάγκενκνεχτ πέρασε οριακά το 5% και έχει αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο να διευκολύνει την εκλογή του υποψηφίου της AfD Ούλριχ Ζίγκμουντ μέσω αποχής.

Εάν συνέβαινε αυτό, ο Ζίγκμουντ θα μπορούσε να γίνει ο πρώτος ακροδεξιός πρωθυπουργός γερμανικού κρατιδίου στη μεταπολεμική ιστορία.

Ο ίδιος ψάχνει ακόμη και μεμονωμένους βουλευτές άλλων κομμάτων που θα ήταν πρόθυμοι να τον στηρίξουν.

Ο άνθρωπος που πρέπει να παρακολουθούμε: Hendrik Wüst

Οι FT βάζουν πλέον και ένα συγκεκριμένο όνομα στο τραπέζι της επόμενης ημέρας της CDU:

Χέντρικ Βουστ.

Ο 51χρονος πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας θεωρείται πρόσωπο που θα μπορούσε να προσφέρει γενεακή αλλαγή και να διευρύνει την απήχηση της CDU, ιδιαίτερα μεταξύ των γυναικών ψηφοφόρων.

Δεν σημαίνει ότι βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη επίσημη διαδικασία αντικατάστασης Μερτς.

Σημαίνει όμως ότι η συζήτηση για το μετά έχει αρχίσει.

Και έρχονται άλλες δύο κάλπες

Ο Μερτς δεν έχει χρόνο να απορροφήσει το σοκ.

Στις 20 Σεπτεμβρίου ψηφίζουν Βερολίνο και Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.

Και στο δεύτερο κρατίδιο, σύμφωνα με τους FT, η CDU δημοσκοπικά βρίσκεται ακόμη και κάτω από το 10%, ενώ η AfD εμφανίζεται ιδιαίτερα ισχυρή.

Εάν ακολουθήσουν νέες βαριές ήττες, το αποτέλεσμα της Σαξονίας-Άνχαλτ μπορεί να πάψει να αντιμετωπίζεται ως περιφερειακό φαινόμενο.

Θα μετατραπεί σε κρίση ηγεσίας της γερμανικής Κεντροδεξιάς.

Και τότε το 44% της AfD δεν θα έχει αλλάξει απλώς έναν γερμανικό εκλογικό χάρτη.

Θα έχει αρχίσει να αλλάζει την ίδια τη γερμανική Δημοκρατία — και μαζί της τις ισορροπίες ολόκληρης της Ευρώπης.

Πηγή: pagenews.gr