Καραμανλής: «Δεν θα κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο χωρίς άδεια» — Βολές για καλώδιο, Τουρκία και συμμάχους

Ηχηρή παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού για την εξωτερική πολιτική: κόκκινη γραμμή στο καλώδιο, προειδοποίηση για τουρκικά τετελεσμένα και αιχμές κατά των «ίσων αποστάσεων» — Η αναφορά που περιλαμβάνει και τη δική του διακυβέρνηση.

«Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας».

Με αυτή την προειδοποίηση για το ενδεχόμενο αποδοχής τουρκικής αδειοδότησης στο καλώδιο, ο Κώστας Καραμανλής έδωσε το στίγμα μιας παρέμβασης με σαφείς πολιτικές αιχμές για τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Μιλώντας σε εκδήλωση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε την τουρκική πολιτική ως ενιαίο σχέδιο ανατροπής των ισορροπιών στο Αιγαίο. Παράλληλα, επέκρινε τη στάση συμμάχων και εταίρων, αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα της διαχρονικής προσπάθειας προσέγγισης με την Άγκυρα και έκλεισε με προειδοποίηση για την κοινωνική και πολιτική κρίση στην Ευρώπη.

Η ομιλία υπερέβη τον επετειακό χαρακτήρα της εκδήλωσης, συνδέοντας την αποτρεπτική ισχύ, την εθνική αυτοπεποίθηση και την κοινωνική συνοχή με τις σημερινές προκλήσεις.

Το καλώδιο ως κόκκινη γραμμή

Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρέθηκε η ηλεκτρική διασύνδεση και το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί προηγούμενο αποδοχής τουρκικής αρμοδιότητας.

«Οποιοδήποτε αίτημα για εκχώρηση άδειας από την Τουρκία για το καλώδιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Είτε αυτό ονομαστεί ενημέρωση είτε ανακοίνωση είτε όπως αλλιώς», τόνισε.

Και εξήγησε την προειδοποίησή του:

«Μετά από αυτό, δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε τίποτα στο Αιγαίο, χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Ακόμη και το παραμικρό έργο υποδομής μεταξύ των νησιών μας πια».

Με τη συγκεκριμένη διατύπωση, ο πρώην πρωθυπουργός θέτει όριο σε οποιονδήποτε χειρισμό θα μπορούσε, κατά την εκτίμησή του, να ερμηνευθεί ως αναγνώριση τουρκικού δικαιώματος έγκρισης.

Η τοποθέτησή του συνιστά προειδοποίηση για ένα ενδεχόμενο· δεν αποτελεί τεκμηρίωση ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει υποβάλει ή αποδεχθεί τέτοιο αίτημα.

«Όλες οι κυβερνήσεις δοκίμασαν — Ματαίως»

Ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον έχει η συνολική αποτίμησή του για τις προσπάθειες συνεννόησης με την Τουρκία μετά τη Μεταπολίτευση.

«Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1974 και μετά, δοκίμασαν μια τέτοια συνεννόηση μέσω διαλόγου και καλλιέργειας κλίματος ύφεσης. Ματαίως όπως έμπρακτα απεδείχθη», ανέφερε.

Η αναφορά περιλαμβάνει και τη δική του περίοδο διακυβέρνησης, προσδίδοντας στην κριτική του διάσταση έμμεσης αυτοκριτικής για την αποτελεσματικότητα αυτής της διαχρονικής προσέγγισης.

Κατά τον ίδιο, η βασική αστοχία βρίσκεται στην ερμηνεία των τουρκικών επιδιώξεων:

«Δεν πρόκειται ούτε περί παρεξήγησης, ούτε περί μιας δευτερεύουσας διαφοράς που με επίδειξη θετικής διάθεσης και αμοιβαίων υποχωρήσεων δύναται να διευθετηθεί».

Η τουρκική στρατηγική μέσα από τα μάτια Καραμανλή

Ο πρώην πρωθυπουργός συνέδεσε το casus belli, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τις «γκρίζες ζώνες», το καλώδιο και την αποστρατιωτικοποίηση σε μια συνολική ανάγνωση της στάσης της Άγκυρας.

Για την απειλή πολέμου υποστήριξε ότι η Τουρκία επιδιώκει να αποτρέψει ολοκληρωτικά την άσκηση του ελληνικού δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.

Για την αποστρατιωτικοποίηση, ανέφερε ότι η τουρκική στόχευση αφορά τόσο την αμυντική ετοιμότητα των νησιών όσο και τη συνολική ελληνική αποτροπή:

«Και πλέον χρησιμοποιεί την αποστρατιωτικοποίηση ως εργαλείο αμφισβήτησης της κυριαρχίας αυτών των νησιών».

Στο ίδιο πλαίσιο, κατηγόρησε την Άγκυρα ότι επιχειρεί να υποκαταστήσει τους διεθνείς κανόνες με την ισχύ:

«Στην θέση των κανόνων δικαίου, να επιβάλλει αυθαίρετα το δίκαιο του ισχυρότερου».

