Το Ορμούζ ακυρώνει τον Τραμπ – Οι αγορές δεν πανικοβλήθηκαν

Το Ορμούζ ακυρώνει τον Τραμπ – Οι αγορές δεν πανικοβλήθηκαν

Η αγορά «άδειασε» τον Τραμπ

Οι τελευταίες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ επανέφεραν στο προσκήνιο τη γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή, θέτοντας εκ νέου υπό αμφισβήτηση το ήδη εύθραυστο πλαίσιο της εκεχειρίας με το Ιράν. Η αγορά, όμως, αντέδρασε πολύ διαφορετικά από ό,τι σε προηγούμενες κρίσεις.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η απειλή κατάρρευσης της συμφωνίας θα οδηγούσε σε εκτίναξη του πετρελαίου, μαζική φυγή προς ασφαλή καταφύγια και έντονη αναταραχή στις διεθνείς αγορές.

Αυτή τη φορά δεν συνέβη.

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές φαίνεται να αντιμετωπίζουν πλέον τις πολιτικές δηλώσεις ως μέρος της διαπραγμάτευσης και όχι ως άμεση ένδειξη πολεμικής κλιμάκωσης.

Οι αγορές παρακολουθούν το Ορμούζ – όχι τα πρωτοσέλιδα

Το βασικό στοιχείο που εξηγεί τη συγκρατημένη αντίδραση είναι η πραγματική εικόνα στα Στενά του Ορμούζ.

Παρά την αυξημένη ένταση:

• το πέρασμα παραμένει ανοικτό,
• τα δεξαμενόπλοια συνεχίζουν να διέρχονται,
• οι εξαγωγές πετρελαίου δεν έχουν διακοπεί.

Η αγορά αξιολογεί αυτό που πραγματικά συμβαίνει στις θαλάσσιες μεταφορές και όχι αποκλειστικά τη δημόσια ρητορική της Ουάσιγκτον ή της Τεχεράνης.

Τα στοιχεία δείχνουν ελεγχόμενη λειτουργία

Τα τελευταία επιχειρησιακά δεδομένα αποτυπώνουν μία αγορά που λειτουργεί με σοβαρούς περιορισμούς αλλά όχι υπό καθεστώς αποκλεισμού.

Σήμερα:

• 35 πλοία διέρχονται από τα Στενά,
• ο φυσιολογικός ημερήσιος μέσος όρος είναι περίπου 60 πλοία,
• η κυκλοφορία αντιστοιχεί στο 52% των φυσιολογικών επιπέδων.

Το Ορμούζ παραμένει λοιπόν μισάνοιχτο, όχι κλειστό.

Αυτό είναι και το βασικό μήνυμα που λαμβάνουν οι επενδυτές.

Το πετρέλαιο συνεχίζει να ρέει

Αντίστοιχα, οι φυσικές ροές πετρελαίου παραμένουν μειωμένες αλλά λειτουργικές.

Η ημερήσια διακίνηση ανέρχεται σε:

• 5,2 εκατ. DWT
• έναντι φυσιολογικού μέσου όρου 10,3 εκατ. DWT

Δηλαδή περίπου το 50% της κανονικής μεταφορικής δυναμικότητας εξακολουθεί να περνά από το Ορμούζ.

Για την αγορά αυτό σημαίνει κάτι εξαιρετικά σημαντικό:

Δεν υπάρχει ακόμη πραγματική κρίση προσφοράς.

Υπάρχει κρίση κόστους.

Η ναυτιλία είναι εκείνη που αποτιμά πραγματικά τον πόλεμο

Εάν υπάρχει ένας κλάδος που έχει ήδη τιμολογήσει τη γεωπολιτική ένταση, αυτός είναι η ναυτιλία.

Οι ναύλοι των VLCC έχουν εκτοξευθεί στις:

• 380 Worldscale
• έναντι περίπου 50 Worldscale πριν από την κρίση.

Πρόκειται για αύξηση περίπου 660%.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εικόνα στην ασφαλιστική αγορά.

Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου διαμορφώνονται πλέον:

• στο 1,2% της αξίας φορτίου,
• όταν φυσιολογικά κυμαίνονται στο 0,15%.

Δηλαδή περίπου οκταπλάσια υψηλότερα από τα προ κρίσης επίπεδα.

Η αγορά δεν φοβάται ότι δεν θα υπάρξει πετρέλαιο.

