Βρυξέλλες: Δισ. για λιμάνια, ναυπηγεία και αιολικά – Η Ελευσίνα στο κέντρο

Η απόφαση ελήφθη. Και δεν πρόκειται για ακόμη ένα τεχνοκρατικό κείμενο που θα χαθεί στα συρτάρια της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανοίγει τη στρόφιγγα για λιμάνια, ναυπηγεία, υπεράκτια αιολικά πάρκα, υποβρύχια drones και ναυτικές τεχνολογίες αιχμής, επιχειρώντας να χτίσει μια νέα βιομηχανική ασπίδα απέναντι στην κινεζική κυριαρχία, τις γεωπολιτικές αναταράξεις και την αβεβαιότητα των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων.

Τα συμπεράσματα που υιοθέτησαν τα κράτη-μέλη στο Συμβούλιο Μεταφορών, Τηλεπικοινωνιών και Ενέργειας δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών:

Η Ευρώπη αντιμετωπίζει πλέον τη ναυτιλία, τα ναυπηγεία και τα λιμάνια ως στρατηγικά όπλα οικονομικής ισχύος.

«Δεν μπορούμε να εξαρτόμαστε από άλλους»

Σύμφωνα με πληροφορίες από ευρωπαϊκούς κύκλους, η συζήτηση στις Βρυξέλλες ήταν αποκαλυπτική.

«Η πανδημία μάς έδειξε τι σημαίνει εξάρτηση. Ο πόλεμος στην Ουκρανία μάς έδειξε τι σημαίνει ευαλωτότητα. Η Κίνα μάς δείχνει κάθε μέρα τι σημαίνει βιομηχανική κυριαρχία», φέρεται να σχολίασε ανώτατος Ευρωπαίος αξιωματούχος.

Άλλος συμμετέχων στη διαπραγμάτευση ήταν ακόμη πιο ωμός:

«Αν δεν ξαναχτίσουμε ναυπηγεία, λιμάνια και βιομηχανικές δυνατότητες, η Ευρώπη θα καταλήξει να αγοράζει στρατηγική ισχύ από τρίτους.»

Το μήνυμα είναι σαφές.

Η εποχή της αποβιομηχάνισης δίνει τη θέση της σε μια νέα εποχή ευρωπαϊκού οικονομικού πατριωτισμού.

Το μεγάλο στοίχημα: Ναυπηγεία υψηλής τεχνολογίας

Οι Βρυξέλλες γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να ανταγωνιστούν την Ασία στη μαζική παραγωγή εμπορικών πλοίων.

Γι’ αυτό αλλάζουν πεδίο μάχης.

Η νέα στρατηγική επικεντρώνεται σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας:

• πλοία νέας γενιάς,
• εξειδικευμένα σκάφη υποστήριξης υπεράκτιων αιολικών,
• αυτόνομα θαλάσσια συστήματα,
• υποβρύχια drones,
• στρατιωτικές εφαρμογές,
• έξυπνο λιμενικό εξοπλισμό,
• ψηφιακές ναυτιλιακές τεχνολογίες.

Το ζητούμενο δεν είναι να χτιστούν περισσότερα πλοία. Είναι να χτιστούν τα πιο προηγμένα πλοία στον κόσμο.

Ελευσίνα, Σκαραμαγκάς και κορεατικό ενδιαφέρον

Και εδώ αρχίζει το ελληνικό ενδιαφέρον.

Στα Ποσειδώνια, πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις και τις φωτογραφίες, εξελίχθηκαν συζητήσεις που αποκτούν πλέον εντελώς διαφορετική διάσταση.

Οι επαφές ελληνικών και νοτιοκορεατικών ομίλων για συνεργασίες σε ναυπηγικά και αμυντικά projects αποκτούν νέο βάρος, καθώς η Ευρώπη ετοιμάζεται να χρηματοδοτήσει κρίσιμες βιομηχανικές υποδομές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται:

Ο Πάνος Ξενοκώστας, μέσω των Ναυπηγείων Ελευσίνας και Σύρου.

Ο Γιώργος Προκοπίου, μέσω των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

Και παράλληλα, το σχέδιο δημιουργίας ισχυρού λιμενικού κόμβου στην Ελευσίνα, όπου καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο Αλέξανδρος Εξάρχου και η Aktor.

Πηγή με γνώση των εξελίξεων σχολιάζει:

«Μέχρι πριν από λίγα χρόνια η Ευρώπη συζητούσε πώς θα περιορίσει τις κρατικές ενισχύσεις. Σήμερα συζητά πώς θα χρηματοδοτήσει στρατηγικές βιομηχανίες. Η διαφορά είναι τεράστια.»

