Καρυστιανού από ΔΕΘ: «Κάθαρση» με κατάργηση του άρθρου 86 – Πού διαφέρει από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.ΑΣ.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επιχειρεί να μετατρέψει το αίτημα λογοδοσίας σε ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση, ανοίγοντας ταυτόχρονα μέτωπα σε Δικαιοσύνη, μεταναστευτικό, άμυνα, δημογραφικό και ενέργεια. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πλέον σε ποια εκλογικά ακροατήρια μπορεί να εισχωρήσει.

Με το σύνθημα της «κάθαρσης και της λογοδοσίας» να αποτελεί τον βασικό άξονα της πολιτικής της πρότασης, η Μαρία Καρυστιανού παρουσίασε από τη ΔΕΘ το πρόγραμμα του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», επιχειρώντας ένα σαφές επόμενο βήμα: από την κοινωνική διαμαρτυρία και το αίτημα δικαιοσύνης στη συγκρότηση μιας ευρύτερης κυβερνητικής ατζέντας.

Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Η Καρυστιανού διατηρεί ως πολιτικό πυρήνα το ζήτημα των Τεμπών και της λειτουργίας των θεσμών, αλλά ταυτόχρονα επιχειρεί να απαντήσει στο βασικό ερώτημα που αντιμετωπίζει κάθε νέο πολιτικό εγχείρημα: τι προτείνει για τη χώρα πέρα από το ζήτημα που το γέννησε.

Υπό τους ήχους του «I Want It All» των Queen μπήκε στην κατάμεστη αίθουσα του περιπτέρου 8, ξεκινώντας την ομιλία της με αναφορά στην τραγωδία των Τεμπών.

«Ο πιο μεγάλος πόνος μετατράπηκε σε ελπίδα», ήταν το μήνυμα πάνω στο οποίο επιχείρησε να χτίσει τη μετάβαση από την προσωπική και κοινωνική διαδρομή στην πολιτική πρόταση.

Άρθρο 86: Το ισχυρότερο πολιτικό «χαρτί» της Καρυστιανού

Στην κορυφή του προγράμματος βρίσκεται η Δικαιοσύνη.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» προτείνει πλήρη κατάργηση του άρθρου 86 του Συντάγματος για την ποινική ευθύνη των υπουργών, μετατρέποντας έτσι το αίτημα περί ίσης μεταχείρισης πολιτών και πολιτικών προσώπων σε κεντρικό στοιχείο της πολιτικής της ταυτότητας.

Εδώ βρίσκεται ίσως και η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη του εγχειρήματος: η Καρυστιανού δεν επιλέγει ως πρώτο πεδίο αντιπαράθεσης ούτε τη φορολογία ούτε τους μισθούς ούτε το κοινωνικό κράτος. Επιλέγει τη λειτουργία του ίδιου του πολιτικού συστήματος.

Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να απευθυνθεί σε ψηφοφόρους διαφορετικών ιδεολογικών αφετηριών που συναντώνται σε ένα κοινό σημείο: τη δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς και στην πολιτική λογοδοσία.

Σκληρότερη γραμμή σε άμυνα και εθνική ασφάλεια

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του κινήματος στα εθνικά ζητήματα.

Το πρόγραμμα προβλέπει νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας και υιοθέτηση «Δόγματος ενεργητικής αποτροπής και ανταπόδοσης», αντί μιας λογικής παθητικής άμυνας.

Η συγκεκριμένη διατύπωση μετακινεί την Καρυστιανού πέρα από το παραδοσιακό πεδίο της θεσμικής διαμαρτυρίας και της επιτρέπει να απευθυνθεί και σε ένα περισσότερο πατριωτικό ακροατήριο, όπου η ασφάλεια, η αποτροπή και η προστασία της εθνικής κυριαρχίας βρίσκονται ψηλά στην πολιτική ατζέντα.

