Δένδιας: Οι FREMM αλλάζουν τον Στόλο – «Θα τις καταστήσουμε πανίσχυρες» και στο τραπέζι άλλες δύο
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 9 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Δένδιας: Οι FREMM αλλάζουν τον Στόλο – «Θα τις καταστήσουμε πανίσχυρες» και στο τραπέζι άλλες δύο
Η Ελλάδα έκανε στη Ρώμη ένα ακόμη μεγάλο βήμα στην αναδιάταξη της ναυτικής της ισχύος.
Παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια και του Ιταλού ομολόγου του Γκουίντο Κροσέτο υπεγράφη η Εφαρμοστική Ρύθμιση που ενεργοποιεί την απόκτηση των δύο ιταλικών φρεγατών FREMM κλάσης Bergamini.
Η Carlo Bergamini (F-590) προβλέπεται να μεταβιβαστεί στο Πολεμικό Ναυτικό το πρώτο εξάμηνο του 2028 και η Virginio Fasan (F-591) το πρώτο εξάμηνο του 2029. Η συμφωνία καθορίζει τους νομικούς, οικονομικούς και τεχνικούς όρους, την αρχική και εν συνεχεία υποστήριξη των πλοίων, καθώς και τη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.
Το συνολικό τίμημα για τα δύο πλοία αναφέρεται στα 460 εκατ. ευρώ, με τις διαθέσιμες πληροφορίες να τοποθετούν το κόστος έως αυτό το επίπεδο.
Αλλά η πραγματική είδηση βρίσκεται πέρα από τα δύο πλοία.
Η Αθήνα αρχίζει να σχηματίζει τη σύνθεση του Πολεμικού Ναυτικού της επόμενης δεκαετίας.
Δένδιας: «Θα τις καταστήσουμε πανίσχυρες»
Ο Νίκος Δένδιας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η Ελλάδα δεν σκοπεύει απλώς να παραλάβει τις FREMM στην υφιστάμενη διαμόρφωσή τους.
«Οι FREMM είναι μονάδες υψηλών προδιαγραφών και με τις αλλαγές που θα επιφέρουμε και ήδη συζητάμε με την εταιρεία που τις έχει κατασκευάσει, τη Fincantieri, θα τις καταστήσουμε πανίσχυρες», ανέφερε.
Και περιέγραψε καθαρά τον σχεδιασμό για τη νέα δομή του Στόλου:
«Μαζί με τις FDI και τις ΜΕΚΟ θα είναι ο πυρήνας ισχύος του ελληνικού στόλου στη νέα εποχή».
Αυτό είναι και το βασικό στρατηγικό στοιχείο της συμφωνίας.
Η Ελλάδα δεν αντικαθιστά απλώς παλαιότερες μονάδες. Επιχειρεί να δημιουργήσει έναν στόλο με μεγαλύτερη αντιαεροπορική, ανθυποβρυχιακή και κρούσης ισχύ, ικανό να επιχειρεί τόσο στο Αιγαίο όσο και σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.
Το ίδιο το υπουργείο Άμυνας εντάσσει επισήμως τις δύο FREMM στον ευρύτερο σχεδιασμό μαζί με τις τέσσερις FDI και τον εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ.
Από δύο FREMM μπορεί να πάμε στις τέσσερις
Ο Δένδιας άνοιξε όμως και το επόμενο κεφάλαιο.
Η Ελλάδα εξετάζει τη δυνατότητα απόκτησης ακόμη δύο FREMM από την Ιταλία.
«Είμαι εδώ για να συζητήσω και την ευρύτερη συνεργασία με την Ιταλία. Κατ’ αρχήν, τη δυνατότητα πρόσκτησης άλλων δύο μονάδων FREMM», δήλωσε.
Το ελληνικό ενδιαφέρον για πρόσθετες μονάδες δεν εμφανίστηκε σήμερα για πρώτη φορά. Το ΥΠΕΘΑ έχει ήδη συμπεριλάβει στην επίσημη περιγραφή του προγράμματος τη δυνατότητα περαιτέρω απόκτησης πλοίων στο μέλλον.
Εάν το δεύτερο σκέλος προχωρήσει, η εικόνα αλλάζει αισθητά: η Ελλάδα θα μπορούσε να φτάσει σε έναν συνδυασμό τεσσάρων FDI και τεσσάρων FREMM, πριν ακόμη υπολογιστούν οι εκσυγχρονισμένες ΜΕΚΟ.
Πρόκειται για προοπτική και όχι για υπογεγραμμένη συμφωνία. Είναι όμως πλέον επίσημα στο τραπέζι.