Τα υπεράκτια αιολικά αλλάζουν τα πάντα

Πίσω από τις αποφάσεις για τα ναυπηγεία κρύβεται ένας ακόμη γίγαντας:

η ενεργειακή μετάβαση.

Η Ευρώπη σχεδιάζει δεκάδες γιγαβάτ νέων υπεράκτιων αιολικών εγκαταστάσεων.

Όμως τα αιολικά στη θάλασσα δεν στήνονται μόνα τους.

Χρειάζονται:

• ειδικά πλοία εγκατάστασης,
• στόλους συντήρησης,
• πλωτές πλατφόρμες,
• υποβρύχια ρομποτικά συστήματα,
• εξειδικευμένα ναυπηγεία.

Έτσι, τα ναυπηγεία μετατρέπονται σε κρίσιμο κομμάτι της πράσινης μετάβασης.

Όπως σχολιάζει Ευρωπαίος διπλωμάτης:

«Η πράσινη ενέργεια δεν είναι μόνο ανεμογεννήτριες. Είναι και τα πλοία που τις μεταφέρουν, οι βάσεις που τις στηρίζουν και τα λιμάνια που τις εξυπηρετούν.»

Η Κίνα ως ο μεγάλος αντίπαλος

Πίσω από κάθε παράγραφο των ευρωπαϊκών συμπερασμάτων υπάρχει μια λέξη που σπάνια αναφέρεται δημοσίως:

Κίνα.

Το Πεκίνο κυριαρχεί στη ναυπηγική βιομηχανία.

Ελέγχει τεράστια τμήματα της παγκόσμιας παραγωγικής αλυσίδας.

Επενδύει επιθετικά σε λιμάνια και logistics.

Και αποκτά ολοένα μεγαλύτερη επιρροή σε κρίσιμες θαλάσσιες υποδομές.

Στις Βρυξέλλες η ανησυχία είναι πλέον εμφανής.

Ανώτατος Ευρωπαίος αξιωματούχος περιγράφει το κλίμα:

«Το θέμα δεν είναι μόνο το εμπόριο. Είναι ποιος ελέγχει τις θαλάσσιες πύλες της παγκόσμιας οικονομίας.»

Τα λιμάνια μετατρέπονται σε γεωπολιτικά φρούρια

Η δεύτερη μεγάλη απόφαση αφορά τα ευρωπαϊκά λιμάνια.

Τα 283 θαλάσσια λιμάνια και τα 223 εσωτερικά λιμάνια του δικτύου TEN-T εισέρχονται πλέον σε νέο καθεστώς στρατηγικής σημασίας.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει:

• μεγαλύτερη ανθεκτικότητα,
• ενεργειακή αυτονομία,
• ψηφιακή θωράκιση,
• κυβερνοασφάλεια,
• προστασία κρίσιμων υποδομών.

Δεν είναι τυχαίο.

Οι δολιοφθορές σε υποθαλάσσια δίκτυα, οι κυβερνοεπιθέσεις και η αυξανόμενη γεωπολιτική αντιπαράθεση έχουν αλλάξει τον τρόπο που οι Ευρωπαίοι βλέπουν τα λιμάνια.

Δεν θεωρούνται πλέον απλώς πύλες εμπορίου. Θεωρούνται κρίσιμες υποδομές εθνικής και ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η μεγάλη μάχη τώρα αρχίζει

Ωστόσο, η πραγματική δοκιμασία δεν βρίσκεται στα κείμενα.

• Βρίσκεται στα χρήματα.
• Στους μηχανισμούς χρηματοδότησης.
• Στις εγκρίσεις.
• Στα επενδυτικά σχέδια.
• Στην ταχύτητα υλοποίησης.

Και κυρίως στον ανταγωνισμό μεταξύ κρατών, περιφερειών και επιχειρηματικών ομίλων που ήδη προετοιμάζονται για την επόμενη ημέρα.

Για την Ελλάδα, η συγκυρία ίσως αποδειχθεί ιστορική.

Εφόσον οι ευρωπαϊκές κατευθύνσεις μεταφραστούν σε πραγματικά κεφάλαια, η Ελευσίνα, ο Σκαραμαγκάς, η Σύρος και μια νέα γενιά λιμενικών και ναυπηγικών επενδύσεων θα μπορούσαν να βρεθούν στην πρώτη γραμμή της μεγαλύτερης βιομηχανικής ανασυγκρότησης που έχει δει η χώρα εδώ και δεκαετίες.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η Ευρώπη αποφάσισε να επενδύσει.

Το ερώτημα είναι ποιοι θα προλάβουν να βρεθούν στην πρώτη θέση όταν αρχίσουν να πέφτουν τα δισεκατομμύρια.

Πηγή: pagenews.gr