Μεταναστευτικό: Αυστηρά σύνορα, αλλά χωρίς ακραία ρητορική

Αντίστοιχη προσπάθεια ισορροπίας καταγράφεται στο μεταναστευτικό.

Η πρόταση μιλά για αυστηρή αλλά δίκαιη πολιτική, απόλυτο έλεγχο των συνόρων και σαφή διάκριση ανάμεσα στη νόμιμη και την παράνομη είσοδο στη χώρα.

Για όσους δεν δικαιούνται παραμονή προβλέπεται εφαρμογή των διαδικασιών που ορίζει το θεσμικό πλαίσιο.

Πρόκειται ουσιαστικά για προσπάθεια να καταληφθεί πολιτικός χώρος μεταξύ μιας σκληρής πολιτικής φύλαξης των συνόρων και της αποφυγής μιας ακραίας αντιμεταναστευτικής ατζέντας.

Δημογραφικό: Η «εθνική βόμβα» στην κορυφή της ατζέντας

Το δημογραφικό χαρακτηρίζεται από την Καρυστιανού ως η σοβαρότερη μακροπρόθεσμη πρόκληση της χώρας και αναβαθμίζεται σε «κορυφαία εθνική προτεραιότητα».

Οι προτάσεις περιλαμβάνουν:

• οικονομικά και φορολογικά κίνητρα για οικογένειες,
• στεγαστική πολιτική για νέους και πολύτεκνους,
• ενίσχυση της μητρότητας,
• παρεμβάσεις που θα περιορίζουν το κόστος δημιουργίας οικογένειας.

Η πολιτική στόχευση είναι εμφανής. Νέοι, οικογένειες και πολίτες που αισθάνονται ότι η στεγαστική και δημογραφική κρίση δεν αντιμετωπίζεται με αποσπασματικά επιδόματα μπαίνουν στο επίκεντρο.

Πρωτογενής τομέας: Μέτωπο με τα καρτέλ

Σημαντική θέση καταλαμβάνει και η αγροτική παραγωγή.

Προτείνεται η δημιουργία Εθνικού Συμβουλίου Πρωτογενούς Τομέα, η αντιμετώπιση των καρτέλ, η ενίσχυση συνεργατικών σχημάτων και η στενότερη σύνδεση της ελληνικής παραγωγής με την εγχώρια κατανάλωση.

Η Καρυστιανού επιχειρεί έτσι να ανοίξει πολιτικό διάδρομο και προς την περιφέρεια, όπου η πίεση από το κόστος παραγωγής, τις τιμές ενέργειας και τη θέση των παραγωγών στην αλυσίδα τροφίμων παραμένει καθοριστική.

Ενέργεια: Μικτό μοντέλο και μικρότερη έκθεση στις διεθνείς τιμές

Στην ενέργεια, η πρόταση κινείται προς ένα μικτό μοντέλο αγοράς με στόχο να περιοριστεί η έκθεση καταναλωτών και επιχειρήσεων στις μεγάλες διεθνείς διακυμάνσεις.

Το στοιχείο αυτό έχει πολιτικό ενδιαφέρον, καθώς αποφεύγει τόσο μια αμιγώς κρατικιστική προσέγγιση όσο και την πλήρη εμπιστοσύνη στους σημερινούς μηχανισμούς της αγοράς.

Παράλληλα, η πρόεδρος του κινήματος υποστήριξε ότι οι προτάσεις έχουν κοστολογηθεί και ότι οι απαιτούμενοι πόροι συνδέονται με εξοικονόμηση δαπανών και καταπολέμηση της διαφθοράς.

Εδώ, ωστόσο, βρίσκεται και ένα από τα επόμενα μεγάλα τεστ για το νέο κόμμα: όσο η Καρυστιανού μετακινείται από τη θεσμική κριτική σε οικονομικές δεσμεύσεις, τόσο θα αυξάνεται η πίεση για αναλυτικά ποσά, δημοσιονομικές πηγές και συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.

