Η συμφωνία Ιράν–Ομάν για τους διαύλους ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ δεν σημαίνει άνοιγμα της θαλάσσιας οδού – Στην Τεχεράνη η πραγματική αλυσίδα αποφάσεων παραμένει αδιαφανής, ενώ στην Ουάσιγκτον Τραμπ και Βανς εκπέμπουν διαφορετικές προτεραιότητες για πυρηνικά και πετρέλαιο
Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες ο Αμερικανός πρόεδρος απειλεί ανοιχτά το Μουσκάτ, ενώ το σουλτανάτο διαπραγματεύεται με την Τεχεράνη για τα Στενά του Ορμούζ – Το Ομάν αποφεύγει την κλιμάκωση, αλλά η πίεση της Ουάσιγκτον απειλεί έναν από τους σημαντικότερους διαύλους επικοινωνίας ΗΠΑ–Ιράν
Οκτώ ισραηλινά πλήγματα στην αεροπορική βάση Αμπού Ντουχούρ στη βορειοδυτική Συρία – Η πιθανότητα τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας βρίσκεται στο επίκεντρο της έντασης, ενώ ισραηλινή πηγή υποστηρίζει ότι «εξαιρετικά ευαίσθητες πληροφορίες» είχαν δοθεί στις ΗΠΑ πριν από την επιχείρηση
Η επανέναρξη των εργασιών για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, η «Γαλάζια Πατρίδα», η πιθανή επιστροφή της Τουρκίας στα F-35, οι νέες αμυντικές συνεργασίες της Άγκυρας και το Κυπριακό συνθέτουν ένα δύσκολο γεωπολιτικό παζλ ενόψει 2027.
ΑΧΙΟΣ: Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μπαίνει στην τελική ευθεία για τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου χωρίς την πολυπόθητη δημόσια στήριξη του Λευκού Οίκου – Οι δημοσκοπήσεις, οι διαφορές για Γάζα και Ιράν και ο φόβος του Τραμπ ότι η ισραηλινή πολιτική αστάθεια θα μπλοκάρει την ατζέντα του στη Μέση Ανατολή
Μόλις λίγες ημέρες μετά τη δημιουργία του νέου αμυντικού άξονα Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν, η απουσία της Αιγύπτου εξελίσσεται στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία του. Ο Hakan Fidan μεταβαίνει στο Κάιρο ενώ αντικρουόμενες πληροφορίες θέλουν την Άγκυρα να επιθυμούσε την ένταξη της Αιγύπτου και το Ριάντ να την απέκλεισε. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι γιατί έμεινε έξω ο Sisi — αλλά ποιος τελικά θα καθορίζει ποιος μπαίνει στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας του μουσουλμανικού κόσμου.
Η κίνηση στα Στενά έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο μιας εβδομάδας – Kpler και LSEG καταγράφουν νέα υποχώρηση, ενώ η Τεχεράνη επιμένει ότι δεν θα υπάρξει πλήρες άνοιγμα χωρίς αμερικανικές παραχωρήσεις
Μια επιχείρηση παραπλάνησης που θυμίζει πολεμικό σενάριο αποκαλύπτει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον την απειλή της Τεχεράνης. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο πώς φυγαδεύτηκε ο Αμερικανός πρόεδρος, αλλά γιατί κρίθηκε αναγκαίο να εξαφανιστεί από τα ραντάρ μετά από μια σύνοδο του ΝΑΤΟ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος απαντά στις απαιτήσεις της Τεχεράνης για πολεμικές επανορθώσεις και διατάσσει να τεθεί το δικό του αίτημα σε κάθε μελλοντική διαπραγμάτευση – Η μάχη των αποζημιώσεων προστίθεται στο Ορμούζ, στις κυρώσεις και στο πυρηνικό ως ακόμη ένα εμπόδιο για συμφωνία
Το Ιράν συνδέει το άνοιγμα της σημαντικότερης ενεργειακής αρτηρίας του Κόλπου με άρση κυρώσεων, αποκλεισμού και αποδέσμευση κεφαλαίων – Η Ουάσινγκτον ποντάρει στην οικονομική ασφυξία, ενώ η ένταση επιστρέφει και στην Ερυθρά Θάλασσα