Φοβάται πόσο θα κοστίσει η ασφαλής μεταφορά του.

Η συμφόρηση παραμένει το μεγαλύτερο πρόβλημα

Ταυτόχρονα συνεχίζεται η συσσώρευση πλοίων στην περιοχή.

Σήμερα βρίσκονται σε αναμονή περίπου:

• 120 δεξαμενόπλοια
• 80 bulk carriers
• 50 πλοία άλλων κατηγοριών

Συνολικά περίπου 250 πλοία.

Ωστόσο η εικόνα παρουσιάζει σχετική σταθεροποίηση.

Η αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη ημέρα είναι μόλις δύο πλοία, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι ναυτιλιακές εταιρείες δεν εγκαταλείπουν τις διαδρομές αλλά προσαρμόζουν τη διαχείριση των ταξιδιών τους.

Οι συνομιλίες παραμένουν ζωντανές

Ένας ακόμη λόγος που συγκρατεί τις αγορές είναι ότι η διπλωματική διαδικασία δεν έχει καταρρεύσει.

Το Μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ εξακολουθεί να προβλέπει:

• τεχνικές συνομιλίες στην Ελβετία,
• διαπραγματευτικό παράθυρο 60 ημερών,
• καταληκτική ημερομηνία στις 17 Αυγούστου.

Παρά τις επιθέσεις της 7ης Ιουλίου και την αυξημένη ένταση, η αγορά εξακολουθεί να θεωρεί πιθανό ότι θα συνεχιστεί κάποια μορφή διαπραγμάτευσης.

Ο Τραμπ δυσκολεύεται να επηρεάσει τις αγορές

Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή σε σχέση με προηγούμενες διεθνείς κρίσεις.

Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου δεν ήταν αρκετές ώστε να μεταβάλουν δραστικά τις προσδοκίες των επενδυτών.

Οι αγορές εμφανίζονται πλέον περισσότερο προσηλωμένες:

• στις πραγματικές εξαγωγές πετρελαίου,
• στη λειτουργία των θαλάσσιων οδών,
• στις ασφαλιστικές τιμές,
• στη ναυτιλιακή δραστηριότητα,
• και λιγότερο στην πολιτική ρητορική.

Με άλλα λόγια, η αγορά δεν θεωρεί ότι ο Λευκός Οίκος ελέγχει μόνος του τις εξελίξεις.

Το Ιράν εξακολουθεί να κρατά το στρατηγικό χαρτί

Η Τεχεράνη δείχνει να ακολουθεί διαφορετική στρατηγική.

Δεν επιδιώκει πλήρες κλείσιμο των Στενών.

Αντιθέτως, διατηρεί το Ορμούζ σε κατάσταση ελεγχόμενης λειτουργίας, δημιουργώντας αρκετή αβεβαιότητα ώστε να αυξάνει το κόστος μεταφοράς, χωρίς όμως να προκαλεί καθολική διακοπή των εξαγωγών που θα ενεργοποιούσε μια πολύ πιο επιθετική διεθνή αντίδραση.

Αυτή η ισορροπία επιτρέπει στο Ιράν να διατηρεί σημαντική διαπραγματευτική επιρροή απέναντι στις ΗΠΑ.

Το πραγματικό μήνυμα των αγορών

Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν μια ξεκάθαρη διαφοροποίηση μεταξύ πολιτικής και οικονομίας.

Οι αγορές αποτιμούν:

• τις πραγματικές ροές πετρελαίου,
• την επιχειρησιακή λειτουργία του Ορμούζ,
• το κόστος της ναυτιλίας,
• και την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.

Όσο το πετρέλαιο εξακολουθεί να φεύγει από τον Περσικό Κόλπο και οι θαλάσσιες οδοί παραμένουν έστω μερικώς ανοικτές, το βασικό σενάριο παραμένει εκείνο της ελεγχόμενης διαταραχής και όχι μιας παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης.

Η πολιτική μπορεί να διαμορφώνει το κλίμα και να παράγει τους τίτλους της επικαιρότητας. Όμως οι τιμές του πετρελαίου εξακολουθούν να καθορίζονται από ένα πολύ πιο απλό ερώτημα: πόσα πλοία περνούν κάθε ημέρα από τα Στενά του Ορμούζ.

Πηγή: pagenews.gr