Η Καρυστιανού δεν ψάχνει μία θέση στον άξονα Αριστερά–Δεξιά

Το πολιτικά ενδιαφέρον στοιχείο της παρουσίασης στη ΔΕΘ είναι ότι το πρόγραμμα δεν κατασκευάζεται με τους κλασικούς όρους της μεταπολιτευτικής διαίρεσης.

Η θεσμική κάθαρση και η λογοδοσία μπορούν να προσελκύσουν κεντρώους και προοδευτικούς ψηφοφόρους. Η αυστηρή μεταναστευτική πολιτική, το δόγμα ενεργητικής αποτροπής και η ανάδειξη του δημογραφικού ως εθνικής προτεραιότητας συνομιλούν περισσότερο με συντηρητικά ακροατήρια. Η παρέμβαση στα καρτέλ και το μικτό ενεργειακό μοντέλο αγγίζουν περισσότερο κοινωνικοοικονομικές ανησυχίες.

Ακριβώς αυτή η πολυσυλλεκτικότητα αποτελεί ταυτόχρονα το πλεονέκτημα και το ρίσκο της.

Το πραγματικό πολιτικό ερώτημα: Από ποιους μπορεί να πάρει ψήφους;

Η παρουσίαση στη ΔΕΘ κάνει πλέον αναπόφευκτη τη σύγκριση με τα υπόλοιπα κόμματα.

Απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, η Καρυστιανού μπορεί να βρει κοινό έδαφος σε ζητήματα συνόρων, εθνικής ασφάλειας, δημογραφικού και πρωτογενούς τομέα. Η μεγάλη γραμμή σύγκρουσης βρίσκεται όμως στη Δικαιοσύνη και στη λογοδοσία, όπου επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη ρήξης με το υφιστάμενο σύστημα εξουσίας.

Απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, το πεδίο επικάλυψης είναι μεγαλύτερο σε κοινωνική πολιτική, θεσμούς, στέγαση και έλεγχο της αγοράς. Η Καρυστιανού, ωστόσο, επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό της ως μη συστημική εναλλακτική σε ένα κόμμα που αποτελεί επί δεκαετίες τμήμα του πολιτικού συστήματος.

Με την ΕΛ.ΑΣ. η σύγκριση αποκτά διαφορετικό χαρακτήρα. Και οι δύο πολιτικές προτάσεις επιχειρούν να αντλήσουν από τη μεγάλη δεξαμενή της δυσαρέσκειας απέναντι στο σημερινό κομματικό σύστημα, όμως η Καρυστιανού βάζει ως σημείο εκκίνησης τη Δικαιοσύνη και τη θεσμική λογοδοσία, ενώ η ΕΛ.ΑΣ. επιχειρεί να οικοδομήσει ευρύτερα μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας και οικονομικής πολιτικής.

Έτσι δημιουργείται ένα ασυνήθιστο εκλογικό τρίγωνο.

Η Καρυστιανού μπορεί δυνητικά να πιέσει τη ΝΔ από την πλευρά των απογοητευμένων κεντροδεξιών και θεσμικών ψηφοφόρων, το ΠΑΣΟΚ από την πλευρά όσων αναζητούν ανανέωση χωρίς επιστροφή στα παραδοσιακά κόμματα και την ΕΛ.ΑΣ. μέσα στην κοινή δεξαμενή της αντισυστημικής και αντικυβερνητικής ψήφου.

Το μεγάλο στοίχημα, επομένως, δεν είναι πλέον εάν η Μαρία Καρυστιανού διαθέτει αναγνωρισιμότητα ή κοινωνικό κεφάλαιο. Είναι εάν μπορεί να μετατρέψει αυτό το κεφάλαιο σε συνεκτική πολιτική ταυτότητα και, τελικά, σε εκλογική βάση.

Η ΔΕΘ ήταν η προσπάθεια να δοθεί η πρώτη ολοκληρωμένη απάντηση.

Πηγή: pagenews.gr