Εταιρείες της Ευρώπης εγκαταλείπουν την Κούβα: Το νέο “κύμα εξόδου” υπό το βάρος των αμερικανικών κυρώσεων

Με τις ΗΠΑ να ενεργοποιούν αυστηρότερο πλαίσιο κυρώσεων και να στοχοποιούν τις συναλλαγές με κρατικά ελεγχόμενους κουβανικούς φορείς, ευρωπαϊκοί όμιλοι – από τον τουρισμό έως τη ναυτιλία – αποσύρονται μαζικά από το νησί, αφήνοντας πίσω ένα οικονομικό κενό που βαθαίνει την απομόνωση της Αβάνας.

Η “ΑΘΟΡΥΒΗ ΕΞΟΔΟΣ” ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΑΙΒΙΚΗ

Η εικόνα είναι σχεδόν κινηματογραφική: ευρωπαϊκά brands που για δεκαετίες στήριζαν τον τουρισμό και το εμπόριο στην Κούβα, τώρα κλείνουν συμβάσεις, αποσύρουν διαχειρίσεις, παγώνουν δρομολόγια.

Σύμφωνα με ευρωπαϊκές και διεθνείς αναφορές, η πίεση προέρχεται από ένα νέο πακέτο αμερικανικών κυρώσεων που στοχεύει ιδιαίτερα την κουβανική κρατική-στρατιωτική οικονομική δομή, τη γνωστή GAESA.

Το αποτέλεσμα; Μια αλυσίδα αποχωρήσεων που μοιάζει λιγότερο με στρατηγική αναδιάρθρωση και περισσότερο με άτακτη υποχώρηση από μια “τοξική” αγορά.

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΤΩΣΗ: Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ “ΒΙΤΡΙΝΑ” ΣΒΗΝΕΙ

Στον τουριστικό τομέα, το πλήγμα είναι άμεσο και βαρύ.

Ισπανικοί και καναδικοί όμιλοι όπως οι Meliá, Iberostar και Royalton έχουν ήδη μειώσει ή τερματίσει δραστηριότητες, ενώ σημαντικά χαρτοφυλάκια ξενοδοχείων περνούν σε κρατική διαχείριση ή εγκαταλείπονται από ξένους operators.

Η αποχώρηση της Meliá από 15 ξενοδοχεία θεωρείται σημείο καμπής. Η εταιρεία επικαλέστηκε “γεωπολιτικές και νομικές συνθήκες που καθιστούν μη βιώσιμη τη συνέχιση λειτουργίας”.

Στην πράξη, πρόκειται για ένα μήνυμα αγοράς: η Κούβα δεν είναι πλέον ασφαλής επιχειρηματικός προορισμός για δυτικά κεφάλαια χωρίς πολιτικό ρίσκο.

ΝΑΥΤΙΛΙΑ & ΕΜΠΟΡΙΟ: ΣΙΩΠΗΛΟ “ΜΠΛΟΚΑΖ”

Δεν είναι μόνο ο τουρισμός.

Μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες της Ευρώπης – όπως η CMA CGM και η Hapag-Lloyd – έχουν περιορίσει ή αναστείλει δραστηριότητες, επικαλούμενες τον κίνδυνο δευτερογενών κυρώσεων.

Η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στην απαγόρευση, αλλά στον φόβο: μια πιθανή συναλλαγή με κουβανική κρατική οντότητα μπορεί να οδηγήσει σε αποκλεισμό από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Και για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, αυτό δεν είναι ρίσκο – είναι υπαρξιακή απειλή.

ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΕΝΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΚΛΟΙΟ: Η “ΣΙΩΠΗΛΗ ΕΠΙΒΟΛΗ” ΤΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ

Η νέα φάση αμερικανικής πολιτικής δεν περιορίζεται στην Κούβα.

Σύμφωνα με αναλύσεις, το νέο πλαίσιο κυρώσεων επεκτείνει την πίεση σε ξένες εταιρείες που συνεργάζονται με κουβανικούς κρατικούς φορείς, ειδικά σε ενέργεια, χρηματοοικονομικά και τουρισμό.

Στο διπλωματικό παρασκήνιο, η λογική είναι ωμή:

— «Δεν σας απαγορεύουμε να πάτε στην Κούβα. Σας κάνουμε το κόστος αβάσταχτο αν το κάνετε», λέει χαρακτηριστικά Ευρωπαίος αναλυτής πολιτικής κινδύνου.

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ: ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΕ “ΧΑΜΗΛΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ”

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά το θεσμικό της “blocking statute” που θεωρητικά προστατεύει τις ευρωπαϊκές εταιρείες από εξωεδαφικές κυρώσεις, δεν δείχνει διάθεση σύγκρουσης με την Ουάσιγκτον.

Στο πολιτικό παρασκήνιο επικρατεί ρεαλισμός – ή όπως το περιγράφουν διπλωμάτες: “στρατηγική σιωπή”.

— «Δεν υπάρχει πολιτικό κεφάλαιο για σύγκρουση με τις ΗΠΑ για την Κούβα» — «Οι εταιρείες απλώς προσαρμόζονται»

Η ΚΟΥΒΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ: ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ Ή ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ;

Η Αβάνα απαντά ότι οι κυρώσεις αποτελούν εργαλείο πίεσης που πλήττει την οικονομική της σταθερότητα και ενισχύει την κρίση.

Όμως η πραγματικότητα στο πεδίο είναι πιο σκληρή:

• μείωση επενδύσεων
• κατάρρευση τουριστικών ροών
• αποχώρηση διεθνών operators
• συρρίκνωση εμπορικών δικτύων

Και στο βάθος, μια οικονομία που σταδιακά μετατρέπεται σε πεδίο περιορισμένης διεθνούς πρόσβασης.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: ΠΟΙΟΣ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ;

Το φαινόμενο δεν αφορά μόνο την Κούβα.

Αναδεικνύει ένα ευρύτερο γεωοικονομικό μοτίβο: ότι οι παγκόσμιες αγορές δεν είναι ουδέτερες, αλλά διαμορφώνονται από συστήματα ισχύος.

Και στο συγκεκριμένο πεδίο, η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να διαθέτει το πιο αποφασιστικό εργαλείο: την πρόσβαση στο δολαριακό σύστημα.

 ΜΙΑ ΑΓΟΡΑ ΠΟΥ ΣΤΕΝΕΥΕΙ, ΜΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΥ ΣΙΩΠΑ

Η έξοδος των ευρωπαϊκών εταιρειών από την Κούβα δεν είναι ένα μεμονωμένο επιχειρηματικό γεγονός.

Είναι ένδειξη ενός κόσμου όπου:

• η οικονομία ακολουθεί τη γεωπολιτική
• οι κυρώσεις αντικαθιστούν τις συμφωνίες
• και οι επιχειρήσεις λειτουργούν μέσα σε ένα συνεχές “δίλημμα συμμόρφωσης”

Η Κούβα μένει στο κέντρο – αλλά όλο και πιο μόνη.

Πηγή: pagenews.gr