Από το γιγαντιαίο Jamnagar της Ινδίας και την Ασία μέχρι τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και το Τέξας – Γιατί η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στο ποιος παράγει πετρέλαιο, αλλά και στο ποιος μπορεί να το μετατρέψει σε καύσιμα
Το Συμβούλιο Ειρήνης του Ντόναλντ Τραμπ προχωρά στην πρώτη εργολαβία στη Γάζα, η οποία αφορά την κατασκευή στρατιωτικού φυλακίου για διεθνή δύναμη, ενώ το φιλόδοξο σχέδιο ανοικοδόμησης παραμένει σε εκκρεμότητα
Δισεκατομμύρια δολάρια σε εμπορικούς οίκους και στρατηγικές πρώτες ύλες – Η οικονομική ισχύς μετατρέπεται σε εργαλείο ενεργειακής, βιομηχανικής και αμυντικής ασφάλειας
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει μια ευρύτερη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα και την περιφερειακή ασφάλεια, όμως η Τεχεράνη επιμένει ότι στο τραπέζι βρίσκεται πρωτίστως το Στενό του Ορμούζ. Στόχος της δεν είναι το μόνιμο κλείσιμο της θαλάσσιας οδού, αλλά η μετατροπή της στρατιωτικής ισχύος της σε αναγνωρισμένο πολιτικό και οικονομικό ρόλο.
Η Ουάσιγκτον εκτιμά ότι οι διπλωματικές πιέσεις αποδίδουν, με τον Ντόναλντ Τραμπ να εμφανίζεται αισιόδοξος για μια επικείμενη συμφωνία με την Τεχεράνη. Ωστόσο, οι γεωπολιτικές ισορροπίες παραμένουν εύθραυστες.
Οι Βρυξέλλες επιχειρούν να διαμορφώσουν κοινή γραμμή μετά τη μεγαλύτερη μεταναστευτική κρίση των τελευταίων ετών στα ισπανικά σύνορα. Η Ελλάδα προσέρχεται με το "μοντέλο Έβρου", ενώ η συζήτηση μετατοπίζεται από τη διαχείριση των ροών στην προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος κλιμακώνει τη ρητορική του απέναντι στην Τεχεράνη, συνδέοντας την άρση του ναυτικού αποκλεισμού με μια συνολική συμφωνία, ενώ κατηγορεί το ιρανικό καθεστώς για διγλωσσία στις διαπραγματεύσεις.
Ο Αμερικανός πρόεδρος μιλά για συμφωνία αφοπλισμού της Χαμάς, όμως οι μάχες εντείνονται, οι άμαχοι συνεχίζουν να σκοτώνονται και οι δύο πλευρές παραμένουν εγκλωβισμένες στις ίδιες κόκκινες γραμμές.
Η κρίση στον Περσικό Κόλπο και ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν αποτελούν πλέον δύο ξεχωριστά μέτωπα. Δημιουργούν ένα ενιαίο γεωπολιτικό σύστημα υψηλού κινδύνου, όπου κάθε νέα ένταση επηρεάζει τις ενεργειακές αγορές, τη ναυσιπλοΐα και τη στρατηγική ασφάλεια της Ευρώπης. Από τα Στενά του Ορμούζ έως τη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα, διαμορφώνεται ένας νέος χάρτης διαρκούς αστάθειας.
Η κλιματική κρίση, ο πόλεμος στην Ουκρανία και η αυξανόμενη γεωπολιτική ένταση στην Αρκτική αναζωπυρώνουν τη συζήτηση για την επάρκεια των καναδικών εφεδρειών. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η χώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο στρατιωτικής και πολιτικής ανθεκτικότητας, συνδέοντας την εθνική άμυνα με την πολιτική προστασία.
Ο Ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί ανεβάζει τους τόνους απέναντι σε Λευκωσία και Σόφια, προειδοποιώντας να μην επιτρέψουν τη χρήση στρατιωτικών βάσεων για επιχειρήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Στο επίκεντρο οι βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, αλλά και η βουλγαρική βάση Μπέζμερ, όπου αναπτύσσονται αμερικανικά αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού.
