Σε ελεύθερη πτώση η δημοτικότητα του Μακρόν

Στα Τάρταρα η δημοφιλία του Γάλλου προέδρου.

Είναι μεγάλο το πολιτικό ρίσκο που πήρε ο Εμανουέλ Μακρόν διαλύοντας το Κοινοβούλιο και προκηρύσσοντας πρόωρες βουλευτικές εκλογές μετά το αποτέλεσμα-σοκ των ευρωεκλογών και την εκτίναξη της Ακροδεξιάς την περασμένη Κυριακή. Η εκτίμηση αυτή που εξέφρασαν πολλοί αναλυτές επιβεβαιώνεται από την πρώτη μετεκλογική δημοσκόπηση που δημοσίευσε την Πέμπτη η εφημερίδα «Les Echos» και έδειξε ότι η εμπιστοσύνη των Γάλλων ψηφοφόρων προς τον πρόεδρό τους υποχώρησε κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες στο 24%.

Ο Μακρόν αντιμετωπίζει το χαμηλότερο ποσοστό δημοτικότητας από την έναρξη της δεύτερης θητείας του. Κατά τη διάρκεια της κρίσης των «κίτρινων γιλέκων» τον Δεκέμβριο του 2018, η εμπιστοσύνη προς τον γάλλο πρόεδρο ήταν ακόμα χαμηλότερη, με ποσοστό 23%. Οι ερευνητές δεν εκπλήσσονται από αυτά τα αποτελέσματα μετά την εκλογική αποτυχία που σκιάζει τα θετικά γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας, όπως οι εορτασμοί για τα 80 χρόνια από την απόβαση των Συμμάχων στη Νορμανδία και η επίσκεψη του αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της εταιρείας Elabe, Μπερνάρ Σανανές, που διενήργησε τη δημοσκόπηση, οι Γάλλοι ψηφοφόροι έχουν στο μυαλό τους την εκλογική καταστροφή της Κυριακής.

Η δημοτικότητα του προέδρου μειώθηκε στους συνταξιούχους κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας το 26%. Ωστόσο, προκάλεσε αίσθηση η μείωση κατά 12 μονάδες της αποδοχής μεταξύ ανώτερων στελεχών επιχειρήσεων, μεγαλοϊδιοκτητών, εργοδοτών, μεγαλοεμπόρων και γενικά ευκατάστατων Γάλλων

Σε αυτήν την κατηγορία, ο δείκτης εμπιστοσύνης έχει μειωθεί στο 33% και ο Μακρόν μπορεί πλέον να υποστηρίξει ότι δεν είναι τόσο “ο πρόδρομος των πλουσίων”, όπως τον χαρακτήριζαν οι εξ αριστερών και οι εκ δεξιών αντιπάλων του (εκτός από τον Εθνικό Συναγερμό της Μαρίν Λεπέν, φυσικά, όχι οι Ρεπουμπλικανοί).

Σύμφωνα με τον δημοσκόπο Σενανές στην “Les Echos”, υπάρχει ανησυχία για την αστάθεια που προκάλεσε ο ίδιος ο Μακρόν με τη διάλυση του Κοινοβουλίου. Είναι γνωστό ότι η εργοδοσία και η οικονομική ελίτ απορρίπτουν την πολιτική αστάθεια, καθώς αυτή προκαλεί πολιτικές ανακατατάξεις και διαταράσσει τη λειτουργία της αγοράς.