ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ: Το Κογκρέσο ταπεινώνει τον Τραμπ για τον πόλεμο με το Ιράν

Για πρώτη φορά από την έναρξη της σύγκρουσης, η Βουλή των Αντιπροσώπων στρέφεται εναντίον του Αμερικανού προέδρου. Ρεπουμπλικανοί ενώνονται με Δημοκρατικούς, αμφισβητώντας ευθέως την πολεμική στρατηγική απέναντι στην Τεχεράνη.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ: ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΒΑΖΕΙ ΦΡΕΝΟ ΣΤΟΝ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ

Σε μια εξέλιξη με ιστορικές προεκτάσεις για την αμερικανική εξωτερική πολιτική, η Βουλή των Αντιπροσώπων κατάφερε αυτό που μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες έμοιαζε αδιανόητο:

Να επιβάλει την πρώτη ουσιαστική κοινοβουλευτική ήττα στον Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με τον πόλεμο κατά του Ιράν.

Η ψηφοφορία δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη πολιτική αντιπαράθεση στην Ουάσιγκτον.

Αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση της προεδρικής εξουσίας σε περίοδο πολέμου και ταυτόχρονα ένδειξη ότι ακόμη και μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αυξάνονται οι αμφιβολίες για τη στρατηγική που ακολουθεί ο Λευκός Οίκος.

Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ

Με ψήφους 215 υπέρ και 208 κατά, η Βουλή ενέκρινε ψήφισμα που απαιτεί τον τερματισμό των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, εκτός εάν υπάρξει ρητή έγκριση από το Κογκρέσο. Τέσσερις Ρεπουμπλικανοί βουλευτές συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς, προκαλώντας σοβαρό πολιτικό πλήγμα στον πρόεδρο.

Η σημασία της ψηφοφορίας είναι τεράστια.

Από την έναρξη του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου, κάθε προσπάθεια περιορισμού των πολεμικών εξουσιών του Τραμπ είχε αποτύχει. Η χθεσινή απόφαση σηματοδοτεί την πρώτη επιτυχημένη κοινοβουλευτική εξέγερση απέναντι στον χειρισμό της κρίσης.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΗΝ «AMERICA FIRST»

Η εξέλιξη αποκαλύπτει ένα βαθύτερο ρήγμα μέσα στο ίδιο το στρατόπεδο του Τραμπ.

Η παραδοσιακή πτέρυγα των νεοσυντηρητικών εξακολουθεί να υποστηρίζει την επιθετική στάση απέναντι στην Τεχεράνη.

Αντίθετα, το λεγόμενο κίνημα «America First» αντιμετωπίζει με ολοένα μεγαλύτερη καχυποψία μια σύγκρουση που θυμίζει στους ψηφοφόρους τις μακροχρόνιες στρατιωτικές εμπλοκές των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Η ειρωνεία είναι προφανής:

Ο πολιτικός που εξελέγη υποσχόμενος να τερματίσει τους «αιώνιους πολέμους» της Αμερικής βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με κατηγορίες ότι οδηγεί τη χώρα σε μια νέα ανοιχτή στρατιωτική περιπέτεια στη Μέση Ανατολή.

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Πέρα από το πολιτικό επίπεδο, η σύγκρουση αφορά τον πυρήνα του αμερικανικού πολιτεύματος.

Το Σύνταγμα δίνει στο Κογκρέσο την εξουσία κήρυξης πολέμου.

Οι πρόεδροι, ωστόσο, εδώ και δεκαετίες επεκτείνουν διαρκώς τις στρατιωτικές τους αρμοδιότητες επικαλούμενοι λόγους εθνικής ασφάλειας.

Η απόφαση της Βουλής αποτελεί προσπάθεια επαναφοράς της συνταγματικής ισορροπίας μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας.

Για πολλούς αναλυτές, η ψηφοφορία δεν αφορά μόνο το Ιράν αλλά το ποιος αποφασίζει τελικά για την είσοδο της Αμερικής σε πολέμους τον 21ο αιώνα.

Ο ΤΡΑΜΠ ΥΠΟ ΠΙΕΣΗ ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΕΤΩΠΑ

Το πρόβλημα για τον Λευκό Οίκο δεν είναι μόνο θεσμικό.

Είναι και πολιτικό.

Από τη μία πλευρά, ο πρόεδρος επιχειρεί να εμφανιστεί αποφασιστικός απέναντι στο Ιράν και να διατηρήσει την εικόνα του ισχυρού ηγέτη.

Από την άλλη, γνωρίζει ότι η αμερικανική κοινή γνώμη εμφανίζει σημάδια κόπωσης απέναντι σε μια ακόμη πολεμική εμπλοκή με αβέβαιο τέλος.

Η άνοδος των τιμών της ενέργειας, οι στρατιωτικές δαπάνες και η ανησυχία για ενδεχόμενη περιφερειακή κλιμάκωση μετατρέπουν τον πόλεμο σε εσωτερικό πολιτικό ζήτημα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΕΧΕΡΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ

Η ψηφοφορία στέλνει ταυτόχρονα ένα σύνθετο μήνυμα στο εξωτερικό.

Στην Τεχεράνη, η απόφαση μπορεί να εκληφθεί ως ένδειξη ότι η πολιτική συναίνεση υπέρ του πολέμου στην Ουάσιγκτον αρχίζει να διαβρώνεται.

Στους συμμάχους των ΗΠΑ, αντίθετα, δημιουργεί ερωτήματα για τη διάρκεια και τη σταθερότητα της αμερικανικής στρατηγικής.

Η εικόνα μιας υπερδύναμης που εμφανίζει εσωτερικές διαφωνίες για έναν εν εξελίξει πόλεμο δεν περνά απαρατήρητη ούτε στη Μέση Ανατολή ούτε στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Ακόμη και αν το ψήφισμα δεν μετατραπεί τελικά σε δεσμευτικό νόμο, το πολιτικό μήνυμα έχει ήδη σταλεί.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν διαθέτει πλέον την απόλυτη κοινοβουλευτική στήριξη που είχε τους πρώτους μήνες της σύγκρουσης.

Για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου, η αμφισβήτηση απέναντι στη στρατηγική του παίρνει θεσμική μορφή.

Και στην Ουάσιγκτον, όταν το Κογκρέσο αρχίζει να αμφισβητεί έναν πρόεδρο σε περίοδο πολέμου, η κρίση σπάνια παραμένει μόνο στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.

Συχνά εξελίσσεται σε μάχη πολιτικής επιβίωσης.

Πηγή: pagenews.gr