Γιατί οι Bergamini έχουν ιδιαίτερη επιχειρησιακή αξία
Οι δύο ιταλικές μονάδες δεν έρχονται ως «ενδιάμεση λύση» χαμηλών δυνατοτήτων.
Οι FREMM αποτελούν σύγχρονες φρεγάτες ανοικτής θαλάσσης και οι διαθέσιμες πληροφορίες για τα πλοία που προορίζονται για την Ελλάδα περιλαμβάνουν πυραύλους αεράμυνας Aster-30 και ραντάρ Kronos, ενώ η Virginio Fasan διαθέτει ιδιαίτερα ισχυρές ανθυποβρυχιακές δυνατότητες με CAPTAS-4. Στον ελληνικό σχεδιασμό εξετάζεται επίσης η διαμόρφωση του οπλισμού επιφανείας με Exocet ή Harpoon.
Αυτό έχει σημασία επειδή το Πολεμικό Ναυτικό χρειάζεται πλέον πλοία που δεν θα επιχειρούν αποκλειστικά μέσα στο στενό περιβάλλον του Αιγαίου.
Η Ανατολική Μεσόγειος, η προστασία ενεργειακών υποδομών, οι θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας και η συμμετοχή σε συμμαχικές επιχειρήσεις απαιτούν μονάδες με μεγάλη αυτονομία και ισχυρούς αισθητήρες.
FDI + FREMM + ΜΕΚΟ: Η νέα «γροθιά» του Πολεμικού Ναυτικού
Το σημαντικότερο είναι ότι οι FREMM δεν πρέπει να εξετάζονται απομονωμένα.
Η νέα ελληνική ναυτική αρχιτεκτονική χτίζεται σε τρία επίπεδα.
Οι FDI αποτελούν την αιχμή της τεχνολογικής αναβάθμισης. Οι FREMM προσθέτουν δύο μεγάλες και δοκιμασμένες μονάδες υψηλών δυνατοτήτων σε σχετικά σύντομο χρόνο. Και οι ΜΕΚΟ, εφόσον ολοκληρωθεί ο σχεδιαζόμενος εκσυγχρονισμός τους, παρατείνουν τη ζωή ενός ακόμη σημαντικού τμήματος του Στόλου.
Η Καθημερινή εκτιμά ότι η συνολική ναυτική αναδιάρθρωση οδηγεί το Πολεμικό Ναυτικό σε τουλάχιστον 13 μεγάλες μονάδες επιφανείας έως το 2030.
Αυτό δείχνει γιατί η αγορά των δύο ιταλικών πλοίων είναι περισσότερο από μία ακόμη εξοπλιστική σύμβαση.
Είναι κομμάτι μιας συνολικής αλλαγής δομής.
Το ελληνικό «παράθυρο ευκαιρίας»
Υπάρχει και μια οικονομική διάσταση που κάνει την επιλογή ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.
Η Ιταλία προχωρά προς τη νεότερη γενιά FREMM EVO και αυτό δημιουργεί για την Αθήνα τη δυνατότητα να αποκτήσει επιχειρησιακά αξιόλογες υφιστάμενες μονάδες χωρίς το κόστος ναυπήγησης δύο ολοκαίνουργιων φρεγατών.
Ελληνικές αμυντικές πηγές έχουν περιγράψει την κίνηση ως αξιοποίηση μιας ευκαιρίας που δημιουργήθηκε από τον ιταλικό εκσυγχρονισμό.
Το κρίσιμο βέβαια θα είναι το τελικό κόστος αφού προστεθούν οι εργασίες προσαρμογής, τα νέα συστήματα, ο οπλισμός και η υποστήριξη.
Άρα τα 460 εκατ. ευρώ δεν πρέπει να διαβάζονται ως το τελικό κόστος ολόκληρου του επιχειρησιακού πακέτου των δύο πλοίων.
Ελληνικά ναυπηγεία: Ο δεύτερος στόχος του Δένδια
Εδώ ο υπουργός Άμυνας έβαλε ακόμη μία παράμετρο.
Η συμφωνία προβλέπει εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή, με ελληνικά ναυπηγεία να εμπλέκονται στις εργασίες συντήρησης και στην προσαρμογή νέων συστημάτων στα πλοία. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την επίσημη ανακοίνωση του ΥΠΕΘΑ.
Για τον Δένδια, το ζήτημα συνδέεται ευθέως με την «Ατζέντα 2030»: η Ελλάδα να μην αγοράζει απλώς οπλικά συστήματα από το εξωτερικό, αλλά μέρος της συντήρησης, της τεχνογνωσίας και της προστιθέμενης αξίας να παραμένει στη χώρα.