Τουρκολιβυκό: «Επίδειξη δύναμης και πρόκληση τετελεσμένων»

Για την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το λιβυκό Κοινοβούλιο, ο Κώστας Καραμανλής χαρακτήρισε την εξέλιξη αρνητική για τα ελληνικά συμφέροντα, δίνοντας έμφαση στις πολιτικές επιπτώσεις της.

«Μπορεί μεν να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, είναι όμως επίδειξη δύναμης, επιρροής και πρόκλησης τετελεσμένων, από τους γείτονες», υποστήριξε.

Η διάκριση που επιχειρεί αφορά τη διαφορά μεταξύ νομικής αξιολόγησης και γεωπολιτικού αποτελέσματος: κατά την προσέγγισή του, η Άγκυρα επιδιώκει να ενισχύσει την επιρροή της και να παγιώσει διεκδικήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον.

«Σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις. Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας», είπε, απορρίπτοντας την αντιμετώπιση των ζητημάτων ως επιμέρους διαφορών που μπορούν εύκολα να διευθετηθούν.

Σκληρή κριτική στους συμμάχους

Αιχμηρός ήταν και απέναντι στους δυτικούς εταίρους:

«Δεν είναι άμοιροι ευθυνών σύμμαχοι και εταίροι. Όταν παριστάνουν τον επιτήδειο ουδέτερο και κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος».

Επέκρινε επίσης τις προτροπές για συμβιβασμό όταν, όπως υποστήριξε, απουσιάζει η σαφής αναφορά στο διεθνές δίκαιο:

«Όταν, στο όνομα τάχα της συνοχής της συμμαχίας, μας παροτρύνουν να “τα βρούμε”, χωρίς αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο».

Η κριτική του επεκτάθηκε στην αντιμετώπιση της Κύπρου, στους εξοπλισμούς της Τουρκίας και στις απαιτήσεις που, κατά τον ίδιο, τίθενται προς την Ελλάδα σε διαφορετικά μέτωπα εξωτερικής πολιτικής.

«Στη Δύση ανήκουμε — Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους»

Ο Καραμανλής διευκρίνισε πάντως ότι η κριτική του δεν αμφισβητεί τον ευρωπαϊκό και δυτικό προσανατολισμό της χώρας.

«Στην Δυτική Συμμαχία και την Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκουμε και ορθώς», υπογράμμισε.

Έθεσε, ωστόσο, ζήτημα αμοιβαιότητας:

«Ήρθε όμως η ώρα να τους πούμε ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Ότι οι απαιτήσεις συνοδεύονται από κάποια αντιπαροχή. Ότι δεν μπορείς μονίμως να ζητάς χωρίς να δίνεις τίποτα».

Το αίτημά του συνοψίστηκε στην ανάγκη ίσου σεβασμού, στήριξης και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών μιας συμμαχίας.

Η αιχμή περί «υποτέλειας»

Από τις πιο σκληρές διατυπώσεις της ομιλίας ήταν η απάντησή του στην αντίληψη ότι η Ελλάδα ενδέχεται να γίνεται ενοχλητική όταν επαναφέρει τις εθνικές της θέσεις.

«Αυτή η προσέγγιση είναι η επιτομή της υποτέλειας», ανέφερε.

Και συνέχισε:

«Κανένας δεν σέβεται κάποιον που δεν υπερασπίζεται τα δίκαια του, τις αρχές του, την πατρίδα του. Και κανένας δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του σοβαρά αυτόν που δεν αντέχει να ορθώσει το ανάστημά του όταν θίγεται».

Η αποστροφή αυτή προσδίδει ευρύτερο πολιτικό βάρος στην παρέμβαση, καθώς αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί ότι πρέπει να ασκείται η ελληνική εξωτερική πολιτική.

Προειδοποίηση για κοινωνική έκρηξη στην Ευρώπη

Στο τελευταίο μέρος της ομιλίας, ο Καραμανλής συνέδεσε τη διεθνή αστάθεια με τη διεύρυνση των ανισοτήτων, τη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης και την απώλεια εμπιστοσύνης στους θεσμούς.

«Η μεγάλη πλειοψηφία αισθάνεται παραγκωνισμένη, αδικημένη και κυρίως με άδηλο το μέλλον», σημείωσε, αναφερόμενος στα αδιέξοδα στην εργασία, στη στέγαση, στην υγεία και στην παιδεία.

Προειδοποίησε ότι η απονομιμοποίηση του μεταπολεμικού κοινωνικού και πολιτικού οικοδομήματος απειλεί την κοινωνική συνοχή, χρησιμοποιώντας τη φράση:

«Η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων τείνει να γίνει εκκωφαντική».

Κλείνοντας, ζήτησε εθνική ετοιμότητα και ενότητα:

«Οι προκλήσεις του μέλλοντος πρέπει να μας βρουν ενωμένους, σοβαρούς και αποφασισμένους. Για την πατρίδα, για τον λαό μας, για τα παιδιά μας».

Πηγή: pagenews.gr