«Η διάσταση αυτή είναι οργανικό στοιχείο της Ατζέντας 2030, ώστε η τεχνογνωσία να παραμένει στη χώρα και να δημιουργεί ελληνικό, εθνικό παραγωγικό κεφάλαιο», τόνισε.
Αυτό θα είναι και ένα από τα τεστ της συμφωνίας: πόσο ουσιαστική θα αποδειχθεί στην πράξη η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή.
Ελλάδα και Ιταλία βλέπουν τη Μεσόγειο ως κοινό χώρο ασφαλείας
Η Ρώμη δεν επιλέχθηκε απλώς ως τόπος υπογραφής μιας αγοραπωλησίας πολεμικών πλοίων.
Δένδιας και Κροσέτο συζήτησαν για την ευρωπαϊκή άμυνα, τη στρατηγική κατάσταση στη Μεσόγειο και τα Δυτικά Βαλκάνια, καθώς και για την περαιτέρω ενίσχυση της διμερούς αμυντικής συνεργασίας.
Ο Έλληνας υπουργός συνέδεσε μάλιστα ευθέως την αγορά των FREMM με τη γεωγραφία των δύο χωρών.
«Η Ελλάδα και η Ιταλία είναι ναυτικά έθνη, μοιράζονται τον ίδιο ζωτικό, θαλάσσιο χώρο στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο», σημείωσε, συνδέοντας τη συνεργασία με την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών, την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και την προστασία εμπορικών και ενεργειακών ροών.
Και εδώ βρίσκεται το ευρύτερο γεωπολιτικό μήνυμα.
Η Ελλάδα επιχειρεί να χτίσει με την Ιταλία κάτι βαθύτερο από μια σχέση προμηθευτή–πελάτη.
Από την ΑΟΖ του 2020 στις FREMM του 2026
Ο Δένδιας έδωσε ιδιαίτερη συμβολική σημασία στη συνέχεια των ελληνοϊταλικών σχέσεων.
Υπενθύμισε την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών Ελλάδας–Ιταλίας το 2020, όταν ο ίδιος ήταν υπουργός Εξωτερικών, και συνέδεσε εκείνη τη συμφωνία με το Μνημόνιο Συνεργασίας του 2025 στη Λα Σπέτσια και τη σημερινή συμφωνία της Ρώμης.
Η αλληλουχία έχει πολιτική σημασία: διεθνές δίκαιο στη θάλασσα, στρατηγική αμυντική συνεργασία και τώρα κοινό εξοπλιστικό πρόγραμμα.
«Από τη Λα Σπέτσια μέχρι τη Ρώμη, τιμήσαμε τον λόγο μας. Σήμερα, ο λόγος αυτός γίνεται συγκεκριμένη δέσμευση», είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός Άμυνας.
Το πραγματικό στοίχημα: Αποτροπή πριν από την κρίση
Οι δύο FREMM δεν αλλάζουν από μόνες τους τον συσχετισμό ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αλλά ενταγμένες μαζί με τις FDI, τις αναβαθμισμένες ΜΕΚΟ, τα νέα υποβρύχια και την ευρύτερη «Ασπίδα του Αχιλλέα», αποτελούν κομμάτι μιας πολύ διαφορετικής φιλοσοφίας άμυνας: περισσότερη δικτύωση, μεγαλύτερη ακτίνα δράσης και ισχυρότερη δυνατότητα εντοπισμού και προσβολής απειλών.
Το ίδιο το ΥΠΕΘΑ περιγράφει τον στόχο ως δημιουργία μονάδων υψηλής ισχύος που θα μπορούν να προστατεύουν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Και αυτή είναι τελικά η ουσία της φράσης Δένδια περί «αναβάθμισης της αποτρεπτικής ισχύος».
Η επιτυχία ενός εξοπλιστικού προγράμματος δεν μετριέται μόνο στο πόσο ισχυρό είναι ένα πλοίο όταν ξεκινήσει η κρίση.
Μετριέται και στο κατά πόσο η παρουσία του κάνει τον αντίπαλο να υπολογίσει διαφορετικά το κόστος πριν η κρίση ξεκινήσει.
Με τις Bergamini του 2028 και του 2029 —και με άλλες δύο FREMM πλέον ανοιχτά στο τραπέζι— η Αθήνα δείχνει ότι αυτό ακριβώς επιχειρεί να χτίσει στη θάλασσα.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
